Atos 28
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVI
1 Da̧ sókó fele wȩi fókuta, wȩiné bopéró daaló betere hae Maltapó.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ai Malta so whi̧né da̧ mo wisiyóló dape sóró simó beteralepó. Aita, doasi sosóli ali tua̧ dolomó hali nale tikimó sosóliné da̧ sukutepa, simó tiki dirirótu betalepó.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pol ai felekemó yó mole si deta̧ame beta̧paae yóló simó bilirótu beteremó, whi̧ tukó nokole wuli male si deta̧ame dolomó buói si supumó sókó wóló Pol-né naasemó tukó naalepó.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Atétepa, kale ai be tale so whi̧né wuliné Pol-né naasemó fo̧ yó tapa kolóló, atimasisitei duraalu, “Ai whi̧ta, whi̧ dilé kotere whi̧ erurapó. Atétereteiné dowi ala dere kwia tokó̧ matere kótóné a̧ wȩiné dóló aluréni, taaróló mió imó wuliné ai dele ape,” yalepó.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Tépa, kale whi̧né ama naase fépo yalemó, kale wuli male si dolopaae taae dere felepó. Até yaletei, Pol a̧ naase tópuóló dotopo dere alakélé inipó.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Téró, ai daae mole so whi̧né Pol-né naase dotopo yóló tóputere ala ó dukó fóló sukutere ala kelaai kaae tawóló daapatei, suka kele doasi keme yalepó. Kale sekȩ́ me alakélé initere ala kilitu, atima kisipa tiki momó feteyóló duraalu, i whi̧ta kótóteipó yalepó.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Téró, Malta hae tȩteróló kaae tare topo whi̧ Puplias-né ama hae ai wȩi fóku felekemó erepó. Ai sekȩ́né da̧ ama bepaae mo dua wisiyóló dape sóró kaae tawalepó. Atéró, a̧tamo betepa be dȩ sore kemeyalepó.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Da̧ atéró beteremó, kale sekȩ́né alima topo supu dere kisiró diasatamoné sukó̧ló mupa, Pol-né a̧ kȩle fóló momaróló naase mulalemó, kale whi̧ wisiyalepó.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Até dere ala kilitu, ai bemó kisi daayóló muó mole so whi̧ mo fea Pol beterepaae wóló betó mupa, ama wisirótua yalepó.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Atétere ala kilitu, ai so whi̧né da̧ dukiróló doasi whi̧ ao̧ralepó. Téró, da̧ ai be taaróló faaitepa, da̧ ya̧ya̧re o̧la o̧la fea atima melalepó.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Da̧ ai bemó wélié sore beteró faairaalu, nuku keka̧lepó. Téyalemó Aleksandria whi̧rapené nuku sosóli ali ereteiné ha̧le muló betepa, da̧ ai nukumó biti̧ felepó. Ai nuku kwiamó, beta̧ be dȩmó deale kótó naale tamo Kastaró Poluks-tamo su̧róló aleale aso dakeró beterepó.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Téró da̧ Malta taaróló fóló, me wȩiné bopéró daalo betere haemó tȩne Sirakus be huluamó sókó fóló, aimó be dȩ sore daayalepó.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Atéró, da̧ ai be hulua taaróló fóló, Resium be huluamó sókó felepó. Aimó fiyóló hi̧ka ti da̧ u saot fakeró besȩ́ wapa, taaróló fóló tu̧ tua̧mó fiyalepó. Atéró fóló, Puteoli be huluamó sókó felepó.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Téró wȩi nuku taaróló mepaae Keriso norapené da̧ dape sóró atimatamo be dȩ wȩikeró betalepó. Da̧ atéró beteró, nalo ti mo hae tu̧mó fóló Rom be huluamó sókó faai felepó.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Téyalemó, Rom bemó betó mole Keriso no nerapené da̧ wou beterapó dere fo woseturaalu, mepaae so whi̧ atima da̧tamo hokolaa yaai o̧la dotonóló dupu dere tiki Apius-paae walepó. Mepaae uké wale whi̧rape fiyó̧póló be sore tȩnó betere tikimó hokolaane walepó. Atéyaai mo umó wapa Pol-né atima kilitu, Talepaae mo kée yóló hai̧ yalepó.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Téró da̧ Rom bemó sókó fóló, Gavman whi̧né Pol a̧ ama wotoró kae bemó beteróló diki tare whi̧ beta̧ a̧ kaae tawóló beterepó.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Téró be dȩ sore kemetepa, Pol-né Juda topo whi̧rapepaae toura̧le ape yóló betó mupa duraalu, “Norape-ó, ya̧lo so whi̧paae dowi ala mekó eréni yóo, da̧né ayarapené mara mole alakélé, doréni yóo epatei, atimané ȩ Jerusalem bemó ha̧le tawóló dipula beteró̧póló, Rom Gavman-né naase tua̧mó i muló betere ape.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Téró, Rom Gavman whi̧né fo tokó̧ló talera̧lemó, ȩ doló sukunaai dere dowi ala kwia mekó munipa, fó̧póló dotonaai yalepó.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Téyaletei, Juda whi̧rapené meipa dipula beterae dere fomó, ya̧lo ti wisirapa Sisané ya̧lo fo tokó̧ló taleyó̧póló Sisa doi yalepó. Ya̧lo atéyale alata, ya̧lo so whi̧tamo fo tokó̧ló atima só deraai kisipa mutu ini, atimané ȩ ha̧letei dipula beterae depa yalepó.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ai fo ha̧kearóló dia̧paae yaairaalu, ape yalepó. Ȩ sein képiné i dokóló muló betereteita, kale Israel fake so whi̧ Kótóné tao saalopóló hai̧tamo betere ala mo dokonale betené ȩ sein képiné dokóló i betere ape,” yalepó.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ai fo depa, kale whi̧rapené a̧paae duraalu, “Mepaae Judia hae kwiaró wale norapené naao i dowi ala yalepó yóló, da̧paae fas asȩ yóló a̧latere ala ó ko̧lóné ene wale alakélé inipó.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Atépatei, da̧né mió naao kisipa mole fo beta̧ wosaai dapó. Ti noa betené dumi, be hulua feamó betóló fale so whi̧né duraalu, da̧ i fake tua̧mó bukótamo yóló kae biti̧ fale so whi̧ dorapó depa da̧né wosetu beterapó,” yalepó.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ai fo kȩlaaraai, atima momó touraaire be dȩ tukóló mulalepó. Ai kale tukóló mulale be dȩ sókó wapa, take folosóró wale whi̧rapetamo mepaae kae wale tikimó, so whi̧ mo fea ha̧le o̧la kaae Pol betere bepaae wóló touralepó. Atéró betó mupa, Pol-né Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala etérapóló yó mótu, Moses-né asȩre foró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné ere fotamo yó mótu betalepó. Téró ai fo mo dokonóturaalu, Yesu mo ai wale ape yóló hi̧kati kaae soró yó maletei be dikiralepó.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ai fo woseturaalu, mepaae so whi̧ Talepaae tuȩ́ tiki feteyóló tiraletei, mepaae tuȩ́ fetenipó.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Atéturaalu, atimasisitei kae kae kisipa muóló foné u só derótu i só derótu du betepa, Pol-né fo kemerótu i fo yalepó. “Dȩi Kepe Wisiné dia̧né ayarapepaae Kótóné ama fo wisi yó móturaalu, Kótóné ama ko̧ló whi̧ Aisaiané ko̧lómó mo fo erapó.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Ya̧ fóló, ya̧lo so whi̧paae i fo yae.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 I so whi̧né hosaa hapólu eru, atimané wosȩ́liné wosaaireteikélé, mo hapólurapó.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Térapa, i ala beta̧ dia̧né tuȩ́ muó̧póló dapa wosae. Kótóné ama mo doasi tao sere alata, kale Juda meire fake so whi̧ beterepaae dotonó beteretei diaao̧ kisipa yae. Térené take ai so whi̧né wosóló tuȩ́ muaalopó,” yalepó. Atimané Pol-né ai dere fo woseturaalu, atima a̧ taaróló faai yalepó.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ba fo tamo tua̧mó Pol a̧ betere be amatei, dupu deté fóló beterepó. Atétu, a̧ beterepaae wua dere so whi̧ mo fea wisiyóló dape sóró ekei fo dua yalepó.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Téturaalu, Kótóné tȩteróló daale ao̧mó mole alaró Tale Yesu Kerisotamoné ala etérópóló diriyóló halaainé daalu yó mótu beterepó. Ama atéró yó mótu betepa, whi̧ mené sesé dere ala inipó.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.