Atos 7

Potawatomi (Matthew Acts) (Lykins 1844) (POTAWATOMI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 IwcI otI kikito kcI me'matmot, inI notI e'nomkuk?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 OtIcI kikito NInituk ipi nikane'ituk ipi nostuk psItwushuk Kshe'mIne'to ome'nwankoswunuk; okiwaptaan wi‘ow Kosnan E'pe'ne'e'mIn e'ie'iIt shi Misopote'mi e'pwamshe'tat shi Ke'ne'nuk.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 OtI cI okinan ocI macin shi e'tnukie'n, ipi e'tshI nowe'tasiIn, icI shian ke'knomonan, ksh.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 IwcI shi kapie'ocI sakuk otukimwak shi Ke'ntie'nuk nIshInape'n ipi kite'wak shi Ke'ne'nk ici shi kanponIt ni osIn okipie'shonan shotI nkom e'cI tayie'k.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Co cI ke'ko kiminasin tpInwe'osuwun cotIna wacI pInkit nIshcI kiwawitmowan e'wiminat tpInwe'osuwun ipi ni nicansIn wapie'pmatsInIt e'pwamshI onicansut.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 OtIcI Kshe'mIne'to okishIknonan niw nicansIn e'witanIt Me'ikIsnIncIn otukimwak ipi e'wi miashtotwumIt, ipi e'wikwtukumIt nie'wak tsopon.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 KicI nIshInape'k ke'otokianawat nkItpakwnak Kshe'mIne'to okinan icI kupie'macik ipi nkupmitakok shotI e'ciIuwat.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 OkiminancI wawitmatwun shiw tpakwn uke'wunuk. Ipi E'pne'e'm kiwosmukon ayse'k icI kitpakwnan ka shwatsokwnuktunuk ipi ayse'k kiw osmukon Ce'kap ipi Ce'kapIn kiwosmukon mtatso shItnish Osma.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 NIshcI osmak e'nshke'nmawat kitawe'k CosipIn shi Iciptuk nIshcI Kshe'mIne'to okiwice'wan;
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 E'kikwtukste'nIt cI okike'skonan, ipi okiminan mnoshuwe'psuwun ipi mpwa kawun e'nasmupnIt Pe'noiIn okuma shi iciptuk, icI e'kiwshuat e'wi nikane'ntakwse'nIt caye'k shi iciptuk ipi caye'k i e'tat.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 IwcI kipie'mkIt kcI-pkIte'wun caye'k e'kiwuk iciptuk ipi Ke'ne'nine'k ipi kcI kwtuke'ntumwun, ipi kosnanuk cokimkIsinawa waocI pmatsowat.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 NIshcI Ce'kap kanotake't e'pInIt shi ntamnIn ipI Iciptuk okinokanan ne'tum kosnanun.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 IwcI nishuk kashiawat Cosip wikane' iIn okikuke'nmukon ipi Pe'no okikuke'nman Cosip e'nwe'mancIn.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Cosip cI kinokashwe' ipi okintoman ni osIn Ce'kapIn ipi caye'k ni e'nwe'macIn nouksomtIne' shItnianIn kitshik.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 IwcI Ce'kap kishie'wak Iciptuk ipi shi kitpIne'’ kosnanuke'.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 IpI cI kishocukaswuk shi Saykumuk ipi shi kinkokaswuk cipe'okumkok E'pne'e'm kakishpnItwacIn e'kiminat shonia ni We'kwIsmukwacIn E'maiIn kaosmat SaykumIn.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 IwcI pic ci kiukwan e'piamkuk Kshe'mIne'to kawawitmowat ni E'pne'e'mIn ki mnokwuk, ipi kimane'k nIshInape'k shi Iciptuk.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nash pe'kansIt kapsukwit kcI-okuma kapwake'nmat ni CosipIn.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Win okiwie'shan e'nwe'nkonuk ipi okim iashtotwan kosnanIn iwkaocI we'pnawat otoshknicansowan e'wipwa pmatsInIt.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Iwpic Mosus kinikwakak cowunsut ipi kitshI ka‘owe'pcIkaso shi osIn e'tanIt nso kisIs.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Pic cI kasakcowe'pnukasot, Pe'no otansIn okiwtapnan ipi kikishkInmatso e'wi okwIsmat.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mosus caye'k okike'ntumwan onupwa kawunInIn. Ini Iciptuk nInwun ipi kiwish kIsI shi okikitonuk, ipi otInkumkIswunuk.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 PicI kwiiIn nie'waptuk katsoponkIsIt kishIte'‘e' e'wiwI mpwacat; ni wikane'iIn kaonicansumkowacIn ni Isne'iIn.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 IwcI nkot e'wapmat e'miashtotwumIt ipi okiwickapwItwan ke'ko e'wipwato twumIt ni me'iashtotwumIt icI e'kinsat ni Iciptuk nInI.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Okine'nmancI ni wikane'iIn e'ke'nmanIt ni Kshe'mIne'ton win one'cik e'wi ocI pkItnukasasat cocI okike'ntusInawa.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 WiiapnInuk cI okiwaptan wiiow‘ me'kwa e'kikatwat, icI okine'nman e'wi mnototatnIt minI otIcI okinan PInI ktowikane'itum We'kwnicI we'c miashtotatie'k.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 IwcI o kamiashtotwat ni nkot okikatokon otIcI okinan We'nicI kaoshuuk e'wikawapme'iak ipi e'witpakwne'iak.
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 KInshInI ke'cwa katotwIt o iciptuk nInI onako?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Pic cI otI kanotuk Mosus kiwshumo cocI kike'ntakwse'si shi Mitie'nuk e'kiwuk shi katshI osmukot nish okwIsun.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 IwcI nie'waptuk tsopon katpIsak Kshe'mIne'ton omIshIne'we'mIn okiwaptu‘ukon wiiow‘ shi na‘wmtukwakik e'pkotniak Sayne'e'iuk shi e'pskone'nuk mtukosuk.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 PicI Mosus kawaptuk okimamkasaptan kawapituk icI pe'shoc e'pie'naskuk e'wiwapituk okiwtuskon Kshe'mIne'to okikitowun.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 OtI kikitwun Nin koswak okshe'mIne'tomwan ipi E'pIne'e'm okshe'mIne'tomIn, ipi ayse'k okshe'mIne'tomIn ipi Ce'kap okshe'mIne'tomIn; icI Mosus kinukshke' ipi okikwtan e'wiwaptuk.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 IwcI Kshe'mIne'to otI okinan we'pnIn ni kmuksInIn osam shi e'ci nipwin pinakwut, ne'kwuk kI.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nkiwapitan, Nkiwapitan okwutke'ntumwwnwa ntInIshInape'muk e'icuk shi Iciptuk ipi nkinotmowak omumatwe'onuwa, i we'c pie' ni sasiian e'wi pkItnukwa piancI ke'nokanIn shi Iciptuk.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 OtI ie'o Mosus kaiakwne'twacIn okinawan We'nici kaoshauk e'wikawapme'ie'k, ipi e'wi shpakwne'iak otI ie'o Kshe'mIne'to kanokanacIn e'wikowapmat, ipi e'wisakconawe'nIt onIcinuk ni mIshInwe'n kawotuskocIn shi e'pskone'nuk mtukosuk.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Kakish waptaat mamkate'ntumwunIn ipi kInwatIntumwunIn shi Iciptuk ipi shi msko kcukumik ipi no‘umtukwakik nie'waptuk tsopon oki sakicawunan.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 OtI ie'o Mosus kanat nicansIn isne'iIn kikane'iwak Kshe'mIne'to Te'pe'nmukwuie'k okuocI psukwitnamakwa Nakan acimot ke'cwa nin WinsI kupsItwawa.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 OtIsI ie'o kawitokwacIn te'pwe'take'ncIn shi no‘wmtukwakik ke'iapwke'ni mshInwe'n kaknonkocIn, shi e'pkotnianuk Saynie'uk ipi ke'iapI kosnanuk kaotapnukuk, kakuk kikitowun e'wi min koikon.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Niwie'ni kosnanuk kapwa te'pwe'twawacIn nkociie'k ikishI katwawan ipi shi kishIte'‘e'k ote'‘iwak e'wi kiwe'wat minI Iciptuk.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Okinawan ni E'nunIn oshItwushnak Me'ntokascIk e'winmInikaniwat, Win otI Mosus kapie' ocI sakconIimIt shi e'kiwuk Iciptuk coukuke'nmasimIn e'ciIt.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 IwcI ni e'kishkiwuk okiwshaawan pshukisun icI e'kiciknumwawat mikwe'wun ni me'ntokasnIncIn kimnawankoswukcI kashI mikce'wiwat tpInwe' winwa onIciwan.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 IwcI Kshe'mIne'to e'kinkInat ipi okipkIte'nman e'winume'ktuwanIt ni maoce'tincIn shpumuk e'npie'kate'k shiw omusnIkInwak ki Nakanacimocuk, O kinwa wikwamuk isne'iIn kipie'tnumwumnI ne'scIk we'siuk ipi mikwe'wunIn niawapituk tsopon shi no‘wmtukwa kik?
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 We'we'nI kiwtapnanawa pukwoian wikwam i Monak ipi otInukomIn kmIntomwa Nimpin me'ntokas cuk kaoshIe'k e'wi nume'kitawe'k, ipi kumacinum wushinowuc Pe'pe'nunak;
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Kosnanuk okiiI nawa i pukwoian wikwam ke'ke'ncukate'nuk shi no‘wmtukwakik kashukumowat kiwitmoan MosusIn i e'wishI oshItonIt kashuwapitukupIn,
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ke'iapI ki Kosnanuk shkwe'iak kapiacuk okipie'nawan CisusIn shi otukimnInuk Me'ikIscIk niwie'ni Kshe'mIne'to kamace'nashkawacIn masmukapwunIt kosnanIn nash otukishki muk Te'pIt.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Winwa kamnototakwat Kshe'mIne'ton ipi okinuwe'ntanawa wikwam e'wimkumwawat Ce'kap okshe'mIne'tomIn.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 NIshcI Sane'mun okiwshItwan wikwam.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 NIshcI Mamoshpe'ntakwsIt wikwamuk we'shcIkate' nuk cote'si e'shkItot Nakanacimot.
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Spumuk sI i; Ntuptie'pwun, ipi kI ntupsIt e'pwun, TInicI e'shnakwuk wikwam ke'oshItwin? KItwak Kshe'mIne'to tanake' tInipi tatshI nwashmoian?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ConI nIce'n nkiiosinIn notI caye'k e'kiwshItoian?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Kinwa capcukwiiuwaie'k ipi washkIte'aie'k ipi kito‘kawan kinwa pIne', knIshke'nmawa o PanakwsIt Cipam koswakatotmowapItiw ke'kinwa e'totme'k.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 TIninukcIki Nakanacimocuk kapwa kwtukawat kikoswak? ipi okinsawan ni kaknoma kwacIn nikan e'pwamshupianIt ni Nkot Ne'pwakat kinwa kawie'she'k, ipi kanshuwe'ie'k.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 MishInwe'k kiminkowak i tpakwnuke'wun cocu kiwtapnIsinawa.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Pic cI otI kanotmoat notI kiptIkte'e'shke'k ipi okiwmtwe'iapte'twawan.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 NIshcI win e'moshkIne'shkakot ni PanakwsIncIn CipamIn; shpumuk kankinapI okiwaptan Kshe'mIne'to ome'nwankoswun, ipi CisusIn e'nipwunIt shi ote'pnIciwnak Kshe'mIne'ton.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ipi otI kikito PInI nowapitan shpumuk e'nsakshkak, ipi We'kwIsmIt NInwun e'nipwut ote'pnIciwnak Kshe'mIne'ton.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 IwcI kiwishkowe'k, ipi oki kpakwanawan ota‘wkawan okimsomwunawan.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ipi kisakciwe'pnawan shi kcI otanuk icI e'kisInwawat kicI kapatamacuk okikiskanawan paskumwacIn, ipi okitonawan e'tshIste'pnIt nkot shkInowe' San, kishInkaso.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 IwcI e'kisInwawat ni StipnIn okiwawinan Kshe'mIne'ton ipi otI kItwak, Te'pe'nke'n Cisus otapIn ncipam.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 IwcI e'kiowucikwnIkapwut, ipi kiwishkowe' e'kinumat Te'pe'ke'nke'n ke'ko nkot ne'nmakIn otI e'shmiashtotmoat icI kakishkItot, iw kashukwoukw‘shuk.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.