Mateus 27
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Atéró, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamo, mo hi̧katitei Yesu sukó̧póló daairaalu, fo taleyóló mulalepó.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Atimané a̧ halika tikiné naase tamo dokóló, kale doasi Gavman topo whi̧ Pailat beterepaae dapesó fóló, ama naase tua̧mó mulalepó.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 — ausente —
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 — ausente —
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Atétepa, Judas-né ama sale moni ai kale momatere bepaae fesekée faróló, amatei a̧ képi wȩi nalepó.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Atétepa, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapené kale whi̧né teraae farale moni sóró taru duraalu, “I monita, whi̧ daai dupuyaleteipa, Kótópaae matere monitamo tourao̧se yóló fo mulapó,” yalepó.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Téró, atima fo taleyóló duraalu, i monita mepaae wale whi̧rape sukutepa douraaire tiki, kale doka haené wuti aletua dere whi̧rapené hae dupu yaai dapóló mulalepó.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Ai hae tikita, whi̧ dó̧póló eleké deyalemó, melale moniné dupuyaleteiné ai haené doi whi̧né samea sókó fele haepó, miókélé ha̧le du beterapó.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 — ausente —
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Ai ala ha̧le du betepa, atimané Yesukélé doasi Gavman whi̧né sóró beteró betere topo whi̧ Pailat-né keletómó daapa, a̧paae woseturaalu, “Ya̧ Juda so whi̧ tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧é?” depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naaotóró mo dono ai dere ape,” yalepó.
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ai fo depa, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamoné kae kae só deratere fo a̧paae depatei, ama me fo tokó̧ menipó.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Tétepa Pailat-né a̧paae duraalu, “Atima kae kae forapené ya̧ só derótu betepatei, ya̧ fo tekeni dere-a noatepa de?” yalepó.
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ai fo depatei, Yesuné kale Pailat-né dere fo mo sawa tokó̧ matere alakélé inipó. Ai ala kale doasi Gavman topo whi̧né kilituraalu, i whi̧ta atimané dere fo tokó̧ matere alakélé mo dumipóló sira yalepó.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Téró, Gavman doasi topo whi̧né ba fo doko̧ fea atimané dua dere ala sya furaalu, o̧la detere sukamó so whi̧ touróló, atimané kisipa mole dipula beteró betere whi̧kó beta̧ ha̧le fó̧póló dotȩyae depa, ti ai whi̧tóró dotonótua dapó.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Atéyale sukamó, dowi ala du betere doi mole whi̧ Barabas dipula beteró beterepó.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 So whi̧ fea atéró wóló touró betepa, Pailat-né atimapaae woseturaalu, “Diaao̧ kisipané-a, mé whi̧ dipula sokóló ha̧le fó̧póló kisipa mute? Barabas dotȩyarópé, so whi̧ feané Kerisopó du betere whi̧ Yesu dotȩyaró de?” yalepó.
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ti noatepa meipó. Kale Juda so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧rapené so whi̧ feané Yesuné doi hale sóró horóló, dukirateremó atima dowi kisipa muturaalu, atimané a̧ daai kale Pailat-né a̧ beterepaae dapesó weirapóló kisipa mualepó.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Atéró, kale Pailat a̧ so whi̧tamo fo tokó̧tamo yaai bituatere tikimó betepa, ama somané fo yó fótu duraalu, “Ya̧lo mió mo dowi noke yaleteiné ȩ doasi sekȩ yalepa, ai dowi ala mo beta̧kélé munire whi̧paae me ala momókó erao̧se,” yalepó.
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Téyaletei, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó whi̧ disirapetamoné so whi̧paae duraalu, “Barabas ipaae wó̧póló dotonóturaalu, Yesu sinó̧póló oleróló dae yae,” yóló, so whi̧ feapaae sesemeratere fo du betalepó.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Tétepa, kale Gavman whi̧né sóró beteró betere doasi topo whi̧né woseturaalu, “I whi̧ tamokó mé whi̧ dia̧ beterepaae wó̧póló sokóló dotonaróé?” depa, atimané duraalu, “Barabas wó̧póló dotonae!” yalepó.
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Tétepa, kale Pailat-né so whi̧paae woseturaalu, “So whi̧ feané Kerisopó du betere whi̧ Yesu neya̧roé?” yóló wosetepa, aimó daae mole so whi̧ feané duraalu, “A̧ta, filipaa ni tómó olorae!” yalepó.
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Ai fo depa, Pailat-né atimapaae duraalu, “Ai whi̧ta me dowi alakélé inipatei, ha̧le noatepa daró de?” depa, atimané fo mo ti fakeyóló duraalu, “A̧ filipaare ni tómó olorae!” yalepó.
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Tétepa, ai yó mole so whi̧ atimané kisipa mutere ala erao̧sóró, Pailat-né seséyalemókélé mo su̧ni, so whi̧né doasi foya yaaitere ala kolóló, so whi̧ feané keletómó wȩiné ama naase fukutu duraalu, “I whi̧ delemó Kótóné matere kwiata, ya̧lo saalomeitei, diaao̧tóró saalopó. Atéró sókó fatere samea ya̧lo naasemó yao̧sóró, i fokotapa kelere?” yalepó.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Ai fo depa, so whi̧ feané duraalu, “Ai whi̧ dele kwiata, Kótóné da̧ró da̧né naale senaaletamopaae meló̧pólópó,” yalepó.
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Téró, so whi̧ atimané Pailat-paae dotonae yale whi̧ Barabas ha̧le fó̧póló dotonóturaalu, mepaae diki tare whi̧rapené Yesu fokosói alapi yóló, nalo filipaa ni tómó oleróló daai dapesó fae yóló melalepó.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Atéró, kale Gavman whi̧né sóró beteró betere topo whi̧né ama diki tare whi̧rape betere tiki wisinaale Pretorium-paae Yesu duwóló sóró felepó. Téyalemó, diki tare whi̧rape feané a̧ boperóló daane walepó.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 — ausente —
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 — ausente —
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Atéró atimané a̧ fesa̧a apuróló, kale dotó tiki momó fasó sóró, ama topomó momó du momó du betalepó.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Atéró, atimané a̧ doka doka du beteró, sonaai kuti sókó sóró ama kuti momó deralepó. Téró, a̧ filipaa ni tómó oloraai dapesó felepó.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Atéró dapesó fu beteremó, Sairin be hulua whi̧kó Saimon a̧ tu̧mó hokolaa depa, a̧ fasóló ai filipaa ni a̧paae naaomo beleyae! yóló sȩyalepó.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Atéró, atima beta̧ hae doi Kolkotamó sókó walepó. Ai fo feteyóló whi̧né topo diri mole tikipó.
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Aimó atimané Yesumó beta̧ hakesa̧ai wȩiró mo wain wȩitamo hosekéróló tepeyaletei melalemó néni hó̧yalepó.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Atéró atimané a̧ filipaa ni tómó oleróló, ki̧lipaae ama kuti saairaalu atimané ni kukwia teraae horóló mé whi̧né ni kukwia mo donotóró muni dorowapa, ti ai whi̧nétóró sua yalepó.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Atéró, a̧ teó sukutu betepa, kale diki tare whi̧rape atima kaae tawóló betó molepó.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 A̧ oleró betere ni topomó i betené dalepóló asȩyóló oleralepó. Ai asȩyóló olerale fo i ape.
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Kale o̧lémi nuku betale whi̧ tamokélé a̧tamo beta̧mó, me whi̧ ama turu naase dȩró nimó oleróo, me whi̧ fȩ́ naase dȩró me nimó oleróo yalepó.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 — ausente —
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 — ausente —
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Atéró kale dere kaae, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapenékélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapenékélé, mepaae whi̧ disirapenékélé, faleyóló doka doka duraalu,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 “Mepaae whi̧rape sukao̧sóró ama tao sua yaletei, a̧ sinao̧sóró amatei tao sinitupó. Ti a̧ta, Israel fake so whi̧né doasi topo whi̧ ereteiné filipaa ni taaróló dorowapa, ti da̧ a̧paae kisipa tiki tiraalopó.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Ama duraalutamo, a̧ Kótóné Naalemapóló kisipa tiki tirateremó, Kótóné a̧ tao saai kisipa mutepa, ti tao só̧póló yae,” yalepó.
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Yesutamo kale beta̧mó olerale o̧lémi nuku betale whi̧ tamonékélé u whi̧rapené dere kaae, a̧ faleyóló doka doka dere forape dekéró du betalepó.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Téró suka tua̧mó 12 kilok sukakelemó kaae sóró fóló, be kuluka derepaae 3-kilok-mó hae kwia mo fea dikiyalepó.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Atéró be kuluka 3-kilok seretamo, Yesuné doasi fo fakeyóló duraalu, “Eloi, Eloi, lama sabakatani,” ai fo feteyóló, “Ȩ tȩteróló kaae tare Kótó-ó, Ȩ tȩteróló kaae tare Kótó-ó, ȩ ya̧lo wotoró beteró̧póló noatepa taaróló feleé?” yalepó.
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Ti fo depa, mepaae aimó daae mole so whi̧rapené ama ai dere fo wosóló duraalu, “Ama Elaijapaae ape yóló ai dere ape,” yalepó.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Tétepa, atimakó whi̧ beta̧ mo hapale sururu yóló fóló, kale wépi kaae o̧la sóró séli kȩlaa kaae ere moi wain wȩi kale wépi kaae o̧lamó tópuró sóró, kapemó haka sóró Yesu nó̧póló melaai sóró felepó.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Téyaletei, mepaae whi̧rapené duraalu, “Ilaija wóló tao sene walémóló kelaalopa, atéró oleró̧póló taalae,” yalepó.
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Atéró, Yesuné ama kepe bete sókó furaalu, kale dere kaae doasi fo fake yóló a̧ sinalepó.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Atéteretamotóró kale momatere be sata̧leróló oleró betere kuti óté kaae sóró tereketé doropóló, a salepaae sókó deralepó. Téturaalu, doasi bao yale tikimó kaporapekélé terekeyóló felepó.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Atéturaalu, whi̧ dourale tikikélé turukwȩ fóló, mo take Kótóné ama kae sóró beterale so whi̧ sukutepa douraletei, dou taaróló momó kepaayóló fua yalepó.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Yesu atéró kepaayóló fi ki̧lipaae, ai kale kepaayale so whi̧rape mepaae so whi̧né koló̧póló, Kótóné ama kae tȩnó betere Jerusalem be huluapaae yó male felepó.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ró Yesu me ala yao̧sóró, kaae tare diki tare whi̧rapetamoné doasi bao dere alaró mepaae kae kae dere alarapetamo kolóló, atima fea winé sukó̧ló diri furu furu yóló duraalu, “Haió! i whi̧ta, Kótóné Naalematóró mo hi̧tipó,” yalepó.
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Téró, Yesu a̧ mepaae o̧la o̧la ya̧ya̧tepa tao sóró mótua yale sorape, Kaleli hae kwia taaróló wóló, Yesupaae eratere ala kelaai mo tumó daae mulu, kese faló beterepó.
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Atima ai sorape kuamó Maktala be hulua sokó Mariakélé, Jems-ró Josis-tamoné hama Mariakélé, Sebediné naalema tamoné hamakélé, atima atéró daae molepó.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Be mo felekemó dikiyaai deretamo, beta̧ Arimatea be whi̧kó néli whi̧ Josep walepó. Ai whi̧ a̧kélé Yesuné yó matere whi̧ betalepó.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Kale sekȩ́né Yesuné tiki saai dapóló, kale topo whi̧ Pailat-paae wosene felemó, Pailat-né ama diki tare whi̧rapepaae duraalu, “I sekȩ́né Yesuné tiki ama sóró faaipó dapa, sóró fó̧póló melae,” yalepó.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 — ausente —
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 — ausente —
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Atétepa, kale Maktala be hulua sokó Mariaró ama yakoma Mariatamo ai kale whi̧ douró betere tiki kese faróló beterepó.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 — ausente —
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Atéró ai kale suka̧le whi̧né ama yó matere whi̧rapené ama tiki o̧lémi sóró fóló, mo whi̧paae a̧ momó kepaayóló beterapó deté kuturaalu, so whi̧ dilika̧alo ai ape. Atéró dilikitere alané ama take folosóró so whi̧ dilika̧letei teraae faalopó. Téyao̧sórópa, naao diki tare whi̧rapené ai kale whi̧ dourale tiki be dȩ soremó mo wisiyóló kaae tawó̧póló yae,” yalepó.
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Ai fo depa, Pailat-né so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧rapepaae duraalu, “Whi̧ douró betere tiki mo wisiyóló kaae tawó̧póló, mepaae diki tare whi̧rape dapesó fóló, etéró kaae tawae yóló yó melae,” yalepó.
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Atétepa atima fóló, kale whi̧ dou mené tuki̧yalemóló kelaai tu̧ kinale kane fakeró ha̧le daale kane kwiatamo meke eróló, tua̧mó siri mulóló diki tare whi̧rapepaae kaae tawae yóló sóró daalalepó.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.