Mateus 22
Folopa NT (PPO_WBT) vs ARA
1 Atéró, Yesuné atimapaae fo sale me kae yóló duraalu, “Kótóné ó hepen bemó tȩteróló kaae tare ao̧mó mole alata, beta̧ doasi topo whi̧né ama naalemané so dokotere be dȩmó o̧la deraairaalu, donoróló mulatere kaaepó.
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kale whi̧né atéró detere o̧la naai ape yóló ali male so whi̧ dape sene fae yóló, ama kutó diratere whi̧rape dotonaletei, atima hó̧yóló waalomeipó yalepó.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Tétepa, ama mepaae kutó diratere whi̧rapemo dotonótu duraalu, ‘I detere o̧la naai ape yóló ali male so whi̧paae i fo yae. Ya̧lo o̧lata taleyóló mulóló, bulmakau hupuró mepaae seraai huputamo dóló turukiyóló mulóo, mepaae o̧la o̧lakélé fea mo su̧mó taleyóló mulóo erapa, ya̧lo naalené so dokotere be dȩmó detere o̧la naai ape yae,’ yalepó.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Téyaletei, atima ai dere fo woseni nisiyóló, dapo dapo yóló, me whi̧ ama kutópaae fóo, me whi̧ ti ama yaai tuȩ́ mole alapaae fóo, yalepó.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Mepaae feni ha̧le betere whi̧rapené ti ama kutó diratere whi̧rape fokosoi ala yóo, mepaae mo ti dóló sukunóo yalepó.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Atétepa, kale doasi topo whi̧ a̧ fopaae buóló ama diki tare whi̧rape u kale whi̧rape dale whi̧rape dóló kemeróo, atimané doasi be huluakélé si biliyóló, torokó̧ fa̧le fae depa atima fóló, si biliyóo yalepó.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Téró, ama kutó diratere whi̧rapepaae duraalu, ‘Kale so dokoteremó detere o̧la su̧mó taleyóló muló betepatei, ai o̧la naai ape yale whi̧rape atima i detere o̧la naaire mo su̧nipa taaróló, dia̧ fóló, doasi bepaae fole tu̧ dȩmó ó sawatamo tu̧mó mepaae so whi̧kó keletepa, ti i detere o̧la naai faalopóló dape siré kwȩae,’ yalepó.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 — ausente —
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Atétepa, ama kutó diratere whi̧rape doasi be huluapaae fóló, tu̧tu so whi̧ keketé kwȩyóló, wisi so whi̧ró dowi so whi̧tamo ho̧ko dape siré kwȩyóló, tourale tikimó, be mo ti fa̧ae felepó.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Téyaletei, kale doasi topo whi̧ ai o̧la naai wóló betó mole so whi̧ kuapaae fóló kelalemó, whi̧ beta̧ kale so dokotere be dȩmó o̧la naairaalu, derótua dere kuti deró bitinipa kelalepó.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Atépa, kale doasi topo whi̧né a̧paae woseturaalu, ‘No-ó, ya̧ so dokotere be dȩmó detere o̧la naai derótua dere kuti derénire noatepa yaleé?’ yóló foné salemó, kale whi̧ haleturaalu, fokélé tekeni, hokomó sókó fi beterepó.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tétepa, kale doasi topo whi̧né ama kutó diratere whi̧paae duraalu, ‘Ai whi̧ belamó diliki dolomó wole du bitu ama serekenétei, a̧ turukóló nuku beteró̧pólópa, hó naase dokóló taae derae,’ yalepó.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Ti noatepae, so whi̧ mo turó ape yaletei, tóróti sokósu yale so whi̧maaté wóló beterapó,” yalepó.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Téró, kale Farisi whi̧rape fóló, Yesuné ama dere fomó a̧ só deraai dapóló, fo dokóló mulalepó.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Atéró, atimané yó matere whi̧raperó Herot-né fo eratere whi̧rapetamo Yesu beterepaae dotonóló, atimané a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧ beta̧ mo fomaaté yó mótu bituraalu, Kótóné ama kisipa mole ala ó yóló muló betere fo mo sya fóló erótu beteretei, da̧né kisiparapó. Ti noatepae, naao fo yó móturaalu doasi doi mole so whi̧ kolóló ya̧ wini, doasi doi mole so whi̧paaekélé, doi muni belei sókó deóló betere so whi̧paaekélé, mo beta̧ kaae alatóró erótu beterapó.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Sisapaae takis moni matere ala wisirépé, dore? Ti naao noa kisipa mute?” yalepó.
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Ai fo yaletei, atima dowi kisipa muturaalu, Yesuné a̧ só deraai tu̧ kikitu betere ala kolóló, atimapaae duraalu, “Dorutei tó tikiné ha̧le siki̧li du betere whi̧rape-ó, noatepa diaao̧ ȩ só deraai tu̧ kikitu bitu de?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Térapa dia̧né takis melótua dere moni ya̧lo kelaalopa sóró ape,” yalepó. Tétepa, atimané a̧ beterepaae beta̧ denarias moni sóró wapa, ama atimapaae woseturaalu, “I asoró i mole doitamo-a, né?” yalepó.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 — ausente —
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ai fo depa, atimané a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Aita Sisanépó,” yalepó. Tétepa, ama atimapaae duraalu, “Sisané o̧lapa ti Sisapaaetóró melae. Kótóné o̧lapa, ti Kótópaaetóró melae,” yalepó.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Yesuné atéró dere fo woseturaalu, “Haió!” yóló sirayóló, atima a̧ taaróló felepó.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Atéyale be dȩtamotóróti mepaae Sadyusi whi̧rape Yesupaae beta̧ fo wosaai dapóló walepó. Ti ai Sadyusi whi̧rape atima kisipanéta, suka̧le so whi̧ momó kae kepaayaalo meipó dua dapó.
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 Atétere whi̧rapené Yesupaae woseturaalu, “Yó matere whi̧-ó, Moses-né da̧paae etei fo yóló muló beterapó. ‘Whi̧ beta̧ naale senaale deni, ha̧le beteró sukutepa, ti so wulia nomané dokóló naalekó detepa, ti noma betale sirimó, ai naale beteró̧pólópó,’ erapó.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Téró, wȩikeró nomarape da̧tamo betalepó. Téru, topo whi̧ a̧ beta̧ so dokaletei, naale senaale dini, ha̧le beteró kale whi̧ sinitepa, kale so wulia ama noma me whi̧némo dokalepó.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Téyaletei, ai kale whi̧kélé naale senaale dini, noma yale kaaetóró ha̧le suka̧lepó. Atétepa, kale so wulia me whi̧némo dokalemó, ai whi̧nékélé naale senaale dini, ha̧le suka̧lepó. Mepaae dou̧ró nomarapekélé atérótóró sisiraae felepó.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Nalo mo kemerótu, kale sokélé sinalepó.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Téyalepa, mió kale sinale whi̧rape kepaayóló betaaire sukamó, kale wȩikeró nomarapekó mé whi̧né ai kale so dokaaloé? Ti noatepae, aita nomarape doko̧ feané dokoté wale sopó,” yalepó.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Ti fo depa, Yesuné duraalu, “Diaao̧ ai mutu betere kisipata, kale asȩmó yóló muló betere foró Kótóné doasi bole fotoko̧tamo wisiyóló kisipani, ha̧sókó furaalu du beterapó.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Kale sinale whi̧rape momó kepaayóló betaaire sukamó whi̧kélé so dokóo, sokélé whi̧tamo fóo ini, ó hepen bemó betere ensel-rape kaae betaalo ai ape.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Kale sinale whi̧rape atéró kepaayóló betaalopóló, Kótóné dia̧paae asȩmó ere fo dosa̧ayóló kisipanié? Téró ama duraalu, ‘Ȩta, Abraham, Aisak, Jekop-sépi atimané Kótópó,’ yalepó. Ti ai suka̧le so whi̧ mo ti alu wua̧sóró ti i dosa̧ayale so whi̧rape tȩteróló kaae tare Kótópó fo wua̧meipó. Ti a̧ta, mió i betó mole so whi̧ró take sukó̧ló kepaayóló betó mole so whi̧tamo tȩteróló kaae tare Kótópó,” yalepó.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Tétepa, so whi̧ feané ai dere fo woseturaalu, haió! yóló sirayalepó.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Téró etéyalepó. Yesuné kale Sadyusi whi̧rapené wosetere fo mo donotóró tokó̧ matepa, kale Farisi whi̧rape, atima beta̧paae touróló atimasisi fo kȩlaaralepó.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Atéró, Moses-né asȩre fo yó matere kisipa tiki fosó fosóre whi̧ beta̧né a̧ ka̧ae kelaai su̧ sóró woseturaalu, “Yó matere whi̧-ó, kale yóló muló betere foné i ala yae ere doasi topo fo-a, mé foé?” yalepó.
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 — ausente —
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ai fo depa, Yesuné tokó̧ mótu duraalu, “Naao Talepaae yaala sókó fóló, hȩkesené sinitere alata, naao hosaa bete turónékélé, naao kepe bete turónékélé, naao kisipa tiki bete turónékélé, yaala sókó fu betae.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ti ai alata, ama folosóró yae yóló muló betere mo doa topo ala ai ape.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ai ki̧lipaae me tamo dakoróló yae yóló muló betere mo doasi topo fo i ape. Naaotei ya̧ yaala sókó fóló hȩkesené sukutu dere kaae, naao be whi̧ so whi̧paaekélé atéró yaala sókó fu betae.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Kale yae yóló muló betere forape fearó Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧rapetamoné ere fota, ti i doasi topo fo tamo tómó beleró beterapó,” yalepó.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Atéró, kale Farisi whi̧rape beta̧paae toura̧le wóló betó mupa, Yesuné atimapaae woseturaalu, “Kótóné so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Keriso-a, né naalemaé?” yóló wosetepa, atimané tokó̧ mótu duraalu, “Depit-né deté wale whi̧né deale naalepó,” yalepó.
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 — ausente —
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Ai fo depa, ama atimapaae duraalu, “Kale Dȩi Kepe Wisiné Depit fotoko̧ratepa, Depit-né a̧paae Tale-ó ere fo-a, me whi̧né ama deale naalené deté fele naalepaaetei Tale-ó fo dua de? Té dumitei, Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa Depit-né a̧paae Tale-ó fo asȩyóló i muló betere ape. Ai fota i ape.
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Ti Depit-né a̧paae Tale-ó fo du bitipa, momómo ama naale-ó, dere fomo neyóló yaleé?” yalepó.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ti fo depa, whi̧ beta̧nékélé Yesuné ai yale fo mené tokó̧kélé menénipó. Ai be dȩmó kaae sóró fóló, mepaae whi̧rapené wosetere fo me kae ini, taaróló felepó.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.