Lucas 15

Poqomchi' Occidental NT (POH_BSG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ruꞌum chi reꞌ take wilic quibiral chi aj mahc jeꞌ ricab take aj molol to̱j ntakꞌabjic je Ro̱ma, nquijil cok qui̱b ru̱cꞌ Jesus chi richaꞌjaljic ricꞌuhbal,
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 reꞌ take aj tijem ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses chꞌi̱l woꞌ take cow laj aj niminel reh cꞌuhbal reꞌreꞌ jeꞌ wili ricꞌuꞌtjic xcaꞌn pan ja̱s kꞌoric: «Chakꞌor je Jesus xa ricꞌul woꞌ cok ru̱cꞌ take aj mahc reꞌreꞌ. Jeꞌ woꞌ, xa no̱j woꞌ cu̱cꞌ take reꞌ nanyukꞌunjic chi wiꞌc, nqui ricꞌuꞌtjic xcaꞌn.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Reꞌ Jesus naxibiraj chi jeꞌ reꞌ nquikꞌor pꞌuht rikꞌorom queh jenaj jalwach kꞌoric chi jeꞌ wili:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Kakꞌor chi jenoꞌ aj ehcham me̱ꞌ wilic hoꞌcꞌahl (100) ok rime̱ꞌ eh xsahchic ok cho jenoꞌ queh rime̱ꞌ reꞌreꞌ, maꞌ eta ricana̱ꞌ cahnok chi cꞌololque̱b take belejlaj roꞌcꞌahl (99) chi rime̱ꞌ eh eno̱j chi risiqꞌuiric sahchel me̱ꞌ cu rehtal erirak cho?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Wi xirak woꞌ chic cho risahchel me̱ꞌ reꞌreꞌ, xa suk chic pa ricꞌux naricutum cho nah teleb
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 eh naponok pa ripa̱t nariyukꞌem take suk quikꞌoric ru̱cꞌ chꞌi̱l take ricaꞌja̱ reh chi nacaꞌnam quiwaꞌ ru̱cꞌ. Jeꞌ wili narikꞌorom queh take nariyukꞌem: ‹Quincꞌolok awichnimej tak chipam risukquil nicꞌux maj reꞌ nak nisahchel me̱ꞌ xnirak woꞌ chic cho, nqui narikꞌorom queh.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 «Jeꞌ ricab sukquil cꞌuxlis nwihꞌic ru̱cꞌ i winak reꞌreꞌ, jeꞌ woꞌ reꞌ sukquil cꞌuxlis nwihꞌic ru̱cꞌ i Dios ar pan taxa̱j nok jenoꞌ chi aj mahc rijal wach rinoꞌjbal. Nok jeꞌ reꞌ ncꞌuluric chi jenaj aj mahc rijal wach rinoꞌjbal, til coric kꞌe̱ꞌ woꞌ chic nsukbic ricꞌux i Dios ru̱cꞌ reꞌreꞌ chiwach risukquilal ricꞌux nwihꞌic chi wilic ta nak belejlaj roꞌcꞌahl (99) chi cꞌacharel reꞌ ncaꞌn qui̱b chi coric quiwach.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Kakꞌor chi jenaj niba̱ꞌ laj ixok wilic lajeb ritzꞌa̱k qꞌuih wach eh xkꞌehbic jenaj queh ritzꞌa̱k reꞌreꞌ, maꞌ eta na rikop jenoꞌ risakombal eh enoquic chi rimeseric pa̱m ripa̱t chi risiqꞌuiric ritzꞌa̱k chi coric cu rehtal woꞌ chic erirak? Jeꞌ reꞌ eriban majeꞌ?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Jeꞌ woꞌ, wi xirak woꞌ chic ritzꞌa̱k nariyukꞌem woꞌ take suk quikꞌoric ru̱cꞌ chꞌi̱l take ricaꞌja̱ reh chi nacaꞌnam quiwaꞌ ru̱cꞌ. Jeꞌ wili narikꞌorom queh take nariyukꞌem: ‹Quincꞌolok awichnimej tak chipam risukquil nicꞌux maj reꞌ nitzꞌa̱k reꞌ xnikꞌeb nak xnirak woꞌ chic yuꞌna, nqui narikꞌorom queh.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 «Jeꞌ aj reꞌ kꞌuruꞌ til reꞌ Dios jeꞌ woꞌ reꞌ riban maꞌ pajoj ta woꞌ nsukbic ricꞌux chꞌi̱l take raj tzꞌeꞌ wa̱ch nok jenoꞌ aj mahc rijal wach rinoꞌjbal, nqui Jesus queh.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Chiri̱j chic ruꞌ, reꞌ Jesus pꞌuht woꞌ chic rikꞌorom queh jenaj jalwach kꞌoric chi jeꞌ wili: «Jenaj ajabe̱s wilic quib racꞌu̱n.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Pan jenaj kꞌi̱j reꞌ chakꞌbe̱s acꞌun jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w: ‹Ha̱w, reꞌ acꞌal na̱yeb keh natiquimok chayew wi̱n yuꞌna, nqui reh raja̱w. —Tare̱t, eniyew aweh tak, nqui ajabe̱s. «Jeꞌ reꞌ nok, reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ tohkꞌ richꞌakam racꞌa̱l queh racꞌu̱n.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Chiri̱j chic reꞌ nok xa cu reꞌ woꞌ ti quib xib kꞌi̱j ricꞌulum racꞌa̱l i chakꞌbe̱s acꞌun, xiyew ti je chi cꞌa̱y eh ru̱cꞌ ritzꞌakil acꞌal xicꞌul, xo̱j pan jenaj chic tinamit chi naht. Ar xa maꞌ xilow ta chic ricorquil nicꞌ wach xisahchlom wi̱ꞌ chiꞌnchel ritzꞌa̱k.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 «Chiri̱j chic ruꞌ nok risacham aj chic chiꞌnchel ritzꞌa̱k, pan jenaj kꞌi̱j naxchalic jenaj wiꞌjalel chipam i tinamit wilic wi̱ꞌ, reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xipꞌut chi maꞌ riniqꞌuej ta chic wiꞌc
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 eh ruꞌum reꞌreꞌ xoquic chi sicꞌoj camanic ar. Naxirak ricamaj ru̱cꞌ jenaj winak patanel chipam i tinamit reꞌreꞌ, reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xtakꞌabjic je pan abixbal chi quichaꞌjaljic take rahk i winak reꞌreꞌ.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Nok cꞌahchiꞌ chi chaꞌjanic ahk, xa ta nak je hab wach ncapewenic soꞌ reh acꞌun reꞌreꞌ chi riyeꞌeric riwaꞌ riha̱ꞌ. Ruꞌum reꞌreꞌ xa ricꞌax nak chic wach chi rinuksjic ri̱b ru̱cꞌ quiwaꞌ take ahk.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Nok jeꞌ reꞌ cꞌahchiꞌ ricꞌulum, naꞌlajic reh acꞌun reꞌreꞌ eh jeꞌ wili xikꞌor pa ricꞌux: ‹Jarub ta woꞌ nchel chi aj camanom xa suk chic cho quiwaꞌ quiha̱ꞌ ar pa ripa̱t i waja̱w, ra̱j hin ayuꞌ xa cucꞌ tak chic maꞌ quinquimic ruꞌum i cꞌahric.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ha̱ꞌ, reꞌ hin nanicana̱b cahnok i yeꞌa̱b wili. Til nawojic ru̱cꞌ i waja̱w eh jeꞌ wili nanikꞌorom reh naquinponok ru̱cꞌ: ‘Pah, reꞌ hin xinmahcanic chiwach kAja̱w Dios pan taxa̱j, jeꞌ woꞌ chawach i hat.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ chacuy quinacꞌul woꞌ chic pan ayeꞌa̱b reꞌ cok ruꞌ xa jeꞌ ok chic hin jenoꞌ awaj camanom, maꞌ jeꞌ ta ok chic chi hin awacꞌu̱n maj maꞌ ricꞌul ta chic chi wi̱n chi equinacoj chi hin awacꞌu̱n, quinquirok reh, nqui xikꞌor naxnaꞌlajic reh acꞌun reꞌreꞌ.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 «Jeꞌ reꞌ nok reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xicana̱ꞌ je yeꞌa̱b wilic wi̱ꞌ eh xsoljic woꞌ chic je ru̱cꞌ raja̱w. Nok ponic chic riban i acꞌun reꞌreꞌ maꞌ naht ta je ru̱cꞌ pa̱t, reꞌ raja̱w xa nyotꞌic chic i ra̱mna xjohtic cho ruꞌum i racꞌu̱n naxihlaj je wach. Jeꞌ reꞌ nok reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xo̱j rajim chi ricꞌuluric eh naxponic ru̱cꞌ, xikꞌahchej chi ralak eh xitzꞌub i wach ruꞌum risukquil ricꞌux chi xsoljic woꞌ chic je ru̱cꞌ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ar ajic reꞌ acꞌun reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w: ‹Pah, reꞌ hin mahc xniban chiwach kAja̱w Dios pan taxa̱j jeꞌ woꞌ reꞌ xniban chawach i hat. Ruꞌum aj reꞌ maꞌ ricꞌul ta chic chi wi̱n chi equinacoj chi hin awacꞌu̱n, nqui reh raja̱w.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «Reꞌ ajabe̱s kꞌe̱ꞌ xiquetelej wach i racꞌu̱n eh xicꞌam cok pan pa̱t. Chiri̱j chic ruꞌ cꞌuhtbal reh chi reꞌ racꞌu̱n wilic woꞌ chic rilokꞌil chi acꞌunbe̱s, jeꞌ wili xikꞌor queh raj camanom: ‹Chacꞌam tak cho wi̱n chakꞌwach laj tzꞌih chꞌi̱l juncꞌuhl ok xijab chꞌi̱l woꞌ jenoꞌ mutkꞌab eh chatikꞌa̱ꞌ tak wi̱n i wacꞌu̱n chi coric.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Nok abanam tak chic reꞌreꞌ, reꞌ chic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh kani̱m chacꞌam tak cho eh chacansaj tak reh chi nakacꞌuxum maj yuꞌna nakacojom jenaj ni̱m pa ribihnal i wacꞌu̱n.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Jeꞌ aj reꞌ nakaꞌnam maj reꞌ wacꞌu̱n wili reꞌ xnicapaj chi sahchanak nak chic, on chi camnak nak chic, xwilow woꞌ chic wach yuꞌna chi cꞌachlic, nqui ajabe̱s queh raj camanom. «Chiri̱j i wili nok quipꞌutum chic ninkꞌijinic i ajabe̱s reꞌreꞌ chꞌi̱l i racꞌu̱n,
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 xcꞌulic lok i asbe̱s acꞌun soljic riban cho reh camanic pan abixbal. Naxponic maꞌ naht ta chic ru̱cꞌ pa̱t, xibiraj chi bi̱ch ncaꞌn take aj kꞌojonel jeꞌ woꞌ chi xa quiꞌahnic chic take aj so̱n.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ruꞌum aj reꞌ xiyukꞌej cok jenaj raj camanom i raja̱w eh xibiraj reh chaj bih riwi̱ꞌ chi cꞌahchiꞌ ninkꞌi̱j pan pa̱t.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Reꞌ aj camanom jeꞌ wili xikꞌor reh: ‹Reꞌ acha̱kꞌ xsoljic woꞌ chic cho pan pa̱t. Ruꞌum chi xilmijic woꞌ chic wach chi manlic ro̱k kꞌab reꞌ awaja̱w xitakꞌa̱ꞌ ricansjic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh ni̱m reh naricꞌuxuric chipam ninkꞌi̱j wili, nqui aj camanom reꞌreꞌ.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 «Naxibiraj asbe̱s acꞌun chi jeꞌ reꞌ xiban i raja̱w, kꞌe̱ꞌ naxchalic ricꞌa̱ eh maꞌ xa̱j ta chic cok oquic pan pa̱t. Ruꞌum aj reꞌ xelic cho raja̱w chi ritokoric ri̱b chiwach chi naroquic nak cok pan pa̱t,
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 xa reꞌ laꞌ acꞌun reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w: ‹Pah, reꞌ hin jarub ta woꞌ ha̱b nipꞌutum cho ribanaric acamaj maꞌ jenoꞌ pech nikꞌihtam wi̱b chawach. To̱b ta woꞌ jeꞌ reꞌ niban chawach, reꞌ hat xa ta nak je jancꞌal ayeb wi̱n jenoꞌ tꞌuch nichi̱wa chi nanibanam nininkꞌi̱j wichꞌi̱l take suk quikꞌoric wu̱cꞌ.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ra̱j yuꞌna naxcꞌulic lok i chakꞌbe̱s awacꞌu̱n, reꞌ hat xatakꞌa̱ꞌ ricansjic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh banoj ni̱m. Jeꞌ aj reꞌ xaꞌn reh awacꞌu̱n reꞌreꞌ to̱b ta nchel xisach wach chiꞌnchel atzꞌa̱k cu̱cꞌ take cꞌoyo̱m laj ixok, nqui reh raja̱w.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «Chalic i ajabe̱s jeꞌ woꞌ wili xikꞌor reh: ‹Acꞌun, nicꞌ paꞌ nimal wilic wi̱n pan akꞌab woꞌ hat wilic. Jeꞌ woꞌ chic, reꞌ ribanaric jenoꞌ ninkꞌi̱j jeꞌ ricab wili maꞌ til ta curman chi enbanaric chawi̱j i hat ruꞌum nok xa eli̱c woꞌ wilca̱t wu̱cꞌ.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ra̱j nchel ni̱m chiri̱j acha̱kꞌ til curman chi xnicoj chi suksbal kacꞌux maj reꞌ wacꞌu̱n reꞌreꞌ xnicapaj chi sahchanak nak chic on chi camnak nak chic, xa reꞌ laꞌ yuꞌna xwilow woꞌ chic wach chi cꞌachlic, nqui ajabe̱s reꞌreꞌ, nqui Jesus queh winak reꞌreꞌ.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.