Lucas 5
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARC
1 Téró etéyalepó. Me be dȩmó Yesu a̧ Kenesaret wȩi fókumó daalepó. So whi̧ mo fea ha̧le o̧la kaae wóló tourale tikimó, hae tiki fa̧ae fóló mulu, Kótóné fo wosetu betalepó.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré.
2 Até du betepa, wȩi nuku tamo ai wȩi fókumó duló betepa kelalepó. Ai nuku tamota, ya siré kotere whi̧rapené nukupó. Atimané nuku aimó dupa teraae fóló, wȩi fókumó ha̧leke warape fukutu betalepó.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Atétu betepa, a̧ nukumó biti̧ holalepó. Ai nuku tale, Saimon-paae duraalu, “Naao nuku ai wȩi kulu tua̧paae sawa hi̧kili falae,” yalepó. Téró, a̧ nuku tómó bituraalu so whi̧ feapaae fo yó mótu betalepó.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 A̧ fo yó melóló kemetepa, Saimon-paae duraalu, “Yakó detémóló kelaalopa, nuku wȩi kulu tua̧paae fóló, diaao̧ ha̧leke warape wȩi dolopaae derae,” yalepó.
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Ai fo depa, Saimon-né a̧paae duraalu, “Doa whi̧-ó, mió dikitamo yakó saalo nisiyóló da̧ depe tukó wei ala yóló deraté kwȩyalemó, mo beta̧kókélé denipó. Téyaletei, naao derae depa ti ha̧leke warape da̧né deraalopó,” yalepó.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, porque mandas, lançarei a rede.
6 Atéró, atimané ha̧leke warape deralemó mo doakale yarape deale tikimó, atimané ha̧leke warape tukó faairaalu yalepó.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Atéteremó, atimané fulumu whi̧rapepaae atima tao sene ape depa wóló, mepaae yarape nuku dolopaae bulóló fu betalemó, kale nuku tamo wusuró mo felekemó wȩi dolopaae buó deyaai yalepó.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 — ausente —
8 E, vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, por que sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois que o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca que haviam feito,
10 — ausente —
10 e, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante, serás pescador de homens.
11 Atétepa, atimané nukurape wȩi fókupaae tao sóró mulóló, atimané o̧la o̧lakélé mupatei taaróló a̧ sya felepó.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Téró etéyalepó. Yesu a̧ beta̧ be huluamó beteremó, dowi humu fuluné tiki dore whi̧ walepó. Atéró, Yesu betere felekemó ama kelepaa haepaae deróló bukutiri tea̧ró bitu a̧paae woseturaalu, “Tale-ó, ya̧lo tiki doretei naao kisipané wisiraai depa, ti wisiraasepólópó,” yalepó.
12 E aconteceu que, quando estava em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Atétepa, Yesuné ama naase teréȩ faróló kale whi̧né tikimó wolaayóló duraalu, “Naao tiki ya̧lo wisiraai kisipa mutapa wisiyae,” yalepó. Téyalemó, mo ai fapotóró kale whi̧né dore tiki mo ti wisiyó felepó.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Atéró, Yesuné kale whi̧ dotonaai a̧paae mo diri ma fo yóló duraalu, “Ya̧lo naao tiki wisiralepóló, mo whi̧paae momókó yao̧se. Ya̧ fóló, Kótópaae momaratere whi̧né naao tiki fope yó̧póló, yó male fae. Atéró fopeyóló naao tiki wisipa kilitu, Moses-né ere fo sya furaalu, Talepaae ha̧le melae ere o̧la melae. So whi̧ feané ai ala kilituraalu, ita Talené erapó kisipa muaalopó,” yalepó.
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas disse-lhe: Vai, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o que Moisés determinou, para que lhes sirva de testemunho.
15 Yesuné mo so whi̧paae yao̧se yaletei, i ala yalepóló deté kwȩyóló fakeratepa, so whi̧ feané woseturaalu, atimané kae kae kisi beterape wisiróo, ama dere fo wosóo yaairaalu, wua yalepó.
15 Porém a sua fama se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Atépatei, Yesu a̧ so whi̧tamo betere tiki taaróló so whi̧kélé bitinire tikipaae suka fea moma eneta dua yalepó.
16 Porém ele retirava-se para os desertos e ali orava.
17 Atéró, me sukamó etéyalepó. Ama fo yó mótu betepa, mepaae Farisi whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo Kaleli haeró Judia haetamomó betó mole so whi̧kélé, Jerusalem be hulua so whi̧kélé, wóló betó molepó. Ai sukamó, so whi̧ feané kisi bete wisiraaire Talené fotoko̧ su̧mó bolepó.
17 E aconteceu que, em um daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava com ele para curar.
18 Atépa, mepaae whi̧rapené beta̧ tiki momaare whi̧ besekȩné dokopatei, beleyóló wóló be tua̧paae holóló Yesu beterepaae sóró holaai kisipa mualepó.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Téró, kale whi̧ sóró faaire tu̧mó so whi̧ mo fea daayale tikimó fenénipa, siki bepaae sóró holóló kea sokóló, kale whi̧ dokopatei, besekȩtamo Yesu daale donotóró deralepó.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, o baixaram com a cama até ao meio, diante de Jesus.
20 Atéró, atimané kisipa tiki tiratere ala Yesuné kolóló, kale tiki momaare whi̧paae duraalu, “Ti naale-ó, naao dowi alamó kwia melaai yaletei mió i kemeratere ape,” yalepó.
20 E, vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Yesuné ai fo depa, Farisi whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo atimasisi fo yaai tuȩ́ teketu betalepó. “Ti whi̧né a̧ta, Kótó kaaepó du betere foné Kótó faletu beterapó. Mo whi̧ beta̧nékélé dowi alamó melaaire kwia kemeranénitei, Kótóné beta̧ su̧mó enérapó,” du betalepó.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Atéró mutere kisipa Yesuné kolóló, atimapaae duraalu, “Noatepa dia̧ atei tuȩ́ mutu bitu de?
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu e disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 Ti mé fo so whi̧ feané enére? Naao yale dowi alamó saaire kwia aluratapó enérépe, ya̧ turukó holóló naao besekȩ sóró fae fo enére?
23 Qual é mais fácil? Dizer: Os teus pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te e anda?
24 I haemó betó mole so whi̧né dowi ala bete tokó̧ló aluraaire fotoko̧ Whi̧né Naalemané su̧mó bulapóló, kisipa yaasepóló i whi̧paae eratere ala kelae. Ya̧lo ya̧paae mo i dere ape, ya̧ turukó holóló naao besekȩ sóró bepaae fae,” yalepó.
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), eu te digo: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
25 Ai fapotóró kale be whi̧ so whi̧ feané keletómó turukó horóló ama besekȩ sóró bepaae furaalu, Kótóné doi hale sóró horaté felepó.
25 E, levantando-se logo diante deles e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa glorificando a Deus.
26 Atéteremó, so whi̧ fea winé sukutu sirayóló duraalu, “Mo take etei kaae ala depa, da̧né kolókélé ini, mió kisi ala keletapóló,” Kótóné doi hale sóró horótu betalepó.
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje, vimos prodígios.
27 Ai ala yóló kemetepa, Yesu a̧ beta̧ takis moni siré kotere whi̧kó ama doi Lipai moni su betepa kolóló, Yesuné a̧paae duraalu, “Ya̧ ȩ sya ape,” yalepó.
27 E, depois disso, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Ti fo depa, a̧ turukó holóló ama o̧la o̧lakélé mupatei, taaróló a̧ sya felepó.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Téró, Lipainé Yesu ama bepaae dapesó fóló, a̧mó doasi o̧la deralepó. Taks moni siré kotere whi̧raperó mepaae so whi̧tamo fea touró bitu, o̧la nuku beterepó.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Tétu betepa, mepaae Farisi whi̧raperó atima beta̧ kisipa mulu Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné Yesuné yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Taks moni siré kotere whi̧raperó dowi ala du betere whi̧rapetamo wȩiró o̧latamo beta̧mó noatepa o̧la nuku bitu dérópó,” yalepó.
30 E os escribas deles e os fariseus murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Ti fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Hepo daanire so whi̧ dokta whi̧ beterepaae fumi, hepo daale so whi̧ maaté fua dapó.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas sim os que estão enfermos.
32 Ȩ waleteita, donoi ala du betere whi̧paae ape yaai ani, dowi ala du betere so whi̧ atimané dowi ala taaróló ape yaairaalu walepó,” yalepó.
32 Eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores, ao arrependimento.
33 Atimané a̧paae duraalu, “Jon-né yó matere whi̧rapeta, Kótópaae kisipa muóló, me féli o̧la weyóló bitu, momatua dapó. Atétere kaae, Farisi whi̧rapené yó matere whi̧rapekélé atétua dapó. Tétepatei, naao yó matere whi̧rape ai ala ini, atima o̧laró wȩitamo nokole ala suka fea ha̧le yó tarapó,” yalepó.
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam muitas vezes os discípulos de João e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Beta̧ whi̧ a̧ so dokotere sukamó ama nomarape o̧la weyóló ha̧le bitua de? Meipó.
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os convidados das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Téyaalo meitei, me sukamó kale so dokaaire whi̧ atima beta̧mó bituraalu, o̧la nuku betera̧lemó, a̧ tawóló só fole sukamó atima o̧la weyóló ha̧le betaalopó,” yalepó.
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado,
36 Ama atimapaae yale fo kisipa só̧póló, me fo sale etéró yalepó. “Mepaae whi̧né kisi kuti bisa̧ayóló dera̧akele kuti bisa̧ae faletei nomotua de? Atétepa, ti dera̧akele kutiné kisi kuti hu̧kulu yóló doróo, nomaleteikélé koko̧ ini yóo, yaalopó.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de uma veste nova para o coser em veste velha, pois que romperá a nova, e o remendo não condiz com a veste velha.
37 Atétere kaae, mepaae whi̧rapené wain wȩi hupu sekaȩné aleyale dera̧akele wutimó tepetumipó. Até enalemó, kale wȩi fotoko̧né kale hupu sekaȩné aleyale dera̧akele wuti fulukó furaalu, wȩikélé sunée faalopó.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; de outra sorte, o vinho novo romperá os odres e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Até yao̧sóró, atimané kisi wain wȩi tepeturaalu, ti hupu sekaȩné aleyale kisi wutimó tepetua dapó.
38 Mas o vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Folo moi wain wȩi nokole whi̧rape atima kisi wain wȩi naai hȩkese dumipó. Ti noatepae, folo moi wain wȩi nóló toureteiné mo wisirapó, du beterapó,” yalepó.
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.