Lucas 16

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Téró, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae i fo yalepó. “Whi̧ mené beta̧ néli whi̧paae duraalu, naao o̧la o̧la kaae tare whi̧né wisiyóló kaae tani, ho̧ko besekérótu beterapó depa wosalepó.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Atei fo depa, ama sóró beterale whi̧paae ape yóló a̧paae woseturaalu, ‘Naao du betere ala mené ȩpaae ene walepa, naao ya̧lo o̧la o̧la netéró kaae tare? Mió naao ditu betere kutó kemeraai dapa, naao tȩteróló kaae taru deté wale ala fea ȩpaae yae,’ yalepó.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Ai fo depa kale whi̧né ama kisipanétei duraalu, ‘Ya̧lo doasiné ȩ melale kutó kemeratepa, mió ȩ noa kutókó diyaaloé? Hae duki̧yaaire fotoko̧kélé buni yóo, me whi̧paae o̧la kema dere alakélé, hale yóo ereteiné, ȩ noa ala yaalorópó.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Tépatei, ȩ i kutó taaróló fupa, mepaae so whi̧né ȩ mo wisiyóló dape só̧póló, i ala beta̧ yaai kisipa mutapó,’ yalepó.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 — ausente —
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 — ausente —
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Téró, kale dere kaae me whi̧paae woseturaalu, ‘Naao ya̧lo doasiné o̧la meteró saleé?’ depa, kale whi̧né duraalu, ‘Whiti yorape 1000 salepó,’ yalepó. Ti fo depa, kale whi̧né a̧paae duraalu, ‘Naao melaai sale kwia asȩretei helekó̧ló 800 asȩyae,’ yalepó.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Atéró, kale o̧la o̧la talené ama sóró beterale whi̧ wisipa meitei a̧ dukiróló duraalu, ‘I whi̧ta o̧lémi nuku bitutei, topo daalu fosó fosói ala maaté du beterapó. Ti i haemó betere so whi̧ atimasisi u tao su i tao su dere ala mepaae so whi̧né kilitu, mo fosó fosóre so whi̧póló dukiratere alané, kale dȩ tua̧mó betó mole so whi̧ tȩteróló ketei ao̧ratapó,’ yalepó.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ya̧lo dia̧paae i dere ape. I haemó bituraalu, naao sere moni mepaae ya̧ya̧re so whi̧ tao sóró ha̧le melae. Atéró fea melóló kemeratepa, atimané ya̧ mo ti tȩ tare bepaae holae yóló dape saalo ai ape.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Mepaae whi̧ dené sawa kutó mo wisiyóló kaae taru dirótu betepa, so whi̧né kilitu i sekȩ́né kutó mo dono ditapóló kisipa tiratere whi̧néta ti doasi kutókélémo wisiyóló diranérapó. Mepaae so whi̧ denétamo sawa o̧la mekó o̧lémi supa, ti doasi o̧lakélé o̧lémi senérapó.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Atétepa, i haemó muó mole o̧la o̧la diaao̧ wisiyóló kaae tawaaire su̧nipa, mo ti muó tare wisi wisi o̧la dia̧paae kaae tawae yóló né melaaloé?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Me whi̧né dia̧paae kaae tawae dere o̧la o̧latamo diaao̧ mo wisiyóló kaae tanitepa, naao mo ti muó tawaaire o̧la ya̧mó né melaaloé?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Beta̧ kutó diratere whi̧nétei, doasi topo whi̧ tamoné kutó diranénipó. Atétepa, ti me whi̧paae yaala sókó fóló mulu, ama kutó diróo, me whi̧ hó̧róló ama erae dere alakélé eréni yóo, yaalopó. Ai ala dere kaae, beta̧ whi̧nétei Kótóné kutóró mepaae moni saaitere kutótamo touróló diranénipó,” yalepó.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Ai fo depa, mepaae monimó hosaa muóló ekȩlere Farisi whi̧rapené Yesuné ai dere fo woseturaalu, faleyóló doka doka du betalepó.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ti fo depa, ama atimapaae duraalu, “Dia̧né ai du betere ala so whi̧né kilitu, mo wisirapó du betepatei, diaao̧ hosaa tua̧mó kinóló mole ala ti Kótóné kolóló mo kisiparapó,” yalepó. Atétepa, ama atimapaae duraalu, “Mo so whi̧néta, dia̧né mo doasi bete mole ala dapó du betepatei, Kótóné keletómó ti bete muni, mo sonaalérapó.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Kale Moses-né asȩre foró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné yó maté waletei, Jon betale alimókélé taaréni, ha̧le yó matétóró fu beterepó. Atétu betepa, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole kisi fo wisi wosaai dapóló hai̧né sukuturaalu, so whi̧ fea aipaae alaletamo fu beterapó.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Ti sa̧ró haetamota kemeyaalotei, Kótóné fo kwia mo sawakélé aluyaalomeipó.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Whi̧ me dené ama topo so tokó̧ daaróló so me kae dokotepa, ti Kótóné fo tukóló nópu nukulapó. Whi̧ me dené me whi̧né tokó̧ daalale so dokotepa, ti aikélé yóló muló betere fo tukóló nópu nukulapó,” yalepó.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Téró suka fea kelaalo mo koko̧i sonaai kuti maaté derótua yóo, mo feléi wisi o̧la maaté nóo du betere néli whi̧ beterepó.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ai néli whi̧né ama be tu̧ sókó walemó yoleale whi̧ humu fulu daayóló bitu, suka fea o̧la kematu betere whi̧né doi Lasarus beterepó.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Atéró bitu, a̧ wote depa kale néli whi̧ ni fake tómó o̧la nukuraalu, folope sorokóta deretei naai kisipa mutu betepa hao̧rapené ama humu a̧e nukua depakélé, dowa̧ae fóló beterepó.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ai ala du betere tua̧mó kale whi̧ Lasarus sukutepa, ensel-rapené a̧ beleyóló fóló, Abraham betere uté tȩró beteralepó. Atéró a̧ suka̧le ki̧lipaae kale néli whi̧kélé sukutepa douralepó.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Téró, kale néli whi̧ mo ti dó tare simó duku bituraalu kese falalemó, kale Lasarus Abraham-tamo daapa kelalepó.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 A̧ atépa kolóló duraalu, ‘Aya Abraham-ó, naao ȩ ko̧le depata, ti kale Lasarus-né naase dou̧mó wȩi fȩ eróló ya̧lo hape siri bula̧le wó̧póló dotȩyae. Ti noatepae, ȩ siné dukuraalu doasi dele sereteiné dapó,’ yalepó.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ai fo depa Abraham-né duraalu, ‘Ti naale-ó, aita mo deretei, naao kisipa muae. Take ya̧ haemó betale sukamó wisi wisi o̧lamaaté su betalepó. Até du betepa, Lasarus a̧ dowi o̧la sua yaletei, mió a̧ imó hosaa muni deyóló hȩkesené sinitu betepa, ya̧ doasi dele ai su betere ape.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Téretei, da̧ imó betere whi̧ aipaae wóo, atéró betere whi̧ ipaae wóo yao̧sóró, tua̧mó doasi fao muló betereteiné da̧ aipaae tȩ wonénipó,’ yalepó.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Ai fo depa, kale whi̧né Abraham-paae duraalu, ‘Aya Abraham-ó, Lasarus ya̧lo ayané bepaae fóló norapepaae ene fó̧póló yae.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Ti noatepae, ya̧lo norape aporó beterapa, ȩ doasi dele su betere tikipaae atimakélé wao̧sóró, ene fó̧póló dapó,’ yalepó.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ti fo depa Abraham-né duraalu, ‘Moses-ró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné yó mótu betere fo wosóló, atima kisipa feteyóló tuȩ́ tiki tiratepa, ti té yó̧pólópó,’ yalepó.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Ai fo depa, kale whi̧né Abraham-paae duraalu, ‘Aita mo deretei, suka̧le so whi̧ fólótamo depa, ti atimané du betere dowi ala taaróló, kisipa feteyóló waalopó,’ yalepó.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ti fo depa ama duraalu, ‘Moses-ró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné yó mótu betere fo wosenitepa ti sinóló kepaayóló wale whi̧né dere fokélé wosóló kisipa tiki tiraalomeipó,’” yalepó.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.