Marcos 10

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Téró, Yesu a̧ ai be taaróló Judia hae kwia tua̧mó kutu beteró Jordan wȩi uté fakerókélé felepó. Aimó sókó felemó, so whi̧ mo fea kale duatere kaae toura̧le wóló betó mupa, ama dua dere alatóró yóló yó mótu betalepó.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Atétu betepa, mepaae Farisi whi̧rape wóló, a̧ su̧sóró a̧paae woseturaalu, “Mepaae whi̧né ama soma tokó̧ fatepa fo mulepé meié?” yalepó.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Ai fo depa ama atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Diaao̧ dosa̧ayóló tuȩ́ yó̧póló, Moses-né dia̧paae noa ala yae yóló, asȩre?” yalepó.
3 Jesus respondeu:
4 Ti fo depa atimané a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Mepaae whi̧né so tokó̧ falaai depa, ti soné asȩ sóró fó̧póló melae yóló Moses-né asȩrapó,” yalepó.
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Ti aita, diaao̧ hosaa ta̧ruraalu dowa̧ae fu betepa, Moses-né ai fo asȩyóló muló beterapó.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Téretei mo take kaarale alimó,
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Atéyale betené whi̧né ama hamaró alimatamo taaróló, sotamo dokóló atimaamo mo beta̧ tikitóró daayaalopó.’
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Atéreteiné atimaamo tamo mei, mo beta̧ tikitóróti ai daale ape.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Kótóné atimaamo atéró beta̧ tiki daaróló beteró betereteimó, mo so whi̧né tekeróló whi̧ kae beteróo, so kae beteróo, yao̧sóró yae,” yalepó.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Ai fo yóló Yesu a̧ ama yó matere whi̧rape atima fea bemó betó mulu, Yesupaae woseturaalu, “Naao ti yale fo da̧kélé kisipa yaai dapa, bete mo ti ha̧kearóló yae,” yalepó.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ai fo depa ama atimapaae duraalu, “Whi̧ me dené ama topo so tokó̧ daalóló so me dokotepa, ai whi̧né Kótóné fo tukóló topo sotamo betere ala mo ti doratapó.
11 E Jesus lhes disse:
12 Atétere kaae sonékélé, oma whi̧ tokó̧ daalóló, whi̧ metamo dokotepa, atétere soné Kótóné fotei tukóló, ama omatamo betere ala mo ti doratapó,” yalepó.
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Téró etéyalepó. So whi̧né kale keteirape Yesuné wolaa yó̧póló, a̧ beterepaae dapesó wua yalepó. Atétepa, ama yó matere whi̧rapené kale so whi̧ foné sóró sesétu betalepó.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Yesuné atétere ala kolóló, ama yó matere whi̧rapetamo fopaae buóló duraalu, “Ai naale senaale ȩ beterepaae wó̧pólópa sesékese. Ti noatepae, atei naale senaale kaae betere so whi̧ta, ti Kótóné tȩteróló betere ao̧mó sókó fóló beterapó.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 — ausente —
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 — ausente —
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Téró etéyalepó. Yesu a̧ ama kisipa mole tikipaae faai fu betalemó, whi̧ beta̧ sururu yóló wóló, Yesu daalemó bukutiri tea̧ró bitu, a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧ wisi-ó, ȩ mo ti betó tawaairaalu, noa alakó yaaloé?” yóló wosalepó.
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ti fo depa, ama kale whi̧paae duraalu, “Naao ȩpaae noatepa whi̧ wisi-ó fo du de? Whi̧ beta̧kókélé wisi whi̧ bitini, Kótó a̧ beta̧ mo wisirapó.
18 Jesus respondeu:
19 Ti Kótóné yae yóló muló betere alarape i ape.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Ai fo depa kale whi̧né a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ai alarape feata, ȩ mo naale beleka̧amalemó bitutei deté wóló, miókélé ha̧le yó tarapó,” yalepó.
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Ai fo depa Yesuné kale whi̧ yaala sókó fóló kelené a̧ kaae taru duraalu, “Mo beta̧ ala beta̧ ya̧ mei ai ere ape. Térapa ya̧ fóló, naao mole o̧la o̧la fea dotonóló moni sae. Atéró sere moni ti o̧la o̧la meiyóló yolealere so whi̧mó a̧liróló melae. Atéró melóló ya̧ta, ti ó hepen bemó taleróló muló betere wisi wisi o̧la saasepóló da̧mo faalopa ȩ sya ape,” yalepó.
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Ai fo depa, kale sekȩ́ a̧ fea o̧la o̧la mole néli whi̧ ereteiné, ama kelepaa humula yóló fomoné sukuté felepó.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Téró Yesuné ama yó matere whi̧rape kaae taru duraalu, “Doasi néli whi̧rape Kótóné tȩteróló betere ao̧mó sókó faairetei mo doasi hapólurapó,” yalepó.
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Ama yó matere whi̧rapené ai dere fo woseturaalu, atima siratu betalepó. Tétepa, ama atimapaae momó duraalu, “Ti naalerape-ó, Kótóné tȩteróló betere tikimó sókó faairetei, béni mo doasi hapólurapó.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Doasi kamel hupu kuti nomotere ketȩ́li dolomó sókó fenénipó. Atére kaae, fea o̧la o̧la tare néli whi̧ Kótóné tȩteróló betere ao̧mó sókó faairetei mo doasi hapólurapó,” yalepó.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Yesuné ai fo deremó, ama yó matere whi̧rape atimasisitei doasi sirayóló duraalu, “Atéró hapólupa, ti noa kaae so whi̧mo mo ti aluyao̧sóró tao saaloé?” yalepó.
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ti fo depa, Yesuné atima kaae taru duraalu, “Mo whi̧né atei kaae ala fea su̧mó enénipó. Mo whi̧ ere kaae Kótó a̧ aténi, fea ala fea ama mo su̧mó eranérapó,” yalepó.
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Ai fo depa, Pitané a̧paae duraalu, “Da̧ ya̧tamo kwȩyaairaalu, da̧né o̧la o̧la fea mo ti taaróló i wale ape,” yalepó.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Whi̧ me detamo ya̧lo ala eróturaalu, kale fo wisi yó maté kwȩyaai, ama be ó no nemarape ó hama alima ó naalemarape ó hae tiki fea taaróló wapa, ti atétere whi̧mó i ala eraalo ai ape.
29 Jesus respondeu:
30 Ama beta̧ o̧la taaróló walemótei, nomarapekélé kutórape, nemarapekélé, hamarapekélé, alimarapekélé, naalemarapekélé, berapekélé 100 tómó beleróló saalo ai ape. Téturaalu, dowi susupui alakélé saalotei, nalo waaire alimó mo ti betó tawaaire bete saalopó.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Téyaalotei, mió i alimó mepaae doasi doi mole whi̧rape take nalo doi munire whi̧ kaae betaalopó. Mió mepaae doasi doi muni, sókó deyóló betere so whi̧ta, take nalo mo doasi doi mole topo whi̧ kaae betaalo ai ape,” yalepó.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Atéró, atima Jerusalem bepaae furaalu, Yesu a̧pi fi tikimó, ama yó matere whi̧rape nalo haió! yóló sira deté fu betalepó. Tétepa, mepaae atima sya wou betere so whi̧kélé wiyalepó. Atéró, Yesuné ama yó matere 12 whi̧rape tu̧ dȩpaae dapesó fóló daae mulu, a̧paae eraaire ala fea atimapaae momó yó melalepó.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Atéró, atimapaae duraalu, “Mió da̧ Jerusalem bepaae i fole ape. Téteretei, kale Whi̧né Naalema me whi̧né eleké deyóló mo so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné naase tua̧mó mulaalopó. Téró fo tokó̧ló só deróló, Juda mei kae fakené a̧ dó̧póló, melaalo ai ape.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Atéró, atimané a̧ faletere alakélé, fesa̧a apuratere alakélé, halika tikiné fokosó sere alakélé, faleyóló haleratere alakélé erótu beteró, nalo atimané a̧ mo ti sukó̧póló daalopó. Téyaalotei, be dȩ soremó dou dolomó muóló a̧ momó kepaayóló betaalopó,” yalepó.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Téró, kale Sebedi naalema tamo Jems-ró Jon-tamo Yesu beterepaae wóló duraalu, “Yó matere whi̧-ó, da̧moné ya̧paae wosetere ala naao eraaloé?” yalepó.
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Ai fo depa, Yesuné atimaamopaae duraalu, “Ya̧lo diaamomó noa alakó eraró de?” yalepó.
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Tétepa, atimaamoné a̧paae duraalu, “Take naao mo kae ere dȩ wisinaale ha̧kearatere sukamó da̧mo me whi̧kó naao turu naase dȩmó beteróo, me whi̧ fȩ́ naase dȩmó beteróo, yaasepóló dapó,” yalepó.
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Ti fo depa, Yesuné kale whi̧ tamopaae duraalu, “Diaamoné ȩpaae ai wosale fota, Talené tȩteróló kaae tare tikimó ere ala diaamo tuȩ́ni keteruraalu dapó. Dowi ala kwia tokó̧ló aluraai susupu sóró sinaaitere ala, diaamonékélé su̧mó senére? Ó ȩ wȩi tópuratere kaae, diaamokélé tópuró̧póló kisipa mute?” yalepó.
38 Mas Jesus lhes disse:
39 — ausente —
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 — ausente —
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Tétepa, mepaae ama yó matere naase tamo whi̧rapené ai fo woseturaalu, Jon-ró noma Jems-tamopaae doakale fopaae bualepó.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Atétepa, Yesuné atimapaae toura̧le ape yóló duraalu, “Juda mei kaae fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapené mo so whi̧ tȩteróló kaae tawóo, atimané sóró beteró betere whi̧rapenékélé mo so whi̧ tȩteróló kaae taru, i ala erae du beteretei diaao̧ ai kisipare ape.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Atétere kaae, dia̧ tua̧mókélé ai ala momókó yao̧se. Dia̧ tua̧mótamo beta̧ whi̧kó doasi topo whi̧ betaai kisipa mutepa, ti so whi̧ feané kutó diratere whi̧ betenérapó.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Whi̧ me de doasi doi mole topo whi̧ betaai depa, ti dia̧né wae sóró kutó diratere whi̧ kaae betae.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Ti noatepae, kale Whi̧né Naalema waleteita, a̧ topo whi̧ bitu mepaae whi̧rapepaae ama kutó dirae yaairaalu wéni, a̧ mo so whi̧né kutó diratere whi̧ bitu, atima aluyao̧sóró ama betere bete ha̧le melóló, dupuraai walepó,” yalepó.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Atéró atima Jeriko bepaae walepó. Atéró, nalo ama yó matere whi̧raperó mo so whi̧ featamo ai doasi be taaróló fu betalemó, beta̧ kele dilikere whi̧ Timeus naalema Batimeus tu̧ dȩmó bituraalu, monikó a̧lae yóló kematu du beterepó.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Atétua dere whi̧ a̧ tu̧ dȩmó beteremó, kale Nasaret whi̧kó Yesu walapó dere fo wosóló, fo fakeyóló duraalu, “Depit-né deté fele whi̧né Naalema Yesu-ó, ȩ ko̧lené sukuturaalu, tao sae,” du betalepó.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Ai fo du betepa, mepaae so whi̧né taalae yóló, foné salepó. Tétepatei, kale whi̧né woseni nisiyóló, fo mo ti fakeyóló duraalu, “Depit-né deté fele whi̧né Naalema Yesu-ó, naao ȩ ko̧lené sukuturaalu, tao sumié?” yalepó.
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Ai fo deremó, Yesu a̧ kei̧yóló daalu, “A̧paae ape yae,” yalepó. Tétepa, kale whi̧rapené kale kele dilikire whi̧paae duraalu, “Mió ya̧paae ape dapa, whaaliani, hai̧tamo turukó horóló fae,” yalepó.
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Tétepa, kale whi̧né ama bukóló betere kuti da̧ae faróló, a̧ Yesu beterepaae hapale tu̧wó felepó.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Atéró daapa, Yesuné a̧paae duraalu, “Ya̧lo ya̧mó noa alakó eraró de?” yalepó. Ai fo depa, kale kele dilikire whi̧né duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧lo kelené o̧la o̧la kelenée du beterapa, naao wisiraasepé,” yalepó.
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Ti fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao tuȩ́ tiki tiratere alané ya̧ wisiralepa dua fae,” yalepó. Ai fo deretamotóró kale whi̧né ama kele wisitepa, Yesu sya felepó.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.