Mateus 21
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 — ausente —
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 — ausente —
2 com a seguinte ordem:
3 Whi̧ menétamo diaamopaae, ai hupu neyaai taayóló só fute? depa, i fo yae. ‘Talené ama kutó doasi moletei, diyóló kemetepa, momó sóró waai, kapala asiri sera̧le fae yale tikimó sóró fulapó,’ yae,” yalepó.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Até yaleteita, take Kótóné ama ko̧ló whi̧né yóló muló betere fo motóró dokonóturaalu yalepó. Ai fo i ape.
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Jerusalem be hulua so whi̧-ó, diaao̧ doasi topo whi̧ ai walapa, kelae.
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Atéró, Yesuné ama yó matere whi̧tamo fóló, atimaamopaae yae yale alatóró yalepó.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Téró, kale whi̧ tamoné donki hupu ama maletamo wusuró dapesó wóló, atima feané kuti sokóló, ai hupuné sisó tómó whamenóló, ai tómó Yesu beteralepó.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Atéró, so whi̧ feané kutirape sokóló tu̧ tómó whamenaté fóo, mepaae so whi̧né ti ni tetei̧rape tukóló whamenaté fóo du betalepó.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Atétepa, mepaae so whi̧ ti a̧tamo folosóró fóo, mepaae so whi̧ nalo wóo du bitu, fo fakeyóló a̧ dukiróturaalu,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Atéró, Yesu a̧ Jerusalem be huluapaae sókó felemó, so whi̧ feané fo tiki whaatamo a̧ busuró wou betepa, ai be huluamó betó mole so whi̧né woseturaalu, “Ai wale whi̧-a de yaleé?” yalepó.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ti fo depa, a̧ busuró wale so whi̧ feané atimapaae duraalu, “A̧ta, Kaleli haemó tȩne Nasaret be hulua whi̧kó Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧ Yesupó,” yalepó.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Atéró, Yesu a̧ momatere be dolopaae sókó holalemó, ai be dolomó whi̧rape o̧la o̧la dotonóló duputamo yóló su betepa, atima ho̧kóló taae faralepó. Téró, kae kae be hulua whi̧ atimané kae kae moni duputamo du betere whi̧rape bitua dere ni fakerapekélé, kale ba ho̧kósere dotonóló dupu du betere whi̧rape bitua dere fo̧loi ni fakerapekélé fea fesekeyó mepaae whi̧rape dóló hokó̧ faróló, fetée deralepó.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Atéró, ama atimapaae duraalu, “I fo asȩyóló muló beterapó. Ya̧lo i beta moma beta̧ yaairaalu tȩnapó. Tépatei, diaao̧ ai dere alané o̧lémi nokole whi̧rape betere be ao̧rótu beterapó,” yalepó.
13 Ele lhes disse:
14 Téró, mepaae kele dilikire whi̧raperó hó momaare whi̧rapetamo, ai momatere be tua̧paae wua depa, Yesuné atima wisirótu betalepó.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Téyaletei, ama ai dere ala wisinaale kolóo, ai momatere be tua̧mó betó mole naale senaalené fo fakeyóló, “Hosana, Depit-né Naalema-ó,” yóló du betere fo kale mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné wosóo, yóló, atima dei tuȩ́ muturaalu fopaae bualepó.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Tétepa, atimané a̧paae woseturaalu, “I naale senaalené du betere fo-a, naao wosere?” depa, Yesuné tokó̧ mótu duraalu, “Ȩ́pó. Kale asȩyóló muló betere fo diaao̧ dosa̧ayóló kisipa muni airapó. Ketei naale senaaleró tȩnemó teó belere naale senaaletamoné Kótóné doi hale sóró horó̧pólópó yóló, Talenétei tukóló muló beterapó,” yalepó.
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Atéró, atima ai be huluamó betó mupa taaróló, a̧ u Betani be huluapaae fóló, diki beta̧ fiyalepó.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Atéró, a̧ mo hi̧kati u kale be huluapaae momó fesaae yóló fu betalemó, tu̧mó a̧ mo wotené sinalepó.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Atépatei, a̧ fu betalemó, tu̧mó ni nose daapa, nose daale felekepaae fóló kelalemó, dukélé woleni, ha̧le sókumaaté epa kelalepó. Atépa, ai nipaae duraalu, “Du momó kaae woleyaalo mei ai ape,” yalepó. Ai fo yaletamotóró kale ni mo ti séliyó deyalepó.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Atéró ama yó matere whi̧rapené ai kale ni sélitere ala kolóló siraturaalu, i ni hapale tétitei séliyale-a, neyóló yalerópóló, atimané a̧paae wosalepó.
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Diaao̧ kisipa tiki tamo muni, mo ti tiró bitutamo, ya̧lo nipaae yale kaae, diaao̧kélé ai ulupaae ya̧ daale tiki taaróló, a wȩi kȩla tómó daane derepae depa, mo téyaalo ai ape.
21 Então Jesus disse:
22 Diaao̧ kisipa tikitamo Talepaae mo ti tiró bitu, moma duraalu, noa o̧lakó wosetepa, ti diaao̧ ai wosetere o̧la mo saalopó,” yalepó.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Atéró, Yesu a̧ momatere be tipiné bopéró daaló beterepaae fóló, yó mótu betepa, mo so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧raperó mepaae whi̧ disirapetamo wóló a̧paae woseturaalu, “Naao ai alarape du beteró̧póló, ya̧ né sóró beteraleé?” yalepó.
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Ti fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lokélé dia̧paae beta̧ wosetere fo yaalopó. Ya̧lo wosetere fotamo diaao̧ ȩpaae tokó̧ matepa, ti ȩpaae ya̧ né sóró beteratepa de? yóló wosale fokélé ya̧lo dia̧paae tokó̧ melaalo ai ape.
24 Jesus respondeu:
25 Take Jon-né so whi̧ wȩi tópurale ala momó kaayóló waleé? Ó hepen bemó betere Talené yae depa yalepé, ha̧le mo whi̧né yae depa, yaleé?” yalepó. Ai fo depa, atimasisitei fo kȩlaaróló duraalu, “Da̧nétamo ó hepen bemó Talené yae depa yalepó enalemó, ti da̧paae diaao̧ ama dere fo wosóló, a̧paae kisipa tiki tiréni dere ala noatepa yale? fo yaalopó.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ti mo whi̧né yae depa yalepó fo ua̧tei, Jon a̧ Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧póló so whi̧ mo feané kisipareteiné, atima da̧ dao̧sóró wirapó,” yalepó.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Atétepa, atimané Yesupaae duraalu, “Da̧ kisipanipó,” yalepó. Ti fo depa, ama atimapaae duraalu, “Mené ȩpaae i alarape yae depa dapóló, ya̧lokélé dia̧paae yó melaalomeipó,” yalepó.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 — ausente —
28 Jesus continuou:
29 — ausente —
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Tétepa, kale whi̧ ama me naale beterepaae fóló, me naalepaae yale fo kaaetóró yalemó, ai naalené duraalu, ‘Aya-ó, wisirapó téyaalopó,’ yalepó. Téyaletei a̧ feni, hó̧yalepó.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 I kale naale tamokó mé naalené ama alimané kisipa mole ala eraleé?” depa, atimané tokó̧ mótu duraalu, “Folosóró yale naalenépó,” yalepó. Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Kale takis moni siré kotere whi̧raperó nópu nokole sorapetamo Tale Kótóné tȩteróló kaae tare be tua̧paae sókó furaalu, folosóró atimapi faalo ai ape.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ti noatepae, kale wȩi tópuratere whi̧kó Jon waleteita, mo donoi alamaaté yó melaai waletei, dia̧né ama dere fo wosóló, kisipa tirénipó. Téyaletei, takis moni siré kotere whi̧raperó nópu nokole sorapetamoné ti ama dere fo wosóló, mo dapóló kisipa tiralepó. Atéró, atimané du betere alakélé diaao̧ kolólótei, mo dapóló dia̧né dowi ala taaróló, kisipa feteyóló, tirénipó,” yalepó.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Atéró, Yesuné duraalu, “Fo sale fo me kae i dapa wosae. Beta̧ whi̧né ama haemó wain kutó diyóló, tipiné bolaayóló atimané wain képi du do̧wóló wȩi tepeyaairaalu, kutu̧ diri duki̧yóo, kale kutópaae o̧lémi whi̧ wale kelaai kaae tawóló betaaire be fo̧lo mo sikipaae horóló tȩyóo yalepó. Atéró kale whi̧ a̧ mepaae uké faairaalu, mepaae kutó diratere whi̧rapepaae ama kutó kaae tawae yóló, atima sóró beteróló a̧ felepó.
33 Jesus disse:
34 Atéró, kale wain du teketere ali wapa, ama mepaae kutó diratere whi̧rape u kale kutó kaae tare whi̧rape beterepaae u̧lumétepa sóró muló betere o̧lakó senaale fae yóló, dotonalepó.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Téyalemó, ai kale kutó kaae tare whi̧rapené u kutó diratere whi̧rape me whi̧ ha̧le fokosói ala yóló susupuróo, me whi̧ mo ti dóló sukunóo, whi̧ me kapo duné siriyóló dóo, yalepó.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Até itikimó, momómo kale whi̧né ama mepaae kutó diratere whi̧rape dotonalemó, ai whi̧rapekélé take folosóró dotȩyale whi̧rapepaae erale ala kaaetóró ipakalepó.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Atéró, nalo mo ti kemeróturaalu, kale whi̧né ama naale so whi̧né mo wisiyóló dape saalopóló kisipa muóló, dotonalepó.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Téyaletei, kale kutó kaae tare whi̧rapené kale whi̧né naalema wale kolóló, atimasisi fo kȩlaaróló duraalu, ‘Ai naalenéta, ama alima sinitepa, o̧la o̧la fea ama saai du beterapa, ai o̧la o̧la fea da̧né saai a̧kélé daalopa, siépe,’ yalepó.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Atéró, atimané kale naale ai kutó alépaae tao sóró taae deróló mo ti dalepó.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Atépa, ai kale wain kutó tale wouraalu ai kutó kaae tare whi̧rapepaae noa alakó eraaloé?” yalepó.
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ti fo depa, atimané a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Mo sonaalei dowi ala du betere whi̧rape atima mo ti sinó̧póló ama daalo ai ape. Atéró, ama kale wain du u̧lumétepa sóró wisiyóló bukóló atima sóo, kale kutó tale melóo, yó̧póló mepaae whi̧rapepaae kaae tawae yaalopó,” yalepó.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Kótóné asȩmó yóló muló betere fo diaao̧ dosa̧ayóló kisipani airapó.
42 Jesus então perguntou:
43 Térapa, ya̧lo dia̧paae i dere ape. Kótóné ama tȩteróló kaae tare ala wisi dia̧ tua̧mó moletei, ama tokó̧ sóró du wisinaale woleraaire so whi̧paae melaalo ai ape.
43 E Jesus terminou:
44 Whi̧ me de ai kane fake tómó dé nukupa, ti ai whi̧né ama diri derakó̧ faalotei, whi̧ me detamo ai kane fake dorowouraalu tȩiyaratepa, ai whi̧ mo ti derakó̧ fóló muaalo ai ape,” yalepó.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Atéró, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Farisi whi̧rapetamoné ai yale fo sale forape woseturaalu, Yesuné ai yale fota, atimapaaetóró yalepóló kisipa mualepó
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Atétepa, atimané a̧ daaire tu̧ kikitu betaletei, so whi̧ feané kisipané a̧ta ha̧le mo whi̧ mei, Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧póló kisipareteiné, atima dao̧sóró witepa taaralepó.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.