1 Samuel 20
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH
1 Ramächo caycaj Naiotpita David gueshpir aywacuran Jonatán cajman. Chayaycur niran: «¿Imatataj noga rurashcä? ¿Imataj juchä? ¿Imachötaj papäniquita ufindishcä wañuchiyta munamänanpäga?»
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas , em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e disse: — O que foi que eu fiz? Qual foi o meu crime? Que mal fiz eu ao seu pai, para ele querer me matar?
2 Chaura Jonatán niran: «¿Imanirtaj chayno yarpanqui? ¡Manami wañuchishunquipächu! Papänëga imata rurananpäpis nogatarämi willaman. ¿Imanirtaj mana willamanchu wañuchiyta munashushayquita?»
2 Jônatas respondeu: — Que Deus não permita que você morra! O meu pai me conta tudo o que faz, seja importante ou não. Ele não esconderia isso de mim. Isso não é bem assim!
3 Chaypis Davidga niran: «Papäniquega musyanmi amïgu cashanchïta. Chaymi musyanayquita mana munanchu llaquicunayquipita. ¡Tayta Diospis musyanmi wañuy janächöna cashanta!»
3 Mas Davi respondeu: — O seu pai sabe muito bem o quanto você gosta de mim. Por isso, resolveu não deixar que você fique sabendo dos planos dele, para você não sofrer muito. Eu juro pela sua vida e pela vida de Deus, o
4 Niptinmi Jonatanga tapuran: «Noga ¿imanötaj yanapäshayqui?»
4 — O que você quer que eu faça? — perguntou Jônatas.
5 Davidna niran: «Musyashayquinöpis, wara junajmi llullu quilla fista. Chaychömi raywan iwal micunä. Cuydä willacunayquiwan chacraman pacacushäta. Nogaga warantin tardicamami pacaräcushaj.
5 Davi respondeu: — Amanhã é a
6 Papäniqui nogapaj tapucuptin ninqui ‹payga fiyupami ruwacamasha Belén marcanman aywananpaj. Chaychöshi famillyancuna cada watalla fistata ruran.›
6 Se o seu pai notar que eu não estou à mesa, diga que eu pedi a você para me deixar ir com urgência a Belém, pois está na época de toda a minha família oferecer lá o sacrifício anual.
7 Papäniqui ‹allimi› niptenga manami manchacushächu. Rabyaptinmi ichanga gampis musyanquipaj nogata wañuchimänanpaj rasunpa yarpaycashanta.
7 Se ele disser: “Está bem”, eu estarei salvo. Mas, se ele ficar com raiva, então você ficará sabendo que ele está com más intenções.
8 Gamwan noga amïgu canapaj para-binta gonacushanchïtaga Tayta Diospis musyanmi. Chaymi ruwacushäta ama gongaycuychu ari. Noga juchata rurasha captëga wañurachimay. Papäniquimanga ¿imapänataj apamanqui?»
8 Peço que você me faça este favor e cumpra assim a promessa sagrada que me fez. Porém, se eu sou culpado, mate-me você mesmo! Por que deixar o seu pai fazer isso?
9 Niptin Jonatán niran: «¡Ama yarpaychu chaytaga! Rasunpa papänë wañuchishunayquipaj caycashanta musyaycorga willachishayquipämi.»
9 — Nem pense numa coisa dessas! — respondeu Jônatas. — Se eu soubesse que o meu pai estava mesmo resolvido a acabar com você, acha que eu não o avisaria?
10 Chaura David tapuran: «¿Papäniqui fiyu shiminpa nishuptiquega piraj willamanga?»
10 Então Davi perguntou: — E, se o seu pai responder com raiva, quem vai me avisar?
11 Jonatán niran: «Ishcallanchi shuyni parlashun.» Chaura ishcallan aywaran.
11 Jônatas respondeu: — Venha comigo, vamos até o campo. Eles foram,
12 Chaychömi Jonatanga Davidta niran: «Israelcunapa Tayta Diosninpa jutinchömi jurä. Wara, warantin cayno öra, noga musyashaj papänë imata yarpashantapis. Gampaj alli parlaptenga cachamushaj willashunayquipaj.
12 e Jônatas disse a Davi: — Que o
13 Papänë gampaj mana allita yarpaycashanta mana willaptë, mana gueshpichiptëga Tayta Dios fiyupa castigamächun. ¡Gamtana Tayta Diosninchïpis yanapaycushunqui papänëta yanapashanno!
13 Mas, se ele tiver a intenção de fazer alguma coisa contra você, que o Senhor Deus me mate se eu não enviar uma mensagem a você e não deixá-lo ir embora são e salvo! Que o Senhor esteja com você, assim como esteve com o meu pai!
14 Cawashäcamaga nogatapis alli yanapaycamanqui ari Tayta Dios yanapäshushayquino.
14 E agora, se eu continuar vivo, cumpra a sua promessa sagrada e seja fiel a mim. Mas, se eu morrer,
15 Wañucuptënaga Tayta Diosninchi contrayquicunata ushacächiptinpis castäcunata cuyapaycullanqui.
15 trate sempre a minha família com bondade. E, quando o Senhor destruir completamente todos os nossos inimigos,
16 Llapan contrayqui cajtaga Tayta Diosninchi jusgar chipyaj ushacächichun.»
16 que nós não quebremos a promessa que fizemos um ao outro. Se você a quebrar, Deus o castigará.
17 Amatar cuyashpan Jonatanga yapay jurar
17 Novamente Jônatas fez um juramento de amizade a Davi, pois ele amava Davi como a si mesmo.
18 niran: «Warami llullu quilla fista. Gampa jamanayquicho mana pipis captenga simrimi ‹¿maytaj?› nengapaj.
18 E disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, e, se você não estiver lá, a sua falta será notada.
19 Warantinpis mana captiquega masnami tapuconga. Chaymi aywacunqui jucpun pacacushayquiman. Rumi goturaycashan wajtallanman pacacunqui.
19 Depois de amanhã a sua falta será notada ainda mais. Assim vá para o lugar onde você se escondeu da outra vez e fique atrás do monte de pedras que há ali.
20 Nogaga sumaj apuntaycur quimsa cuti lëchäwan illapamushaj.
20 Então eu atirarei três flechas, como se o monte de pedras fosse um alvo.
21 Nircur uywaynëta nishaj, ‹ayway ashimunqui lëchacunata› nir. ‹Lëchaga caycan cay-läduyquichömi. Ayway apamuy› niptëga ama manchacunquichu. Manami imatapis rurashunquipächu. Tayta Diospa jutinchömi jurä.
21 Aí direi ao meu empregado para ir buscá-las. Se eu disser a ele: “Olhe, as flechas estão para cá de você, pegue-as” — isso quer dizer que tudo está bem, e você pode sair. Eu juro por Deus, o Senhor , que nesse caso você não estará em perigo.
22 ‹Lëchaga mas washachömi caycan› niptëga aywacunqui. Tayta Diosmi munanga gam aywacunayquita.
22 Mas, se disser a ele: “As flechas estão mais para lá de você” — então fuja, pois o Senhor estará mandando que você vá.
23 Canan parlacushanchïtaga Tayta Diosllami imaycamapis musyanga.»
23 Quanto à promessa que fizemos um ao outro, o Senhor Deus nos ajudará a cumpri-la para sempre.
24 Davidga änir chacraman pacacuran. Llullu quilla fista gallaycuptin rayga micunanpaj jamacuran.
24 Então Davi se escondeu no campo. O rei Saul chegou para a Festa da Lua Nova
25 Custumrin cashanno rayga tapya ñaupanman jamacuran, Jonatanga derëchunman, Abnerna Saulpa lädunman. Davidpa jamananga jäcuraycaran.
25 e sentou-se para comer no lugar de costume, perto da parede. Abner sentou-se ao lado de Saul, e Jônatas, na sua frente. Mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Chay junäga Saúl mana rimacuranchu Davidpaj «Ganrami caycanga. Manarämi limyuyangarächu» nir yarpar.
26 Naquele dia Saul não disse nada porque pensou: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele, e de certo ele não passou pela cerimônia de purificação .”
27 Warannin caj junaj fistachöpis Davidpa jamananga jäcuraycaran. Chaura Saúl wamran Jonatanta tapuran: «¿Imanirtaj Isaïpa wamranga ganyanpis cananpis mana shamushachu?» nir.
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Aí Saul perguntou a Jônatas: — Por que Davi não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Chaura Jonatán niran: «Davidga fiyupami ruwacamasha ‹Belenman aywanä resïsanmi› nir.
28 Jônatas respondeu: — Ele me pediu licença para ir a Belém.
29 Ruwacamasha ‹Marcäman aywaytami munä. Famillyäcunami Tayta Diospaj uywacunata pishtan. Wauguëmi gayachimasha. Aunimaptiquega famillyäcunata rätu watucaramushaj› nir. Chaymi micoj mana shamushachu.»
29 Ele me disse: “Deixe-me ir a Belém porque a minha família está lá fazendo a festa do sacrifício, e o meu irmão mandou que eu também fosse. Se você é meu amigo, deixe que eu vá ver os meus parentes.” E Jônatas continuou: — É por isso que ele não está no seu lugar, à mesa.
30 Niptinmi Saulga fiyupa rabyacurcuran Jonatanpaj. Chaymi niran: «¡Manacaj warmipa wawan! ¿imanirtaj mana musyashächu Isaïpa wamranwan amïgu cashayquita? Mamantinmi pengaypaj canqui.
30 Então Saul ficou muito zangado com Jônatas e disse: — Seu filho de uma mulher à toa! Agora eu sei que você passou para o lado de Davi, trazendo desonra para você e para a sua mãe!
31 Cay pachacho David cawaycashanyäga gam, ni mandashayquipis manami yarpashayquinöchu canga. ¡Canan öra ashircachimur cayman apachimuy. Wañunanmi camacan!»
31 Enquanto Davi for vivo, você não será rei deste país. Vá agora e traga-o aqui porque é preciso que ele morra!
32 Chaura Jonatán niran: «¿Imapitataj wañunman? ¿Imachötaj ufindisha-cashunqui?»
32 — Por que é que ele deve morrer? — perguntou Jônatas. — O que foi que ele fez?
33 Chaura Saulga lansanta jogarcur Jonatanta tucsiriyta munaran. Chayrämi Jonatán tantiyacuran Davidta papänin wañuchiyta munashanta.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas compreendeu que o seu pai estava mesmo resolvido a matar Davi.
34 Jonatanpis fiyupa rabyacurcuran. Jatarcur aywacuran. Chay junäga manana fista micuytapis micurannachu. Fiyupa llaquiparan Davidta papänin jagayächishanpita.
34 Jônatas levantou-se furioso da mesa e não comeu nada naquele dia, o segundo dia da Festa da Lua Nova. Ele estava muito sentido porque Saul tinha insultado Davi.
35 Warannin tuta, Davidwan parlashan örapäga chacrapa Jonatán aywaran mösu uywayninwan.
35 Na manhã seguinte ele foi ao campo a fim de encontrar Davi, como tinham combinado. Levou consigo um rapazinho
36 Uywayninta niran: «Lëchata illapashäta cörriyllapa aywar shuntamunqui.»
36 e disse: — Corra e vá buscar as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e Jônatas atirou uma flecha que passou além dele.
37 Lëcha chayashanman uywaynin aywaptin Jonatanga llapan callpanwan gayacuran: «¡Lëchaga caycan mas washachörämi!» nir.
37 Quando o rapaz chegou ao lugar onde a flecha tinha caído, Jônatas gritou: — A flecha caiu mais para lá de você!
38 Yapay uywayninta Jonatanga gayacuran:
38 Não fique aí parado! Ande logo! O rapaz pegou as flechas e voltou para perto do seu patrão,
39 Imanir chayno ruraycashantapis mana musyaranchu uywaynenga. Chaytaga Jonatanwan Davidllami musyaran.
39 não sabendo o que queria dizer tudo aquilo — somente Jônatas e Davi sabiam.
40 Chaypita Jonatanga llapan lëchancunata uywayninwan siudäman apachiran.
40 Aí Jônatas entregou as suas armas ao rapaz e mandou que as levasse de volta para a cidade.
41 Uywaynin aywacuriptin Davidga llojshimuran rumi goturaycashan wajtanpita. Jonatanpa ñaupanman gongurpacuycur umpuran urcunpis pampaman töpananyaj. Nircur ishcan macallanacurcur wagaran. Davidga Jonatanpita mas fiyupa wagaran.
41 Depois que o rapaz foi embora, Davi saiu de trás do monte de pedras, jogou-se no chão e encostou o rosto na terra três vezes. Então eles se beijaram chorando. E a tristeza de Davi era maior do que a de Jônatas.
42 Nircur Jonatanga Davidta niran: «Cananga mana llaquicuyllapa aywacuy. Ishcanchïmi Tayta Diospa jutincho jurashcanchi. Paytami mañacushcanchïpis ishcanchïta ricamänanchïpaj, wamrayqui mirajcunatapis, wamrä mirajcunatapis ricananpaj.»
42 Aí Jônatas disse a Davi: — Deus esteja com você! O Então Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.