João 12

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Atéró, kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la deyaairaalu, apo miró be dȩ ha̧le mupatei, Yesu a̧ ama kepaarale whi̧ Lasarus-né turuku be Betanipaae sókó walepó.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Ai bemó atimané Yesu hȩkeseróturaalu, a̧mó o̧la deralepó. Ama nema Lasarus-kélé o̧la nokole ni fake tómó Yesutamo betepa, ai deyale o̧la Martané atimamó a̧liróló malepó.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Téró, Mariané doasi moniné duputere felé kȩlaa wale nard wel wȩi wuti fa̧apa sóró wóló, Yesuné hómó suniyalepó. Atéró ama topo nikinétei, kale wel wȩi fȩ heleka̧lepó. Atéyale tikimó, atima betere be dolokélé, felé kȩlaa feyó feyóró walepó.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Téyaletei, Yesuné ama yó matere whi̧rapekó Iskariot be whi̧kó Judas-né kale so foné sóró duraalu, “Ai o̧la ha̧le noatepa besekéraleé?” yalepó. Ti ai sekȩ́ta, take nalo Yesu dó̧póló eleké deyaaire whi̧pó.
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Téró ama duraalu i felé kȩlaa wale wel wȩi wisinaaleta, dotonóló 300 silpa moni sóró, mepaae yolealere so whi̧mó meniyólópó,” yalepó.
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Ai fo yaleteita, yolealere so whi̧ mo tao saai kisipa muóló inipó. Ti noatepae, atimané beta̧paae touróló mulótu betere moni ama tȩteróló kaae taru, a̧tei o̧lémi sua yalepó.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ai soné ama felé kȩlaa wale wel wȩita, Kótóné mo taketitei i ala yó̧pólópó yóló muló betepa, ama mo wisiyóló kaae taté wóló, mió ȩ douraaire suka felekemó ai ala dapa, seséni ama yó̧póló taalae.
7 Então Jesus respondeu:
8 Ti noatepae, ai yolealere so whi̧ta, dia̧tamo suka fea betó tawaalopó. Téyaalotei, ȩta, dekéró be dȩmó dia̧tamo betaalo meipó,” yalepó.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Atéró, kale Juda fake so whi̧né Yesu Betani bemó beterapó dere fo wosóló, a̧ kelaai dapóló touralepó. Atéró touraleteita, Yesu maaté kelaai mei, Lasarus mo ti suka̧letei, Yesuné kepaaralepó depa, kelaairaalu walepó.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Atétepa, mo so whi̧mó momaratere whi̧rapené Lasarus-kélé daai dapóló fo deyalepó.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Ti noatepae, Lasarus kepaarale ala atima Juda fake whi̧rapené kilituraalu, mo so whi̧mó momaratere whi̧rape taaróló, Yesupaae kisipa tiki tiraté fu betepapó.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Atéró, hi̧ka be dȩtepa Yesu Jerusalem bepaae wou beterapó dere fo ai o̧la naai touró betere so whi̧né wosalepó.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 A fo wosetu, a̧tamo tu̧mó hokolaa yaai sapo da̧arape tao diliki yóló, i fo fakeyóló deté fu betalepó.
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Atéró Yesu a̧ faairaalu, beta̧ utu̧ donki hupu sóró ai hupuné sisó tómó betalepó. Ama ai yale alata, kale asȩmó i yóló muló betere fo motóró dokonalepó.
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Saion be huluamó betó mole senaalerape-ó, mió dia̧ tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧ utu̧ donki hupuné sisó tómó betóló ai walapa kelere?” erapó.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Ai yale alarape fea ama yó matere whi̧rape atimanékélé kelaletei, bete hapale sóró kisipanipó. Ténitei, Yesu a̧ kepaayóló hepen-paae fóló, ama ere ala wisinaale ha̧kearale ki̧lipaae ti atimané a̧paae erale alarapeta, Kótóné asȩmó ere fo dokonó beterapóló kisipa mualepó.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Téró, kale Lasarus dou dolomó mupa, Yesuné kepaaratepa kelale so whi̧né ai yale ala fea deté fóló fakeralepó.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Yesuné ai kelemei ala eralepó, depa wosale so whi̧ mo turó ai be hulua taaróló, a̧tamo hokolaa yaai dapóló felepó.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Atétepa, kale Farisi whi̧rape atimasisitei duraalu, “Da̧né du betere alarape fea mo ao̧kélé inipó. Ti ama dere alamó, i haemó betó mole so whi̧ mo feané a̧tóró ai sya fu betere kelere!” yalepó.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Atéró, o̧la deyaai tukóló muló betere be dȩ sókó wapa, Kótóné doi sóró holóló moma yaai Jerusalem be huluapaae hotere so whi̧tamo, mepaae Krik fo bole so whi̧ atimakélé fea touyóló holalepó.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Téró, kale Krik fo bole so whi̧ atima Kaleli haemó tȩne Betsaida be whi̧kó Filip beterepaae fóló, a̧paae woseturaalu, “Doa whi̧-ó, da̧ta Yesu kelaai walepa, naao da̧ a̧ beterepaae dapesó faaloé?” yalepó.
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Ai fo depa Filip a̧ wóló Andrupaae depa, Andru atimaamo wusuró fóló, Yesupaae yalepó.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Kale Whi̧né Naalemané ere ala wisi ha̧kearaaire suka mió mo felekemó sókó waai dapó.
23 Então ele respondeu:
24 Ya̧lo dia̧paae mo dapó. Kale whit ke haepaae taae derepeletei kȩlaayóló alunitepa, ti ai ketóró ha̧le muó tawaalopó. Téni, ai ke kȩlaayóló alutepa, ti tu̧mu sokóló, du mo dekéró woleyaalo ai ape.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Mepaae whi̧ de ama betere bete me ala yao̧sóró, amatei hotowaró kaae tapa, ti ai whi̧né betere bete aluyaalopó. Tépatei, mió i alimó mepaae whi̧ dené ama betere bete doratepakélé me o̧la meipó dere whi̧ta, mo ti betó tawaalo ai ape.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Mepaae ya̧lo ala erótu betere so whi̧ta, ti mo ȩtóró sya wonérapó. Atétere so whi̧ atimakélé ȩ betere tikimótóró beta̧mó betaalopó. Mepaae so whi̧ detamo ya̧lo kutó dirótu betepa, ti atétere so whi̧né doi ya̧lo Ayané sóró horóló, dukiraalopó.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Mió ya̧lo hosaa tua̧mó doasi sekȩné sukutapa, noa fokó yaaloé? Aya-ó, i be dȩmó ȩpaae eraaitere ala seséyóló ȩ tao sae fo enére? Mió ȩpaae eraaire ala mo eró̧póló, ȩ wóló i betere ape. Aya-ó, naao ere ala wisi so whi̧ feané koló̧póló ha̧kearae,” yalepó.
27 Jesus continuou:
28 Yesuné ai fo depa, hepen bemó fo fakeyóló duraalu, “Ya̧lo ere ala wisi ha̧kearó beteretei, mo turó kolóló tuȩ́ yó̧póló, ya̧lo momó ha̧kearaalopó,” yalepó.
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Ama atéró dere fo aimó touró betere so whi̧né wosóló, mepaaené duraalu, “Aita, be sapalaa dorowou yalepó,” depa, mepaae so whi̧né duraalu, “Meipó. Aita, ensel-né a̧paae fo du yalepó,” yalepó.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Aita, ȩ tao saai ini, dia̧ tao suraalu yalepó.
30 Mas ele disse:
31 Ti noatepae, i hae so whi̧tamo fo tokó̧ló dowi kwia melaaire be dȩ mió mo felekemó sókó waai dapó. I hae tȩteróló kaae taru, doasi topo whi̧ betaai dapóló wóputu betere sekȩ́ mo felekemó ho̧kó faraalo ai ape.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Téyaalotei, ȩ ó sikipaae só horatere sukamó, ai so whi̧ fea ȩ beterepaae wó̧póló, a̧lisóró waaire ala eraalopó,” yalepó.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Ama ai yale fota, a̧ sukuturaalu yaaire ala ha̧kearalepó.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Atei fo depa kale so whi̧né duraalu, “Kótóné asȩmó ere foné i so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ mo ti betó tawaalopó erapó. Ai fo epatei, ‘Whi̧né Naalema sikipaae só horaalopó dere-a, netéró de?’ Whi̧né Naalemapó dere fo demó de?” yalepó.
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “I dȩtereta, sawa sukamó maaté dia̧tamo betaalopó. Atéyaalopa dia̧ mepaae furaalu, tu̧ tua̧mó be dikiyao̧sóró dȩpatei fae. Mepaae so whi̧ de diliki tua̧mótamo kutu betepa, ti a̧ fole tikikélé ama wisiyóló kisipa yaalomeipó.
35 Jesus respondeu:
36 Mió kale dȩ dia̧ tua̧mó etéró dȩró betere félitei dia̧ ai dȩterené naale senaale betaasepóló, a̧paae kisipa tirae,” yalepó. Ama ai fo yóló kemetepa, ai so whi̧né a̧ kelao̧sóró, atima betó mupatei taaróló, Yesu a̧ kikiti kinóló betalepó.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Téró, Kótóné dapó yó̧póló, Yesuné mepaae kelemei alarape eratepa so whi̧ feané kelaletei, atimané a̧paae kisipa tiki tirénipó.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Atéyale alata, Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧ Aisaiané i asȩre fo dokonalepó.
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Ti noatepae, Yesupaae atimané tuȩ́ tiki tirénire beteta, Aisaiané i asȩre fotóró dokonóturaalu erapó.
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Kótóné atima kele dilikiróo, hosaakélé ta̧róo yale beteta, atima yale ala kilitu, tuȩ́ tiki feteyóló wapa, ama wisirao̧sóró kisipa mutu yalepó,” erapó.
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Yesuné ai ere ala wisinaale Aisaiané ama kelaleteiné ai fo asȩ ipakalepó.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Atéró, kale Juda topo whi̧rape mepaae Yesupaae kisipa tiki tiralepó. Téyaletei, mepaae Farisi whi̧rape kolóló atima wituraalu, a̧paae kisipa tiki tirale ala ha̧kearóló yó menipó. Ti noatepae, fo wosetere be tua̧paae fenalemó, atima dóló ho̧konao̧sóró kisipa mutu yalepó.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Ti noatepae, atimané dere wisi alamó, mo so whi̧né dukiratere fo wosaai ekȩle duraalu, Kótóné atima dukiratere fo wosaaire ekȩle ini, sisópaae erótu beterapó.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Téró, Yesuné fo fakeyóló duraalu, “Mepaae so whi̧ de ȩpaae kisipa tiki tiratepa, ti ȩpaae maaté tirótimitei, ȩ dotȩyale sekȩ́paaekélé, kisipa tiratapó.
44 Jesus disse bem alto:
45 Mepaae so whi̧ dené ȩ keletepa, ti ȩ dotȩyale sekȩ́tóró ai keletere ape.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Até ereteiné ȩ i haepaae waleteita, ȩpaae kisipa tiki tiró betere so whi̧ diliki tua̧mó betere ala taaróló, dȩ tua̧mó beteró̧póló, i haemó dȩró betaai walepó.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Ya̧lo fo wosóló erénitere so whi̧ta, ya̧lotei fo tokó̧ló só derótimipó. Ti ȩ waleteita, i haemó betó mole so whi̧ taleyóló só deraai wéni, atima aluyao̧sóró, tao saai walepó.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Whi̧ me de ya̧lo fo woseni, ȩ hó̧rótu betepa, ti ai whi̧tamo fo tokó̧tamo yóló só deraaire ala mulapó. Ȩ i haemó bitu, ya̧lo yó male fonétóró take kemetere sukamó so whi̧ só deraalo ai ape.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Ti noatepae, ya̧lo yale fota, ya̧lotei kekeme nóló ini, ya̧lo Aya ȩ dotȩyale sekȩ́né ȩpaae yae yale fotóró yalepó.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Ya̧lo Ayané ama yae yóló muló betere fo ya̧lo sya fóló erótu betepa, ti so whi̧ fea mo ti betaaire bete saalopóló, ya̧lo kisiparapó. Ti ya̧lo i du betere fota, Ayané ȩpaae yae yale fotóró sya fóló du beterapó,” yalepó.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.