Jó 24
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs BKJ
1 — ausente —
1 Por que, vendo que os tempos não se escondem do Todo-Poderoso, os que o conhecem não veem os seus dias?
2 Jumalattomat siirtävät rajoja, ryöstävät laumoja ja laskevat ne laitumelle.
2 Alguns removem as divisas; eles violentamente levam os rebanhos e os apascentam.
3 Orpojen aasin he vievät, ottavat pantiksi lesken lehmän.
3 Levam o jumento do órfão, tomam o boi da viúva em penhor.
4 He työntävät tieltä köyhät, kaikkien maan kurjain täytyy piileskellä.
4 Eles desviam os necessitados do caminho; e os pobres da terra juntos se escondem.
5 Katso, nämä ovat kuin villiaasit erämaassa: lähtevät työhönsä saalista etsien, aro on heidän lastensa leipä.
5 Eis que, como jumentos selvagens no deserto, saem ao trabalho, levantando cedo por uma presa; o deserto produz comida para eles e para seus filhos.
6 Kedolta he korjaavat rehuviljaa ruuakseen, ja jumalattoman viinitarhasta he kärkkyvät tähteitä.
6 Cada um deles colhe seu grão no campo, e coletam a vinha do perverso.
7 Alastomina, ilman vaatteita, he viettävät yönsä, eikä heillä ole peittoa kylmässä.
7 Eles fazem com que o nu se aloje sem roupa, para que eles não tenham coberta no frio.
8 He ovat likomärkiä vuorilla vuotavasta sateesta, ja vailla suojaa he syleilevät kalliota.
8 Eles são molhados pelas chuvas dos montes, e abraçam a rocha por necessitarem de abrigo.
9 idin rinnoilta riistetään orpo, ja kurjalta otetaan pantti.
9 Arrancam o órfão do seio, e tomam um penhor do pobre.
10 He kuljeskelevat alastomina, ilman vaatteita, ja nälkäisinä he kantavat lyhteitä.
10 Fazem com que ele saia nu, sem roupa, e tomam o feixe do faminto,
11 Jumalattomain muuritarhoissa he pusertavat öljyä, he polkevat viinikuurnaa ja ovat itse janoissansa.
11 espremem azeite dentro das casas daqueles homens; pisam nos seus lagares, e padecem de sede.
12 Kaupungista kuuluu miesten voihkina, ja haavoitettujen sielu huutaa; mutta Jumala ei piittaa nurjuudesta.
12 Homens gemem de fora da cidade, e a alma dos feridos clama. Ainda assim, Deus não lhes imputa a loucura.
13 Nuo ovat valon vihaajia, eivät tunne sen teitä eivätkä pysy sen poluilla.
13 Eles são daqueles que se rebelam contra a luz; eles não conhecem seus caminhos, e não permanecem nas suas veredas.
14 Ennen päivän valkenemista nousee murhaaja, tappaa kurjan ja köyhän; ja yöllä hän hiipii kuin varas.
14 O homicida que se levanta com a luz, mata o pobre, e o necessitado, e à noite é como um ladrão.
15 Avionrikkojan silmä tähyilee hämärää, hän arvelee: 'Ei yksikään silmä minua näe', ja hän panee peiton kasvoillensa.
15 Também o olho do adúltero espera pelo crepúsculo, dizendo: Nenhum olho me verá, e disfarça a sua face.
16 He murtautuvat pimeässä taloihin, päivällä he sulkeutuvat sisään, tahtomatta tietää valosta.
16 No escuro eles cavam até as casas que eles haviam marcado para si durante o dia; eles não conhecem a luz.
17 — ausente —
17 Porque a manhã é para eles assim como a sombra da morte; se alguém os reconhecer, eles terão os terrores da sombra da morte.
18 — ausente —
18 Ele é rápido como as águas; sua porção é amaldiçoada na terra; ele não contempla o caminho das vinhas.
19 Kuivuus ja kuumuus ahmaisevat lumiveden, samoin tuonela ne, jotka syntiä tekevät.
19 A seca e o calor consomem as águas da neve; assim também o túmulo consumirá aqueles que tiverem pecado.
20 idin kohtu unhottaa hänet, madot syövät hänet herkkunaan, ei häntä enää muisteta; niin murskataan vääryys kuin puu.
20 O útero se esquecerá dele, os vermes se alimentarão dele docemente; ele não será mais lembrado; e a maldade se quebrará como uma árvore.
21 — ausente —
21 Ele malevolamente suplica à estéril que não engravida, e não faz o bem à viúva.
22 — ausente —
22 Ele também atrai os poderosos com o seu poder; ele se levanta, e nenhum homem tem certeza de sua vida.
23 Hän antaa heidän olla turvassa, ja heillä on vahva tuki; ja hänen silmänsä valvovat heidän teitänsä.
23 Embora lhe seja garantida a segurança onde ele descansa, ainda assim seus olhos estão sobre seus caminhos.
24 He ovat kohonneet korkealle-ei aikaakaan, niin ei heitä enää ole; he vaipuvat kokoon, kuolevat kuin kaikki muutkin, he taittuvat kuin vihneet tähkäpäästä.
24 Eles são exaltados por pouco tempo, mas se vão e diminuem; são retirados do caminho como todos os outros, e cortados como as copas das espigas de trigo.
25 — ausente —
25 E se isso não for assim agora, quem fará de mim mentiroso, e fará meu discurso não valer nada?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.