Hebreus 6

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 — ausente —
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Kótóné wisirapa, dirii fo yó melae depa, ti da̧né mo yó menanérapó.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Hali wouraalu, wisi fȩ bulatere haemó o̧la wisiyóló holóló, ai kutó talené o̧la supa, ti ai hae tiki Kótóné wisiraalopó.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Tépatei, o̧la wisiyóló huni, mu daai képiró dowi netamo hotere hae ti fȩ buni, dowi deké bulapó dua dapó. Atére haeta, ai kutó talené doróló, kemeróturaalu simó néli biliyaalopó.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Da̧né hosaa mole no nerape-ó, i deté wale fota, dia̧ tua̧mó ere alamó dumipó. Ti dia̧ta, Talené ama so whi̧ aluyao̧sóró tao sale ala tua̧mó betere ala da̧né kisiparapó.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ti Kótó a̧ta, so whi̧ feané du betere alarape ho̧ko taleyóló kwia mótumipó. Atérapa, diaao̧ ama kutó diratere alakélé, Kótó a̧paae yaala sókó furaalu, ama kae beteró betere so whi̧ tao sere alakélé, nalo tao siré faaire alakélé, fea ama tuȩ́ yó taru, kwia mo donotóró melaalopó.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Talené dia̧ doko̧ feapaae melaalopó yale o̧la mo saasepólópa, ketekȩ buóló mió diaao̧ ai du betere alatóró ha̧le yó taté fóló, kemene fole kwiamó sókó fae.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Dia̧ Kótóné ala erótu beteretei deka yóló taaréni, mepaae so whi̧ atima tuȩ́ tiki tiratere alaró sekȩi ala wapatei, ha̧le yó tare alatamo su beterapó. Dia̧kélé ai ala yaasepóló, atimané dere alatóró su̧róló yae.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 — ausente —
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Atétepa, Abraham a̧ whaaliani, dua kaae taté fóló, nalo Kótóné a̧paae melaalopó yóló mulale o̧la mo salepó.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Me whi̧né mepaae so whi̧paae i ala eraalopóló mulatere fo diriróturaalu, atimané doi yóló dirii malo dumi, atima tȩteró betere doasi whi̧né doi yóló, ó Talené doi yóló malo dua dapó. Atéró dirii malo dereteita ha̧le mei, nalomo ai fo inipóló foné u só derótu, i só derótu yao̧sóró dapó.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ti Kótóné ama eraalopó dere fo diriróturaalu, amatei a̧ doi yóló dirii malo yaleteita ha̧le meipó. Ama ai eratere ala saaire so whi̧né ama yóló mulatere fo kisipa feteyóló taaréni, mo dokonatapó kisipa muó̧póló yalepó.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Ti Kótóné ama eraalopó yóló mulale foró dirii malotamo epatei taaróló, ama kisipa feteyóló me kae ala eranénipó. Kótóné ai ala yaleteita ha̧le mei, da̧ dowi alamó kwia sóró aluyao̧sóró, Talené tao sóró mo wisiyóló beteraalopó yale fo wosóló hosaa tua̧mó muló bitu, tuȩ́ tiki tiraté fu betere so whi̧ da̧ ketekȩ buó̧póló yalepó. Ai so whi̧ta, ti da̧tóró i ape.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 — ausente —
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 — ausente —
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.