Eclesiastes 12
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Eri, tamanda Sounwiepomw nindokon omw wie pwulopwulte, mwohn rahn akan oh sounpar kansensuwed kan ar pahn leledo ni omw pahn nda, “I solahr nsenamwahuki ei mour.”
1 Lembre do seu Criador enquanto você ainda é jovem, antes que venham os dias maus e cheguem os anos em que você dirá: “Não tenho mais prazer na vida.”
2 Pwe ni ahnsowo, marain en ketipin oh lingan en maram oh usu kan pahn tikitikla rehmw, oh rotorot, rasehng rotorot en mesen keteu, pahn ieiang uhk.
2 Lembre dele antes que chegue o tempo em que você achará que a luz do sol, da lua e das estrelas perdeu o seu brilho e que as nuvens de chuva nunca vão embora.
3 Ih ahnsowo me pehmw kan, me kin seweseiuk mahso, pahn rerrer, oh nehmw kan me kehlail ahnsou wet, pahn luwetala. Ngihmw kan pahn malaulaula oh ke sohla pahn kak rukoa kisin mwenge, oh mesomwen pahn ediedla sohla nohn kak kilang wasa.
3 Então os seus braços, que sempre o defenderam, começarão a tremer, e as suas pernas, que agora são fortes, ficarão fracas. Os seus dentes cairão, e sobrarão tão poucos, que você não conseguirá mastigar a sua comida. A sua vista ficará tão fraca, que você não poderá mais ver as coisas claramente.
4 Ke sohla pahn kin rong ngilen mwoarong nanial akan. Ke pil pahn apwal en rong ngilen mehn ngidar pilawa kan, de keseng kan; ahpw ngilen menpihr me pahn kin kapiruhkada.
4 Você ficará surdo e não poderá ouvir o barulho da rua. Você quase não conseguirá ouvir o moinho moendo ou a música tocando. E levantará cedo, quando os passarinhos começam a cantar.
5 Ke pahn kin lengkiki wasa ile kan oh perki aluseli. Ke pahn moangepwetla; oh pahn sohla omw kehlail en wiahda seri, oh sohte mehkot kak kapwurelahng uhk nan soangen mour kehlail wet.
5 Então você terá medo de lugares altos, e até caminhar será perigoso. Os seus cabelos ficarão brancos, e você perderá o gosto pelas coisas. Nós estaremos caminhando para o nosso último descanso; e, quando isso acontecer, haverá gente chorando por nossa causa nas ruas.
6 Sahl silper pahn mwei, oh lamp kohlo pahn pwupwudi ohla; Selin idipil pahn ohla, oh sah en pihl pahn pwalpeseng.
6 A vida vai se acabar como uma lamparina de ouro cai e quebra, quando a sua corrente de prata se arrebenta, ou como um pote de barro se despedaça quando a corda do poço se parte.
7 Paliwaratail kan pahn pwurehng wiepwella, oh engin atail esingek pahn pwuralahng rehn Koht me ketikihong kitail.
7 Então o nosso corpo voltará para o pó da terra, de onde veio, e o nosso espírito voltará para Deus, que o deu.
8 Meid mwahl oh soh katepe dipwisoun sampah! Iei duwen me Ohl Loalokongo mahsanih. Meid mwahl oh soh katepen mehkoaros nin sampah.
8 É ilusão, é ilusão, diz o Sábio. Tudo é ilusão.
9 Pwehki Ohl Loalokongo eh kupwurokong, e usehlahte padahkihong aramas akan dahme e mwahngih. E sukuhlki lepin mahsen audapan akan oh song rapahki uwen ar mehlel.
9 O Sábio, usando o seu conhecimento, continuou a ensinar ao povo o que sabia. Ele estudou, examinou e pôs em ordem muitos provérbios.
10 Ohl Loalokongo song en rapahki koasoi kansenamwahu kan, ahpw mahsen kan me e ntingihadahr me mehlel.
10 Procurou usar palavras agradáveis, e tudo o que escreveu é verdade.
11 Koasoi en aramas loalokong kan rasehng tuhke keng me silepen sihpw kan kin doadoahngki pwe re en kaweidki sihpw kan, oh mahsen audapan kan pahn kin momour poatopoat rasehng nihl kan me poasdi teng. Koht me ketikihong kitail, eri, Koht kelehpw me Silepen Sihpw ong kitail koaros.
11 As palavras dos sábios são como pregos bem-pregados; são como as varas pontudas que os pastores usam para guiar as ovelhas. Essas palavras foram dadas por Deus, o único Pastor de todos nós.
12 Samwa, mie ehu soahng tohrohr me ke pahn mwasamwasahn. Ntingdien pwuhk kan pahn wiewiawi kohkohlahte, oh ke pahn pwangada ma ke pahn song sukuhlki koaros.
12 Filho, há mais uma coisa que eu quero dizer: os livros sempre continuarão a ser escritos; estudar demais cansa a mente.
13 Mwurin mepwukat koaros, mehteieu me I pahn nda: lemmwiki Koht, oh kapwaiada sapwellime mahsen, pwehki ih kahrepe wet me aramas kepikipikihda.
13 De tudo o que foi dito, a conclusão é esta: tema a Deus e obedeça aos seus mandamentos porque foi para isso que fomos criados.
14 Koht pahn ketin kadeikada atail wiewia koaros, mehnda ma suwed de mwahu, mehnda ma pil mehkot me wiawi ni rir.
14 Nós teremos de prestar contas a Deus de tudo o que fizermos e até daquilo que fizermos em segredo, seja o bem ou o mal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.