Lucas 18
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs BKJ
1 Jesɨc Jesús iŋmat tu̱m xut́u cuento iga iŋquejáypa jém icuyujcɨɨwiñ iga iŋwejpátyajiñ Dios cada ja̱ma y odoy cut́íña̱iñ.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Nɨmpa Jesús:
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 It́t́im jém attebet tu̱m cuno̱ya. Tsa̱m nɨcpa iám jém juez iga iwɨ̱tsaguiñ jém ipleito. Nɨmpa: “Aŋjɨyja̱cɨ jém amalwadaypáppɨc iga odom más amoogɨ́yiñ.”
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Jém cuno̱ya wa̱t́cɨy oy iám jém juez, pero jém juez d́a imatóŋáypa. Pero ocmɨ ijɨ̱spa ico̱bacjo̱m jém juez: “Ɨch d́a aŋcɨ̱ŋpa Dios ni d́at́im aŋwɨ̱ixpa ni tu̱m pɨ̱xiñ,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pero como yɨ́p cuno̱ya tsa̱m miñpa aco̱bacpij, sɨɨp anyo̱xpátpa. D́a wɨa̱p anyaachɨ́y siiga seguido miñpa quejajwa̱t́i.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Nɨmpat́im tánO̱mi:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Pero d́a jex jém tanJa̱tuŋ Dios. Tsa̱m iyo̱xpátpa jém icupiŋneyajwɨɨp. D́a jáypa iyo̱xpát jém iŋwejpátpáppɨc tsuucɨɨm y sɨŋñi.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Mannɨ́máypa iga Dios d́a jáyñe iyo̱xpátpa ipɨxiñt́am. Pero cuando ɨch, jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ, amiñgacpa yɨ́p naxyucmɨ, d́a ampátpa wa̱t́i jém icupɨcneyajwɨɨp Dios.
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 It́ algunos ijɨ̱syajpa iga d́a táŋcaɨ́y. Jeeyaj tsa̱m ijóyixyajpa los de más. Jesɨc Jesús moj iŋmat tu̱m xut́u cuento iga iŋquejáypa jeeyaj iga táŋcaɨ́y it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am. Iñɨ́máy:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Nɨcyaj wɨste̱n pɨ̱xiñ jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m iga iwatyajpa oración. Tu̱m jém fariseopɨc pɨ̱xiñ. Tuŋgac jém ichécpáppɨc impuesto.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Jém fariseopɨc te̱ñchucum, iyaac iwat oración. Nɨmpa: “ManDios, iyucuɨpdios iga ɨch d́a ajex juuts jém tuŋgac pɨxiñt́am jém táŋcaɨycɨɨwiñ, jém númpáppɨc y jém pejoypáppɨc. Ɨch d́a ajex juuts yɨ́p ichécpáppɨc impuesto.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Cada ocho día ɨch aŋwatpa ayuno wɨscɨy. ManDios, manchiiba jém décima parte de it́u̱mpɨy aŋcoñwɨyooyi.”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Jesɨc jém ichécpaap impuesto tɨgɨyñet́im ma̱stɨcjo̱m, pero d́a núcpa ju̱t́ iŋwejpátyajpa Dios. D́a wɨa̱p iámquím sɨŋyucmɨ. Tsa̱m ixoŋpa ipecho porque pɨ̱mi aŋyácne iga imalwatne contra jém Dios iŋquímayooyi. Nɨmpa jém ichécpáppɨc impuesto: “ManDios, ayaachaŋja̱mɨ, tsa̱m atáŋcaɨ́y.”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jesɨc nɨmt́im Jesús:
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Jesɨc tu̱m ja̱ma namiñyajta̱ jém xuxut́ tsɨ̱xt́am ju̱t́ it́ Jesús iga ichɨgáyiñ ico̱bac iga ichiiñ bendición. Pero cuando iixyaj jém icuyujcɨɨwiñ, iwogayyaj jém inimiññeyajwɨɨp jém tsɨ̱xt́am.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Pero Jesús iŋwejáypa jém tsɨ̱xt́am. Iñɨ́máy icuyujcɨɨwiñ:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Nu̱ma mannɨ́máypa siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a ijɨ́cpa iga iŋjacpa Dios juuts tu̱m xut́u tsɨ̱xi, jesɨc d́a wɨa̱p iñúc ju̱t́ iŋjacpa Dios.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Jesɨc miñ tu̱m Israelpɨc aŋjagooyi iga icwácpa Jesús. Iñɨ́máy:
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém pɨ̱xiñ:
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Iŋwɨ̱jo̱doŋ jém Dios iŋquímayooyi: “Odoy pejooyɨ; odoy accaooyɨ; odoy nuumɨ; odoy cumɨgooyɨ tuŋgac pɨ̱xiñ; to̱yɨ jém iñja̱tuŋ con jém íña̱pa.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Jesɨc jém pɨ̱xiñ iñɨ́máy Jesús:
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Mu imatoŋ, Jesús iñɨ́máy:
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Cuando imatoŋ jém pɨ̱xiñ, tsa̱m pɨ̱mi aŋyác porque tsa̱m tumiñɨ́y.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Cuando Jesús iix iga tsa̱m aŋyác jém pɨ̱xiñ, jesɨc iñɨ́máy los de más:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Más dá táŋca iñas tu̱m camello jém núncuypac ijo̱sjo̱m que iga tɨgɨypa tu̱m ricopɨc ju̱t́ iŋjacpa Dios.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Jesɨc jém imatoŋneyajwɨɨp iñɨ́mayyajpa Jesús:
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jesús iñɨ́máy:
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Jesɨc jém Peto iñɨ́máy Jesús:
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém icuyujcɨɨwiñ:
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 jesɨc Dios miwɨ̱yojpa yɨ́p naxyucmɨ, ocmɨ nɨcpa mii̱t́i con Dios para siempre.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesɨc Jesús iŋwejput jém doce icuyujcɨɨwiñ, iñɨ́máy:
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Acɨɨjuŋcotta̱p jém tuŋgac pɨxiñt́am icɨɨjo̱m jém d́apɨc je de Israel. Jeeyaj asaayɨyyajpa, amalnɨ́mayyajpa y atsujcayajpa.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Pɨ̱mi acótsyajpa, ocmɨ accaayajpa jém malopɨc pɨxiñt́am. Pero jém tucunaja̱ma acpɨsta̱p de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Jém icuyujcɨɨwiñ d́a wɨa̱p icutɨɨyɨyyaj t́i iñɨ́máy jém Jesús. Porque Dios d́a ijɨ́cpa iga wɨa̱iñ icutɨɨyɨ́y. Aŋnécne jém jɨ̱xi para jeeyaj.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Jesɨc cuando núc noco Jesús jém attebet Jericó, jemum co̱ñ tu̱m cácht́i tuŋaŋna̱ca iga iwácpa tumiñ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Mu imatoŋ iga naspa tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am, jém cácht́i icwácpa t́i naspa.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Jesɨc jém it́yajwɨɨp iñɨ́mayyaj jém cácht́i:
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Jesɨc pɨ̱mi aŋwejpa jém cácht́i. Nɨmpa:
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Jesɨc jém aŋjagoyñeyajwɨɨp iñɨcyaj iwogayyajpa jém cácht́i. Ipɨɨmɨyyaj iga odoy jɨ́yiñ. Pero jesɨc más pɨ̱mi jɨypa jém cácht́i. Nɨmpa:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Jesɨgam teeñaŋjac Jesús. Ipɨɨmɨ́y jém it́yajwɨɨp iga inimíñáyiñ jém cácht́i.
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 —¿T́i iñxunpa iga maŋwadáypa?
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Jesɨc Jesús iñɨ́máy:
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Jeet́i rato toj jém cácht́i iixcuy. Ixixóypam. Mojum it́úŋɨ́y jém Jesús. Icujíppa Dios. Jesɨc cuando it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am iixyaj t́i iñasca, icujípyajpat́im Dios.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.