Marcos 11

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Atéró atima Jerusalem be huluapaae felekemó sókó faairaalu, Olip du sorokó mole ao̧mó tȩne Betpas beró Betani betamomó sókó felepó. Aimó Yesuné ama yó matere whi̧rapekó tamo whi̧ dotonaai duraalu,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Diaamo fole be huluamó sókó fenalemó, whi̧ betóló konire utu̧ donki hupu duló betepa kelaalo ai ape. Térapa, ai hupu taayóló ipaae dapesó ape.
2 com a seguinte ordem:
3 Atéró taanalemó me whi̧né duraalu, ‘Ai hupu neaai só fute?’ depa, a̧paae i fo yae. ‘Momó hapale sóró waaitei, Talené ama me kutó diyaai, kapala asiri sene fae yale tikimó sóró fulapó,’ yae,” yóló dotonalepó.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 — ausente —
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 — ausente —
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ai fo depa Yesuné atimaamopaae yae yale fotóró yalemó, atimané “Wisirapa sóró fae,” yalepó.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Atéró, kale hupu dape sóró Yesu beteremó sókó felemó, ama yó matere whi̧rapené deró betere kuti sókósu yóló, ai kale donki hupuné sisó tómó whamenatepa Yesu a̧ biti̧ holalepó.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Atéró betóló fupa, mo turó so whi̧né atima kuti sorokóló tu̧mó whamenaté fóo, mepaae so whi̧né sapo da̧a ó wolou da̧arape turukóló whamenaté fóo, deté fu betalepó.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Yesu a̧ tua̧mó fupa, mepaae so whi̧ folosóró fóo, mepaae so whi̧ nalo wóo du bitu fo fakeyóló duraalu,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Mo take da̧né ayarape deté wale whi̧ Depit-né tȩteróló kaae tawale ala mió da̧ tua̧mókélé sókó walapó.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Téró Yesu a̧ Jerusalem bepaae sókó fóló, momatere be dolopaae felepó. Atéró, ai be dolomó muó mole o̧la o̧la fea kelené doko̧ du betalepó. Atétu betalemó, be dikitepa ama yó matere 12 whi̧rape atima fea Betani bepaae felepó.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Atéró fiyóló be dȩtepa, hi̧ka ai Betani be taaróló fu betalemó, tu̧ tua̧mó Yesu a̧ wote yalepó.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Atétepa, a̧ tu̧mó fu bitu kese falalemó beta̧ nose mo umó daapa kelalepó. Atépa betepaae fóló, dukó olerémóló kelalemó, oleni ha̧le sókumaaté erepó.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Atépa kale nipaae duraalu, “Me sukamó wouraalu whi̧ beta̧nékélé naao du momó kae tokóló naalomeipó,” depa ama yó matere whi̧rapené wosalepó.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Atéró, atima momó Jerusalem bepaae sókó wóló bituraalu, kale momatere be dolopaae fóló kelalemó, whi̧rape ai be dolomó o̧la o̧la dotonóló dupu du betepa ho̧kó faralepó. Atéró, be kaepaae wale whi̧rape atimané moni ai be talené monitamo duputamo du betere ni fakeraperó ba ho̧kósere beleróló dotonótu betere fo̧loi ni fakerapetamo fesekeyóló taae faralepó.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Téró, mepaae whi̧né momatere be tua̧ dolomótei dotonaaire o̧la o̧la beleyóló sóró fua wua du betepa, Yesuné ama seséyóló kaae sóró ho̧konalepó.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Atéró ama atimapaae yó mótu duraalu, “I asȩyóló muló betere fo diaao̧ dosa̧ayóló tuȩ́ munié?
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Yesuné atéró yó mótu betere fo mo so whi̧né wosóló siratu betere ala, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné wosóló atima dei kisipa muturaalu, Yesu daaire tu̧ kikitu betalepó.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Atétu beteró be dikitepa, atima ai doasi be hulua taaróló felepó.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Atéró, atima mo hi̧kati tu̧mó fu bituraalu kelalemó, kale ni nose betekélé mo turó sélipa kelalepó.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Atépa, Yesuné take kale yale fo Pitané tuȩ́ muni wapa a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, naao foné dorale ni nose ai sélirapa kelere!” yalepó.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ti fo depa Yesuné a̧paae duraalu, “Kótópaae tuȩ́ tiki tiróló betae.
22 Jesus respondeu:
23 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mepaae whi̧ de kisipa tamo muni, Talepaae tuȩ́ tiki tiróló i ulupaae ya̧ ai daale tiki taaróló wȩi kȩla tómó daane derepae depa, mo téyaalo ai ape.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Térapa, ya̧lo dia̧paae i dere fo wosae. Dia̧né moma duraalu me noa o̧lakó wosetepa, ti ai wosetere o̧la naao mo serapóló tuȩ́ tiki tiratepa, ti diaao̧ mo saalo ai ape.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Dia̧né moma duraalu, hepen bemó betere Aya Kótóné diaao̧ yale dowi ala kwia ha̧le kemeró̧póló, mené dia̧paae me dowi ala erélipa, ti a̧paaemo kwia tokó̧ melaai dapóló tao tani, me o̧la meipóló kisipa keterae,” yalepó.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Téró atima momó Jerusalem bepaae wóló bituraalu, a̧ momatere be tipiné bopéró daaló betere tua̧mó kutu betalemó, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, mepaae whi̧ disirapekélé, fea a̧ beterepaae walepó.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Atéró wóló a̧paae woseturaalu, “Ai alarape du beteró̧póló ya̧ né sóró beteraleé?” yalepó.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ai fo depa Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lokélé dia̧paae beta̧ wosetere fo yaalopó. Ya̧lo wosetere fotamo diaao̧ ȩpaae tokó̧ matepa, ti diaao̧ wosetere fokélé ya̧lo tokó̧ melaalopó.
29 Jesus respondeu:
30 Ti take Jon-né so whi̧ wȩi tópurale ala, momó kaayóló waleé? Ó hepen bemó betere Talené yae depa yalepé, mo whi̧né yae depa yaleé?” yalepó.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ai fo depa, kale whi̧rape atimasisitei fo kȩlaaróló duraalu, “Da̧né hepen bemó Talené yae depa yalepó enalemó, ti da̧paae ama dere fo wosóló a̧paae tuȩ́ tiki tirénitere noatepae? yaalopó.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Atéyao̧sóró, mo whi̧né yae depa yalepó fo ua̧tei, Jon a̧ Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧póló so whi̧ feané kisipareteiné atima kapo duné da̧ siróló dao̧sóró ai fo yaalo meipó,” yalepó.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Atétepa atimané Yesupaae duraalu, “Da̧ tuȩ́nipó,” yalepó. Ti fo depa ama atimapaae duraalu, “Mené ȩpaae i alarape yae depa dapóló, ya̧lokélé dia̧paae yó melaalomeipó,” yalepó.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.