2 Crônicas 20

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chaypita unayllataga Moab runacuna, Amón runacuna, Meun runacuna parlacarcärir aywaran Josafatwan pillyananpaj.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 Chaymi runacuna aywaran Josafat-ta willaj: «Edompita y Cachi Lamarpa wash'ganpitami aypalla suldäru aywaycämun gamta magashunayquipaj. ¡Hazezón-tamarchönami carcaycan!» (Hazezón-tamarga caycan En-gadi nishallanmi).
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Chaymi Josafatga fiyupa manchacur Tayta Diosta tapucuran. Llapan Judá runacuna ayunananpaj willachiran.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Chaura Judá runacunaga llapanmi shuntacaran Tayta Diosta mañacunanpaj. Judächo caj siudäcunapitaga intërupitami runacuna shuntacaran.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Llapan Judá runacunawan Jerusalén runacunaga shuntacaran Templupa puncuncho allchachisha caycaj jatun sawanman. Runacunapa chaupinman ichiycur Josafatga
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 mañacuran cayno nir:
6 e orou assim: — Ó
7 Tayta Diosnë gammi runacunata gargurayqui cay partipita acrashayqui Israelcuna tiyananpaj. Llapanta garguycurmi amïguyqui Abrahampita mirajcuna imaycamapis tiyacunanpaj goycurayqui.
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Caycho unay goyarcurnami Templutapis ruraran gampaj. Nircur niran:
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 ‹Gamga cay Templuchömi caycanquipaj. Nogacunata capas castïgu chayamanman. Capas canman pillya, gueshya, muchuy. Chaura nogacunaga cay Templupa puncunmanmi shuntacäshaj. Fiyupa llaquicushpäcuna ruwacur mañacamuptë gamnami wiyamar llapanpitapis salbamanqui› nir.
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 Cananga chiquimaj Amón runacuna, Moab runacuna, Seir jircapita cajcunapis nogacunamanmi aywarcaycämun. Paycuna tiyashanmanga manami munarayquichu Israelcuna Egiptupita shacamur chayananta. Chaypa ruquenga juc lädullapa päsacamurmi paycunataga mana wañuchiranchu.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Masqui ricaypis, cananga imanöshi cutircaycächiman. Goycamashayqui nasyunpita jitarimänancunapämi aywaycämun.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Tayta Dios ¿manachu paycunata castiganquiman? Nogacunapaga callpäcunapis manami canchu aypalla suldäru yaycamur magamaptin ichipänäcunapaj. ¡Manami musyäcunachu imata ruraytapis. Chaymi gamllaman yäracaycämö Tayta Dios!»
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Tayta Diospa ñaupancho llapanmi Judá runacunaga ichirpaycaran warmipis, wamrapis mas tacshapita-pacha.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Chayno carcaycaptinmi Benaiapa willcan Zacariaspa wamran Jahazielta Tayta Diospa Espiritun charicurcuran. Benaiaga caran Mataniaspa willcan, Jeielpana wamran. Jahazielga caran Leví trïbu Asafpita miraj. Diospa Espiritun rimachiptin
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 niran: «Judäcuna, Jerusalencuna, gampis ray Josafat sumaj wiyay. Tayta Diosga gamcunata nishunqui: ‹Ama manchacuychu ni llaquicuypischu fiyupa aypalla suldärucunapitaga. Cay pillyachöga manami gamcunachu pillyanquipaj. Tayta Diosmi pillyanga.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Gamcuna wara ayway pillyaj. Paycunaga wicharcaycämun Sis cuestapami. Gamcunaga tincunquipaj Jeruel chunyajpa chimpan ragra läduncho.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Gamcunaga manami pillyanquipächu. Gamcunaga chayllacho shuyaray mana yarpachacuypa. Chaychömi musyanquipaj noga Tayta Dios imano salbashätapis. ¡Jerusalén runacuna, Judá runacuna ama manchacuychu ni llaquicuypischu! Paycunata magaj wara ayway. Noga Tayta Diosga gamcunawanmi caycä.› »
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Chaura Josafatga gongurpaycur umpuran urcunpis pampaman töpananyaj. Chayno Jerusalén runacunawan Judá runacunapis Tayta Diospa ñaupancho umpuran adurananpaj.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Coatpitawan Corëpita miraj cantaj Leví runacunana sinchipa Tayta Diosta alabayta gallaycäriran.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Tutannenga tutalla llapan camaricuran Tecoa chunyajpana aywananpaj. Aywananpaj caycashancho Josafatga ichiycur llapanta niran: «Jerusalén runacunawan Judá runacuna Tayta Diosllaman yäracuy. Payllaman yäracushaga llapanchöpis allimanmi churamäshun. Profëtacuna nishancunaman yäracushun. Chauraga llapanpis allimi canga.»
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Llapan runacunata willaparcur alabajcunata churaran pillyaman aywaycajcunapa ñaupanta aywananpaj. Tayta Diosta rispitana röpancunata jaticurcur Tayta Diosta alabar cantaraycar aywananpaj churaran. Alabar cantanan caran: «Tayta Diosta agradësicuy. Pay cuyacoj cashanga imaycamapis chaynöllami» nir cantashan alabansata.
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Diosta alabashpan cushicur cantayta gallaycushan öra Tayta Diosga Amón runacunata, Moab runacunata Seir jircapita shamojcunata quiquin-pura pantanacur pillyaran. Paycunaga aywarcaycämuran Judäcunata magaj. Quiquincunata binsiran.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Amón cajwan Moab cajcunaga wañuycärachiran Seir jircapita shamojcunata. Chayta wañuycärachirna quiquin-pura wañuchinacuran.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Aywaj Judá runacuna chunyajta ricänaman tumarcur chiquinacushanman ricärir ricaran pampacho wañushana mashtarpaycämojta. Ushajpaj wañuchinacusha caran.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Chaura Josafatga llapan runacunawan aywaran chiquinacushancunapa ima-aycantapis shuntacamoj. Chayar tariran: achca uywacunata, armancunata, röpacunata, chanin cuestaj cösacunata. Llapan tarishantami shuntacarcäriran. Aypalla captin apaytapis mana puydirannachu. Wañojcunapa cösancuna fiyupa aypalla captinmi quimsa junajtaraj shuntayta ushaycäriran.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Warannin chuscu junajchöna Tayta Diosta alabananpaj shuntacaran guechwa pampaman. Chaypitami chay pampapa jutintaga churaparan «Beracá pampa» nir. Canancamapis chayllami jutin.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Chaypitaga Judá runacunawan Jerusalén runacunapis Josafatwan Jerusalenman cuticuran chiquejnincunapita Tayta Dios salbashanpita cushicushpan.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Jerusalenman chayaycärir Tayta Diospa Templunman aywaran arpano salteriocunata, cítaracunata, trompëtancunata tucashpan.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 Israelcunata chiquejcunawan Tayta Dios pillyashanta musyaycur llapan nasyuncho tiyajcuna Tayta Diosta fiyupa manchacuran.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Chaynöpami Josafat ray cashancamaga jauca goyaylla caran. Tayta Diosmi camacächiran bisïnun nasyuncunacho tiyajcunawan allilla goyänanpaj.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Josafatga caran Judäcunapa raynin. Mandayta gallaycushan öra caycaran quimsa chunca pichgan (35) watayoj. Ishcay chunca pichgan (25) watami ray caran Jerusalencho. Mamanpa jutin caran Azuba. Azubanami caran Silhipa wamran.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Josafatga papänin Asa rurashanno allillatami ruraran. Payga Tayta Diostami wiyacuran.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Ichanga mana illgächiranchu puytush lömacunacho ïdulucunapa capillancuna caycajta. Runacuna manami llapan shongunpaga yäracuranrächu unay caj awiluncuna adurashan Tayta Diosman.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Waquin caj ima rurashancunapis gallarinanpita ushanancama isquirbiraycan Hananipa wamran Jehüpa acta librunchömi. Waquinnami isquirbiraycan Israelcunapa raynincunapa acta libruncho.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 Chaypita guepataga Judäpa raynin Josafat alli parlacuran Israelpa raynin Ocoziaswan. Ocoziasga fiyupa mana allicunata rurajmi caran.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Paywanmi parlacuran büquicunata rurarcur Tarsisman aywananpaj. Ezión-gebercho büquicunata ruraran.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Chaura Maresa runa Dodavapa wamran Eliezermi Tayta Dios nishanta willaran Josafat imano cananpäpis. Willar niran: «Tayta Diosmi gam rurashayquita illgächir acapa acapalla ruranga Ocoziaswan parlacushayquipita.» Nishannölla büquincunaga paquir ushacaran. Chaura Tarsismanpis manana aywarannachu.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.