Marcos 4
First Purum Bible Translation (PUB_TWF) vs VC
1 Jesu ning Galilee tuitham panga minchuna aleiphut nok. Ama akolla anhong kinchun mipui ngaikha antam hei jarra amaning rukuong sunga alut a alei kin ong. Rukuong kha tuichung a aleiom, khan mipui ngaining tuipanga anleikintup.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Amaning chongtekak ngai aneiman a anmanideng chong katamtak aleiminchu, khan anmanideng aleiti:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 <<Rangairu! Phakhat a mipa ning muchiru kaworsik a aleisuok.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Amaning lei a muchiru kha aheiworkar, alek ning lampui sirra ata, khan wa ngaining anhonga a anleibak.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Alek ning lungkarra leipil tomna khan aleita. Muchiru kha kinranga ahongmong, ajarchu leipil kha lei kinthuk mak.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Khan, kini ahongsuok karra, muchikek ngaikha akinwoi a aleicharjei; ajarchu anrujung kha akinthuk a alutmak jarra.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Muchiru alekning riling-bil karra aleita, anhongmong takkha riling ning aleidiip a, kara leineimuk.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Takkha muchiru alekchu leipil thana-a aleita, muchiru ngaikha anhongkek a, anhong kin-son khan kara anhongnei, alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat anhongkinra.>>
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Khan Jesu ning atorna aleiti, <<Kour ninnei inchu hiwahi rangai ru!>>
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Jesu kha abinga aleiom lai, achong leikajet alek ngaile athiemroi somle-inni ngai amadeng anheiwa khan Chongtekak ngaikha kinchenna rilchen nasik amadeng anleirakal.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Jesu ning aleimasang, <<Pathien Rengram jarra akin-iip ngaikha anape jei.>> Takkha tu inum tolla kaom milak ngaisik chu, chongtekak hining hiwa rikip ngaihi anjetsik,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 khawa jarra,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Khan Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Hiwa chongtekak hi nangni ning jetlei mo nin e? Kha inchu, nangni ning alak chongtekak ngai kho-ongmo ninjet torsik?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Muchi kaworpa ning Pathien chongkha awor.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Miring alek khachu lampui-sir a akata muchi ngaikhale akin-ang; anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, Seitan khan aheiwali amulung sunga kaom chongkha akhekjei.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Miring alek ngaining lungkarra akata muchi khale akin-ang. Anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, rokpui tak a anleiralang.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Takkha anmani mulung kinthuk a leilutmak, ajarchu anmani akasot a leidei tormuk. Khawa chong jarra khan, pongna a-imakli minpongna aheiwakar khanchu, anmani ning kinremma anmoso.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Miring alek ngaikha riling bil karra akata muchi khale akin ang. Anmani ngaihi chong kajetjei ngaikha an-e,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 takkha hiwa ringkho sik a mulung pongna, neile hoi kumunom, khan alalak munomna rikip ngaikha ahonglut a, khawa chongkha anminmang, khan anmani ning kara neimuk.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Takkha miring alek khachu leithoi thana munna anwor muchi khale ankin-ang. Anmani ning chongkha anrangai, anleiralang, khan kara annei: alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat akara.>>
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Jesu ning arilminjom, <<Tu inkhat ning thangmei aheichoi a Taidon thoia a-imakli phenchung thoi a anda ngaimi? Thangmei mutungna chunga anda-ngai ileimi?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Alei kinthup ngaikha alahong kinlar sik e, khan alei kinkhu rikip ngaikha ala kinlong sik e.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Kuor kanei ning hiwahi rangairu!>>
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Amaning anmanideng aleiti, <<Nangni ninjet ngaikhan kinsing theiru! Nangni ning mi ngai chunga chong nintan anga nangni dengnum Pathien ning atansik e, takkha akikheldet sik e.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Alek akanei ngaikha khella akinpe sik, khan akanei phitmak ngaikha ama anei alekkha akinkhek del sik e.>>
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesu ning aleirilnok, <<Pathien Rengram khachu hi-ang e, mipa inkhat ning ama leipuk a muchiru awor khale akin-ang.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Amaning jaanna ajal, suun eli athei sik, khan khawa awor muchiru ngaikha anheikek a anheimong. Kha inum amaning kho-ongmo aheimonga aheikhang e ti leijetmak.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Leipil khaning muchikek ngaikha aminmong khan anheikara; amasatak adon anheisuok, khanchu aheiper, khan atorna a sawui katha kha akara.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Sang kha aminkara, mipa ning koite ning sang ka-at aleiphut, ajarchu sang-at phakha aheitungjei.>>
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesu ning aleirakal,
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 — ausente —
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jesu ning ama chongkha mi ngaideng aleiril, hiwa anga chongtekak katamtak ngaihi aneimanna; amaning anmani anjettor laiseng aleirilpe.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Amaning chongtekak kinchallei a anmanideng ite inkhat num leirilpe mak, takkha ama thiemroi ngaile bei an om karkhan, amaning kinchenna angrikip ngaikha anmanideng aleirilpe.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Khawa nitak kholeiteng khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Eini tuitham ralkhat teng kai inlang se rangri.>>
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Khawa jarra anmani ning mipui ngaikha aleimathaan; athiemroi ngaining Jesu alei chuongna rukuong khan anlut a, khan anmani ning amakha anleiroi. Rukuong aleknum khawa munkhan aleiom.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Jetlei theilei a phaiwo pui karat inkhat ahongranga, tui akinnok khan rukuong pangkha ahong jemma tuikulut aleiphut, rukuong kha tuining hongsip sik aleitho.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Jesu ning rukuong nukteng khan, montum aneia aleijal. Athiemroi ngaining ama ankeithei a anleiti, <<Oja, keini thisik kintijei nadonlei sikmo ni-e?>>
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesu ning angir a phaiwo dengkhan chong aleipe, <<Omchenro!>> khan amaning tuikinnok dengkhan aleiti, <<Kinnok maro!>> phaiwo kha rangmak jei, khan arikip ahongdaijei.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Angsikmi kha-angtuk ninchi e? Tunkutung nangni taksenna ninlaneimak e?>>
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Takkha anmani ning anchi hei a inkhatle inkhat deng anlei-kinril, <<Hiwa mipa hi atumi? Phaiwo le tuikinnok ningnum amachong anjui hi!>>
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.