Mateus 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 — ausente —
1 Jesus nasceu na cidade de Belém, na região da Judeia, quando Herodes era rei da terra de Israel. Nesse tempo alguns homens que estudavam as estrelas vieram do Oriente e chegaram a Jerusalém.
2 — ausente —
2 Eles perguntaram: — Onde está o menino que nasceu para ser o rei dos judeus? Nós vimos a estrela dele no Oriente e viemos adorá-lo.
3 Tétepa, doasi topo whi̧ Herot-né ai fo woseturaalu, ama kisipa feléni, a̧ doasi whaaliatu betalepó. Atétepa, kale Jerusalem be huluamó betó mole so whi̧kélé ama mutere kisipa kaaetóró mutu betalepó.
3 Quando o rei Herodes soube disso, ficou muito preocupado, e todo o povo de Jerusalém também ficou.
4 Kale doasi topo whi̧ Herot-né so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Moses-né yóló muló betere fo yó matere whi̧rapetamopaae ape yóló woseturaalu, “Kótóné so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere doasi topo whi̧ Keriso-a, mé bemó deyaalopóló asȩmó yóló muló betere?” yalepó.
4 Então Herodes reuniu os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei e perguntou onde devia nascer o Messias .
5 Ti fo depa, atimané tokó̧ mótu duraalu, Judia hae kwiamó tȩne Betelehem be huluamó deyaalopóló, mo taketi Kótóné ama ko̧ló whi̧né asȩyóló muló betere fo i ape.
5 Eles responderam: — Na cidade de Belém, na região da Judeia, pois o
6 “Juda haemó tȩne Betelehem be huluamó betó mole so whi̧ diaao̧ kisipané-a, Juda fake so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧rape kuamó, da̧kó doi munipó fo du bitu de? Meipó.
6 “Você, Belém, da terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais cidades de Judá, pois de você sairá o líder que guiará o meu povo de Israel.”
7 Téró, Herot-né kale ho̧rené dere ala bete kolóló kisipare whi̧rapepaae ape, fo kikiti yó faralepó. Atéró kale whi̧rape wapa, atimasisi bitu duraalu, “Diaao̧ kelalepó dere ho̧re-a, noa sukamó kelaleé?” yóló wosetepa, atimané a̧paae mo i be dȩmótóróti kelalepóló, yalepó.
7 Então Herodes chamou os visitantes do Oriente para uma reunião secreta e perguntou qual o tempo exato em que a estrela havia aparecido; e eles disseram.
8 Ama atima Betelehem be huluapaae dotonaai duraalu, “Kale naale momó sóró beteréró kelaasepóló, mo wisiyóló keka̧e. Atéró kekenalemó, sóró betere tiki keletepa, ti mo hapale tétitóró ȩpaae ene ape. Ti ȩkélé a̧ ao̧mó sinóló bitu, ama doi hale sóró horaairaalu, fenérapó,” yalepó.
8 Depois os mandou a Belém com a seguinte ordem: — Vão e procurem informações bem certas sobre o menino. E, quando o encontrarem, me avisem, para eu também ir adorá-lo.
9 Atéró, kale doasi topo whi̧ Herot-né atimapaae yae yale fotóró wosóló, atima faai wale tikipaae furaalu, atima take suka hotereró bitu kelale ho̧retóró ó sa̧mó ha̧le fu betepa kelalepó. Atétepa, atimakélé ai ho̧re foletei kelené kaae sóró felemó, kale naale deyóló betere tikimótóró kei̧yóló daane felepó.
9 Depois de receberem a ordem do rei, os visitantes foram embora. No caminho viram a estrela, a mesma que tinham visto no Oriente. Ela foi adiante deles e parou acima do lugar onde o menino estava.
10 Ai ho̧rené dere ala kilituraalu, atimakélé mo doasi hȩkesené sinalepó.
10 Quando viram a estrela, eles ficaram muito alegres e felizes.
11 Atima ai bemó sókó felemó, kale naaleró hama Mariatamo betepa kólóló, atima bukutiri teya̧ró bitu, Doa Tale-ó yóló, a̧ hale sóró horalepó. Atéró, atimané kale naalemó ha̧le melaairaalu sóró wale wisi wisi o̧larape kold kapakélé, si keletómó bilitepa, felé kȩlaa wale o̧lakélé, mur wel wȩikélé, tȩyóló melalepó.
11 Entraram na casa e encontraram o menino com Maria, a sua mãe. Então se ajoelharam diante dele e o adoraram. Depois abriram os seus cofres e lhe ofereceram presentes: ouro, incenso e mirra .
12 Tale Kótóné kale whi̧rapepaae nokenaró atimané hae kwiapaae momó fesaae furaalu, Herot betereró fao̧se yale fo kisiparu, Herot betere tu̧ró feni kae tu̧mó felepó.
12 E num sonho Deus os avisou que não voltassem para falar com Herodes. Por isso voltaram para a sua terra por outro caminho.
13 Atéró, atima fi sisópaae Talené ensel Josep noke firepaae wóló, nokenarótei duraalu, “Herot-né ai naale daairaalu keka̧alo ai ape. Térapa, ya̧lo ya̧paae ape dere alimó waasepóló, ya̧ turukó holóló ai naaleró hamatamo dape sóró u Isip hae kwiapaae botokó fae,” yalepó.
13 Depois que os visitantes foram embora, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e fuja para o Egito. Fiquem lá até eu avisar, pois Herodes está procurando a criança para matá-la.
14 Ai fo woseturaalu, kale whi̧ a̧ mo dikitamotei turukó holóló, kale naaleró hamatamo dapesó u Isip hae kwiapaae faairaalu, felepó.
14 Então José se levantou no meio da noite, pegou a criança e a sua mãe e fugiu para o Egito.
15 Atéró, kale whi̧ Herot suki̧ tikimó waairaalu, atimaamo u Isip hae kwiamó bitiré felepó. Mo take Talené ama ko̧ló whi̧né asȩyóló muló betere foné duraalu,
15 E eles ficaram lá até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor tinha dito por meio do profeta : “Eu chamei o meu filho, que estava na terra do Egito.”
16 Kale topo whi̧ Herot-né ama yaaire ala kikiti hiróló kale ho̧rené dere ala kisipare whi̧rape dilika̧letei, atimané kilirapóló a̧ mo doakale fopaae bualepó. Tétu, ama diki tare whi̧rapepaae yóló mulótu duraalu, Betelehem be huluaró ai hae kwiamó tȩ mole ipu betamomó mióti teó sóró betó mole naalerapemó kaae sóró dilé fóló, ba fo tamo kemeyóló betó mole naalerapekélé mo fea dóló kemerae yóló dotȩyalepó. Ti aita ha̧le meipó. Kale ho̧rené dere ala bete kisipare whi̧rapepaae wosetepa, atimané a̧paae yó melale be dȩ tuȩ́ muluraalu, atéró dóló kemerae yóló dotȩyalepó.
16 Quando Herodes viu que os visitantes do Oriente o haviam enganado, ficou com muita raiva e mandou matar, em Belém e nas suas vizinhanças, todos os meninos de menos de dois anos. Ele fez isso de acordo com a informação que havia recebido sobre o tempo em que a estrela havia aparecido.
17 Ti aita ha̧le tua̧mó kaayóló inipó. Kótóné ama ko̧ló whi̧ Jeremaiané i fo asȩyóló muló beterapó.
17 Assim se cumpriu o que o profeta Jeremias tinha dito:
18 “Rama bemó betere so Resel-né dekȩné suki̧ moló doasi du betepa,
18 “Ouviu-se um som em Ramá, o som de um choro amargo. Era Raquel chorando pelos seus filhos; ela não quis ser consolada, pois todos estavam mortos.”
19 Téró etéyalepó. Kale doasi topo whi̧ Herot suki̧tikimó, kale whi̧ Josep Isip hae kwiamó betepa, nokenaró Talené ensel-né duraalu, “Josep-ó, ai kale naale daairaalu du betale whi̧rapeta, ai suka̧le ape.
19 Depois que Herodes morreu, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José, no Egito,
20 Térapa, ya̧ turukó horóló, ai naaleró hamatamo dape sóró u Israel hae kwiapaae tokó̧ fae,” yalepó.
20 e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e volte para a terra de Israel, pois as pessoas que queriam matar o menino já morreram.
21 Tétepa, Josep a̧ turukó horóló, kale naaleró hamatamo dapesó Israel hae kwiapaae felepó.
21 Então José se levantou, pegou a criança e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 Atéró Josep a̧ Judia hae kwiapaae biti̧ faai yaletei, ai hae kwia kale doasi topo whi̧ Herot betale sirimó, naalema Akelausiné tȩteróló kaae tarapó dere fo wosóló, witepa taaralepó. Talené a̧paae nokenaró Judia hae kwiapaae biti̧ fao̧se yale fo kisipa iruraalu, Kaleli hae kwiamó tȩne Nasaret be huluapaae tokó̧ felepó.
22 Mas, quando ficou sabendo que Arquelau, filho do rei Herodes, estava governando a Judeia no lugar do seu pai, teve medo de ir morar lá. Depois de receber num sonho mais instruções, José foi para a região da Galileia
23 Atéró feleteita, mo taketi Kótóné ama ko̧ló whi̧rapené asȩmó duraalu,
23 e ficou morando numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que os profetas tinham dito: “O Messias será chamado de Nazareno.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.