Atos 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA
1 Israel so whi̧né o̧la deyóló nukua dere Pentikos be dȩ wapa, atima fea beta̧paae toura̧le wóló betó molepó.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Atéró betó molemó, hapale tétitóró ó sa̧mó doasi besȩ́ tikiné hu kaae deté dorowóló atima betere tikimó hu̧yóló supa feané wosalepó.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Atéyale alanétei, so whi̧ doko̧mó simi kaae da̧leta yalepó.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Tétu, kale Dȩi Kepe Wisi atima tikipaae atéró biti̧ wouraalu, sȩratepa kae kae be fo yaairaalu kaae salepó.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Atéyale sukamó, mepaae kae kae hae kwiamó betó mole Kótó kolóló witu betere Juda fake whi̧rape kapala asiri wóló Jerusalem be huluamó betó molepó.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Atéró atima besȩ́ tikiné hu kaae woseturaalu, so whi̧ mo fea beta̧paae toura̧le wóló betó mulu, noa ala dutérópóló sirayalepó. Ti noatepae, atimané wosalemó, kisipa tiki tiró betere fakerapené kae kae be fo atima doko̧ feané mo donotóró depa wosalepó.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Atéteremó doasi siratu duraalu, “I Kaleli whi̧rapetei, da̧né be fo netéró tuȩ́ yalerópó?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Atima da̧né be fo mo donotóró dere-a, netéró derópó?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Da̧ Partia whi̧rapekélé, Media whi̧rapekélé, Elam whi̧rapekélé, Mesopotemia whi̧rapekélé, Judia whi̧rapekélé, Kapadosia whi̧rapekélé, Pontus whi̧rapekélé, Esia whi̧rapekélé, i betere ape.
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frisia-ró Pampilia whi̧rapetamokélé, Isip-ró Sairin be hulua felekemó tȩne be Libia whi̧rapetamokélé, Rom bemó wale uké whi̧rapekélé, fea i wóló betó mole ape.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Ai wóló tourale so whi̧ mepaae mo Juda fake yóo, mepaae kae faketei, Juda fakené dere ala sya fóo, dua dapó. Ai fake tamokélé, Krit whi̧rapekélé, Arabia whi̧rapekélé, da̧né be foné atimapaae Kótóné kae kae hapólui alarape eralepóló yó mótu betepa, mió da̧né i wosetere ape,” yalepó.
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Atétere alamó, i dosa̧ayale be hulua so whi̧né sira yóló atimasisi duraalu, “I ala yóló ki̧lipaae noa alakó sókó waai derópó,” du betalepó.
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Até du betepatei, mepaae whi̧rapené ai ala do̧ nalóló duraalu, “Aita wain wȩi mo dekéró naletikimó topo doturaalu, ai dere ape,” yalepó.
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Téró Pita a̧ mepaae 11 whi̧rapetamo so whi̧ betó mole kuamó turukó holóló fo fakeyóló duraalu, “Jerusalem be whi̧ró da̧ mepaae Juda whi̧rapetamo-ó, i yale alarape bete dia̧paae ha̧keróló yaai dapa, mo wisiyóló wosae.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Diaao̧ kisipané i whi̧rape atima wain wȩi nale tikimó topo doturaalu dapóló de? Diaao̧tamo atei kisipa mutepa, ti mió wain wȩi nokole suka kele mei, ita hi̧ka 9 kilok i ape.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 I whi̧rapeta, wain wȩi nóló dumi, atima ai du betere ala take Kótóné ama ko̧ló whi̧ Joel-né asȩre fo dokonatapó.
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 Kótóné duraalu, ‘Kemeyaai dere alimó, ya̧lo Dȩi Kepe Wisi so whi̧ fea tua̧paae wȩi kaae sunée deraalopó.
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 Até dere sukamó, Dȩi Kepe Wisi ya̧lo kutó diratere so whi̧ fea tua̧paae wȩi kaae sunée deratepa atimanékélé, ya̧lo take eraai dere alaró mió dere alatamo ha̧kearóló yó melaalo ai ape.
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Atétepa, ó sa̧mó so whi̧né kolóló sira yaaitere alarape ya̧lo eraalopó. Atéturaalu i haemókélé me ala yaairemó eratere ala eróo, i hae samea sókó faróló, siró sukulitamokélé anóo, yaalopó.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ai ala dereteita, Talené ama mo kae ere dȩ doasi tukóló muló betere be dȩ waai teópa, suka bete feteyóló dilikiróo, wéliékélé feteyóló samea alée falóo yaalopó.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 So whi̧ dené Talené doi yóló ȩ tao sae depa, atétere so whi̧ aluyao̧sóró mo tao saalopó,’ erapó.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Israel whi̧rape-ó, i dere fo wosae. Nasaret be whi̧kó Yesuta, mo ha̧le whi̧ nisiyao̧sóró, so whi̧ feané kolóló sira yaaire alaró kelemei alatamokélé, me ala yaairemó eratere alakélé, fea eró̧póló, Kótóné a̧ sóró beteró beterapó. Ai alarape feata, ama eratepa diaao̧ kolóló, ai kisipare ape.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Beta̧ whi̧né Yesu eleké deyóló dia̧né naase tua̧mó mulalepó. Atétepa mepaae Talené fo woseni, dowi ala dere whi̧rapené dia̧ tao sóró a̧ filipaare ni tómó sinó̧póló oleralepó. Atéyale alata, Kótóné ama yaai kisipa mole ala dokonóturaalu erapó.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Téyaletei, ama tiki dou dolomó kȩlaa yao̧sóró sukutere alané fotoko̧ Kótónétei aluróo, a̧ mo ti suka̧letei Kótóné momó kepaaróo, yalepó. Ti noatepae, sukutere alané a̧ si̧yóló tawaaire mo su̧nipó.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Mo take ai sekȩ́mó kisipa mutu, Depit-né i fo asȩrapó.
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Téreteiné ya̧lo hosaa betemó hȩkesené sukuturaalu, ya̧lo ko̧lónékélé, wole fo yóló ama doi sóró horatapó.
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Ti noatepae, take waaire alimó ya̧lo tiki dou dolomó mupa kȩlaa yó̧póló naao taaraalo meipó.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Ȩ wisiyóló betaaire tikipaae fó̧póló, naao tu̧ wisi alerapó. Ȩ ya̧tamo beta̧mó betepa, naao hai̧ dere ala mo fa̧anótu beterapó,’ erapó.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Norape-ó, ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Da̧né ayarape deté wale whi̧ Depit sukutepa dourale douta, mió i be dȩmókélé ha̧le epa kilitu beterapó.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Téretei Depit a̧ta, Kótóné ko̧ló whi̧ betepa a̧paae dirii fo yóló duraalu, ‘Naao deté faaire naalené detere naalekó beta̧ ya̧ betale sirimó tȩteróló kaae tanó̧póló ya̧lo sóró beteraalopó,’ erapó.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Take waaire alimó yaaire ala Depit-né ama kolóló i fo asȩrapó. ‘Kótóné so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló sóró beteraaire whi̧ Keriso doumó kȩlaa yó̧póló taaréni, kepaaró beterapó.’ erapó.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Yesu a̧ mo ti suka̧letei, Kótóné momó kepaaró beterapó. Atépa da̧ta, ai alarape mo depa da̧né kelené kelalepóló ha̧keamó yó maté kotere whi̧rape i ape.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Yesuné o̧la o̧la fea ama tȩteróló kaae tanó̧póló a̧ Alima Kótóné turu naase dȩmó beteralepó. Alimané yóló mulale o̧la Dȩi Kepe Wisi ama naase tua̧mó mulalepó. Até depa, amamo da̧paae erale ala mió dia̧né kolóo, wosókélé yóo, yalepó.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Depit a̧ta hepen-paae fenitei, take waaire alimó yaaire alamó kisipa mutu i fo yalepó.
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Naao bóe whi̧rape ya̧ ao̧mó bitu, atima belei ao̧raaire ala ya̧lotei eraalopa, ha̧le kaae tawóló betae,” ’ yalepó.
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 Térapa, Israel fake so whi̧-ó, dia̧ i dere fo mo wosae. Dia̧né ai filipaa ni tómó oleróló dale whi̧ Yesutóró Kótóné a̧ kepaaróló da̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló topo whi̧kélé, Talekélé, ai sóró beterale ape,” yalepó.
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pitané atéró dere foné ai wóló touró betere so whi̧né hosaamó mo sepake kaaené tikalepó. Téturaalu, Pitaró mepaae aposel whi̧rapetamopaae woseturaalu, “Norape-ó, mió da̧né noa alakó yaaloé?” yalepó.
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Ti fo depa, Pitané atimapaae duraalu, “Dia̧ doko̧ feané dowi ala taaróló, tuȩ́ tiki feteyóló betepa, Yesu Kerisoné doimó wȩi tópuró̧póló yae. Atétepata, ti Tale Kótóné naao yale dowi kwia kemeróló, ama Dȩi Kepe Wisi dia̧ ha̧le melaalo ai ape.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Kótóné ama eraalopóló ere fo mo dokonóturaalu, ‘Dia̧kélé, dia̧né naalerapekélé, be saletómó wale so whi̧kélé, mepaae Kótóné a̧ beterepaae apé dere fo wosóló wale so whi̧kélé, fea ai o̧la mo saalopó,’” erapó.
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Pitané ai fotamo mepaae forape olekeyóló fotoko̧iné duraalu, “Mió i alimó betere so whi̧né du betere dowi alané dia̧ felekemó, ai doratapa mo wisiyóló kaae tawae,” yalepó.
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Atéyale sukamó Pitané yó matere fo wosóló 3000 so whi̧ dowi ala taaróló kisipa feteyóló wapa wȩi tópuralepó. Atima atéró wóló take betere Keriso faketamo toune walepó.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Téró, ai so whi̧ atima aposel whi̧rapené yó matere fo mo wisiyóló wosóo, atima hamomatamo mo beta̧ tuȩ́ muóló u tao su i tao su dere ala yóo, o̧lakélé beta̧mó nóo, Kótópaae moma dere alakélé beta̧mó yóo, du betalepó.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Kale aposel whi̧rapené so whi̧né kolóló sira yó̧póló eratere alarapekélé, kelemei alarapekélé, me ala yaairemó eratere alarapekélé depa, so whi̧né kolóló duraalu, Ita, Kótónétei eratapóló, winé sukutu betalepó.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Talepaae tuȩ́ tiki tiró betere so whi̧rape fea touróló beta̧ kisipa mutu, atimané o̧la o̧la mepaae ya̧ya̧re so whi̧ tao saalopóló fo dokalepó.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Atéró, atimané mepaae o̧la o̧laró haetamo dotonóló moni sóró mepaae ya̧ya̧re so whi̧ malepó.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Tétu, be dȩtere doko̧ atima mo fea momatere be belamó toura̧letatóró yó tarepó. Atima hosaa tua̧mó hai̧né sukutere ala mulu, hȩkesetamo atima fea me féli mené bemó o̧la nuku, me féli mené bemó o̧la nuku dua yalepó.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Até duraalu, Talené doi sóró horaté fu betepa, mo so whi̧né kolóló, aita mo donoi ala dapóló dukirótu beterepó. Ai ala du betepa, so whi̧ aluyao̧sóró Talené tao sóró Keriso so whi̧tamo Kótónétei betere doko̧ touróló sóró beteraté fu betalepó.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.