Lucas 7
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Téró, Yesuné so whi̧paae fo yó melóló kemetepa, a̧ Kapeneam bepaae felepó.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ai bemó beta̧ topo diki tare whi̧né ama hosaa mole kutó diratere whi̧ beta̧ heponé mo felekemó suka̧ai du betalepó. Ai topo whi̧né 100 Rom diki tare whi̧rape tȩteróló kaae tarepó.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Atépa, kale topo whi̧né Yesu wóló beterapó dere fo woseturaalu, ama kutó diratere whi̧ Yesuné tao sene wó̧póló, mepaae Juda topo whi̧rapené a̧paae ene fó̧póló dotȩyalepó.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Atima Yesu beterepaae wóló a̧paae duraalu, “U whi̧ wisinaale mo felekemó sukutapa, naao a̧ wisiraasepóló ya̧ da̧ faalopó.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Ti noatepae, da̧ Juda fake so whi̧tamo hȩkesené sukó̧ló yaala sókó fole ala muluraalu, da̧né fo wosetere bekélé ama tȩnalepó,” yalepó.
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Atétepa, Yesu a̧ atimatamo fóló, kale whi̧né be felekepaae sókó waairaalu wou betepa, kale diki tare whi̧rapené doasi topo whi̧né ama fulumu whi̧rape Yesutamo tu̧mó hokolaatu, i fo yae yóló dotonalepó.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Atétepa, atima fóló, kale topo whi̧né Yesupaae yae yale fo yalepó. “Tale doa whi̧-ó, a̧ whi̧ wisi betepapakó ya̧ ama be tua̧paae ape yaalomeipa, ya̧ tika tumó daalu kisi bete wisi yae fo beta̧ yae.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ti noatepae, ȩkélé ȩ tȩteróló kaae tare whi̧ ao̧mó beterapó. Ya̧lo diki tare whi̧rape atimakélé ȩ ao̧mó beterapó. Ai whi̧rapepaae ya̧lo ‘Fae,’ depa fóo, ‘Ya̧ ape,’ depa wóo, dua dapó. Ya̧lo kutó diratere whi̧paae i ala yae depa, ai alatóró ama dua dapó,” yalepó.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesuné i kale whi̧né ene wale fo wosóló sirayalepó. Téró, Yesu fetée fóló a̧ sya wou betere so whi̧paae duraalu, “Israel hae kwiamó etei kaae kisipa tiki tiró betere whi̧ mo beta̧kélé betepa kilinipó,” yalepó.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Téró, kale doasi topo whi̧né dotȩyale whi̧rape bepaae momó fesaae wóló kelalemó, kale kutó diratere whi̧né hepo bete wisiyóló, mo betepa kelalepó.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Atéró, Yesu a̧ Kapeneam be huluamó sawa beteró, ama yó matere whi̧rapekélé, mo so whi̧kélé, fea a̧tamo Nain be huluapaae sókó faai fu betalepó.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Atéró fu betalemó, ai be hulua tipiné bopéró daaló betere tikimó sókó felemó, beta̧ suka̧le whi̧ beleyóló walepó. Ai naalené hamata, oma sukó̧ló wulia bituraalu, ai naale beta̧tóró kaae tarepó. Ama tiki sini beleyóló fupa, ai be huluamó betó mole so whi̧kélé fea a̧tamo fu betalepó.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Atétepa, Talené kale so kelalemó, ko̧lené hosaamó supa, a̧ daalepaae fóló duraalu, “Ya̧ wole ekesé,” yalepó.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Téró, Yesu a̧ wóló kale suka̧le whi̧ dokore besekȩ olaatepa, beleyóló fu betere whi̧rape feni, kei̧yóló daayalepó. Atétepa ama duraalu, “Ti naale-ó, ya̧lo ya̧paae dapa turukó holae,” yalepó.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Tétepa, kale suka̧le whi̧tei turukó holóló bituraalu, fo kaae sóró yalepó. Téró, Yesuné kale suka̧le naalené hamapaae naao naale ai ape yóló melalepó.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ai ala kolóló, so whi̧ fea winé sukutepa, Kótóné doi hale sóró holóló duraalu, “Kótóné mo doasi ko̧ló whi̧ beta̧ ama so whi̧ tao saai i wóló betere ape,” yalepó.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Yesuné ai ala du beterapó fo Judia hae kwiaró ai hae kwia tua̧mó betóló fale so whi̧tamo feapaae deté fóló fakeralepó.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Atéró, kale Jon-né ama yó matere whi̧rapené Yesuné i alarape du beterapóló, Jon-paae ene walepó.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Jon-né ama yó matere whi̧ tamopaae ape yóló, Tale beterepaae fó̧póló dotȩyalepó. Atétepa, atimaamo fóló a̧paae woseturaalu, “Waalopóló bope du betale whi̧ ya̧pé? Whi̧ me kae wó̧póló kaae tawaróe?” fo ene fó̧póló dotonalepó.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Atéró, kale whi̧ tamo Yesu beterepaae wóló a̧paae duraalu, “Da̧mota, wȩi tópuratere whi̧kó Jon-né ya̧paae wosene fae depa walepa, ya̧ta kale waalopóló bopetu betale whi̧pé, whi̧ me kae wó̧póló kaae tawaaloé?” yalepó.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Atéyale sukamótóró Yesuné mepaae hepo daale so whi̧kélé, depe dolomó dowi kepe betere so whi̧kélé, kele dilikire so whi̧kélé, wisirótu beterapó.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Atéró, ama atimaamopaae duraalu, “Diaamo fesaae fóló diaamoné wosale foró kelale alatamo Jon-paae ene fae. Mepaae kele dilikiyóló betale so whi̧né kele fisa̧ae fóló o̧la o̧la kolóo, ho̧leke dore so whi̧ mo sesȩre whi̧ kaae kwȩyóo, dowi humu fuluné tiki dore whi̧rape sesȩ mo betere whi̧né tiki kaae daayóo, mepaae wosȩ́li kinu fokélé wosenire so whi̧ wosȩ́li tukwȩ falóo, mepaae sukutepa douraai yale so whi̧tei kepaaróo, mepaae yoleale betere whi̧rapepaaekélé, kale mió wosetere fo wisi yó matepa wosetu beterapó fo ene fae.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Mepaae so whi̧ de ya̧lo du betere alamó dée néni, suka fea eró tare so whi̧ta, hai̧né sukó̧póló yae fo a̧paae ene fae,” yalepó.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Atéró, kale Jon-né dotȩyale whi̧ tamo fimó, Yesuné Jon-mó kisipa mutu, ai betó mole so whi̧paae duraalu, “Upulé dia̧ so whi̧kélé bitini kópu ka̧ae fitikipaae fua yale-a, besȩ́né kape fépo eratere kelaai felepé, whi̧ kuti wisinaale deróló auretei kelaai feleé? Meipó.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 — ausente —
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Asȩmó yóló muló betere fota, i whi̧mó kisipa mutu erapó.
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ya̧lo dia̧paae i dere ape. I haemó betó mole soné deale whi̧rapekélé fea betó moletei, kale wȩi tópuratere whi̧ Jon-né tȩteró beterapó. Tépatei, whi̧ me detamo Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó, belei sókó deóló betepa, ti kale wȩi tópuratere whi̧ Jon bosenée falapó,” yalepó.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Mo so whi̧ fearó takis moni siré kotere whi̧rapetamo Jon-né dere fo wosóló sya fupa, atima wȩi tópuraleteiné Yesuné yale fo wosóló, Kótó a̧ta, mo donotóró taletere Talepó du betalepó.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Téyaletei, mepaae Farisi whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó mótu betere whi̧rapetamo Kótóné tao sóró eraai yale wisi ala atimanétei hó̧ralepó. Ti noatepae, atima Jon beterepaae wȩi tópuaairaalu feni yaleteinépó.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Téró, Yesuné duraalu, “Mió i alimó betere so whi̧rapené du betere ala ya̧lo noapaae dó faróló yaaloé?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Atimata, so whi̧ mo fea touróló betere tikimó, kale keteirape atimasisitei melaa duraalu, etei kaae ala dere naale senaale kaaené kelerapó.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Atére kaae, kale wȩi tópuratere whi̧kó Jon o̧lakélé, wȩikélé, néni, weyóló ha̧le betepa, diaao̧ duraalu, ‘A̧ tua̧mó dowi kepe tepeyóló beterapó,’ dua yalepó.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Kale whi̧né Naalema o̧laró wain wȩitamo nokole ala kolóló diaao̧ duraalu, ‘Kelere? i whi̧ta, o̧la mo dekéró nóo, takis moni siré kotere whi̧raperó dowi ala dere whi̧rapetamo fulumu yóo, du beterapó,’ fo diaao̧ ai dere ape,” yalepó.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Atei fo diaao̧ du beteretei, mepaae so whi̧ de Kótóné mo fo wisi wosóló sya fupa, so whi̧ feané ha̧keamó kilitu, ita Kótóné mole fosó fosóre tuȩ́ sya feleteiné erapó, yalepó.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Téró etéyalepó. Farisi whi̧rapekó beta̧né Yesupaae a̧tamo o̧la naai faalopó depa, fóló beterepó.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 A̧ atéró wóló Farisi whi̧né bemó o̧la nuku beterapó dere fo ai be huluamó dowi ala du betere soné wosóló, alapasita kanené aleyale wutimó felé kȩlaa wale wel wȩi sóró walepó.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Atéró wóló, a̧ Yesuné sisópaae fóló, ama hó ao̧mó hemée deyóló bitu, wole du betalepó. Atéró du betale wole kaape Yesuné ho̧leke tópaae durupu beterepó. Tétepa, kale soné ama topo nikinétei, helekó̧ló kópurótu betalepó. Atéró, kale soné Yesuné ho̧leke tamo ko̧ló tukó nóló, kale felé kȩlaa wale wel wȩi ama hómó suniyalepó.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Atétere ala beta̧ Farisi whi̧né kolóló, ama kisipanétei duraalu, “I whi̧ta, Kótóné ko̧ló whi̧ ua̧sóró, ti ama hómó olaa deremó, dowi ala dere sonétei a̧ olaa dapó, kisipa mua̧pó,” yalepó.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Tétepa, Yesuné a̧paae duraalu, “Saimon-ó, ya̧lo ya̧paae yaaitere fo beta̧ mulapó,” yalepó. Ti fo depa, ama duraalu, “Yó matere whi̧-ó, naao ȩpaae yaaitere fo yae,” yalepó.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ti fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Beta̧ whi̧né moni momó tokó̧ melaai dapóló, tamo whi̧né kwia mulóló me whi̧né 500 denarias moni sóo, me whi̧né 50 denarias moni sóo, yalepó.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Kale whi̧ tamoné sale moni talepaae tokó̧ melaairetei su̧nipa, kale whi̧né me o̧la meipóló, taaralepó. Atéró taalatepa, atimaamokó mé whi̧né kale moni talepaae doasi hosaa muóló yaala sókó fole ala enére?” yalepó.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Ti fo depa, Saimon-né a̧paae duraalu, “Ya̧lo kisipanéta, kale doasi moni sale whi̧ a̧ hȩkese yaalo ai ape,” Tétepa, Yesuné duraalu, “Naao dere fota, mo dono dapó,” yalepó.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Téró, a̧ kale so daalepaae fetée fóló, Saimon-paae duraalu, “I so naao kelere? Ȩ naao bepaae waletei, ya̧lo ho̧leke fokó̧póló, naao wȩikó ȩ menipó. Ténitei, i soné beta̧ ama wole kaape fȩ ya̧lo hómó epa, ama topo nikinétei helekó̧ló kópuralepó.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ȩ naao bepaae wale sukamó, ya̧lo faamumó naao ko̧ló tukó néni, i soné beta̧ ya̧lo hó ko̧ló tukó nuku betalepó.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Naao ya̧lo topomó wel wȩi dilénitei, i soné beta̧ ya̧lo ho̧lekemó felé kȩlaa wale wel wȩi dilalepó.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Atéyale kaae, ya̧lo ya̧paae i dere ape. I soné ama mo doasi du betale dowi alamó saai yale kwia ya̧lo ha̧le kemeraleteiné ama ȩpaae hosaa muóló doasi yaala sókó fu beterapó. Tépatei, whi̧ me dené ama dowi ala ha̧le tómó maaté kemeratepa, ti ama yaala sókó fóló hȩkesené sukutere alakélé ha̧le tómó erapó,” yalepó.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Téró, Yesuné kale sopaae duraalu, “Naao yale dowi alamó saaire kwia ha̧le kemeró beterapó,” yalepó.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ai fo depa, a̧tamo beta̧mó o̧la nuku betere whi̧rape atimasisitei, fo kȩlaaróló duraalu, “I whi̧ta, Tale kaae bitu, dowi alamó saaire kwia ama ha̧le kemeraalopóló dérópó,” yalepó.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Tétepa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Naao kisipa tiki tiró betere alané ya̧ tao sóró wisiralepa, naao hosaa muni deyóló mo dua fae,” yalepó.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.