Lucas 1
Novo Testamento: Versão Fácil de Ler (POR-WBTC) vs MNT
1 Excelentíssimo Teófilo: Muitas pessoas já tentaram escrever a respeito das coisas que aconteceram entre nós.
1 Are Theophilus, Sabuw maumurih na’in abisa iti biyatamaim mamatar isan hisinaftobon ana tur etei’imak bukamaim hikirumen.
2 As mesmas coisas que nos foram transmitidas por aqueles que as viram desde o princípio e que anunciaram a mensagem.
2 Abisa hikikirum i sabuw iyab iti sawar matar matah yan hi’itin hio hinonowar i hikirum, naatu sabuw iyab iti tur isan hibow hibibinan i hio hinowar hikirum.
3 Eu também estudei com bastante cuidado essas coisas e achei que seria bom escrever tudo isto em ordem,
3 Isan imih Theophilus o i gewas maiyow, ayu iti sawar himamatar isan kiruminamih anot, imih sawar no aneika anutitiy, sabuw ai babatiyih hai an abow gewas, naatu akubaitutur o isa iti a kikirum,
4 para que o senhor saiba toda a verdade a respeito daquilo que lhe ensinaram.
4 saise o boro inaso’ob sawar iti etei o hibi’obaiyi i turobe.
5 Quando Herodes era rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo de sacerdotes de Abias. Isabel, sua esposa, era da família de Arão.
5 Judea wanawanan Herod bi’aiwob ana maramaim, firis wabin Zechariah i Abaijah ana kou’ay wanawanan ma firis ana bowabow bowabow, naatu aawan Elizabeth ana tufuw an i Aaron ana rara’ane na tufuw.
6 Ambos eram justos diante de Deus e cumpriam sempre todas as leis e mandamentos do Senhor.
6 Iti orot aawan hairi God matanamaim hai yawas i gewasin, God ana ofafar naatu ana tur etei hibosiyasiyar hibi’ufunun.
7 Eles, porém, não tinham filhos, pois Isabel era estéril e ambos eram muito velhos.
7 Baise hairi natunatuh en hima hin hiregah hibabine, anayabin Elizabeth i a’arin.
8 Um dia, quando o grupo de Zacarias estava de serviço, coube a ele a função de sacerdote perante Deus.
8 Veya ta Jerusalem Tafaror Bar gagamin wanawanan firis ana bowabow isan matan fufur tebowabow na’atube, Zechariah ibo ana veya na tit Tafaror Bar wanawanan ana bowabow isan run.
9 Conforme o costume, fizeram sorteio para ver quem iria entrar no templo e queimar incenso para o Senhor. A sorte coube a Zacarias.
9 Firis hai binanakwaramaim eo na’atube, gem kakafiyin tafanamaim fi’ufiu afunin isan hibi’arow Zechariah wabin tit, basit na Regah ana Tafaror Bar wanawanan run.
10 Fora do templo, o povo continuava orando, enquanto o incenso estava sendo queimado.
10 Naatu Tafaror Bar wanawanan fi’ufiu Zechariah ea’afun ana veya’amaim, sabuw etei i bar ufunane hibat hiyoyoyoban.
11 Então, um anjo do Senhor apareceu a Zacarias do lado direito do altar do incenso.
11 Regah ana tounamatar, gem kakafiyin tainin asukwafune fi’ufiu ea’afunimaim tit irerereb bat.
12 Ao ver o anjo, Zacarias ficou perturbado e com muito medo.
12 Zechariah tounamatar tit batabat itin yan hamu iwa’an ana bir ra’at,
13 O anjo lhe disse:
13 baise tounamatar eo, “Zechariah men inabir! God a yoyoban nowar. O aaw Elizabeth boro yan namatar naatu nataub kek orot nayai o wabin John iniwab.
14 Ele vai lhe trazer muita alegria e satisfação e muitas pessoas ficarão felizes com o nascimento dele.
14 Nati kek orot natutufuw ana veya o ya wanawanan boro yasisir kawasa awan nakaratan, na’atube sabuw moumurih maiyow auman boro hiniyasisir,
15 Ele será um grande homem diante do Senhor. Não beberá vinho nem bebidas fortes e até mesmo antes de nascer estará cheio do Espírito Santo.
15 anayabin Regah matanamaim i boro orot gagamin ta. Iti kek wine o harew fokarih men natom, naatu God Anunin Kakafiyin boro niwanasum aumannama’ama natufuw.
16 Ele fará com que muitas pessoas do povo de Israel voltem para o Senhor seu Deus.
16 I boro Israel sabuw maumurih na’in nabow hinamatabir maiye Regah hai God isan.
17 Ele irá à frente do Senhor com o espírito e o poder do profeta Elias. Ele fará com que os pais façam as pazes com os filhos e com que os desobedientes sejam prudentes como os justos. E assim vai preparar um povo para receber ao Senhor.
17 Naatu God ana dinab orot Elijah ana fair baib na’atube boro nab Regah aunan ni’iyon nan, kek tamahinah bairi dogoroh nikitabir hinan hinita’imon maiye; sabuw baifanasairayah dogoroh nikitabir hinan mutufor ma ana not gewasin hinab, naatu Regah ana sabuw nabobunabuna’ih.”
18 Zacarias disse ao anjo:
18 Zechariah tounamatar iu, “Iti i boro mi’itube anitumatum? Anayabin ayu i ai regah, naatu aawau auman ibabine sawar.”
19 O anjo lhe disse:
19 Tounamatar iya’afut eo, “Ayu i Gabriel God nanamaim abatabat, imih ayu iyafaru o airit oisan tur gewasin abai ana o a tur ao’owen,
20 Tudo o que eu disse vai acontecer no tempo certo. Você, porém, não acreditou nas minhas palavras e, portanto, vai ficar mudo e não será capaz de falar até o dia do nascimento do seu filho.
20 baise ayu au tur men itumitum, imih o boro mena nabit, inama nanan sawar mataramih ao ana veya’amaim namatar, abisa ao’omatan nan niturobe.”
21 (Enquanto isso, a multidão lá fora esperava por Zacarias, admirada por ele se demorar tanto no templo).
21 Nati ana maramaim sabuw ufunane hima’am hai kasiy ra’at, Zechariah manin maiyow Tafaror Bar wanawanan ma’am isan.
22 Quando Zacarias saiu, não podia falar com eles. Então entenderam que ele tinha tido uma visão no templo. E fazia sinais com as mãos ao povo, pois ele tinha ficado mudo.
22 Naatu Zechariah Tafaror Barene titit ana mar, tur oisan menan bit, sabuw nati’imaim hi’itin hiso’ob ina’inan ta isan matar, naatu tur o isan menan bit umanamaim imanuman bairi hio.
23 Quando terminou o seu trabalho, Zacarias voltou para casa.
23 Zechariah ana bowabow Tafaror Bar wanawanan sasawar ufunamaim matabir maiye na ana bar tit.
24 Pouco tempo depois, sua mulher Isabel ficou grávida e não saiu de casa durante cinco meses. Ela disse:
24 Nati ufunamaim a wan Elizabeth yan matar, sumar etei umatroun na’atube baremaim nutanub ma.
25 —Finalmente o Senhor me ajudou! Não serei mais humilhada por ninguém!
25 Elizabeth eo, “Regah bounabo ibaisu au biya’ohow, orot babin matahimaim etei’imak bosair.”
26 Seis meses depois de Isabel ter ficado grávida, Deus enviou o mesmo anjo, Gabriel, a uma vila na Galiléia chamada Nazaré.
26 Elizabeth ana sumar umatroun ta’imon ana maramaim God ana tounamatar Gabriel iyafar in Galilee wanawananamaim bar merar ta wabin Nazareth imaim tit.
27 Ele apareceu a uma moça virgem que ia se casar com um homem chamado José. José era da família de Davi e o nome da moça era Maria.
27 Nati’imaim babitai ta biyan numin Joseph, aiwob orot David ana agir ta i ana rum hiomatan ma’ama biyan tit, babitai wabin Mary.
28 Gabriel lhe disse:
28 Tounamatar na babitai biyan tit eo, “Tufuw isa nama! Regah o isa i yan ebaib kwanekwan, naatu baigegewasin o ebit.”
29 Ela ficou perturbada e perguntava a si mesma o que aquelas palavras queriam dizer.
29 Mary iti tur nonowar ana veya biyababan na’atube bai naatu ana kasiy ra’at iti merarayow ana’an isan.
30 O anjo disse a ela:
30 Baise tounamatar eo “Mary, men inabirumih, anayabin God o isa ebiyasisir gagamin maiyow.
31 Escute! Você vai ficar grávida e vai ter um filho a quem vai dar o nome de Jesus.
31 O boro ya namatar inatoub kek orot inayai, naatu wabin Jesu iniwab.
32 Ele será um grande homem e será chamado o Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi.
32 I boro orot gagamin naatu God auyomtoro’ot Natun narouw nao, naatu Regah God boro aiwob nitin, marasika ana’agir David bitin na’atube.
33 Ele reinará eternamente sobre a casa de Jacó e o seu reino não terá fim!
33 Naatu Jacob ana rara’ane i boro ni’aiwob wanatowan, naatu ana aiwob i boro nama wanatowan, wanatowan ana yomanin en.”
34 Maria então perguntou ao anjo:
34 Mary tounamatar isan eo, “Ayu i biyau numin. Iti i boro mi’itube namatar?”
35 E o anjo respondeu a ela:
35 Tounamatar iya’afut eo, “Anun kakafiyin boro niwani, naatu God ana fair boro natarsumi, imih iti kek Kakafiyin natutufuw i boro God Natun hinarouw hinao.
36 Isabel, sua prima, também ficou grávida apesar de sua velhice. Aquela a quem chamavam estéril está grávida de seis meses.
36 Naatu o tura Elizabeth sabuw a’arin hirouw hio baise boun babine tafan yan matar ana sumar umatroun ta’imon sawar.
37 Nada é impossível para Deus!
37 Anayabin God isan sawar etei’imak i men ta fokarinamih.”
38 Maria disse:
38 Mary eo, “Ayu i Regah ana akir wairafin, abis isou kuo na’atube namatar.” Naatu tounamatar Mary itumar tit.
39 Logo depois disso acontecer, Maria se aprontou e partiu para uma vila na Judéia, na região das montanhas.
39 Nati ana veya’amaim, Mary matan kabiy bobuna ra’iy yen in Judahwanawananamaim oyaw na’atune bar merar gagamin ta imaim tit,
40 E assim que chegou na casa de Zacarias, ela cumprimentou Isabel.
40 Zechariah ana bar wanawanan run Elizabeth ana merar yi.
41 E aconteceu que, quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu em seu ventre e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
41 Elizabeth Mary ana merarayow nonowar ana maramaim, yan wanawanan kek inu’in ia’ayob, nati’imaim Anun Kakafiyin Elizabeth iwan
42 E Isabel disse então, em voz alta:
42 fanan aumetawat eo, “God ana baigegewasin o ebit baibin etei tafahimaim, naatu ya wanawanan a ub auman God ebigegewasin!
43 Mas quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?
43 Aisim sawar gagamin na’in iti na’atube isou matar, au Regah hinah na ebinanawanu?
44 O menino dentro de mim se mexeu de alegria assim que ouviu o seu cumprimento.
44 O a merarayow anonowar ana mar, kek yau wanawanan inu’in yasisir auman ia’ayob.
45 Você é abençoada por acreditar nas coisas que o Senhor disse que vão acontecer.
45 O a baitumatumamaim baigegewasin ibai, God eo’omatani boro nan turobe namatar!”
46 Maria então disse:
46 Mary eo,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador.
47 — ausente —
48 Pois olhou para a sua humilde serva
48 — ausente —
49 Porque o Deus poderoso fez grandes coisas por mim.
49 — ausente —
50 Ele é bondoso para com todas as pessoas que o temem,
50 — ausente —
51 Ele estende sua mão poderosa,
51 — ausente —
52 Ele derruba os poderosos dos seus tronos,
52 — ausente —
53 Ele enche de bens aqueles que têm fome,
53 — ausente —
54 Ele veio para ajudar o povo de Israel, seu servo,
54 — ausente —
55 Ele tem feito o que prometeu aos nossos antepassados,
55 — ausente —
56 Maria permaneceu mais ou menos três meses na casa de Isabel e depois voltou para a sua casa.
56 Mary sumar etei tounu na’atube Elizabeth hairi hima, imaibo matabir maiye na ana bar tit.
57 Chegou a hora de Isabel ter o seu filho e ela deu à luz um menino.
57 Elizabeth ana toub isan veya na tit, naatu toub ana kek orot yai.
58 Os vizinhos e a família dela ouviram como o Senhor tinha sido bondoso com ela e também ficaram felizes.
58 Tain tuwan naatu ana ofonah, God ana baigegewasin gagamin na’in Elizabeth bitin ana tur hinowar hina ana merar hiyi bairi hiyasisir.
59 No oitavo dia, quando vieram para circuncidar o menino, queriam lhe dar o nome de Zacarias, como seu pai.
59 Naatu fur ta’imon ufunamaim, kek ana’ar mo’on afuwin wabin baiwabin isan tain tuwan etei hina. Tain tuwan hikokok kek wabin i boro Zechariah, tamah wabinamaim hitiwabimih hio,
60 Porém a mãe dele disse:
60 baise hinah eo, “En! Kek wabin i boro John taniwab.”
61 Então eles disseram a ela:
61 Sabuw hio, “O taituwa wabih men ta nati na’atube ema’ama boro kek wabin nati taniwab.”
62 Então, por meio de sinais, perguntaram ao pai do menino que nome ele queria que lhe dessem.
62 Basit umahimaim kek tamah isan himan wabin menatan kokok baiwabin isan hibatiy.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e, para surpresa de todos, escreveu: “O seu nome é João”.
63 Zechariah eo fef hibai hina hitin imaim kirum eo, “Kek wabin i John.” Sabuw etei hifofofor men kafaita.
64 Nesse mesmo instante a sua língua ficou solta, a sua boca se abriu e Zacarias começou a falar e a louvar a Deus.
64 Nati ana veya’amaim Zechariah menan bit ma’am menan kerer busuruf tur eo, God bora’ara’ah.
65 Todos os vizinhos ficaram impressionados e por todos os montes da Judéia as pessoas falavam destas coisas.
65 Taintuwan etei awah hae’e hai baifofofor ra’at, baise abisa himamatar ana tur tasasar tit tafaram Judea wanawanan sabuw etei hinowar.
66 Todos os que ouviam estas coisas, meditavam nisto e diziam:
66 Sabuw etei iti sawar matar ana tur hinonowar isan hai kasiy ra’at taiyuwih hibabatiyih hio, “Iti kek narara’at ana itinin i boro mi’itube?” Anayabin Regah uman i iti kek biyanamaim ma’am.
67 Então Zacarias, pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou:
67 John tamah Zechariah Anun Kakafiyin targabuw, God ana ewamaim tabor eo.
68 —Louvado seja o Senhor, Deus de Israel,
68 — ausente —
69 E nos deu um poderoso Salvador,
69 — ausente —
70 Já faz muito tempo que Deus prometeu todas essas coisas
70 — ausente —
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos
71 — ausente —
72 Ele prometeu que ia mostrar misericórdia para com os nossos pais
72 — ausente —
75 Ele fez isso para sermos santos e justos diante dele por todos os dia de nossa vida.
75 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo,
76 — ausente —
77 Você vai anunciar ao seu povo a salvação
77 — ausente —
78 Isto acontecerá porque o nosso Deus é bondoso // e cheio de misericórdia.
78 — ausente —
79 E essa luz iluminará a todos que vivem na escuridão, // na sombra da morte,
79 — ausente —
80 O menino crescia e se fortalecia no espírito. Ele viveu no deserto até o dia em que se apresentou ao povo de Israel.
80 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.