Gênesis 37
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NAA
1 Jacobnami ichanga tiyacuran papänin tiyashan Canaán partillacho.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Caychömi isquirbiraycan Jacobpa, wamrancunapa willapan.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Israelga wamran Josëta waquin caj wamrancunapita masmi cuyaran auquinna caycaptin pay yurisha captin. Chayno cuyashpanmi cuyayllapaj camaraj tünicanta ruraparan.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Papänin cuyaptinmi llapan wauguincuna Josëta amatar chiquiran. Chaymi rabyashalla parlapajpis.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Juc cuticho José suyñuran. Chay suyñushanta wauguincunata willaparan. Chaura wauguincunaga masraj chiquicurcuranpis.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Willapashpan cayno niran: «Suyñöta masqui willapäshayqui-llapa.
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Suyñushcä rïgu cosëchacho carcaycashanchïta. Rïgu manöjuta llapanchi wancucurcuycashcanchi. Wancurcusha caycaptinchi nogapa cäga quiquillan ichicurcusha. Chaura gamcunapa cäga nogapa cajta intërunpa tumaparar umpurcur-umpurcur rispitaycasha.»
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Chayno willapaptin wauguincuna niran: «¿Chauraga gamchi canquipaj nogacunapa raynë? ¿Gampa munayniquichöchi nogacunaga cashaj?»
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Chaypita yapaypis Josëga suyñuran. Chaytapis wauguincunata willaparan: «Canan suyñushäta masqui willapäshayqui-llapa. Suyñushcä intita quillata chunca juc goyllarcunatawan. Paycuna llapan nogata rispitamashpan umpurcaycasha.»
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Chaynömi Josëga suyñushanta willaparan papänintawan wauguincunata. Chaura papänenga Josëta piñacuran: «¿Gam imatataj yarpanqui nogacunapaj chay suyñushayquiwan? ¿Acäsu nogapis mamayquipis wauguiquicunapis gamta rispitashayquipaj?» nir.
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Chayno willapaptin wauguincunaga fiyupa chiquiran. Papäninmi ichanga yarpachacoj «¿Imapäraj chaynöga wamrä suyñusha?» nishpan.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Juc cuticho Josëpa wauguincuna aywaran Shequemman papäninpa uyshancunata cabrancunata michej.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Chaymi Israelga wamran Josëta niran: «Wauguiquicunaga Shequemchömi uyshanchïcunata ricaycan. Aywariycuy. Ricaycamuy imano caycashantapis.»
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Chaura papänin niran: «Aywariycuy ari ïju. Ricaycamunqui imano wauguiquicuna caycashantapis, uyshanchïcuna imano caycashantapis. Cutimurnami willamanqui imano carcaycashantapis.»
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Chaycho pantacasha puriycaptinna juc runa tarircur Josëta tapuran: «¿Imatataj ashiycanqui?» nir.
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Chaura José niran: «Wauguëcunatami ashiycä. ¿Gam manachu musyanqui maycho wauguëcuna uyshancunawan tiyaycashantapis?»
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Chayno niptin runaga niran: «Caypitaga maynami aywacusha. ‹Dotán partiman aywacuycan› nejtami mayashcä.»
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Wauguincunaga Josëta rejsiran caruta aywaycajllatana. Manaraj chayaptin parlacuran wañuycärachinanpaj.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Jucnin-jucnin ninacuran: «Tagä ricay suyñuyninwan musyaj.
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Wañuycärachishun. Nircur pösuman cacharpärishun cuerpun mana taricänanpaj. Papäninchïtaga nishun ‹Jirca animalchari micucurcusha› nir. Chayno ruraptinchi mä suyñushannöchush canga.»
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Chayno parlacuycajta wiyar Rubenga michashpan niran: «Ama wañuchishunchu.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Ama yawarta mashtashunchu ari. Chaypa ruquenga cay chunyajcho caycaj pösuman wiñarpäriy. ¡Quiquiquicuna ichanga ama wañuchiychu!»
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Wauguincuna cajman José chayaycuptin charipäcuran. Lojtiparan papänin rurapashan tünicanta.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 Nircorga wiñarpäriran yacun chaquisha caycaj pösuman.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Wiñarpärir micur jamacaycäriran.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Chaura Judäga wauguincunata niran: «Noganchi manami imatapis chasquishunpächu wauguinchïta wañucherga. Wañurcacherga ‹Mana musyächu› niytami yarparcaycanchïpis.
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Chaypa ruquenga tagay nigusyanticunata ranticaycärishun. Wañuchinanchïtaga yawar-masinchïmi canpis.»
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Chaura Josëta pösupita jorgarcärir Ismael runacunaman wauguincuna ranticaycäriran. Paycuna pägaran Josëpaj ishcay chunca (20) guellayta. Chaynöpami Josëtaga Egiptuman apacuran. Apaj Ismaelcunaga caran Madianpitami.Ismael nigusyanticuna|src="CO00642B.TIF" size="span" loc="Genesis 37" ref="Gén. 37.28"
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Chaypita pösuman Rubén cutirerga Josëta mana tarirannachu. Mana tarir fiyupa llaquicushpan röpantapis rachiriran.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Wauguincuna cajman cutiycur paycunata niran: «Chay wiñashayqui pösucho chöluga manami cannachu. ¿Canan imatataj rurashaj?»
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Chaynöpami paycunaga cabra-mallwata pishtariycärir yawarninwan töpachiran Josëta guechushan tünicanman.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Chayno rurarcärir tünicata papäninman apachiran. Apachir cayno willachiran: «Cay röpata chunyajchömi tarishcäcuna. Mä rejsiy ¿wamrayquipa röpanchush, jucpachush?» nir.
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Wamranpa tünicanta rejsircur Jacobga niran: «¡Cayga wamräpa röpanchaj! Tincuptinchari wamrä Josëtaga jirca animal micucurcusha.»
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Chaura Jacobga jinan öra jatiraycashan röpanta rachiriran. Nircur gachga röpata jaticuran wamranta unaycama lütunanpaj. Wamran wañushanpita unaycama wagallar goyäcuran.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Llapan wamrancuna warmi caj, ollgu cajpis shogaran. Ichanga mana munaranchu maygan shoganantapis. Wamranpäga amatar wagaj. Chayno wagashpanmi cayno niran: «Wamräta lütushaj imaypis wañunäcamami, wañur tincunäcama.»
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Josëta rantej Madián runacunanami Egiptuman chayaycachir Josëta ranticaycäriran Potifar jutiyoj runaman. Chay runaga caran faraonpa mandaj suldärunmi. Faraonna caran Egipto nasyunpa mandajnin.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.