Romanos 4

En Maganda A Bareta Biblia (PRFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nadid, tungkul bi kánni Abraham a ninunu tam, ánya i makagi tamid? Ánya en karanasan na tungkul ti hidi iyád a bagay?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ni siya ay imbilang a awan ti kasalanan gapu ten mágkaganda na hidi a gamet ay tehud nakuwan siya a ipagmadikál. Peru awan siya ti mepagmadikál ten atubengán nen Diyos,
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 gapu kinagi nen Kasulatan a, “Nanampalataya ten Diyos ti Abraham. Gapu haud, ay imbilang siya nen Diyos a matuwid.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 En matanggap nen tolay hidi a magtarabahu ay bakán a rigalu nan suweldu.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Peru ten awan hidi magtiwala ten sadili di a gamet nan manampalataya ten Diyos a mágpatawad ten makasalanan hidi ay ibilang hidi nen Diyos a matuwid gapu ten pánnampalataya na.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Kaya kinagi ni David a pinagpala en tolay a nebilang a matuwid bakán a gapu ten gamet na hidi.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Kinagi na a, “Pinagpala en tolay a pinatawad dán en kasalanan na hidi,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Pinagpala en tolay a awan dán singirán nen Panginoon
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Iyád beman hidi a pagpapala ay para la ten naturi hidi? Awan! Iyád ay para bi ten awan hidi naturi. Kákkagiyán tam a ayun ten Kasulatan, ay imbilang nen Diyos a matuwid ti Abraham gapu ten pánnampalataya na.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Nengkan iyád a nangyari? Bagu beman siya a naturi oni káttapos? Nangyari iyád bagu siya a naturi, bakán a káttapos.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Tinuri ti Abraham bilang tanda a imbilang siya nen Diyos a matuwid gapu ten pánnampalataya na ten dikona a awan palla siya naturi. Kaya siya ay nagin ama nen atanan a mánnampalataya ten Diyos tánni kona haud ay mebilang hidi a matuwid maski ni awan hidi naturi.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Sakay siya ay ama bi nen naturi hidi, bakán la a gapu naturi hidi nan gapu a hidi ay summampalataya bi a kona ten ninunu tam a ti Abraham bagu siya naturi.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Impangaku nen Diyos kánni Abraham sakay ten magin lahi na, a hidi en mangmana ti munduwiday, bakán a gapu ten kássunud na ten Kautusan nan gapu ten pánnampalataya na ten Diyos kaya siya ay nebilang a matuwid.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ni en sumássunud la hidi ten Kautusan en magin tagapagmana ay bali awan en pánnampalataya sakay pangaku.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ten pamamag-itan nen Kautusan ay maiyamut en Diyos ten lumabag hidi; peru ni awan ti kautusan ay awan bi ti págsuway.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kaya en pangaku ay ayun ten pánnampalataya, tánni magin essa iyád a kaluub ten lahi ni Abraham bakán la a ten summássunud hidi ten Kautusan nan para ten atanan a sumampalataya ten Diyos a kona dikona. Gapu siya en ama tam a atanan,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 kona ten nakasulat a, “Ginamet taka a ama nen makpal a bansa.” Iyád a pangaku ay mabisa ten atubengán nen Diyos a sinampalatayaan na, en Diyos a mágbiyag ten patay hidi sakay manglalang ten atanan a bagay a awan palla nalalang.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Maski ni awan dán ti pag-asa a magkahud ti anak ay nanampalataya padi ti Abraham a magin ama siya nen makpal a bansa, ayun ten kinagi dikona a, “Kona ten kakpal nen biton hidi en magin lahi mu.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Awan nanghina en pánnampalataya na maski ni en idad na ay magdatos dán a taon sakay mahina dán en babággi na. Tukoy na bi a baug ti Sara.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Awan siya nagalangan ten pangaku nen Diyos, nan lalu pa a tummibay en pánnampalataya na sakay nagpuri siya ten Diyos.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nanampalataya siya ti hustu a tupadán nen Diyos en pangaku na.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Kaya gapu ten pánnampalataya na ay imbilang siya nen Diyos a matuwid.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Peru en upos a, “nebilang a awan ti kasalanan,” ay bakán la a para dikona,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 nan para bi dikotam. Mebilang kitam a awan ti kasalanan ni sumampalataya kitam ten Diyos a nangbiyag a ruway ten Panginoon tam a ti Jesus.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Impabunu di siya gapu ten kasalanan tam hidi sakay ruway a biniyag tánni mebilang kitam a awan ti kasalanan.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.