Isaías 57

Pyhä Raamattu (PR-1938) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vanhurskas hukkuu, eikä kukaan pane sitä sydämelleen, hurskaat miehet otetaan pois kenenkään siitä välittämättä, sillä vanhurskas otetaan pois pahuutta näkemästä.
1 “Os justos perecem, e não há quem se importa com isso; os piedosos desaparecem sem que alguém considere nesse fato. Pois o justo é levado antes que venha o mal
2 Hän menee rauhaan: jotka vakaasti vaeltavat, he saavat levätä kammioissansa.
2 e entra na paz; os que andam em retidão descansam no seu leito.”
3 Mutta te tulkaa tänne, te velhottaren lapset, te avionrikkojamiehen ja porttovaimon sikiöt.
3 “Mas vocês, filhos de feiticeira, vocês, descendência de adúlteros e de prostitutas, venham cá!
4 Kenellä te iloanne pidätte? Kenelle avaatte suunne ammolleen ja kieltä pitkälle pistätte? Ettekö te ole rikoksen lapsia, valheen sikiöitä?
4 De quem vocês estão zombando? Contra quem estão escancarando a boca e mostrando a língua? Por acaso vocês não são filhos da transgressão, descendência da falsidade,
5 Te, jotka hehkutte himosta tammien varjossa, jokaisen vihreän puun alla, te, jotka teurastatte lapsia laaksoissa, kallionrotkoissa!
5 vocês que se inflamam em seus desejos junto aos carvalhos, debaixo de toda árvore frondosa, e sacrificam os seus filhos nos vales e nas fendas dos penhascos?
6 Laakson sileät paadet ovat sinun osasi, siinä se on, sinun arpasi; niille sinä olet juomauhrit vuodattanut, ruokauhrit uhrannut. Siihenkö minä tyytyisin!
6 Entre as pedras lisas dos ribeiros vocês escolhem os seus ídolos; elas são a sua parte. Sobre elas vocês também oferecem as suas libações e apresentam ofertas de cereais. Será que eu poderia estar contente com estas coisas?
7 Korkealle ja valtavalle vuorelle sinä valmistit vuoteesi; sinne sinä myös nousit teurasuhria uhraamaan.
7 Sobre um monte alto e elevado vocês põem o seu leito; para lá vocês sobem para oferecer sacrifícios.
8 Oven ja pihtipielen taakse sinä panit omat merkkisi. Sillä minusta luopuen sinä paljastit itsesi ja nousit vuoteellesi, teit sen tilavaksi; sinä sovit kaupoista heidän kanssaan, makasit heidän kanssaan mielelläsi, näit heidän häpynsä.
8 Atrás das portas e das ombreiras vocês põem os seus símbolos pagãos. Afastando-se de mim, vocês sobem ao leito e o alargam para os seus amantes, apresentando-lhes as suas exigências. Vocês gostam de se deitar com eles e lhes contemplar a nudez.”
9 Sinä kuljit kuninkaan tykö öljyinesi, runsaine voiteinesi; sinä lähetit sanansaattajasi kauas, laskeuduit alas tuonelaan asti.
9 “Você vai ao rei com óleo e multiplica os seus perfumes; envia os seus embaixadores para longe, até a profundidade da sepultura.
10 — ausente —
10 Nessa longa viagem você se cansa, mas não diz: ‘É inútil!’ Você encontra novas forças; por isso, não desfalece.”
11 Ketä sinä arkailit ja pelkäsit, koska vilpistelit etkä minua muistanut, et minusta välittänyt? Eikö niin: minä olen ollut vaiti aina ikiajoista asti, ja niin et sinä minua pelkää?
11 “Mas de quem você teve receio ou temor, para que mentisse e não se lembrasse de mim, nem me levasse a sério? Será que é porque me calo, e isso desde muito tempo, e você não me teme?
12 Mutta minä ilmoitan, mitä on sinun vanhurskautesi ja sinun tekosi; ne eivät sinua auta.
12 Eu publicarei essa sua justiça e as suas obras, mas isso não a beneficiará em nada.
13 Kun sinä huudat, auttakoon sinua jumaliesi joukko! Mutta tuuli vie ne kaikki, henkäys ottaa ne pois. Mutta joka minuun turvaa, se perii maan ja ottaa omaksensa minun pyhän vuoreni.
13 Quando você clamar por ajuda, que a sua coleção de ídolos a livre! O vento levará todos eles; um sopro os arrebatará. Mas o que confia em mim herdará a terra e possuirá o meu santo monte.”
14 Hän sanoo: Tehkää, tehkää tie, tasoittakaa tie, poistakaa kompastuskivet minun kansani tieltä.
14 Então se dirá: “Aterrem, aterrem a estrada, preparem o caminho, tirem os tropeços do caminho do meu povo.”
15 Sillä näin sanoo Korkea ja Ylhäinen, jonka asumus on iankaikkinen ja jonka nimi on Pyhä: Minä asun korkeudessa ja pyhyydessä ja niitten tykönä, joilla on särjetty ja nöyrä henki, että minä virvoittaisin nöyrien hengen ja saattaisin särjettyjen sydämet eläviksi.
15 Porque assim diz o Alto, o Sublime, que habita a eternidade e cujo nome é Santo: “Habito no alto e santo lugar, mas habito também com o contrito e abatido de espírito, para vivificar o espírito dos abatidos e vivificar o coração dos contritos.
16 Sillä en minä iankaiken riitele enkä vihastu ainiaaksi; muutoin henki nääntyisi minun kasvojeni edessä, ne sielut, jotka minä tehnyt olen.
16 Pois não farei litígio para sempre, nem me indignarei continuamente; porque, do contrário, o espírito definharia diante de mim, bem como o fôlego da vida, que eu criei.
17 Hänen ahneutensa synnin tähden minä vihastuin; minä löin häntä, kätkin itseni ja olin vihastunut. Mutta hän luopui minusta ja kulki oman sydämensä tietä.
17 Por causa da maldade da cobiça do meu povo eu me indignei e o feri; escondi o meu rosto e me indignei, mas, em sua rebeldia, o povo seguiu o seu próprio caminho.”
18 Minä olen nähnyt hänen tiensä, mutta minä parannan hänet ja johdatan häntä ja annan jälleen lohdutuksen hänelle ja hänen surevillensa.
18 “Tenho visto os caminhos do meu povo, mas vou curá-lo; também o guiarei e tornarei a dar consolação, a ele e aos seus pranteadores.
19 Minä luon huulten hedelmän, rauhan, rauhan kaukaisille ja läheisille, sanoo Herra, ja minä parannan hänet.
19 Como fruto dos seus lábios criei a paz, paz para os que estão longe e para os que estão perto”, diz o “e eu o sararei.
20 Mutta jumalattomat ovat kuin kuohuva meri, joka ei voi tyyntyä ja jonka aallot kuohuttavat muraa ja mutaa.
20 Mas os ímpios são como o mar agitado, que não se pode aquietar, cujas águas lançam de si lama e lodo.
21 Jumalattomilla ei ole rauhaa, sanoo minun Jumalani.
21 Para os ímpios, diz o meu Deus, não há paz.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.