João 4
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Yesuné ama yó matere so whi̧ beteraairaalu, wȩi tópurótua dere so whi̧né Jon-né wȩi tópurale so whi̧ bosene falapó dere fo mepaae Farisi whi̧rapené wosalepó.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Atéró, so whi̧ wȩi tópuratere ala Yesuné initei, ama yó matere whi̧rapené tópurótua yalepó.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Ai dere fo mepaae whi̧né Yesu a̧paae ene wapa woseturaalu, a̧ Judia hae kwia taaróló, Kalelipaae momó fesaae felepó.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Téró, a̧ ama yó matere whi̧rape atima fea Kaleli haepaae faairaalu, Samaria hae tua̧mó tȩyóló fu betalepó.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Atéró, a̧ ai Samaria hae kwiamó tȩne Saika be huluamó sókó felepó. Ai Saika be hulua felekemó, Jekop-né naalema Josep-mó tekée male hae mulapó.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ai haemó Jekop-né duki̧yale wȩi naleta dere tiki erapó. Yesu a̧ doasi tu̧mó walené bé depa, ai wȩi belere tikimó sa̧a nóló beterepó. Até dere alata, o̧la nokole topo suka kele 12 kilok-mó yalepó.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Yesu aimó beteremó, beta̧ Samaria so a̧ wȩi naairaalu wapa, a̧paae duraalu, “Naao ai wȩikó ȩ maletamo melaaloé?” yalepó.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ai alata, Yesuné ama yó matere whi̧rape ai felekemó tȩne be huluapaae atima naaire o̧la dupune fimó du betalepó.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Atéró, kale soné a̧paae duraalu, “Ya̧ta Juda fake whi̧pa, ȩ Samaria sopaae wȩi netéró kema du de?” yalepó. Ama ai yale fota, Samaria fakeró Juda faketamo o̧la beta̧mó nokole ala ó, fo dere alakélé dumipóló kisipa mutu yalepó.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Ai fo depa Yesuné kale sopaae duraalu, “Kótóné ya̧paae ha̧le matere o̧la naao kisipa yóo, ya̧tamo i fo du betere whi̧kélé kisipa yóo irutamo, naao a̧paae ai wȩi wosua̧sóró ti ama ya̧mó mo ti betó tare wȩi mólua̧pó,” yalepó.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ai fo depa kale soné Yesupaae duraalu, “Doa whi̧-ó, i wȩita hae dolopaae maane doropóo, ya̧ wȩi naaire wutikélé tawóo inipa, mo ti betó tawaaire wȩi melaalopó dere-a, momó wapa nóló melaai de?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Da̧né mió i nuku betere wȩita, mo take da̧né noutere Jekop-né duki̧yóló, amakélé nukulé wóló, naalemarapenékélé, ama sipsip hupuró bulmakau hupurapetamonékélé, nuku bitipakalepó. Téyaletei naao ai dere fota, take Jekop-né yale ala naao tȩteróló bosene falapóló de?” yalepó.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ai fo deremó, Yesuné a̧paae duraalu, “I wȩi nokole so ó whi̧ feata, nokole depa momó nale waalo ai ape.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Tépatei, mepaae so whi̧ de ya̧lo matere wȩi nukupa, momó nokole dere ala mo yaalo meipó. Ita, mo dapó. I haemó mo wȩi sókó horótu dere kaae, ya̧lo i matere mo ti betó tawaaire wȩi nokole so ó whi̧né tiki tua̧mó mo ti betere bete mulu, ha̧le só tawaalo ai ape,” yalepó.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Tétepa, kale soné a̧paae duraalu, “Doa whi̧-ó, ȩ wȩi nokole depa dekéró naleta dere hó̧rapa, naao ai melaalopó dere wȩi mo miótóró a̧lae!” yalepó.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Ya̧ momó waasepóló, naao whi̧ dape sene fae,” yalepó.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Tétepa kale soné duraalu, “Doa whi̧-ó, mió ya̧lo ya̧ kilitu, Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧póló kisipa mutapó.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Take da̧né ayarape atimata, i daale hasi fosómó moma eneta du bitipakalepó. Téyaletei, Juda fake dia̧né da̧paae ho̧ko tikimó moma ini, Jerusalem bemó touróló Tale ao̧mó sukó̧ló bitu, moma yae du beterapó,” yalepó.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Ai fo depa Yesuné a̧paae duraalu, “Ti so-ó, ya̧lo i dere fo wisiyóló wosóló kisipa tirae. Take waaire alimó Aya ao̧mó sukó̧ló bitu, ama doi sóró horatere alata, i daale hasi fosómó ó Jerusalem bemó maaté yaalo meipó.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria so whi̧ dia̧ta, diaao̧ tuȩ́ inire o̧la ao̧mó sukó̧ló bitu Talené doi sóró horótu beterapó. Tépatei, Juda fake so whi̧ da̧ta, mo ti betere Kótó tuȩ́reteiné a̧ ao̧mó sukó̧ló bitu, mo kée du beterapó. Ti noatepae, so whi̧ fea aluyao̧sóró tao sere alata, Juda fake tua̧mó kaaró beterapó.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Take waalopóló bope du betale be dȩ mió sókó wóló i mole ape. Mepaae whi̧ dené mo alaró ama Kepe betetamo a̧ tua̧mó fa̧anuraalu, Alima ao̧mó sukó̧ló bitu, ama doi sóró horótu betaalopó. Atei ala du betere so whi̧paae Kótóné ama hȩkesetu beterapó.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ti Kótó a̧ta, mo whi̧né tiki kaae daani, kepetóró betereteiné ama doi sóró horatere so whi̧né ti mo alaró kepe bete turótamoné sóró horótu betenérapó,” yalepó.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tétepa, kale soné a̧paae duraalu, “I haemó betó mole so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Mesaia, me doi Keriso waalopó fota, ya̧lo kisiparapó. Ai sekȩ́ a̧ wouraaluta, fea ala ama da̧paae ha̧keamó yó melaalopó,” yalepó.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tétepa, Yesuné kale sopaae ha̧kearóló duraalu, “Mió ya̧tamo i fo du betere whi̧ta me kae mei, ȩtóró hi̧ti i ape,” yalepó.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Atimaamo ai fo du betepa, ama yó matere whi̧rape o̧la dupune fi fesaae wouraalu kelalemó, Yesu Samaria sotamo fo du betepa, atima kilita sókó felepó. Atétepa, atimakó beta̧ whi̧nékélé a̧paae ai sotamo noa ala yaai, ó noa fokó du bitu de? yóló, wosetere alakélé inipó.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 — ausente —
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 — ausente —
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 — ausente —
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 — ausente —
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Nokole o̧lata ya̧lo i taretei, diaao̧ kisipanipó,” yalepó.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ai fo depa, ama yó matere whi̧rape atimasisi duraalu, “Mepaae whi̧né o̧lakó a̧mó mótu yalepó,” kisipa mualepó.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ȩ dotȩyale whi̧né ama kisipa mole ala sya furaalu, ama kutó ya̧lo diraté fóló kemeratepa, ti aita ya̧lo nokole o̧latórótipó.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Diaao̧ etei fo dua dapó. Kutómó ere o̧la fea u̧lumé depa saaire wélié dou̧ró beta̧ ha̧le mulapó du beterapó. Tépatei, ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Diaao̧ kele fisa̧ae horóló, kutópaae kele kele yae! Ténalemó o̧la u̧lumépa, ti saaire alimó ai betere ape.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Mió u̧lumére o̧la su betere whi̧né ama diale kutómó dupu so-ó, mo ti betere bete saaire so whi̧kélé mió o̧la kaae u̧lumépa sóo, du beterapó. Ama ai du betere alata ha̧le mei, o̧la wae biliyale whi̧ró sere whi̧tamo wusuró hȩkese yaairaalu dapó.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Me whi̧né o̧la wae biliyóo, me whi̧né ti u̧lumétepa sóo dere ala, i dere foné mo ha̧kearatapó.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Mené diyale kutómótei u̧lumére o̧la sene fó̧póló, ya̧lo dia̧ i dotonatere ape. Mepaae whi̧rape doasi depe tukówei ala yóló diyale kutómó dia̧ta, o̧la maaté sirapó,” yalepó.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Téró, kale soné ama take bitu yale alarape fea Yesuné ha̧kearóló yó malepó, dere fo woseturaalu, ai haemó tȩne be huluamó betere Samaria so whi̧ fea a̧paae kisipa tiki tiralepó.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Atéró, ai Samaria so whi̧ fea Yesu beterepaae wóló, ya̧ da̧tamo imó betaalopa sae yóló sȩtu betalepó. Atétepa, be dȩ tamo a̧ atimatamo aimó betalepó.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Tépa, Yesuné ama yó matere fo woseturaalu, mepaae folosóró tuȩ́ tiki tirale so whi̧tamo touróló mo turó so whi̧kélé a̧paae kisipa tiralepó.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Atéró, atimané kale sopaae duraalu, “Da̧né a̧paae tuȩ́ tiki tirale alata, naao yale fo wosóló maaté mei, ama yó matere fo da̧nétóró wosóló a̧paae tuȩ́ tiki tiralepó. Ti noatepae, a̧ta i hae kwia feamó betó mole so whi̧ aluyao̧sóró, tao saaire whi̧póló da̧né mo diriyóló kisiparapó,” yalepó.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Atéró, Yesu a̧ be dȩ tamo ai Samaria so whi̧tamo betóló ki̧lipaae, a̧ Kaleli hae kwiapaae felepó.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Taketi Yesuné amatei a̧mó kisipa mutu etei fo erapó. “Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧ ama turuku be hulua so whi̧né ama doi sóró horanénipó,” yalepó.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Téró, Yesu a̧ u Kaleli hae kwiamó sókó felemó, Kaleli so whi̧né a̧ hȩkesetamo mo wisiyóló dape salepó. Ti noatepae, take Jerusalem bemó kale bosenóló fele be dȩmó, o̧la deyóló naaire sukamó atimakélé fea bitu, ama mepaae alarape eratepa kelaleteinépó.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Atéró, take Yesuné mo wȩitei, wain wȩi aleale Kaleli hae kwiamó tȩne Kana be huluapaae a̧ momó felepó. Ai bemó beteremó, ai Kaleli hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧né sóró beteró betere whi̧né naalema Kapeneam bemó kisiné sukó̧ló mulapó dere fo wosalepó.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Yesu a̧ Judia hae kwia taaróló, Kaleli hae kwiamó wóló beterapó dere fo kale whi̧né wosóló, a̧ Yesu beterepaae wóló, ama naale mo felekemó suka̧ai du beterapa, “Naao wisiraai faaloé?,” yóló wosetu betalepó.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Me ala yaairemó eratere kelemei alaró mepaae sira yaaire alatamo eratepa maaté kolóló kisipa tiraai de? Dia̧ ai eratere kelemei alarape kilini depa, ti dia̧ kisipa mo tiraalomeipó,” yalepó.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Tétepa, kale sóró beteró betere doasi whi̧né duraalu, “Doa whi̧-ó, ya̧lo naale sukao̧sóró miótitei da̧mo wusuró faalopó,” yalepó.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao naale sinaalomei, beterapa fae,” yalepó. Tétepa, kale whi̧ Yesuné dere fo wosóló, wisirapóló a̧ felepó.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Atéró, fiyóló hi̧ka a̧ tu̧ tua̧mó fu betalemó, ama kutó diratere whi̧rape tu̧mó hokolaa yóló, a̧paae duraalu, “Naao naale kisi wisiyóló beterapó,” yalepó.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ai fo depa, kale whi̧né atimapaae woseturaalu, “Noa sukakelemó ama tiki supu tikaleé?” depa, atimané duraalu, “Mo dótóró 1 kilok sukakelemó tukóló mo beterapó,” yalepó.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ai fo depa, kale naale alimané wosetu, Yesuné a̧paae naao naale suka̧alomeipó, yale sukakelemótóró ai wisi irapóló kisipa mualepó. Ai ala kilituraalu, ama soma atimaamokélé, ama naale senaalekélé fea Yesupaae kisipa tiralepó.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesu a̧ Judia hae kwia taaróló, Kaleli hae kwiapaae wóló bitu, ai kelemei alata, tamo dakoróló eralepó.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.