Mateus 26

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 — ausente —
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 — ausente —
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 — ausente —
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Atima atéró fo dokóló mulótu duraalu, “I alata, kale o̧la detere sukamó yaalomeipó. Ti noatepae, so whi̧ feané keletómó ai ala depa doasi foya yao̧sóró, me be dȩmó yaalopó,” yalepó.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Téró etéyalepó. Yesu a̧ Betani be huluapaae fóló, kale dowi humu fuluné tiki dopa ama wisirale whi̧ Saimon-né bemó o̧la nuku betalepó.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Atéró beteremó, so beta̧né doasi moniné duputere felé kȩlaa wale wel wȩi alabasta kane fakené aleale wutimó belepa tawóló walepó. Téró, kale soné ai wel wȩi wisinaale wuti faayóló Yesu a̧ tiróló firu o̧la nuku betepa, ama topomó suniyalepó.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Atétere ala, ama yó matere whi̧rapené kolóló, dei kisipa muóló duraalu, “Ai wel wȩi wisinaale-a, ho̧ko noatepa besekéróló suniyaleé?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 I felé kȩlaa wale wel wȩi wisinaale, mepaae whi̧tamo dotonóló doasi moni sóró, ha̧le yoleale yóló betó mole so whi̧mó mólua̧sóró mo wisiua̧pó,” yalepó.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Atimasisi atéró du betere fo Yesuné tuȩ́yóló, atimapaae duraalu, “Ai soné ama ȩpaae mo koko̧i ala wisinaale eralepa, diaao̧ ama kisipa tiki dorakesé.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Kale ha̧le yoleale yóló betó mole so whi̧ta, ti betere doko̧ dia̧tamo betó tawaalotei, ȩta dia̧tamo betó tawaalomei ai ape.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Ai soné kale felé kȩlaa wale wel wȩi ya̧lo tikimó suniyaleteita ha̧le meipó. Ȩ sukutepa douratere sukamó felé kȩlaa wó̧póló ai dilale ape.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. I hae kwiamó betó mole so whi̧paae kale mió i wosetere kisi fo wisi yó maté kuturaalu, i soné ama i yale alakélé yó melaalo ai ape. Téturaalu, i kale soné i ala yalepóló kisipatóró ha̧le yó tawaalopó,” yalepó.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 — ausente —
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 — ausente —
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ai sukamó kaae sóró, Judas-né Yesu a̧ mepaae whi̧né naase tua̧mó mulaaire tu̧ kikitu betalepó.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Téró, yist buni fopei bred o deóló nukuatere be dȩ kaae suraalu i ala yalepó. Yesuné ama yó matere whi̧rape a̧ beterepaae wóló woseturaalu, “Kale boseneyóló fele be dȩmó deyóló naaire o̧la-a, mé bemó da̧né taleróló mularóé?” yalepó.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Ti fo depa, ama atimapaae duraalu, “Dia̧ u doasi be huluapaae fóló, ai bemó me whi̧kótamo betepa, a̧paae i fo yae. ‘Kale yó matere whi̧né duraalu, “A̧paae me ala eraai tukóló mulale be dȩ felekemó sókó waai depa, kale bosenóló fele be dȩmó, ya̧lo yó matere whi̧rapetamo naao bemó o̧la deyóló naai dapó,” ’ ene fae,” yalepó.
18 E ele lhes respondeu:
19 Atétepa, ama yó matere whi̧rape fóló, Yesuné atimapaae yae yale alatóróti yóló, kale boseneyóló fele be dȩmó deyóló naaire o̧larape taleróló mulalepó.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Atéróló, be dikiteretamo Yesu a̧ ama yó matepa wosetere 12 whi̧rapetamo o̧la nukuatere ni fake tómó tiróló firu o̧la nuku beterepó.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Atéró o̧la nuku bitu, ama atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Dia̧kó beta̧ whi̧né ȩ mepaae whi̧né dó̧póló eleké deyaalo ai ape,” yalepó.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Ai fo depa, atima kisipa tiki fomaake yóló, dekȩné sukutu duraalu, “Tale-ó, ai ala da̧né mo yaalopóló de?” yóló, atima feané beta̧ kaae fotóró deté felepó.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Ti fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Aita ȩtamo beta̧mó o̧la nuku betere whi̧nétei mepaae whi̧né ȩ dó̧póló eleké deyaalo ai ape.
23 Jesus respondeu:
24 Ti noatepae, whi̧né Naalemata, kale asȩmó yóló muló betere fo motóróti dokonóturaalu sinaalopó. Téyaalotei, Whi̧né Naalema mepaae whi̧né dó̧póló eleké deyaaire whi̧ ya̧ beta̧ doasi kwia saaireteimó mo wió yae. Ai whi̧ a̧ hamané dewua̧meisóró, ti mo wisiua̧pó,” yalepó.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Tétepa, a̧ dó̧póló eleké deyaaire whi̧ Judas-né duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ai ala ya̧lo yaalopóló de?” depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Épó mo naaotóróti yaalo ai ape,” yalepó.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Atima atéró o̧la nuku bituraalu, Yesuné bred o bula tao sóró Tale Kótópaae mo kée yóló, terekée daalu yóló ama yó matere whi̧rape a̧lirótu duraalu, “Ita, ya̧lo tikipa dia̧ feané sóró nae,” yalepó.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Téró, kale dere kaae wȩi belere wuti tao sóró Kótópaae mo kée yóló, atima melóló duraalu, “Dia̧ feané i wȩi nae.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Ti i wȩita, so whi̧ mo feané yale dowi ala kwia aluraai, Kótóné dia̧ tao saalopóló tukóló muló betere fo diriróturaalu, sókó farale ya̧lo sameapa dia̧ feané nae.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. I nokole képi du wȩi momó kae néni ha̧le bitiré fóló, ya̧lo Ayané tȩteróló kaae tare ao̧mó da̧ fea beta̧mó bitu, kisi wain wȩi naalopó. Ai be dȩ sókó waai teópa, ai wȩi me kaae néni ha̧le bitiré faalopó,” yalepó.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Atéró, atima wole fo beta̧ yóló, Olip du sorokó mole tikipaae felepó.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Téró, Yesuné atimapaae duraalu, “Mo mió i dikitamotóró atimané ȩpaae eratere ala kilituraalu, dia̧ fea ȩ taaróló botokó faalopó. Ti noatepae, até yaaire alata, asȩmó i yóló muló betere fo mo dokonóturaalu yaalo ai ape.
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Téyaalotei, ȩ momó kepaayóló u Kaleli haepaae ȩpi folosóró fimó dia̧ nalo waalopó,” yalepó.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Ai fo depa, Pitané a̧paae duraalu, “Ya̧paaetamo mené noa kaae ala eratepa, ti mepaae whi̧rape atima ya̧ taaróló fupa, ya̧lo beta̧ ya̧ mo taaróló faalomeipó,” yalepó.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Ti fo depa, Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo ya̧paae mo i dere ape. Mo mió i dikitamotóró wa̧ kakaruk bané hale yaaipatei, naao ȩ tuȩ́nipó fo sore félimó yaalopó,” yalepó.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ai fo yalemó, Pitané a̧paae duraalu, “Ȩ ya̧tamo beta̧mó sukutepa ti mo wisirapó. Ya̧lo ya̧ tuȩ́nipó fo mo yókélé yaalomeipó,” depa, mepaae ama yó matere whi̧rapenékélé ama dere fo kaaetóró yalepó.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Téró, Yesu a̧ ama yó matere whi̧rape fea kelaalo koko̧i tiki Ketsemanipaae fóló, ama atimapaae duraalu, “Ȩ upaae momane fulapa dia̧ imó betae,” yalepó.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Atima atéró beteróló, Pita kale Sebediné naalema tamo atima fu bitu, ama hosaa tua̧mó mo doasi dekȩné sukutere ala kaae sóró, sekȩi kisipa muté felepó.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Atéró ama atimapaae duraalu, “Ya̧lo hosaa tua̧mó dekȩné sukuturaalu, ȩ felekemó suka̧ai depa upaae momane fulapa, dia̧ imó ȩ kaae tawóló bitu noke fini, ȩtamo momatu betae,” yalepó.
38 Então lhes disse:
39 Téró ama yó matere whi̧rape aimó betó mupa taaróló, a̧ sawa tupaae fóló, haemó deraapisa fóló fió mulu momatu duraalu, “Ya̧lo Aya-ó, i sekȩi ala ȩpaae wao̧sóró seséyaaire tu̧ mupa, ti naao sesé yae. Tépatei ya̧lo kisipa mole ala eréni, naao kisipa mole ala beta̧ eró̧póló yae,” yalepó.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Téró, a̧ ama yó matere whi̧rape beterepaae momó fesaae wóló kelalemó, atima fea noke foposaa yó molepó. Atépa, ama Pitapaae duraalu, “Sukakele beta̧mó ȩ kaae taruraalu, momatu bitinié?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Dia̧ me dowi ala yó̧póló su̧ sere alané só derao̧sóró, hotowayóló kaae taru, momatere ala yó tawae. Kepe betenéta wisi ala eraai mo doasi ketekȩ bupatei, tó tiki fotoko̧ bunipó,” yalepó.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Kale yale kaae, a̧ momó fesaae fóló momatu duraalu, “Ya̧lo Aya-ó, ȩpaae i eraaire sekȩi ala wao̧sóró seséyaaire tu̧ mupa, ti seséyae. Seséyaaire tu̧ munipa, ti naao kisipa mole alatóró ȩpaae eró̧póló yae,” yalepó.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Atéró, a̧ momó fesaae wouraalu kelalemó, atima fea kale dere kaae, noke foposaa yó molepó.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Atima atéró foposaapa taaróló, a̧ momó sore dakoróló fesaae fóló momaturaalu, kale yale moma kaaetóróti momó yalepó.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Téró, a̧ momayóló fesaae wóló, ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Dia̧ sa̧a nóló bitu noke foposaa yó mole-a, mió da̧ ha̧le betaaire be dȩ dekéró mupa de? Kale Whi̧né Naalema dowi ala dere whi̧rapené dó̧póló eleké ai deyale ape.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Ȩ dó̧póló eleké deyale whi̧ ai walapa, dia̧ turukó horóló da̧ faalopa fiépe,” yalepó.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yesuné ai fo du betepatei, ama yó matepa wosetere 12 whi̧rapekó Judas sókó walepó. A̧ta, kale momatere be tȩteróló kaae tare whi̧raperó so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamoné dotonale whi̧rapetamo walepó. Atima atéró wouraalu, nópuluró bóe dele sepaketamo tao diliki yóló walepó.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Téró, Yesu mepaae whi̧né dó̧póló eleké deyale whi̧né a̧tamo wale whi̧rapetamo fo dokóló duraalu, “Ya̧lotamo ko̧ló tukó nukupa, ti a̧tóró hi̧tipa, tawae,” ipakalepó.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Atéró, kale Judas a̧ folosóró Yesu daalepaae sókówóló duraalu, “Yó matere whi̧, ko̧leó,” yóló, apuóló ko̧ló tukó nalepó.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ti fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “No-ó, naao yaairaalu, wale ala téti yae,” yalepó. Tétepa, kale whi̧rape atima hapale sókó woutóró Yesu botokó̧ sóró tawalepó.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Atétepa, Yesuné ama fulumu whi̧rapekó whi̧ beta̧né bóe dele sepake sókó sóró, so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧né kutó diratere whi̧né wosȩ́li sa̧ae deralepó.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Tétepa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao ai sepake bulatere be dolomó momó bulae. Ti noatepae, mepaae whi̧ denétamo sepakené whi̧ dupa, ti ai sepakenétei a̧ mo ti dóló sukunaalo ai ape.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Naao kisipané-a, ya̧lo Ayapaae 72,000 ensel-rapené ȩ tao sene wó̧póló dotonae depa, ama dotonaalomeipóló de?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ya̧lotamo ai ala depa, ti kale asȩmó yaalopóló muló betere fo netéró dokonaaloé?” yalepó.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Atéyale sukamó, Yesuné ai so whi̧paae duraalu, “Diaao̧ kisipané ȩta, Gavman whi̧rapetamo bóe dóló atimané tȩteróló kaae tare ala fasó saai, whi̧rape fea a̧lisóró fole whi̧ beteparaalu, ȩ tawóló daai sepakeraperó nópulurapetamo tao diliki yóló wou de? Betere doko̧ fea dia̧né momatere be tipiné bopéró daaló betere tikimó ȩ fo yó mótu betepa, diaao̧ ȩ tanipó.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Ténitei ai yale alarape feata, ti Kótóné ama ko̧ló whi̧rapené asȩmó yóló muló betere fo motóró dokonóturaalu dapó,” yalepó. Atétepa, ama yó matere whi̧rapené a̧ taaróló, atima fea botokó felepó.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Atétepa, mo so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧ Kaiapas-né bemó touróló betó mupa, Yesu tawale whi̧rapené a̧ dapesó felepó. Aimó kale Moses-né asȩre fo yó matere whi̧raperó so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamo touróló betó molepó.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Téyaletei, Pita a̧ Yesu fi tikimó nalo taaeta deté furaalu, so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧né be bopéró betere tipi tua̧paae doropóló, aimó betó mole diki tare whi̧rapetamo bituraalu, Yesupaae noa alakó eratéró kelaai, kaae tawóló beterepó.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Atéró, so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧raperó fo tokó̧tamo yóló taleratere whi̧rapetamoné kapala so whi̧ dilikó̧ló Yesu sukó̧póló, só deróló daaire bete kikitu betalepó.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 — ausente —
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 — ausente —
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Tétepa, mo so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧ turukó holóló Yesupaae duraalu, “Ai whi̧rapené ya̧ só deratere fo dapa, naao atimapaae fo mekó tokó̧ menitere-a, noatepa de?” yalepó.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Téyaletei, Yesu fo tekeni ha̧le daalepó. Atépa, kale momatere be kaae tare topo whi̧né a̧paae duraalu, “Mo titóró betó tare Kótóné keletómó ya̧lo ya̧paae mo dirii fo i dere ape. Ya̧ta mo so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kótóné Naalema Kerisopata, ti mió da̧paaetóró yó a̧lae,” depa Yesuné duraalu, “Ȩ́pó. Naao mo dono ai dere ape.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Téretei, ya̧lo dia̧ feapaae i dere ape. Take nalo waaire be dȩmó, kale Whi̧né Naalema mo doasi fotoko̧ bole Kótóné turu naasemó betepa kolóo, ó hepen be taaróló sa̧ko dolomó sókó wapa kolóo, yaalo ai ape,” yalepó.
64 Jesus respondeu:
65 Ai fo depa, so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧né ama deró betere kuti bisa̧ayóló duraalu, “Kótó faleyóló doka doka ai du betere ape. Ti ama ha̧sókó fole ala depa kelalepó yaaire meipapakó keka̧aloé? Ti Kótó faleyóló doka doka dere fota, amatei depa dia̧ feané ai wosale ape.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Térapa, diaao̧ noa kisipa mute?” depa, atimané duraalu, “A̧ sinaaitere fo amatei ai dapa sinó̧póló yae,” yalepó.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 — ausente —
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 — ausente —
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Atéró Pita, ai be bopéró daaló betere tipi bolaa dolomó betepa, kale kutó diratere so seimale beta̧ a̧ beterepaae wóló duraalu, “Ya̧kélé u Kaleli whi̧kó Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧ ai ape,” yalepó.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ti fo depa, so whi̧ feané keletómó Pitané kale so seimalepaae duraalu, “Naao ai dere fota, noa fo yóló déró ȩ kisipanipó,” yalepó.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Atéró, kale whi̧ a̧ ai be bolaare dopóku tu̧ serekepaae sókó durupupa, me so seimalené a̧ kolóló ai betó mole so whi̧ feapaae duraalu, “I whi̧ a̧kélé, Nasaret whi̧kó Yesutamo beta̧mó kutu betale whi̧ ai ape,” yalepó.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ti fo depa, Pitané kale dere fo kaae Talené keletómó dirii malo yóló duraalu, “Naao ai bopetere whi̧ta ȩ tuȩ́nipó,” yalepó.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Atéró sawa betale ki̧lipaae, aimó daae mole mepaae whi̧rape Pita beterepaae wóló duraalu, “Ya̧ta atimatamo kutu betale whi̧ mo hi̧ti ai ape. Ti noatepae, naao dere fo nakomené ya̧ mo hi̧tipóló ha̧keamó yó matapó,” yalepó.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ai fo depa Pitané duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Ai whi̧ ȩ mo tuȩ́nipó. Ya̧lo kapala fo depata, ti Talené ȩ mo doasi kwia meló̧pólópó,” yalepó. Ai fo deretamotóró wa̧ kakaruk bané hale yalepó.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Tétepa, Pitané Yesuné a̧paae kale kakaruk bané hale yaaipatei, naao ȩ tuȩ́nipó fo sore félimó yaalopó yale fo kisipa muni walepó. Atétepa, Pita a̧ belapaae sókó doropóló bituraalu, mo doasi dekȩné sini wole du betalepó.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.