Atos 16
Potawatomi (Matthew Acts) (Lykins 1844) (POTAWATOMI) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 IwcI kapiat shi Te'piuk, ipi Ne'stiuk ipi pInI, nkot te'pwe'ie'ntuk shi kiiI Timotius kishInkaso, okiw okwIsmukon, nkot, Cwkwe', kate'pwe'ie'ntuk, nicI osIn Knik nInI.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 We'we'nI okishumkon ni we'wikane'itIncIn ipI kaie'cuk Ne'stiuk, ipi Ikoniumuk.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Win, Pan, kine'ntum, e'wiwice'okot, ipi oki tpakwnan osam ni CwiIn shi kaiIncIn, osam, okike'nmawan caye'k, ni isIn e' Knik nInwunIt.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 IwcI kanmIshiawat shi kcI otanIn okiminawan i tpakwnuke'wun e'wikowaptumwat, kaoshItowat ki nwakancIk ipi nakanse'cIk, shi e'icIk Cinose'ne'muk.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 OtI cI kashI we'psuwat kite'pwe'ie'ntukuk, kiwishkIckate'ne', ote'pwe'ie'ntumwunwa wusimI cI, kimane'k, e'tso kishkuk.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pic cI kacakshkumwat shi Pniciuk ipi shi e'kiwuk, Ke'ne'shiuk, okiknImakowan ni PanakwsIncIn CipamIn, e'wi mnwactumwat i kikitowIn shi E'shie'uk.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Kapiawat cI shi Maysiuk, Kine'ntumwuk, e'wishiawat, ipI Piti niuk, cocI okine'nmukwsiwan, ni CipamIn.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 IwcI okikwe'pmosatanawa Maysiuk, icI kipie'shie'k, shi Tno e'suk.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Pan cI e'pkonianuk, kiapwI, nkot, e'nipwunIt Me'sitonie' nInwun, e'wish te'pmukot otI kikItwun; Me'sitonie'uk pie' shian; ipi pie' nishokmoshInak.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Kakish i napituk, kie'nup, ipI ki kwcI shie'k Me'sitonie'uk, we'we'nI e'ne'ntuk Kshe'mIne'to kintomkonan, e'wiiac tumwukon, i mnoacmowun.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 IcI kawe'pshkaiak shi, Tnoe'suk, nkipie' shiamIn tpasI shi Samotne'shie'uk, icI wiapuk, shi NiapnIsuk.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 NkiwcI shiamIn shi Pinipayuk, iw ie'i mamwI kcI otan shi Me'sitonie' kik, KaocI tpe'ncIkate'k shi cI nkiImIn shi kcI otanuk, onatsokwun.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 IcI e'nume'kishkuk, nkisakamIn shi kcI otanuk, nkishiamIn, ciksIpik, katshI ntanumawat, icI nkicipitupmIn, ipi nki knonamIn kwe'k, shi kacipie'n tashiawat.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 IwcI nkot kwe' Nite' kishInkaso tawe't mskwe'kIn kcI otanuk Taye'tayniuk kanume'kItowat Kshe'mIne'ton, nkipsItakwnan, Kshe'mIne'to kapaknumwat ote'’inIn iwcI kaocI psItuk, kakItnIt ni PanIn.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 IwcI kakish kcI-tapie'nIt, ipi ni kawitke'macIn; nkiwishte'pmukwunan otI kikIto, kishpIn ne'nImIie'k e'te'pwe'ie'nmuk Kshe'mIne'to, pie'pitike'k, e'taian, ipi shiiuk; icI nkiwishte'pmukwunan.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 IcI otI kanomkuk, e'wi we'pnumaiak nkot kikiak, packakwcIn mIne'tonakanacmonIt nkinkwe'shkakwnan, mce'sh ke'ko okikshkItwan te'pe'nmukwocIn iw onikanacimonIn.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Win okipmnashkawan PanIn ipi ninan, ipi kiwishkwe'we'kse' otI kikIto. KotI nInwuk MamwI shpumuk Kshe'mIne'to, opmitakaimIn, waptukoikon washu ke'skonkoikon.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 IwcI mce'shkon katotuk, NIshcI Pan kikwinwune'ntum kikwe'knoi, ipi otI okinan, ni mIne'ton, Nin ktInIn shiw tInoswunuk Cisus Knayst, e'wi pie'sakumIn. IcI e'ki pie'sakuk, shi ie'i pic tpukIn.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 IwcI ni pic, te'pe'nmukwocIn kawap tumwat kashI nkItowat, iw, ie'shkIcke' wat, okimshInawan ni PanIn ipi Sayne'sIn ipi okishonawan shi e'tshItatuk ni nakansIncIn.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ipi oki shonawan e'ciiInIt tpakwnuke'onInwun otI kikItwuk, kotI nInwuk, e'ianwe' Cwiwawat, okIc, mkoshkacikanawa kIc otanan.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ipi kuknomake'k watotmuk cokinan wunsInon e'wiwtapnumkon, tanake' e'winaktIwe'ntumkon, osam kinam NomIn nInwuk.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 IwcI ki maoce'ticIk kipsukwik mamawI ipi ki tpakwnuke' nInwuk, oki na ni sikpIto nawan paskumwacIn ipi kishuwe'k e'wi we'we'pockasnIt;
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 IcI kakish we'we'potwawat mce'shuk, okipitike', wapnawan shi cupakotiw kumkok ipi okiwitmowawan ni e'kwapicuk, e'wi wike'kawapmanIt.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Iw winwa kakish witmotwa okikatwawan shi ianke' piciukwan, kupakotiwkumkok, ipi okiktapkuwawan shiw osItinuk.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 IcI e'iaptI tpukuk Pan, ipi Sayne's ki nume'k, ipi kinkumwuk okiwinwanawan Kshe'mIne'ton, ipi ki shi kakpakwukasnIt, okinotakwan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 IcI kie'nup kikcI macshke', kI, ipi i ne'tmuskIn shi kpakwo tiw kumkok kinukshke', icI papuk, caye'k ni shkwate'me'n kinsakwshke'ton, ipi e'tshuwat otukpIckInwan kiapskoke'ne'.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 IcI o e'kwapituk i kpakotiwkumuk e'tokit, ipi e'waptuk kpakotiw shkwate'mIn e'nsakwsInuk, okikicpIton i okishkowun, ipi takinsIto e'kine'nmat ni kie'pakwuukasnIncIn e'kiw shumnIt.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 NIshcI Pan kiwishkowe' otI okinan, Ke'ko na’w totatsokIn; anwukshI caye'k shotI ntIimIn.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 IcI e'kintotuk waskone'ncukIn, ipi kipie' pitike'se', ipi kinukshke' kipmukocIn e'nasmupnIt PanIn, ipi Sayne'sIn.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 IcI e'ki pie'sakconat, ipi otI okinan Ke'knomake'ik, We'kwnonicI ke'totman e'wi ke'skwian?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 OtI cI okinawan, Te'pwe'ie'num Te'pe'nke't Cisus Knayst, icI ke'cI ke'skwin, ipi ki e'icuk, e'tan.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 IwcI e'kiiactumwawat iw kikitowun Kshe'mIne'to, ipi ni caye'k, kaie'ncIn shi e'tanIt.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 IwcI e'kiw otapnat iw pic tpukIn e'pkonianuk, ipI e'kiksipie'nmoat kanuk inackasnIt, icI e'kikcItapie'nIt, ipi caye'k shi kaice'n, e'tat, kie'nup.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 IwcI kapitike'nat shi e'tat, otituwan wamicnIt, e'nasmupnIt, ipi kimnowankose' e'te'pwe'ie'nmat Kshe'mIne'ton, ipi ni caye'k kaie'ncIn e'tat.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 IwcI kawapne'nuk, tpakwnuke', nInwuk, okinokanawan ni okumasIn, otI kikItwuk; PkItnuk, kotI nInwuk.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 IkI o e'kwaptuk, i kpakotiwkumuk, okiwitmowan ni PanIn, tpakwnuke' nInwuk, nokashwe't, e'wi pkItnukasie'k, Macik, ipi we'we'nI shiak.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pan cI otI okinan, Ninan sI Nome'n nInwuk, ipi NkipsItie'konanukIni, e'cowapcIkate'k, e'pwa tpakwnuke'wat, ipi nki pitikwe'pe'nukinanuk, kpakotiwkumkok, nkom nIcI kimoc nwisakcI, katokwnanuk? we'we'nI coIn, winwa tpInwI kupie'k ipi nkIsakconukwinanuk.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 IwcI kiw okumasuk, kawitmowawat ni tpakwnuke' onInwun, kakItnIt, kise'ksik kanotake'wat winwae', Nome'n wInwunIt.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 IwcI e'kipiawat, ipi okiwishte'pmawan icI e'ki sakcocawat, ipi okinatowawan e'wi sakumnIt shi kcI otanuk.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 IwcI e'kisakumwat shi kpakotiwkumkok, icI e'kipitike'wat shi e'tanIt Nitie'iIn icI kawapmawat ni wikane'iwan okinciwe'nmoawan, icI e'ki maciwat.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.