2 Coríntios 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT
1 Ȩ dia̧ beterepaae waai kisipa mualetei, take ya̧lo dia̧ deteraayóló foné supa, diaao̧ hosaa tua̧mó sekȩ su yale kaae, momó yao̧sóró taaralepó.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Ti noatepae, ya̧lotamo dia̧ foné sóró só deróló sekȩi kisipa mulatepa, ti ȩ hȩkese yaaitere alamo, né eraaloé?
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Ya̧lo dia̧paae asȩyale fota, ȩ dia̧ beterepaae wale sukamó hȩkesei ala eraai yale so whi̧nétei, ȩpaae doasi sekȩi ala erao̧sóró yalepó. Ȩ tua̧mó mole hai̧ diaao̧kélé saai kisipa mutu, ya̧lo dere fo mo wosóló sya fenérapóló kisipa tiralepó.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Ti noatepae, ya̧lo dia̧paae asȩturaalu, hosaa tua̧mó doasi dekȩyóló wole dua yalepó. Ita, dia̧ dele sóró hosaa supu yó̧póló dumitei, ya̧lo dia̧paae mo turó yaala sókó fole ala kisipa yó̧póló dapó.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Whi̧ me dené me whi̧ hosaa tua̧mó sekȩi ala erélipa, ti ȩ maaté hosaamó só̧póló ini, dia̧ feapaaekélé eralepó. Aita dowi alatei, mo ti doróló aluratere ala meipó.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 So whi̧ feané ai whi̧ foné sóró haleraletei su̧pa, mió momó ini taalae.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Ai whi̧ a̧ sekȩ duraalu mo ti haepaae derepao̧sóró ama yale dowi ala kwia tani, me o̧la meipóló kisipa keteróló, a̧ tao sóró ketekȩ bulóló fo wisitei yae.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Atéró dia̧né yaala sókó fole ala ama kisipa yó̧póló, a̧paae ha̧keamó yae yóló dia̧paae i dere ape.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Ya̧lo dia̧paae yae yale fo fea diaao̧ wisiyóló wosóló sya fuléró ka̧ae kelaai kisipa mutu asȩyalepó.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Dia̧nétamo me whi̧né dowi ala kwia tani kisipa keteratepa, ti ya̧lokélé ai whi̧né yale dowi ala kwia tani, ha̧le kemeratapó. Ai whi̧né me dowi alatamo itikimó, ti dia̧ wisiyóló beteró̧póló tao saairaalu, ya̧lokélé Kerisoné keletómó kemeralepó.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 I dere fota ha̧le mei, Satan-né dilikó̧ló da̧né dere ala dorao̧sóró dapó. Ti da̧ta, ha̧le moko̧leyaayóló bitini, Satan-né so whi̧ doraai dilikitu betere ala da̧né mo kisiparapó.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Ȩ Troas bemó betere so whi̧paae da̧ tȩteróló kaae tare whi̧ Kerisoné fo wisi yó melaai felemó, ai fo yó meló̧póló Talené tȩ doasi muló betepa kelalepó.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Aimó kutó diyaai yaletei, ya̧lo no Taitus bitinire betené ya̧lo hosaa muni derepéni kisipa sekȩtepa, ai so whi̧paae ko̧leó fomaaté yóló ȩ Masedonia hae kwiapaae felepó.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Tépatei da̧ Keriso tua̧mó betepa, Kótóné ama bóe whi̧ dóló tȩteróló sale o̧lapóló betere doko̧ ha̧keamó hȩkesetamo dapesó fu beterapó. Atétere alané me o̧la felé kȩlaa wisi woutere kaae, Kótó a̧ etei kaae Tale beterapóló so whi̧ feapaae yó mótu beterapó. Atéreteimó, Kótópaae mo kée du betenérapó.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Kerisoné Kótópaae ha̧le matere o̧la tua̧mó sókó wale kȩlaata ti da̧pó. Ti ai kȩlaata, aluyao̧sóró tao sere so whi̧paaekélé, sukó̧ló mo ti aluyaaire so whi̧paaekélé wou beterapó.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Da̧ i fo yó matere whi̧rapeta, mo ti alu du betere so whi̧né ku̧lumumó ti sini o̧la kȩlaa kaae wóo, aluyao̧sóró Kótóné tao su betere so whi̧né ku̧lumumó, ti mo betere felé kȩlaa wóo, du beterapó. Atei kaae hapólui ala mé whi̧né su̧mó enére?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 So whi̧ feané moni saai kisipa mutu, Kótóné fo yó mótu dere kaae, da̧né dumipó. Ai ala ini, Kótóné keletómó ama dotȩyale whi̧ ao̧yóló Keriso tua̧mó bitu, mo wisi kisipatamo mo fotóró yó mótu beterapó.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.