Atos 16

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chaypita aywar Pabluwan Silasga Derbe y Listra marcacunaman chayaran. Listracho tincuran Jesusman yäracoj-masin Timoteowan. Timoteopa mamanga Israel warmimi caran. Paypis Jesusman yäracuran. Timoteopa papäninmi ichanga griego runa caran.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Timoteotaga Listracho y Iconiucho caj ermänucunapis allimi ricaj.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Timoteopa taytan mana Israel runa captinmi Israel runacunaga musyaran señaläni cashanta. Chaymi yan'gänanpaj Pablo pushayta munar Israelcuna mana jamurpänanpaj Timoteota señalacachiran.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Chaypitaga marcan-marcan purishpan Jerusalencho apostulcuna, mayurcuna parlacushanta willaparan cumlinanpaj.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Chaynöpami yäracojcunaga llapan shongunwan yäracunanpaj shacyäcuran. Chaymi waranllanta-waranllanta Jesusman yäracojcuna achcayaran.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Asia probinsyacho willacunanpaj aywayta munaptin Espíritu Santu mana camacächiranchu. Chaymi Frigia y Galacia partipana päsacuran.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia partipa lindanman chayaycärir Bitinia partiman aywayta yarparan. Ichanga chayman aywanantapis Jesuspa Espiritun mana camacächiranchu.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Chaymi Misiataga derëchu päsacuran Troas marcaman.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Juc chacayna Pablo suyñuynincho ricaran Macedonia probinsyapita runa gayacaycämojta «Macedoniaman shamuy yanapämänayquipaj» nir.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pablo suyñur ricashanta willamaptin nogacuna camaricurä Macedoniaman aywanäcunapaj. Nogacunaga tantiyacurä Tayta Diosninchi alli willacuyninta willacunäcunapaj cachaycämashanta.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Troaspita büquiwan aywacur lamar chaupin Samotracia tishguman chayaräcuna. Waranninna Neápolis marcaman chayaräcuna.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Chaypitana Macedonia probinsyaman aywar chayaräcuna Filipos siudämanpis. Chay siudäga caran Roma runacuna tiyashanmi. Chay siudä caran Macedonia probinsyapa rimir caj distrïtunmi. Chay siudächo nogacunapis ishcay quimsa junaj goyapärirä.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Säbadu jamay junäga mayu cantunman aywaräcuna. Nogacuna yarparä maynillanchöpis Israel runacuna shuntacaycur Tayta Diosta mañacurcaycashanta. Chayarga warmicuna shuntacasha caycajta tariräcuna. Chaura paycunatami jamacuycur Jesucristupa alli willacuyninta willaparäcuna.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Chaychömi Tiatira warmi Lidia caycaran. Payga unaypitana Tayta Diosta sirbej. Murädu fïnu tëlacunatami ranticoj. Chay warmiga Pablo willacushanta wiyaycaran. Tantiyacunanpaj Tayta Diosmi shongunta shacyächiran.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Chaypitana Jesusman yäracur llapan famillyantin bautisacuran. Nircur nogacunata ruwamaran: «Tayta Jesusman rasunpa yäracushäta musyaycarnaga shamuy-llapa wasëcho pachacunayquipaj» nir. Chaynöpami nogacunaga paypa wasinman pachacoj aywarä.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Juc cuti Tayta Diosta mañacunäpaj cajman aywarcaycashächo tincurä dyablupa munayninwan musyapacoj jipashwan. Musyapacur patrunninta sumaj gänachiran.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Chay jipashga Pablutawan nogacunata gatirämaran: «Cay runacunaga Tayta Dios munashanno cawajmi. Paycunami gamcunata willapaycäshunqui imano salbacunayquipaj cashantapis» nir.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Waran-waran rimaptin Pabloga mana awantacur jipashta rimachej dyabluta niran: «Jesucristupa jutinchömi gamta gargö cay jipashpita witicunayquipaj.»
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Chaymi jipashpa patrunnincunaga guellayta manana gänananpaj cashanta tantiyacurir Pablutawan Silasta prësu chariran. Nircur läsacho autoridäcuna jusgananpaj aparan.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Chay autoridäcunaman chayaycachirna niran: «Cay runacunaga Israelcuna caycashpanmi marca-masinchïcunata rabyaycächin.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Quiquincunapa custumrincunatami yachachin. Chaycunata noganchi Roma runacunaga manami rurashwanchu.»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Niptinmi llapan runacuna Pablupawan Silaspa contran ricacuran. Autoridäcuna niptinna Pablutawan Silastaga röpanta jorguparcur wiruran.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Sumaj wirurcachir carsilman wichgachiran. Nircur carsil täpajtana «sumaj täpay» niran. Pablutawan Silasta carsilman wichgashan|src="DN00509B.TIF" size="span" loc="Acts 16.23" ref="Hech. 16.22–28"
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Chaymi Pablutawan Silastaga ruri cajman wichgaran. Chaquincunatapis sëpuman amuchiran mana gueshpinanpaj.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pullan pagasmanna Pabluwan Silasga Tayta Diosta mañacurcaycaran, alabarcaycaran. Chaytaga waquin prësucunapis wiyaran.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Chay örami illajpita fiyupa timlur caran. Pergacunapis cuyuriran. Llapan puncucuna quichacäcuran. Prësucuna watarashan cadinacunapis cachacäcuran.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Carsil täpaj ricchariptenga puncucuna quicharaycaran. Chaymi prësucuna gueshpishanta yarpar sablinta chutarir tucsicurinanpäna caycaran.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Chaura Pablo gayacuran «Ama tucsicuychu. Llapanëmi caycä» nir.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Niptin carsil täpäga «achquita sindiy» niran. Nircorga cörriypa yaycurcur Pablupawan Silaspa ñaupanman sicsicyaycar gongurpacuycuran.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Nircur juclla jawaman pusharcur niran: «Taytacuna, ¿imataraj ruräman salbacunäpaj?»
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Chaura paycuna niran: «Tayta Jesusman yäracuy. Chauraga salbashami canquipaj gam y wasiquicho tiyajcunapis.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Chaypitaga carsil täpajta llapan famillyantinta Tayta Jesuspa willacuyninta willaparan.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Chay chacaylla carsil täpäga Pablupawan Silaspa garan rachishancunata mayllaparcur jampiparan. Nircur quiquinpis wasincho llapan tiyajcunapis bautisacuran.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Wasinman pusharcur gararan. Tayta Diosman yäracuyninpami carsil täpajpis wasincho llapan tiyajcunapis cushisha carcaycaran.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tutanninnami autoridäcunaga suldärucunata cacharan carsil täpaj runaman «Pablutawan Silasta cachariycuy» nir.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Chaura carsil täpäga Pabluta willaran «Autoridäcunami willachimasha gamcunata cachaycunäpaj. Cananga mana manchacuyllapana aywacuy ari» nir.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pabluna niran: «Roma runa caycaptëpis llapanpa ñaupancho astichimasha. Nircorga manaraj sumaj tapucachashpan wichgachimasha. Cananga ¿pacayllapa cachaycachimaytachu munan? ¡Manami! Quiquincunaraj shamuchun jorgamänanpaj.»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Niptin suldärucunaga autoridäcunata willaran. Roma runa cashanta musyar autoridäcunaga fiyupa manchariran.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Chaura carsilman aywaycur Pablutawan Silasta ruwaran perdunananpaj. Nircurna carsilpita jorgurir ruwaran chay siudäpita aywacunanpaj.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Carsilpita llojshirirna Lidiapa wasinman aywacuran. Ermänucunawan tincur sumaj shacyächiran. Nircurna chay siudäpita aywacuran.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.