João 11
Old Public Domain Pohnpeian Bible (POHNOLD) vs NAA
1 OL amen somaudar ad a Lasarus, men Petanien, kanim en Maria o ri a li Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Iei Maria, me keieki potik Kaun o, o limwieki a pwilipeipei aluwilu a, me ri a ol Lasarus somaudar.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ri a li ko ari kadar wong i kaireki wong i: Maing, kotin mangi, me re pok ong me somaudar.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Iesus lao mangi, ap kotin masani: Kaidik somau en mela eu met, a pweki lingan en Kot, pwe Nain Kot en kalingana kila.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Iesus kotin kupura Marta, o ri a li, o Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 A lao kotin mangier, me a somaudar, i ari kotikoteta wasa o pong ria pong.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ap kotin masani ong sapwilim a tounpadak kan: Kitail pan purelang Iudäa.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Sapwilim a tounpadak kan potoan ong i: Rapi, Sus oko apton men kasuk ir, a re pan kotin purelang ia?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Iesus kotin masani: So auer eisokriau ni ran eu? Meamen alialu ni ran, sota pan dipikelekel, aki a ngingar marain en sappa.
9 Jesus respondeu:
10 A meamen alialu ni pong, a pan dipikelekel, aki marain sota mi re a.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 A kotin kasoiada mepukat, ap masani ong irail: Kompoke patail Lasarus mairelar, a I kokolan kapirida i.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 A sapwilim a tounpadak kan indang i: Maing, ma a mairelar, a pan maureda.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ari, Iesus kotin masanieda duen a melar, a irail kiki ong, me a masanieda duen a mair en kamol.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Iesus ap sansal masani ong irail: Lasarus melar,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 A I peren kida, me I sota mi wasa o pweki komail, pwe komail en posonla. Ari, kitail en koko wei re a!
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas, me pil ad a Didimus, ap indai ong warok tei kan: Kitail en pil kokola, pwen iang i mela.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Iesus lao kotido, ap kotin diarada, me a mi nan sousou pong pa pong.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Petanien me koren iong Ierusalem impan mail riau.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 A Sus oko me toto ko dong Marta o Maria, pwen kamait ira la pweki ri ara ol o.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Marta lao rongadar, me Iesus kotido, ap koieila tu ong i. A Maria momod nan im o.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta ap potoan ong Iesus: Maing, ma re kotikot met, ri ai ol sota pan mela.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ari so, i asa meakot re pan kotin poeki ren Kot, Kot pan kotiki ong ir.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Iesus kotin masani ong i: Ri om ol pan maureda.
23 Jesus disse a ela:
24 Marta potoan ong i: I asa, me a pan maureda ni ias en ni ran nik o.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Iesus kotin masani ong i: Ngai kamaur o maur, me poson ia, pan memaureta pil murin a mela.
25 Então Jesus declarou:
26 A meamen me maur o poson ia, sota pan mela kokolata; koe kamelele mepukat?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 A potoan ong i: Ei Maing, i poson, me ir me Kristus Sapwilim en Kot, me udan pwara dong sappa.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 A lao indada met, ap koieila ren Maria ri a li, monginki ong i: Saunpadak kotidor kainoma uk.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 A lao rongadar, ap uda, madang wei re a,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 A Iesus saikenta lel ong kanim o, pwe a kotikoteta wasa Marta tu ong i ia.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Sus oko, me mi re a nan im o, pwen kamait i ala, lao kilangada, me Maria madang uda tang wei, rap idauenla i, indinda: A pan ko ong ni sousou, pwen sangesang ia.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria lao lel wasa o, o kilang i, ap poridi ong ni aluwilu a indang i: Maing, ma re kotikot met, ri ai ol sota pan mela.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Iesus lao masani i sangesang, o Sus oko, me iang i kokodo pil sangesang, ap kupurola,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Masani: Komail pwilikidi ia i? Irail potoan ong i: Maing, kotido masani.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Iesus kotin tontonir.
35 Jesus chorou.
36 Sus oko ap inda: Kilang duen a pok ong i!
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 A akai ir me indada: A so kak pan men et me kapad pasang mas en me maskun o, me ol men et ender mela?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Iesus pil kupurola koti dong sousou o. A por o ulong nan kisin dol o takai eu mi poa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Iesus kotin masani: Katapure wei takai en! A Marta, en me melar ri a li, indada: Maing, a matalar, pwe a mi met pong pa pong.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Iesus kotin masani ong i: I so indai ong uk, ma koe poson, koe pan kilangada lingan en Kot.
40 Jesus respondeu:
41 Irail ap katapure sang takai o. A Iesus kotin masanda masani: Sam, I danke komui, me komui mangi ia er.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 A i asa, me komui kin mangi ia ansau karos, a pweki pokon o, me u sili, I indaki mepukat, pwe irail en poson, me komui, me kadar ia do.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 A lao kotin masani met, ap kapitie laudeta masani: Lasarus, koieido!
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 A me melar o ap pedoido, likau en sousou kidim pena na o pa kan, o mas a me pirapinki pena lim en puto. A Iesus kotin masani ong irail: Lapwada kapitila i!
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Men Sus toto, me ko dong Maria, o kilanger, me Iesus kotin wiadar, posonla i.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 A akai ir kowei ren Parisär oko, kaire kin irail me Iesus kotin wiadar.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Samero lapalap o Parisär akan ap pokon pena kapung indada: Da me kitail en wiada? Pwe aramas men et kin wia kilel toto.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma kitail sota pan mokidi ong i, karos pan posonla i, o men Rom pan kodo, ki sang kitail wei o atail kainok.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 A amen irail ad a Kaipas, me samoro lapalap ni par o, indang irail: Komail meid so lolekong.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 O sota lamelame, me a mau ong komail, aramas ta men en kam kila aramas akan, pwe kainok pokon ender lokidokila.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 A kaidik sang pein i, me a katitiki met, a i me samero lapalap ni par o, i ari kopada, me Iesus pan kamataki kainok o.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 A kaidik kainok eta, pwe a pil pan kapokon pena seri en Kot akan, me muei pasang nin sap akan.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Sang ni ran o irail raparapaki en kamatala i.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Iesus ap solar kotikot sili sansal ren Sus oko, pwe a kotilang eu sap impan sap tan ni kanim eu ad a Epren, o kotikot ia iang sapwilim a tounpadak kan.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 A pasa en Sus oko me korendor, o me toto koeie sang nan sap karos, kodalang Ierusalem mon pasa, pwen kamaui pein irail.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Irail ari raparapaki Iesus idedok nan pung arail, ni ar pokopokon nan im en kaudok: Da me komail lamelame, a sota pan ko dong kamadip o?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 A samero lapalap o Parisär akan wiadar kusoned eu, meamen me asa wasa a kot ia, i en kasaleda, pwe ren saikidi i.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.