2 Samuel 1
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH
1 Saúl wañushanpita Davidga Amalec runacunata binsiycur cuticuran Siclagman. Chaycho ishcay junaj goyaran.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Warannin junäga Saulpa suldäruncunapita chayaran juc runa, fiyupa llaquicuywan röpanpis pasaypa rachir-ushasha, umanpis allpalla. David cajman chayaycorga rispitashpan gongurpacuran.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 David tapuran: «¿Maypitataj chayaycämunqui?» nir.
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Chaura David niran: «¿Imataj casha? ¡Llapanta willamay ari!»
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Willajta Davidga tapuran: «¿Imanöpataj musyanqui Saulpis Jonatanpis wañushanta?» nir.
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Chay runa niran: «Nogaga puriycashächo mana yarpashapita camacarä Gilboa jircaman. Chaychömi ricashcä Saultaga lansanman tuncacuycajta. Filistea runacunaga carrëtanwan y cawallun muntasha cajcuna jananchöna caycaran.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Chay öra Saulga ticrarcur ricäramar gayamaran. Chaura noga aywashcä.
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Nircur ‹¿Pitaj canqui?› nimaran. Chaura noga willarä Amalec runa cashäta.
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Payga nimaran ‹Cayman shamuy. Juclla wañurachimay›. Payga wañuycarannami. Yangallanami cawaycaran.
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Chaymi ñaupanman witiycur wañuycachishcä. Yamajna caycajta ricar manami yarpashcänachu cawanantaga. Nircorga gamman apamunäpämi corönanta, brasalëtata jorgucurishcä tayta.»
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Chauraga Davidpis, yan'guincunapis fiyupa llaquicuypita röpancunatapis rachir-usharan.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Fiyupa wagaran Saúl wañushanpita, Jonatán wañushanpita, Israel suldärucuna pillyacho pirdishanpita. Chaymi goyarpoj ayunaran.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Chaypita Davidga willaj mösuta tapuran: «¿Gamga may runataj canqui?» nir.
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Davidga sinchipa niran: «Gamga ¿imanirtaj wañuchishcanqui Tayta Dios acrashan rayta?»
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Nircur yan'guinta gayarcur niran: «¡Canan öra wañurachiy!»
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Davidna niran: «Quiquiquimi juchayöga canqui wañunayquipaj. Quiquiquimi willacushcanqui Tayta Dios acrashan rayta wañuchishayquita.»
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Saúl wamran Jonatanwan wañushanpita Davidga fiyupa llaquicur cantaran.
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 Chay nishanta Judá runacunata yachachinanpaj niran. Llaquicur cantashanga isquirbiraycan Jaser libruchömi. Cantar niran:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 «¡Ay Israel, jircayquicunachömi
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 Filistea warmicuna mana cushicunanpaj,
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 «¡Gilboa jirca, cananpitaga amana gamman imaypis tamyamuchunnachu!
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Jonatanpa lëchanga yawartarämi jorgurej.
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 «Saultawan Jonatantaga runacuna amatarmi cuyaran.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 ¡Israel warmicuna fiyupa wagay Saulpäga!
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 «¡Imanöshi pillyashan jircacho binsiycusha pillyay yachajcunataga!
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 ¡Jonatán, gampäga fiyupami llaquicuycä.
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 ¡Imanöshi binsiycusha pillyay yachajcunataga!
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.