Lucas 18
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA
1 Ai fo yóló kemetepa, Yesuné ama yó matere whi̧rapené Talepaae momatere ala ha̧le yó tanó̧póló, etei fo sale yalepó.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 “Ai doasi be huluamó fo tokó̧ló taletere whi̧ beta̧ beterepó. Ai whi̧ta, Kótó kolóló witere alakélé ini, dotoróȩ falepó.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ai be huluamó beta̧ wulia so beterepó. Ai so ama bóe whi̧né a̧tamo fo tokó̧ló só derao̧sóró a̧ tao só̧póló, suka fea fo taletere whi̧ beterepaae eneta du betalepó.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 — ausente —
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Téró Talené duraalu, “Kale fo tokó̧ló taletere dowi whi̧né i sopaae yale fo wosóló kisipa muae.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Kótóné ama sorokó su yóló beteró betere so whi̧né dȩtamokélé, dikitamokélé, kematóró yó tapa, ai kematere o̧la ama melaalomeié?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ya̧lo dia̧paae i dere ape. Kale fo tokó̧ló só deraaire whi̧né dia̧ só derao̧sóró, ama mo hapale tao saalo ai ape. Téyaalotei, kale Whi̧né Naalema i haepaae wale sukamó so whi̧ fea kisipa tiki tiró betepa kelaalorópó,” yalepó.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesuné i fo sale atimapaae yó mótu duraalu, mepaae whi̧ atimata mo donoi ala dapóló bopé faketuraalu, mepaae so whi̧ tȩteratere alamó Yesuné etei fo sale yalepó.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Taks moni sere whi̧ró Farisi whi̧tamo moma yaairaalu, momatere be dolopaae holalepó.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Téró, kale Farisi whi̧ a̧ turukó holóló daalu amatei, a̧mó etei kaae moma yalepó. ‘Tale Kótó-ó, ȩta mepaae whi̧rape dere kaae o̧la o̧lémi nokole alakélé, nópu nokole alakélé, mepaae dere dowi alakélé, ó i daale takis moni sere whi̧ kaae bitinipó. Téru ya̧lo ya̧paae mo kée dapó.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ȩta, beta̧ fulamótei be dȩ tamomó o̧la néni, weyóló ha̧le bitu, ya̧lo o̧la o̧la naase tamo moletei dekeyóló, beta̧ Talepaae mótua dapó,’ yalepó.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Téyaletei, kale takis moni sere whi̧ a̧ mo tumó daalu, hepen bepaae kese horéni haepaae hemée deyóló daalu, ‘Tale Kótó-ó, ȩta dowi ala dere whi̧pa naao ko̧lené sukutu, ya̧lo dowi ala kwia kemerae,’ yalepó.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ya̧lo dia̧paae i dere ape. Kale nalo momayale takis moni sere whi̧né ama dowi ala Talené kemeratepa, a̧ hai̧tamo bepaae feletei, me whi̧né ama dowi ala ha̧le mupatei felepó. Mepaae whi̧ de amatei a̧ deróló dua betepa, ti Kótóné a̧ sóró horaalo ai ape,” yalepó.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Téró so whi̧ feané teó sóró betó mole naale senaale tikimó Yesuné naase muló̧póló, a̧ beterepaae dapesó wua dere ala kilitu, ama yó matere whi̧rapené dapesó wakesé yóló, atima foné salepó.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Téyaletei, Yesuné kale naale senaale a̧ beterepaae dapesó ape yóló duraalu, “Atei kaae naale beleka̧atiki ȩ beterepaae wó̧pólópa, sesékese. Ti noatepae, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó betaaire alata, atei naale senaale beleka̧atiki kaae fóló betenérapó.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mepaae so whi̧ detamo i betó mole naale senaale beleka̧atiki kaae betepa, ti Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó sókó fóló betenérapó,” yalepó.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Atéró, beta̧ Juda topo whi̧ wóló Yesupaae woseturaalu, “Yó matere whi̧ wisi-ó, mo ti betere bete saairaalu, ya̧lo noa alakó yaaloé?” yalepó.
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ai fo depa, Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Beta̧ whi̧kélé whi̧ wisi bitini, Kótó a̧ beta̧ wisirapa, naao ȩpaae noatepa whi̧ wisi-ó fo de?
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ti noatepae, kale tukóló muló betere fota, naao dosa̧ayóló ai kisipare ape. So nópu nao̧se, whi̧ dao̧se, o̧lémi nao̧se, me whi̧ dilikó̧ló kapala fo yao̧se, naao hae aya ao̧mó mo dua betae erapó,” yalepó.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ai fo depa, kale whi̧né tokó̧ mótu duraalu, “Ai alarape feata take ȩ ketemó bitu deté waletei, miókélé ha̧le yótóró tarapó,” yalepó.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Mo beta̧ ala beta̧ ya̧ ya̧ya̧rapó. Térapa, naao muó mole o̧la o̧la fea dotonóló, moni sóró mepaae yolealere so whi̧mó melae. Atéró ya̧ta, hepen-mó mole wisi wisi o̧la saasepóló ȩ sya ape,” yalepó.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Kale hamoko whi̧né ai fo woseturaalu, a̧ doasi néli whi̧ mo beterapóló kisipa mutu, kutiri hu̧mula yóló fomotamo felepó.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Atéteremó, Yesuné a̧ kelené kikéyóló kaae taru duraalu, “O̧la o̧la fea tare whi̧ Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó sókó fóló betaaire mo doasi dirirapó,” yalepó.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 “Ti noatepae, kamel hupu ketȩ́li dolomó sókó faaire hapóluni, su̧mó fenérapó. Tépatei, doasi o̧la o̧la mole néli whi̧rapeta, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó sókó faaire mo hapólurapó,” yalepó.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ai fo depa wosale so whi̧né Yesupaae woseturaalu, “Da̧ feata alunérapa, Kótóné demaaté tao saaloé?” yalepó.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Mo whi̧né enénire ala Kótóné mo su̧mó enérapó,” yalepó.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Tétepa Pitané duraalu, “Da̧né be ó o̧la o̧la fea mupa taaróló, ya̧ i sya wale ape,” yalepó.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mepaae whi̧ dené ama be ó soma ó nomarape ó hama alima ó naale senaale taaróló, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó betaai dapóló fupata, ti mió i alimó bitukélé ama taaróló wale o̧la o̧la tómó beleróló, Kótóné mo dekéró matepa saalo ai ape.
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 Ai o̧la maaté meitei, take waaire alimó mo ti betaaire betekélé saalo ai ape,” yalepó.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Atéró, Yesuné yó matere 12 whi̧rape dȩpaae dapesó fóló bitu duraalu, “Da̧ta Jerusalem be huluapaae holaai foletei, Kótóné ama ko̧ló whi̧rapené i ala yaalopóló asȩre fo mió mo dokonóló kale Whi̧né Naalemapaae eratepa kelaalo ai ape.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 A̧ta, Juda meire fake whi̧rapené dó̧póló eleké deyóló, atima naase tua̧paae mulaalo ai ape. Atétepa, atimané a̧ doka doka yóo, haleróo, fesa̧a apuróo, képi tikiné fokosoi ala yóló, a̧ mo ti sukó̧póló dóo, yaalo ai ape yalepó.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Téyaalotei, sore be dȩmó a̧ mo ti suka̧letei momó kepaayóló betaalopó,” yalepó.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ama yó matere whi̧rapené ai yale fo wosóta yaletei, bete hiróló moleteiné diriyóló kisipa sini, ko̧ló ko̧ló du betalepó.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Téró Yesu a̧ Jeriko be huluapaae felekemó sókó faai tu̧mó fu betalemó, beta̧ kele dilikire whi̧ tu̧ dȩmó bituraalu, fua wuatere so whi̧paae monikó a̧lae yóló, kema du betalepó.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Atéró wosalemó, so whi̧ mo fea tu̧mó fua wua du betepa, ai so whi̧paae woseturaalu, “Doa ai-a, noa ala maaté du bitu de?” yalepó.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ti fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Nasaret be hulua whi̧kó Yesu i fole ape,” yalepó.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ai fo depa, ama fo fakeyóló duraalu, “Depit-né Naalema Yesu-ó, naao ȩ ko̧lené sukuturaalu tao sae,” yalepó.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Atéró, mepaae folosóró fele so whi̧né kale whi̧paae momó yaai dée yóló foné salepó. Tétepatei, kale sekȩ́né fo faketóró dekéró yó taru duraalu, “Depit-né Naalema Yesu-ó, naao ȩ ko̧lené suka̧e,” yalepó.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 — ausente —
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 — ausente —
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Tétepa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao kisipa tiki tirale alané naao kele ai wisiyalepa, mió kelae,” yalepó.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Yesuné ai fo deretamotóró kale whi̧né ama kele wisitepa, Yesu sya furaalu, Kótóné doi hale sóró horaté felepó. Ai ala depa kelale so whi̧nékélé Kótóné doi hale sóró horalepó.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.