Atos 5
Potawatomi (Matthew Acts) (Lykins 1844) (POTAWATOMI) vs VC
VC Versão Católica
1 NIshcI nkot nInI E'ne'naye's kishInkaso mamwI Se'payne' wiwun kitawe'k otInpnowe'wsiwnawa.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 IwcI i e'kiiuwat i anIt kapite'ntakwte'nuk ke'iapI ni wiwun okike'ntan icI i anIt e'kipie'tot, ipi okipkItnumwan ni nwakancIk osItinuk.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 OtI cI Pitu okinan E'ne'naye's, TacI mcImIne'to kashI moshkIne'sat kte'‘ik e'wikInwush ke'nIt panakwsIt cipam, ipi e'kiwtapnumIn, anIt i kapite'ntakwuk i kI?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Shi e'ie'te'k conI kin, kitpe'ntusin, ipi katawe'n conI ktakinI‘ wishkInsin TacI otI kaocI shIte'an shi kte'‘ik cosuwi kuknosh kumasik nInwuk Kshe'mIne'toie'k kuknoshkumu.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 IwcI E'ne'naye's e'notuk notI kikitonIn kipmukocIn, ipi okipkItnan ocipamIn icI kik cIse'ksik caye'k ki kanotkuk notI.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 IwcI ki oshkInowe'k e'kipsukwiwat ipi okiwiwe'knawan icI e'kisakconawat icI e'kinkowawat.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 NsotpukIncI e'pite'ntakwuk wiwun e'pwake'n tuk kanomkItnuk kipie' pitike'.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 PitucI otI okinan WitmoshIn iwnItso kanukite'k i kI? otIcI okinan e'‘ iwsI kanukite'k.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Pitu cI otI okinan, TInicI e'shwitokwtatie'k e'wikwcite'pe'nme'k ocipamIn Te'pe'nke't PInI osItiwanki kawInkowacuk knape'mIn cik shkwate'muk ke'iapI kin ksakconukok.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 IwcI e'kipmukocuk kie'nup shiw osItik cI okipkItnan ocipamIn, icI ki oshkInowe'k kipie' pitike'k, ipi okimkawawan e'nponIt icI ke'win e'kisakconawat okiwunkowawan cik iukwan onape'mun
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 KikcI saksikcI caye'k ki te'pwe'ie'ntukuk ipi e'tshuwat kanotkuk notI.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 IwcI ki nwakancuk shi onIciwak kinInkie'k mce'sh mataototmowun ipi mamkate'ntumwun me'kwe' nIshInape'ke', (ipi caye'k mamawI kiikikshi sanamun otI shkwate'muk.)
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 KicI pe'kanse'cIk cowIiI nInI okiwitokwasiwan kicI nIshInape'k okikcI winwankowan.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 WusimIcI okite'pwe'twawan Kshe'mIne'ton patie'n wucuik nInwuk ipi kwe'k.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 IwcI kaocI pie'nawat iakwnokancIn shiw otan mie'uwuk, ipi mpaknuk okishkIshmawan te'pnak e'wikIckakshkumakwat anIt ni PituIn e'ie'pmose'nIt.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kipie' ocI sakumwuk maoce'ticIk shi kcI otanIn, kiw tayiukwan Cinose'ne'muk e'pie'nawat iakwnokancIn, ipi ni McIme'ton e'kIshkwancIn, icI caye'k kine'se'k.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 IwcI e'kipsukwit kcI me'matmot ipi ni caye'k watokakwcIn Se'cwsiIn kimoshkIne' nshkatsikcI.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 IwcI e'kimackonawat ni nwakancIn icI e'kikpakwawat kpakwotiwkumkok.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Kshe'mIne'to cI omIshIne'we'mIn e'pkonianuk okipie'n sakwnan kpakotiukumuk shkwate'me'n icI e'kipie' sakcowunat ipi otI okinan.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Shiak ipi wunipwuk shi kcI-nume'okumkok ipi witmouk ki nIshInape'k i caye'k kikitonIn otI pmatsowun.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 IwcI pic kanotmoat i kipitike'k shi kcInume'okumkok kukishie'p, ipi kiknomake't kcI me'matmot kipie' ipi ni kapie' wice'okot okintoman e'wikikitowat ipi caye'k okIctaos simwan Isne'iIn OnicansIn ipi kinokashwe' shi kpakotiwkumkok e'wi pie'ckasnIt.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 NIshcI okumuk kapiawat ipi kapwa mkuwawat shi kpakotiwkumkok kikiwe'k ipi kiwitmake'k.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 OtI kItwuk we'we'nI nkimkamIn i kpakotiwkumuk e'wike'kpak wukate'k ipi ki e'kwapicuk sakciukwan shkwate'muk e'nipwowat nIshcI kansakwne'mak cowIiI nInI nkimkawasimIn shi pituk.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 IwcI pic kanotmoat kcI me'matmot ipi Kapte'n shi kcI-nume'okumkok, ipi me'matmo cuk kikwInwune'ntumwuk we'kwe'ntuk otI we'cnomkItIkwe'n.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 IwcI nkot okipie'witmakwe'n otI kikIto PInI kiw nInwuk kakpakwe'k shi kpakotiw kumkoki ni pwik shi kcI-nume'okumkok ipi o kuknomowawan no nIshInape'n.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 IwcI e'kishiawat Kapte'n,ipi ki okumac tokumci okinanawan osam okikwsawan ni nIshInape'n e'wisInokwat.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 IwcI kapie'nawat okicipitupawan e'nasmupwat shi kikitonuk icI o kcI me'matmot okinatawan.
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 OtI okinan, ConI kiikwamIsnonmIn e'wipwe'knomake'ie'k shi noswunuk icI pInI kimoshkIne'stonawa shi Cinose'ne'muk, i kukie'kwe'wunawa ktne'ntanawacI e'wipie'twuiak o nInI muskwim.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 IwcI Pitu, ipi kipe'kanse'cIk nwakancIk kinkwe'twawan, otI okinawan Kshe'mIne'to sI wusimI nta‘te'pwe'twamIn, icI nInwuk.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Kosnanuk okshe'mIne'tomwan okipsukwitnan CisusIn kinwa kanse'k ipi kakone'k mtukok.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Win Kshe'mIne'to, kapsukwitnat ote'pnIciwnak e'wi okumaonIt, ipi ke'skonwe'nIt e'wiminat kisate'ntumwun, ni Isne'In; ipi pone'ntumwun miashuwe'psiwnIn.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Win sI ninan we'c knomake'iak notI ke'ko, ipi winke' PanakwsIt Cipam, Win Kshe'mIne'to kaminat ni te'pwe'takwcIn.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 IwcI i kanotmowat ki okiptukite'e'shkakwnawan ipi okitshImawan taocInsawat.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 IwcI nkot ki nipwI shi atshI kikitowat Pe'ne'si nInI shInkaso ke'me'niIn ke'knomake't i tpakwnuke'wun, okicInme'nukon caye'k ni nIshInape'n, e'wisakcocIkasnIt ni nwakancIk kishowe' nomuk.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 OtIcI okinan, kinwa isne'iIn, nInwuk ikwame'ntumok kiiwawa, otI watotwe'k kotI nInwuk.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 E'pwamshI notI e'kishkiwuk kipsukwiwak Tiwtie's kiwinwantIso e'kcI pite'ntakwsIt, nie'waktso nInwun okiwitokwawan kansIckasnIt ipi caye'k kikate'pwe'twacIk kiswe'shke'k cocI ke'ko, kipite'ntakwse'sik.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 IwcI minI kipsukwi Cwte's Ke'ne'ni nInI, shi e'kishkiwuk, i maocIcke'wun, ipi mce'sh nIshInape'n kipmnashkakon winke' ke'iapI kipnatsI, ipi caye'k, tso kate'pwe'takot kiswe'shke'n.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 OtI nkom ktInum ponikwouk kotI nInwuk ipi ponmuk kipIn otI kiktowun tanake' mikce'wiwInInwuk, ocupiamkuk coke'ko ke'nomkIscon.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Kshe'mIne'tok kishpIn ocupiamkuk cokitapinactosinawa kcumiuk ke'iapI ktamkakom, e'mikane'k Kshe'mIne'to.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Kite'pwe'twawancI, icI kantomawat ni nwakancIk, icI kapsItie'wawat okinawan e'wipwa kikitowat shiw tInoswunuk CisusIn icI e'kipkItnawat.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 IwcI shi kiw nmamacik shiw e'tshi ki kitokiwnunuk, nmumnowankoswuk i e'pite'ntakwse'wat, e'wiwcI kwtukitowat, otInoswunuk CisusIn.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 IwcI e'tso kishkuk shiw kcI-nume'okumkok ipi e'tsuk wikwaman cokipon kInomake'sik, ipi kipon kie'kwe'sik, shiw tInoswunuk Cisus KnaystIn.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.