Lucas 22
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs ARC
1 Mutta happamattoman leivän juhla, jota pääsiäiseksi sanotaan, oli lähellä.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Ja ylipapit ja kirjanoppineet miettivät, kuinka saisivat hänet surmatuksi; sillä he pelkäsivät kansaa.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Niin saatana meni Juudaaseen, jota kutsuttiin Iskariotiksi ja joka oli yksi niistä kahdestatoista.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ja tämä meni ja puhui ylipappien ja pyhäkön vartioston päällikköjen kanssa, miten hän saattaisi hänet heidän käsiinsä.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Ja he ihastuivat ja sitoutuivat antamaan hänelle rahaa.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ja hän lupautui ja etsi sopivaa tilaisuutta kavaltaakseen hänet heille ilman melua.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Niin tuli se happamattoman leivän päivistä, jona pääsiäislammas oli teurastettava.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 — ausente —
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 — ausente —
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 — ausente —
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ja sanokaa talon isännälle: 'Opettaja sanoo sinulle: Missä on vierashuone, syödäkseni siinä pääsiäislampaan opetuslasteni kanssa?'
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 — ausente —
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Ja he menivät ja havaitsivat niin olevan, kuin Jeesus oli heille sanonut, ja valmistivat pääsiäislampaan.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Ja kun hetki tuli, asettui hän aterialle ja apostolit hänen kanssansa.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 — ausente —
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 — ausente —
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 — ausente —
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 — ausente —
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 — ausente —
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 — ausente —
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Mutta, katso, minun kavaltajani käsi on minun kanssani pöydällä.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 — ausente —
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ja he rupesivat keskenänsä kyselemään, kuka heistä mahtoi olla se, joka oli tämän tekevä.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ja heidän välillään syntyi myös kiista siitä, kuka heistä oli katsottava suurimmaksi.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 — ausente —
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Mutta älkää te niin; vaan joka teidän keskuudessanne on suurin, se olkoon niinkuin nuorin, ja johtaja niinkuin se, joka palvelee.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Sillä kumpi on suurempi, sekö, joka aterioi, vai se, joka palvelee? Eikö se, joka aterioi? Mutta minä olen teidän keskellänne niinkuin se, joka palvelee.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Mutta te olette pysyneet minun kanssani minun kiusauksissani;
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 ja minä säädän teille, niinkuin minun Isäni on minulle säätänyt, kuninkaallisen vallan,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 niin että te saatte syödä ja juoda minun pöydässäni minun valtakunnassani ja istua valtaistuimilla ja tuomita Israelin kahtatoista sukukuntaa.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Simon, Simon, katso, saatana on tavoitellut teitä valtaansa, seuloakseen teitä niinkuin nisuja;
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 — ausente —
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 — ausente —
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 — ausente —
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 — ausente —
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 — ausente —
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 — ausente —
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 — ausente —
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ja hän meni ulos ja lähti tapansa mukaan Öljymäelle, ja hänen opetuslapsensa seurasivat häntä.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 — ausente —
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ja hän vetäytyi heistä noin kivenheiton päähän, laskeutui polvilleen ja rukoili
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 — ausente —
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Niin hänelle ilmestyi taivaasta enkeli, joka vahvisti häntä.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Ja kun hän oli suuressa tuskassa, rukoili hän yhä hartaammin. Ja hänen hikensä oli niinkuin veripisarat, jotka putosivat maahan.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Ja kun hän nousi rukoilemasta ja meni opetuslastensa tykö, tapasi hän heidät murheen tähden nukkumasta.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 — ausente —
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Ja katso, hänen vielä puhuessaan tuli joukko kansaa, ja yksi niistä kahdestatoista, se, jonka nimi oli Juudas, kulki heidän edellään. Ja hän tuli Jeesuksen luo antamaan hänelle suuta.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 — ausente —
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 — ausente —
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ja eräs heistä iski ylimmäisen papin palvelijaa ja sivalsi häneltä pois oikean korvan.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 — ausente —
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 — ausente —
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 — ausente —
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Niin he ottivat hänet kiinni ja kuljettivat pois ja veivät hänet ylimmäisen papin taloon. Ja Pietari seurasi taampana.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ja he virittivät valkean keskelle esipihaa ja asettuivat yhdessä istumaan, ja Pietari istui heidän joukkoonsa.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 — ausente —
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 — ausente —
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 — ausente —
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 — ausente —
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 — ausente —
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 — ausente —
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Ja hän meni ulos ja itki katkerasti.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ja miehet, jotka pitivät Jeesusta kiinni, pilkkasivat häntä ja pieksivät häntä.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 — ausente —
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Ja paljon muita herjaussanoja he puhuivat häntä vastaan.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ja päivän valjetessa kansan vanhimmat ja ylipapit ja kirjanoppineet kokoontuivat ja veivät hänet neuvostonsa eteen
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 — ausente —
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ja jos kysyn, ette vastaa.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 — ausente —
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 — ausente —
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 — ausente —
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.