Deuteronômio 2

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 «Chaypitaga Tayta Dios nimashanchïno Puca Lamarman aywaj nänipa chunyajman aywacuranchi. Seir quinray jircacunapa achca wata puriranchi.
1 Moisés disse ao povo: — Então continuamos a viagem pelo deserto na direção do golfo de Ácaba, conforme o
2 Chaymi Tayta Dios nimaran:
2 Então o Senhor me disse:
3 ‹Cay jircacunapa tumar alläpanami purircaycanqui. Cananga norte caj-läpana ayway.
3 “Já faz muito tempo que vocês andam por aí sem rumo. Agora vão na direção do norte.”
4 Israelcunata niy: «Gamcuna aywashpayqui päsanquipaj castayqui Esaüpita mirajcuna tiyarcaycashan Seirpa. Paycunaga amatarmi manchacushunqui. Chaypis alcäbu cacunqui.
4 E Deus ordenou que eu lhes dissesse: “Vocês vão passar pelo país de Edom, que é dos seus parentes , os descendentes de Esaú. Eles ficarão com medo de vocês, mas tomem cuidado
5 Paycunawanga ama pillyaychu. Paycunapa nasyunnincho caycaj chacrataga manami ni juc pedäsullatapis goshayquipächu. Seir jircacunaga llapanpis Esaüpita mirajcunapami caycan. Nogami paycunata goycushcä.
5 para não provocarem uma luta com eles. Eu não darei a vocês nem mesmo um pedacinho da terra deles, pois foi aos descendentes de Esaú que eu dei o território de Edom.
6 Paycunataga ruwacunqui pishïshushayqui micuyta ranticushunayquipaj. Yacunta upushayquipitapis päganqui» nir›.
6 Vocês poderão comprar deles a comida e a água que precisarem.”
7 «Llapan rurashayquichömi Tayta Diosga bindisyunta gosha-cashunqui. Chuscu chunca (40) watantinnami cay chunyajpa puriptiqui yan'gaycäshunqui. Gamcunata ricaycäshunqui imapis mana päsashunayquipaj. Chaymi mana imapis pishëshurayquichu.
7 — Lembrem que o Senhor , nosso Deus, abençoou tudo o que vocês fizeram. Ele não esqueceu vocês durante os quarenta anos em que caminharam por esse enorme deserto. Ele sempre cuidou de vocês, dando-lhes tudo o que precisavam.
8 «Chaymi castanchi Esaüpita mirajcuna tiyarcaycashan Seirpa mana päsaranchïchu. Chaypa ruquenga Elatpa, Ezión-geberpa päsar aywaranchi Arabäpa aywaj nänipa. Chaypitana tumar aywaranchi Moabcho caycaj chunyajman aywaj nänipa.
8 — Assim rodeamos o país de Edom, deixando o caminho que vai de Elate e Eziom-Geber até o mar Morto e seguindo o caminho que vai até o deserto de Moabe.
9 Chaypa aywaptinchi Tayta Dios nimaran: ‹Moab runacunataga ama rimapaychu. Ni guërratapis paycunawanga ama ruraychu. Paycunaga Lotpita mirajcunami. Chaymi paycunapa nasyunnintaga mana goshayquipächu ni tacshannin chacrallatapis. Ar partitaga nogami paycunata goycushcä.› »
9 E o Senhor Deus me disse: “Não ataque os moabitas, que são descendentes de Ló, nem entre em luta com eles. Eu dei a eles a cidade de Ar e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
10 (Unayga chay nasyuncho Emí runacunami tiyasha caran. Chay runacuna caran jatusaj, jinachöpis aypalla. Jatuncaray Anac runapita miraj runacunanömi caran.
10 (Antigamente uma raça numerosa de gigantes fortes, chamados emins, vivia em Ar. Eles eram tão altos como os anaquins , outra raça de gigantes.
11 Jatusaj runacuna captinmi paycunata Moab runacunaga «Emí runacuna» niran, waquin runacuna «Refaí runacuna» niptinpis.
11 Tanto os anaquins como os emins eram conhecidos como refains ; mas os moabitas os chamavam de emins.
12 Seir partichöpis unayga Hor runacunami tiyaran. Chay runacunataga Esaüpita mirajcunami ushajpaj illgächiran. Nircorga quiquincuna tiyacaycäriran Tayta Dios goycushan nasyuncho Israelcuna tiyacaycärishanno.)
12 Naquele tempo os horeus viviam em Edom, mas os descendentes de Esaú os expulsaram dali, acabaram com eles e ficaram morando no seu território. Os descendentes de Esaú fizeram a mesma coisa que os israelitas fizeram mais tarde, quando estes tomaram posse da terra que o Senhor lhes tinha dado.)
13 «Chaypita Tayta Dios nimaran: ‹Canan caypita aywacushpayqui tacsha mayu Zeredta päsay.› Chaymi tacsha mayuta päsaranchi.
13 — Depois atravessamos o riacho de Zerede, conforme Deus havia mandado.
14 «Cades-barneapita llojshimushanchïpita-pacha Zered mayu-mallwata päsamushanchi junajyaj caran quimsa chunca pusaj (38) watana. Chaypänaga noganchïcho guërrapaj sinsusha caj runacuna Tayta Dios nishannömi wañushana caran.
14 Isso foi trinta e oito anos depois de termos saído de Cades-Barneia. Durante esses anos aconteceu aquilo que o Senhor nos tinha dito: morreram todos os homens daquela geração que tinham idade para ir à guerra.
15 Tayta Diosmi paycunata castigashpan llapanta ushacächisha.
15 O Senhor ficou contra eles e os foi matando, até que não sobrou mais nenhum deles no acampamento dos israelitas.
16 «Chay guërrapaj caj runacuna jucpis mana cawaptinnaga
16 — Depois da morte de todos aqueles homens,
17 Tayta Dios nimaran:
17 o Senhor Deus me disse:
18 ‹Cananmi Moabpa lindanta päsashpayqui chayanqui Ar siudäman.
18 “Passe hoje pela cidade de Ar, na fronteira com Moabe.
19 Amón runacunawan tincushpayqui ama rimapaychu. Paycunawanga ni guërratapis ama ruraychu. Paycunaga Lotpita mirajcunami. Paycunapa nasyunnintaga manami goshayquipächu ni tacshannin chacrallatapis. Nogami paycunata goycushcä.› »
19 Quando chegar à terra dos amonitas, que são descendentes de Ló, não os ataque, nem entre em luta com eles. Eu entreguei a eles a terra de Amom e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
20 (Unayga chay nasyuncho Refaí runacunami tiyaran. Paycunatami Amón runacunaga jutinta churaparan «zomzomeo runacuna» nir.
20 (Essa região é conhecida também como a terra dos refains, uma raça de gigantes que antigamente moravam ali; os amonitas os chamavam de zanzumins.
21 Paycunaga caran munayniyoj, aypalla. Anacpita miraj runacunano jatusajmi caranpis. Chaypis Amón runacunata Tayta Dios yanaparan chay runacunata ushacächinanpaj. Ushacaycacherga jinanchöna imaycamapis tiyacuran.
21 Havia muitos deles, e eram altos e fortes, como os anaquins. Deus destruiu os zanzumins, e os amonitas ocuparam a região e ficaram morando ali.
22 Esaüpita mirajcunatapis Tayta Dios yanaparan Seircho tiyaj Hor runacunata ushajpaj wañurcachir chaycho tiyacaycärinanpaj.
22 Deus havia feito a mesma coisa em favor dos edomitas, que são descendentes de Esaú: ele acabou com os horeus, e os edomitas ocuparam a terra deles e ali moram até hoje .
23 Gaza particho tiyaj Hev runacunatapis chaynömi ruraran. Paycunataga Cretapita Filistea runacuna chayaycurmi wañuchiran. Nircur chaycho tiyacaycäriran.)
23 Os cretenses fizeram a mesma coisa: eles saíram da ilha de Creta, invadiram a terra dos avins, no litoral do mar Mediterrâneo, e foram na direção do sul até a cidade de Gaza. Os cretenses acabaram com os avins e ficaram morando nas cidades deles.)
24 «Chaymi Tayta Dios niran: ‹Juclla Arnón mayuta chimpay. Nogami gamcunapa munayniquiman churashaj Hesbonpa raynin Amorreo runa Sehonta nasyunnintinta. ¡Nasyunninman yaycur chay runacunawan guërrata ruray!
24 — Depois que atravessamos o país de Moabe, Deus nos disse: “Continuem avançando e atravessem o rio Arnom, pois eu deixarei que vocês derrotem Seom, o rei dos amorreus, que mora na cidade de Hesbom. Lutem contra Seom e tomem posse da terra dele.”
25 Cananpitaga nogami camacächishaj cay pachacho llapan runacuna fiyupa manchacushunayquipaj. Chaymi gamcunapaj parlajta wiyashpan pasaypa llaquicur manchariywan sicsicyanga.›
25 E Deus me disse: “De hoje em diante eu vou fazer com que todos os povos do mundo tenham medo de você. Você será famoso, e, quando ouvirem falar a seu respeito, todos ficarão tão assustados, que tremerão de medo.”
26 «Chunyaj Cademotpita-pachami cachacunata cacharä Hesbonpa raynin Sehonman. Cachacunata cacharä alli shimillanpa cayno ruwananpaj:
26 E Moisés continuou, dizendo: — Depois, quando estávamos no deserto de Quedemote, mandei que alguns mensageiros levassem ao rei Seom, que morava na cidade de Hesbom, um tratado de paz, com as seguintes condições:
27 «Nasyunniquipa päsaj nänillanpa päsacuycushaj. Nogacunaga jatun nänillanpami aywacushaj. Imayquitapis manami yatashächu.
27 “Pedimos licença para passar pelo seu país. Prometemos andar somente pela estrada, sem sair dela;
28 Micuyniquita micushäpitaga, yacuyquita upushäpitaga pägashayquimi. Ichanga nasyunnillayquipa päsacuycushaj ari.
28 e também pagaremos pela comida e pela bebida que precisarmos. A única coisa que queremos é licença para passarmos pelo seu país
29 Seircho tiyaj Esaú casta runacunapis, Archo tiyaj Moab runacunapis päsachimashami. Jordán mayuta chimpanäpaj päsacuycushaj ari Tayta Dios chacrata gomänanpaj aunimashanman yaycunäcunapaj.
29 até chegarmos ao rio Jordão. Então atravessaremos o rio para entrar na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando. Os descendentes de Esaú, que moram em Edom, e os moabitas, que moram em Ar, já nos deram licença para passarmos pelos países deles.”
30 «Chayno ruwashapis ray Sehonga manami munaranchu nasyunninpa päsamunanchïta. Tayta Diosninchïmi camacächiran mana auninanpaj. Chayno camacächiran gamcunapa munayniquicho cananpaj. Chaymi cananyajpis munayniquicho caycan.
30 Mas o rei Seom não deixou, pois o Senhor , nosso Deus, fez com que Seom ficasse teimoso e rebelde. Deus fez isso para que nós pudéssemos derrotar o rei Seom e conquistar a terra dele, que é nossa até hoje.
31 «Chaura Tayta Dios nimaran: ‹Cananpitaga Sehonta nasyunnintinta maquiquimanmi entregä. Nasyunninman yaycuycur charicarcäriy.›
31 — Então o Senhor Deus me disse: “Veja! Eu vou deixar que você derrote Seom; ataque-o imediatamente e tome posse da terra dele.”
32 «Sehonga suldäruncunawan shamuran Jahazacho noganchïwan pillyananpaj.
32 Seom saiu com o seu exército para lutar contra nós na cidade de Jasa.
33 Ichanga Tayta Diosninchi cachaycuran munashanchïta ruranapaj. Chaynöpami chay rayta, wamrancunata, suldäruncunatapis llapanta usharanchi.
33 O Senhor , nosso Deus, nos deu a vitória, e nós derrotamos Seom, os seus filhos e todo o seu exército.
34 Chaynöpami llapan siudänincunatapis munashanchïta rurar usharanchi. Ollguta, warmita, wamracunata chipyaj wañuchiranchi. Cawaycajtaga manami juctapis cacharanchïchu.
34 Além disso conquistamos e destruímos todas as suas cidades e matamos todos os homens, mulheres e crianças. Não escapou ninguém.
35 Quiquinchïpäga siudäpita apacuranchi uywacunallatami, ima-aycanpis bälej cajcunallatami.
35 Mas ficamos com o gado e com os objetos de valor que encontramos nas cidades.
36 Arnón mayu läduncho caycaj Aroer siudäpita gallaycur Galaad particama manami maygan siudächo tiyajcunapis ichipämaranchïchu. Tayta Diosninchi munayninwan yanapämaptinchïmi llapanta usharanchi.
36 O Senhor , nosso Deus, deixou que conquistássemos todas as cidades, desde Aroer, que fica perto do vale do rio Arnom, e desde a cidade que está no vale, até a região de Gileade. Nós conquistamos todas as cidades, mesmo as que tinham muralhas altas e fortes.
37 Amón runacuna tiyashanmanmi ichanga mana yaycuranchïchu. Chaymi Jaboc mayu aywajpa mana päsaranchïchu. Altu jircacho caj siudäcunapis quëdaran. Maymanpis mana yaycunanchïpaj Tayta Diosninchi nimaptinchëga manami yaycuranchïchu.
37 Não invadimos a terra dos amonitas, nem as cidades que ficam nas margens do rio Jaboque, nem as que ficam na região montanhosa, nem os outros lugares que o Senhor , nosso Deus, havia proibido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.