2 Crônicas 18

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Josafatpaga aypallana ima-aycanpis caran. May-chaychöpis paypaj parlaj. Josafatpa wamranpis majachacaran Acabpa warmi wamranwan.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Chaypita achca watataga Josafat aywaran Samariaman Acabta watucoj. Josafat yan'guincunawan chayayninta Acabga fistata ruraran. Pishtaran aypalla uyshata, wäcata. Chaychömi Josafatga Acabta shimita goran Galaadcho caycaj Ramotman pillyaj aywananpaj.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Chaura Israelpa raynin Acabga Judäpa raynin Josafat-ta niran: «¿Gamga pillyaj aywäshimanquimanchu Galaadcho caycaj Ramotman?» nir.
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Ichanga manaraj aywar Tayta Diosta tapucuy.»
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Israelpa raynenga chuscu pachacta (400) shuntachiran profëtacunata. Paycunata tapucuran: «¿Allipächu pillyaj aywäcunaman Galaadcho caycaj Ramotman u manachu?» nir.
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Chaypis Josafatga tapuranraj: «Caychöga ¿manachu can masga Tayta Diospa profëtan? Captenga paytapis tapucushunraj» nir.
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Chaura Israelpa raynenga Josafat-ta niran: «Caycanrämi Imlapa wamran Micaías. Paytapis Tayta Diosta tapucachishwanmi. Ichanga imaypis mana allillatami willaman. Chaypitami chiquë.»
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Israelpa raynenga jinan öra mandaj suldärunta gayarcur niran: «¡Canan öra shamuchun Imlapa wamran Micaías!»
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Israelpa rayninpis, Judäpa raynin Josafatpis caycaran ray cay röpan jatisha-jatishami. Paycunaga jamarpaycaran sillunnincunacho, Samariaman yaycuna puncu pampacho. Llapan profëtacunaga shimin tarishanta rimarcaycaran.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Quenaanapa wamran Sedequiasga fyërrupita wagrata ruracurcusha caran tucananpaj. Nircur sinchipa niycaran: «Tayta Diosga caynömi nin: ‹Cay wagracunawanmi Siria runacunaman yaycorga ushajpaj wañuchinqui.› »
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Llapanpis profëtacunaga nircaycaran: «Galaadcho caycaj Ramotman pillyaj yaycushpayqui llapantami binsinquipaj. Chay siudätaga Tayta Diosmi munayniquichöna cananpaj goycushunquipaj.»
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Profëta Micaiasta gayaj aywaj cachaga chayaycur niran: «Tapucuptin raytaga llapanpis profëtacunaga alli willapallatami willasha. Chaymi gampis waquin nishannölla allillata willaycunqui ari.»
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Chayno niptin Micaías niran: «¡Nogaga Tayta Diospa jutinchömi jurä: Diosnë nimashallantami nishäga!»
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Chaypita aywar Micaiasga chayaran ray cajman. Chaura ray tapuran: «Micaías, Galaadcho caycaj Ramotman ¿pillyaj yaycöcunamanchu u manachu?» nir.
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Rayga niran: «¿Ayca cutitaj nishayqui Tayta Diospa jutincho jurashpayqui rasunpa cajta willamänayquipaj?»
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Chaura Micaiasga niran:
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Chaura Israelpa raynenga Judäpa raynin Josafat-ta niran: «¿Manachu nishcä? Cay runaga manami imaypis allitaga willamanchu. Chaypa ruquenga mana allicunallatami niman.»
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Micaiasga mastapis niran: «Gam chayno nishayquipita, Tayta Dios nishanta wiyay: Sillunnincho jamaraycajtami Tayta Diosta ricashcä, syëlucho caycaj suldärucunatapis derëchu caj-läduncho ichoj caj-läduncho ichirpaycajta.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Chaycho carcaycajta Tayta Diosga tapusha: ‹¿Piraj aywanman Acabta yachachinanpaj Galaadcho caycaj Ramotman pillyaj yaycunanpaj, yaycur chaycho wañunanpaj?› Chayno tapuptinmi waquenga niran jucno waquinna mas jucno.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Chayno caycaptin juc espirituna Tayta Diospa ñaupanman yurircur niran pay imanöpis llullapar rurananpaj. Chaura Tayta Dios tapuran imano rurananpaj cashantapis.
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Chaura chay espíritu niran: ‹Nogami aywashaj raypa llapan profëtancunapa shiminman llullacachinäpaj.› Chaura Tayta Diosga niran: ‹Allimi chayno llullacachiptiquega. Gam ayway chayno ruranayquipaj.›
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Cananga musyanquinami llapan profëtayquicunapa shiminman Tayta Dios llulla espirituta cachamushanta. Tayta Diosmi mayna camacächisha wañunayquipaj.»
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Chaura Quenaanapa wamran Sedequiasga Micaiasta shimicho lagyaran «¿Imanöpataj nogapitaga päsamusha Tayta Diospa Espiritun gamta willapäshunayquipaj?» nir.
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Chaura Micaías niran: «Wasincaylla pacacur purir-rämi musyanquipaj» nir.
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Chayno niptin Israelpa raynenga niran: «¡Micaiasta charircärir prësu apay siudäpa mandajnin Amón cajman, wamrä Joás caycashanman!
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Paycunata willanqui carsilman wichgananpaj. Micuytapis yacutapis ichic-ichiclla yawachenga noga sänu cutimunäcama.»
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Micaiasga mastapis niranraj:
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Chaypitanaga Israelpa rayninwan, Judäpa raynin Josafat aywaran Galaadcho caycaj Ramotman.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Israelpa raynenga Josafat-ta niran: «Nogaga pillyaman yaycushaj juc röpata jaticurcurmi. Gamna ray cay röpayqui jatishalla yaycunqui.»
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Siriapa raynenga pillyapaj caj carrëtacho aywajcunapa capitannincunata mayna willasha caran: «Israelpa raynillanta wañuchinquega. Juctaga ama wañuchinquichu.»
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Carrëtacunacho aywajpa capitannincuna Josafat-ta ricärerga yarparan Israelpa raynin cashanta. Chaymi curalapaycäriran. Chaura Josafatga yanapänanpaj Tayta Diosta mañacuran. Paytaga Tayta Dios yanaparan. Salbashpanmi paypitaga mas juc-läpana garguriran.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Siria runacuna rejsircäriran mana Israelpa raynin cashanta. Chaymi gatircaycashancho cachaycäriran.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Chay öra juc suldäru Israelcunaman llutalla lëchanwan illapaycuran. Nishanga Israelpa rayninta chayaycachiran wañunanpaj. Lëchaga yaycuran chalëcun tincurajninpa. Chaura Acabga carrëtanta manijajta niran: «Ticrar cuticushun. Pillyapita jorgamay. Fiyupami lëchawan chayaycachimasha.»
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Chay junaj pillyaga fiyupa caran. Chay pillyachöga Israelcunapa rayninta goyarpoj carrëtallancho ichiraycächiran. Tardipaypanaga wañucäcuran.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.