Atos 22
Potawatomi (Matthew Acts) (Lykins 1844) (POTAWATOMI) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 NInituk, nikane'ituk, ipi Nose'ituk; psItumok, wanInkon e'winatmatsoian.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 (Pic cI kanotwawat e'kikitonIt, e'shumnIt ni Ipnoiun, wusimI tokum kiik icI otI okinan;)
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 We'we'nI nin, Cw nInI, nkitshInik shi Tasusuk, kcI otanuk, shi Sinishie'uk e'kiwuk, nIshcI nkit shIkishuk, shotI kcI-otanuk, e'tIste'pIt Ke'me'niIn, ipi nkiknomako, omIno tpakwnuke'onuwa, kikosnanuk, ipi nkipmitwa Kshe'mIne'to ke'cwa kinwa e'totme'k nkom e'kishkiwuk.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nkimiashtotwak, ipi nkinsak otI kashu te'pwe'ie'ntukuk, nkitkopInak, ipi nkipitike'nak kpakotiwkumkok nInwuk, ipi kwe'k.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ipi ke'iapI ke'cme'matmot, nkuke'nmuk, ipi caye'k, kakitocIk, kinakanse'cIk, winwa ke'iapI, nkiminkok, ni msInukInIn e'wimacitwukwa ki nikane' iuk, ipi nkishia ipI Te'me'ske'suk e'wipie'nkwa, shi te'kopsocuk, Cinose'ne'muk e'wipsItie'kaswat.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 OtIcI kanomkuk, me'kwa e'ie' ipI shiaian, ipi pe'shoc kanImItnIsian shi Te'me'skusuk, e'na‘wkwe'k, kie'nup kikcIwase'ia ociiukwan shpumuk nkiwa wase'shkmakon kiwtayiukwan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ipi nkipmukocIn shi ne'kwukik; ipi nkinotan notakwsuwun, otIki kitomkIt, San, San, We'kwnicI we'cmiashtotwun?
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 OtI cI nkishInkwe'twa, We'nicI kin, Te'pe'nke'n? otI cI nkinuk, ninsI Cisus Ne'se'ni nInI, kin me'ashtotwin.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 KicI kapmowice'okuk, we'we'nI okiw aptanawa e'wase'anuk, ipi kise'ksik, nIshcI cokinotwasiwawan nikaki noshcIn.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 OtI cI nkikIt, We'kwnicI ke'totman Te'pe'nke'n, icI o Te'pe'nke't otI nkinuk Psukwin ipi shian Te'me'skusuk, shiw kwshI kuwitmako, cake'ko e'ne'nmukon waoshIton.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Pic cI kapwan apian e'pic iasikwe' sian i e'wase'iak, nkipmIskInkInkok, ki kapmowice'ocuk, nkipie'shia Te'me'skusuk.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Nkot E'ne'naye's, kwiuk nInI, shi tpakwnuk e'wunuk, caye'k ni CwiIn kamnotshumkot shi katancIn;
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nkipie' naskak, kinipwawak, ipi otI nkinuk, Nikane' San, n‘I ntuwapIn icI pic i tpukIn, nkiwapma.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 OtI cI nkinuk, O Kshe'mIne'tomwan ki kosnanuk, kiwe'napmuk e'wike'n tumIn iw tIne'ntumwun, ipi e'wi wapmIt o Nkot Kwiuk; ipi e'winotmIn iw kikitowun shiw tonik.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kin ke'ocI kuke'ntumwat caye'knInwuk, caye'k, i kawaptumIn, ipi kanotmIn.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 We'kwnicI nkom e'pwiton? Psukwin ipi kcItapie'nkason, e'wiksIiapawe'k kmiashsuwe'psiwnIn, nume'ki to‘w Kshe'mIne'to shi tInoswunuk.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 OtI cI kanomkuk, minI shi kapiaian Cinose'ne'muk e'ie' numaian shi nume'okumkok nkiapwa;
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ipi nkiwapma, otI nkinuk, Ke'npIsIn, ipi kie'nup sak-In shi Cinose'ne'muk, osamco, okIte'pwe'tsinawa, kukie'kwe'wun, e'shmiIn.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 OtIcI nkikIt, Te'pe'nke'n, nkw ke'nmukok, e'kikpakwokwa, ipi e'ki psItie'kwa shi e'tsuk nume'okum kwe'n ki kate'pwe'ie'nmukwiIn.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Pic cI omuskwim kupmitakaiIm StipIn, kasikwe'pnukate'nuk, ninke'iapI shi nkinipow; ipi e'te'pwe'tman, iw o nupwun; ipi nkiknInmowak paskumwacIn kikansacuk.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 OcI cI nkinuk, Nmumacin; knokanIn; pnoc, shi e'ce'iuwat ki Me'ikIscIk.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 OkipsItwawancI, nashcI otI kakItnIt. kiwishkwe'we'ksik, ipi otI kikItwuk, Macinuk, otI e'shwe'psIt nInI, shotI kik; cosupite'ntakwsIsi e'wi pmatsIt.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 E'ie' wishkwe'we'ksuwat ipi e'kiskonie' wat, ipi ne'kwukI shpumuk e'ie' puk itowat;
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 KcI kapte'n kishuwe' e'wipitikIckas nIt shi wakakInuk, ipi kishuwe' e'wipsItie'kasnIt, e'wiocIke'nmawat we'c i shumkot ni nIshInape'n.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Me'kwacI, e'ie' tkopnawat ni mishakIn tkopcIkInIn Pan; okinan, niw okuman cikiwukwan kanipwunIt inI ktIne'ntakwsum shi tpakwnuke'wunuk e'wipsItie'we'k, Nome'n, nInI e'pwamshI tpakwnIt.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Pic cI kanotwat o okuma kishie'wak ipi okiwitmowan ni kcI kapte'nIn otI okinan, ikwamsuk otI e'totme'k osam Nome'n nInI otI.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 IcI kcI kapte'n kipie' ipi otI, okinan, WitmoshIn kinI Nome'nInI? OtI cI kikito e'‘.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 IcI o kcI kapte'n, okinkwe'twan, mce'sh shonia nkimikwe'-e'ki-kikishpIne'toian te'pe'ntuswun; Pan cI otI ki kIto ninkinik, e'tupe'ntusian.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Kie'nupcI okinknawan, kiw wak e'nmapninuk, ipi ke' o kcI kapte'n kise'kse', kake'nmat, win Nome'n nInwunIt, osam win okitkopnan.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 IcI wiapnIwuk, e'wike'ntuk i e'nomkItnuk, e'mcItshumkot ni CwiIn, okiiapwan shi nIcinuk, ipi okinan ni ke'cmatmoncIn, ipi caye'k okikitonawan e'wipianIt, ipi okipie'niswunan, ni panIn, ipi okicipitupan e'nasmup wat.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.