Gênesis 44
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH
1 Chaypita, Josëga sirbintinta cayno niran: «Cay runacunapa custalninman rïguta wiñapay sumaj juntata. Rïgupaj pägashan guellaynintapis cada-ünunpa custalninpa shiminman wiñarcapunqui.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Shullca caj runapa custalninman guellayninta wiñarcapushpayqui guellay bäsötapis wiñarcapunqui.»
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Warannin tutaga Josëpa wauguincunata pacha chayraj achicyaycämuptillanna despacharan. Chaura chay runacunaga bürruncunata cargacurcur aywacuran.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Aywacoj runacuna siudäpita manaraj caruta aywaptinmi Josëga sirbintinta cayno niran: «Ayway chay runacunapa guepanta. Tariparcur cayno ninqui: ‹¿Imanirtaj gamcunapaj alli caycaptëga mana allita rurashcanqui? ¿Imanirtaj guellay bäsuta suwacamushcanqui?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Chay bäsuta patrunnëga charasha upunanpämi, adibinananpämi. Chay bäsuta apacamur gamcunaga mana allitami rurashcanqui› nir.»
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Chaura sirbintiga tariparcur niran José nishannölla.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Niptin paycunaga sirbintita niran: «¿Imanirtaj chaynöpaga nogacunata jagachamanqui? ¡Chaytaga ruraycömanrächu!
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Canaanpita-pachapis nogacunaga custalnëcunapa shimincho tarishä guellaytapis cutichimushcämi. ¿Imanöpataj guellayta ni goritapis suwacamöcunaman caran patrunniquipa wasinpitaga?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Mayganëchöpis bäsu taricaptenga wañuchun. Waquinnëcunaga mandajniquipa uywayninnami cashaj.»
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Chayno niptin sirbintiga niran: «Gamcuna nishayquinömi canga. Bäsuta charaj cajllami uywaynëga canga. Waquinniquega aywacunquipämi.»
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Chaura paycunaga jinan öra cargancunata pampaman jorguran. Nircur cada-ünun custalninta quichaparan.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Chaura sirbintiga ashiyta gallaycuran mayur cajpa custalninpita shullca cajpa custalnincama. Ashiycashancho bäsutaga Benjaminpa custalnincho tariran.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Chaura paycunaga llaquicuywan röpantapis rachiriran. Nircorga bürruncunata cargacarcärir jinan öra siudäman cutiran.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Llapan wauguincunawan cutir Judäga wasillanchöraj Josëta tariran. Paycunaga pasaypa llaquicushpan Josëpa ñaupanman gongurpacur lätacuran.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Chaura Josëga niran: «Gamcuna ¿imatataj rurashcanqui? ¿Gamcuna manachu musyashcanqui noga adibinayta yachashäta?»
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Chaura Judá niran: «Cananga ¿imanöpataj imatapis nishayqui ari, tayta? Nogacunaga manami imatapis niyta puydëchu mana suwa cashätaga. Tayta Diospis juchayojtachaj ricamasha. Cananga bäsuta charajwan llapanëmi gampa uywayniqui cashaj.»
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Chayno niptin José niran: «Llapaniquega manami. Pimi bäsöta charasha; chay cajllami uywaynëga canga. Chaypita cäga llapayquimi cuticunqui papäniquipa wasinman. Manami pipis rimapäshunquipächu.»
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Chaura Judäga Josëpa ñaupanman witiycur niran: «Tayta, caychöga gam caycanqui quiquin faraonnömi. Ichanga gamwan parlarcuytami munä. Ama rabyacuychu ari.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Nogacunata tapumarayqui papänë cawashanta mana cawashantapis. Chayno wauguëpäpis tapumarayqui cashanta mana cashantapis.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Chaymi nogacunaga willarä: ‹Papänë pasaypa auquinna caycashanta. Juc shullcäpis wamra mösullaraj caycashanta, paypa wauguenga wañushantana, paycuna ishcallan juc mamapita cashanta. Chay mamallapita japallanna captinmi papänë fiyupa cuyan› nir.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Chayno niptëcunapis gamga nimarayqui: ‹Shullcayquita pushamuy rejsinäpaj› nir.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Chaymi nogacunaga gamta willarä: ‹Chay wamraga papäninta manami cacharinmanchu. Wamran cachaycuptenga llaquicuypita papänëga wañunmanmi› nir.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Chayno niptëcunapis gamga nimarayqui ‹Chay wamra mana shamuptenga ama cayman chayamunquichu› nir.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 «Papänë cajman chayaycorga nimashayquita llapantami willarä.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Chaypita papänëga nogacunata nimaran ‹Yapay rïgu rantej ayway› nir.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Chaura nogacunaga nirä: ‹Manami aywächu. Shullca caj wauguëtawan cachamaptiquimi ichanga aywashaj. Pay mana aywaptenga manami chay mandajman chayämanchu› nir.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Chayno niptëcuna papänë nimaran: ‹Gamcunaga musyaycanquimi jucaj warmëcho ishcaylla wamrä cashanta.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Jucaj wamräga illgashana. Canancama manami yurimunchu. Jirca animalchari micucurcusha.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Cay wamrätapis ñaupäpita pushacuptiquega payta imapis päsaptin gamcunami juchayoj canquipaj noga llaquicuyllawan wañunäpäpis› nir.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 «Papänëga shullca caj wamranwan goyallarnami cawaycanpis. Canan nogacunawan wamran mana cutiptin
30 — ausente —
31 mana ricashpan papänëga wañucäcongami. Chauraga nogacunami juchayoj cashaj auquin papänë llaquicuyllawan wañunanpaj.
31 — ausente —
32 Nogaga papänëta nirä ‹Wamrataga nogami imapitapis ricashaj. Wamrayquita mana cutichimorga nogami imaycamapis juchayoj cashaj› nir.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Chaymi gamta ruwä tayta. Shullcäpa ruquin uywayniquega noga quëdashaj ari. Payga papänë cajman cuticuchun waquin caj wauguëwan.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 ¿Imanöparäshi papänë cajman cutiycöman shullcä mana cutiptenga? Nogaga awantämanrächu papänë llaquicojta ricashpä.»
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.