Atos 22

Poqomchi' Occidental NT (POH_BSG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 «Was tak nicha̱kꞌ, chacuy chabiraj tak reꞌ haj wilic nanikꞌorom chi coꞌlbal wi̱b chawach tak, nqui queh tinamit reꞌreꞌ.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Naxquibiraj chi cꞌahchiꞌ quikꞌoꞌrjic pan hewre̱yo reꞌ quikꞌorbal ruꞌ, reꞌ take tinamit reꞌreꞌ riman chic xquicoj rehtal i cꞌahchiꞌ rikꞌorom. Jeꞌ reꞌ nok jeꞌ wili xitik juꞌ rikꞌormojic maꞌ Lu̱ꞌ:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «Reꞌ hin to̱b ta coric chi ar pan tinamit Ta̱rso reꞌ wilic chipam i riyukꞌul i Sili̱sya xinasjic cho, til hin woꞌ ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel eh chipam aj woꞌ tinamit wili xinqꞌuihic. Jeꞌ woꞌ ayuꞌ xnicꞌul nitijbal ru̱cꞌ i maꞌ Camalyel reꞌ xcꞌuhtunic wi̱n ricꞌamaric na̱ chi coric i Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses reꞌ Dios cꞌamoj woꞌ cho na̱ cuꞌum take kama̱m katiꞌt. Jeꞌ ricab naꞌn hat-tak yuꞌna, reꞌ hin xnikꞌor woꞌ cho wi̱n chi curman chi narinimjic chi coric i Cꞌuhbal reꞌreꞌ
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 eh ruꞌum aj reꞌ, chi quiyeꞌeric pan quimic take quicojbic wach ricꞌuhbal i winak rikꞌorom cahnok chi reꞌreꞌ aj Cꞌamol Be̱h je ru̱cꞌ i Dios, xino̱j chi quisiqꞌuiric xa haj paꞌ tinamit. Jeꞌ aj reꞌ nanichop take cho chi winak chi ixok, reꞌ hin nikꞌahsaj take pan quikꞌab take nimak quiwach reh katinami̱t chi naquicojoric pan che̱ꞌ.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Jeꞌ reꞌ junpech, nok reꞌ take aj kꞌahsem si̱ chꞌi̱l take cꞌamol be̱h chipam tinamit wili xquiyew je take nihu̱j wocbal ponok cu̱cꞌ take wich ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel wilque̱b ponok pan tinamit Tama̱sco, xnichop je nibe̱h chi ojic ar chi quicꞌamaric cho ayuꞌ Jerusalen take toco̱m chic aj niminel reh Jesus wilque̱b ponok, reh chi ayuꞌ enbanaric tiꞌcꞌaxic queh. Reꞌ nikꞌor wili maꞌ chucuj kꞌoric ta maj reꞌ nahsil cꞌamol quibe̱h take aj kꞌahsem si̱ chꞌi̱l take cꞌamol be̱h chipam tinamit wili xquilow eh quehtꞌalim woꞌ chi jeꞌ reꞌ xinbanic i hin.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Chi jeꞌ aj reꞌ quinbanic cho, reꞌ hin xino̱j ar Tama̱sco eh nok xa chic qꞌuisi̱n maꞌ quinponic ar, cu reꞌ chic wi̱n ruꞌ jeꞌ na cablaj o̱ra reh kꞌi̱j xisutej wi̱j jenaj rinimal sakom xelic cho cu pan taxa̱j.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Chi jeꞌ reꞌ, reꞌ hin xinkꞌehbic wach acꞌal ruꞌum ransil i sakom reꞌreꞌ eh xnibiraj chi jeꞌ wili xikꞌor cho wi̱n i jenaj xkꞌoric cho cu pan taxa̱j: ‹Chabiraj i nanikꞌorom aweh wili hat Sa̱wlo: Chacana̱ꞌ ribanaric i tiꞌcꞌaxic naꞌn wi̱n ru̱cꞌ ribanaric tiꞌcꞌaxic queh waj tahkanel, nqui xikꞌor cho wi̱n.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 «Chalic i hin jeꞌ wili xnibiraj reh: ‹Ajabe̱s, hab wach i hat? quinqui reh. «Reꞌ nkꞌoꞌronic cho wi̱n reꞌreꞌ jeꞌ wili kꞌoric xiban cho: ‹Reꞌ hin, hin i Jesus reꞌ ribihnej chi aj Nasaret reꞌ cꞌahchiꞌ abanam tiꞌcꞌaxic wi̱n ru̱cꞌ ribanaric tiꞌcꞌaxic queh take waj tahkanel, nqui cho wi̱n.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 «Reꞌreꞌ take kꞌoric reꞌreꞌ xquibiraj woꞌ take winak quiꞌihchꞌilinic wi̱n, xa reꞌ laꞌ maꞌ xquirak ta chiri̱j i kꞌoric xquibiraj maj kꞌe̱ꞌ na xoquic cho quiyoꞌjic ruꞌum rinimal wach richꞌa̱b i sakom xquilow wach reꞌreꞌ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Chi jeꞌ reꞌ ajic reꞌ hin xnikꞌor chi jeꞌ wili: ‹Ajabe̱s, chaj bih nawa̱j chi nanibanam chi rijelow-bal take xniban? quinqui reh. «Reꞌ Ajabe̱s reꞌreꞌ jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor cho wi̱n: ‹Ar chipam i tinamit Tama̱sco narikꞌormojic aweh chaj bih kꞌoro̱j chi na̱banam i hat. Jeꞌ reꞌ nok tucten je, hiy cok chipam tinamit reꞌreꞌ, nqui wi̱n.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 «Reꞌ hin kꞌuruꞌ xinuctic je, xinoquic cok ar Tama̱sco chi hin chic chꞌihlimaj je cuꞌum take wichꞌi̱l ruꞌum chi maꞌ quinilbic ta chic.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Chipam i tinamit reꞌreꞌ, ar cꞌacharic riban jenaj winak Anani̱yas ribihnal holohic ribiral kꞌoro̱j cuꞌum take ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel wilque̱b ar. Reꞌ winak aj lokꞌonel reh Dios reꞌreꞌ,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 xcꞌulic lok wu̱cꞌ eh jeꞌ wili xikꞌor wi̱n: ‹Wasbe̱s maꞌ Sa̱wlo, sakombok woꞌ chic pa̱m take nakꞌ awach, nqui wi̱n. «Nok rikꞌorom chic reꞌreꞌ, xa chiwach woꞌ ti juncꞌam reꞌreꞌ xisakombic woꞌ chic pa̱m take nakꞌ niwach eh ar xwilow chic wach i maꞌ Anani̱yas.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Chiri̱j chic ruꞌ jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor wi̱n: ‹Maꞌ Sa̱wlo, reꞌ Dios lokꞌomaj cho wach cuꞌum take kama̱m katiꞌt xichih awach chi xawilow wach i Lokꞌ laj kAja̱w Jesus reh chi xabiraj rikꞌorbal. Jeꞌ woꞌ, reꞌreꞌ xichih woꞌ awach chi nawehtꞌalim riwi̱ꞌ i camanic tira̱j ricojom wi̱ꞌ.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ruꞌum aj chi reꞌ Dios xatripahba̱ꞌ chi raj kꞌorol, yuꞌna hat maꞌ Sa̱wlo chayew achi̱ꞌ chiri̱j i Jesus queh i tinamit eh chakꞌor woꞌ queh chaj bih xawilow chꞌi̱l chaj bih xabiraj ru̱cꞌ kAja̱w Jesus.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Jeꞌ reꞌ nok maꞌ chi bih chic awuyꞌej, chatikꞌa̱ꞌ laꞌ awi̱b chi rikahsjic aha̱ꞌ reh chi reꞌ Jesus ericuy amahc nachakꞌor reh chi reꞌreꞌ i Lokꞌ laj Ajabe̱s china̱ acꞌacharic, nqui wi̱n maꞌ Anani̱yas.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «Chiri̱j chic reꞌ nok hin chic soljonak cho ayuꞌ Jerusalen, junpech nok cꞌahchiꞌqui̱n chi ti̱j chi chi̱ꞌ i Lokꞌ laj Pa̱t reꞌ nlokꞌonjic wi̱ꞌ wach i Dios, xcꞌamaric nicapew-bal ruꞌum i Dios
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 eh ar xicꞌuhtaj woꞌ chic ri̱b wi̱n i Jesus chi jeꞌ wili cꞌahchiꞌ rikꞌorom wi̱n: ‹Chaloqꞌuej awi̱b chi elic chipam i tinamit wili ruꞌum reꞌ cꞌuhbal na̱kꞌorom chiwi̱j wilic take tinamit maꞌxta quicojbic wach, nqui wi̱n.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 «Reꞌ hin jeꞌ wili xnikꞌor reh: ‹Ha̱w, reꞌ take tinamit equinquibiraj nanikꞌor queh i cꞌuhbal chawi̱j maj quehtꞌalim chi nok jaꞌ tininimej ta, reꞌ hin quino̱j nak pan tak pa̱t ntijiljic wi̱ꞌ ri̱j i Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses chi quisiqꞌuiric take jarub paꞌ quiniminic aweh eh nanirak take cho, nikꞌahsaj take pan che̱ꞌ reh chi naquitzꞌuhumjic.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Jeꞌ woꞌ quehtꞌalim chi nok cꞌahchiꞌ ricansjic i Te̱wan reꞌ xikꞌor i cꞌuhbal chawi̱j, xnicapaj chi tare̱t chi nariquimic nok hin woꞌ jenaj ponok chiqui̱j take cansanel reh. Naxnicapaj chi jeꞌ reꞌ, reꞌ hin xnikꞌor cok wi̱b chi nanichaꞌjem i quijuc ro̱k tzꞌih roxlo̱cꞌ lok quisoꞌ take xicansanic reh Te̱wan, quinqui reh Jesus.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 «Raj laꞌ Jesus jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor cho wi̱n: ‹Maꞌeta riban chi eticahnic ayuꞌ Sa̱wlo, maj cu naht laꞌ ponok yu̱kꞌ qꞌuixca̱b pan quitinami̱t take maꞌ reꞌ ta ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel naca̱t nitakꞌa̱b je chi aj kꞌorol reh niCꞌuhbal. Jeꞌ reꞌ nok telen je ayuꞌ eh hiy, nqui wi̱n, nqui maꞌ Lu̱ꞌ queh take tinamit reꞌreꞌ.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Naxquibiraj i xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ chi xtakꞌabjic je cu̱cꞌ take maꞌ reꞌ ta ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel, reꞌ take tinamit pꞌuht quiqꞌuerem quichi̱ꞌ chi jeꞌ wili: «Chasach tak wach i winak reꞌreꞌ ruꞌum nok maꞌ riwi̱ꞌ ta chi cꞌachlic, nqui take.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ar aj ruꞌ nok reꞌ take tinamit xa qꞌueric chic quichi̱ꞌ pꞌuht quitupꞌlom wach i quisoꞌ eh pꞌuht quipokem johtok poklaj pan te̱w rehtalil chi kꞌe̱ꞌ quicꞌa̱ xchalic,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 reꞌ nahsil cꞌamol quibe̱h take sol xitakꞌa̱ꞌ ricojoric cok maꞌ Lu̱ꞌ chipam i pa̱t reꞌreꞌ. Chiri̱j ruꞌ xikꞌor woꞌ reh jenaj queh cꞌamol quibe̱h take sol chi naritakꞌa̱b ritzꞌuhumjic i maꞌ Lu̱ꞌ cu rehtal narikꞌorom chaj bih riwi̱ꞌ cꞌahchiꞌ quiwolem wi̱ꞌ qui̱b tinamit chiri̱j
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 xa reꞌ laꞌ nok pixlic chic maꞌ Lu̱ꞌ cuꞌum take sol reꞌ naquiyeꞌbic nak chic reh chi tzꞌuhu̱m, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh cꞌamol quibe̱h sol: «Reꞌ cꞌuhbal nchoponic na̱ i tinamit Ro̱ma maꞌ riyew ta kꞌab aweh tak chi naqui̱natzꞌuhumem tak i hin maj reꞌ hin, hin woꞌ ritinami̱t i Ro̱ma eh xa na̱ ruꞌ cu maꞌ jaꞌ nachꞌuk ta tak kꞌoric chi nina̱, nqui maꞌ Lu̱ꞌ.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Naxibiraj xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ, reꞌ cꞌamol quibe̱h sol reꞌreꞌ xo̱j rikꞌohraj reh rinahsi̱l chi jeꞌ wili: «Ajabe̱s, chacapaj ri̱j wi tare̱t i xatakꞌa̱ꞌ keh chi nakaꞌnam maj reꞌ winak xkachop reꞌ poꞌ woꞌ ru̱cꞌ ritinami̱t i Ro̱ma, nqui xikꞌor reh.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Jeꞌ reꞌ ajic reꞌ nahsil cꞌamol quibe̱h sol reꞌreꞌ xchalic ru̱cꞌ maꞌ Lu̱ꞌ eh jeꞌ wili xikꞌor reh: «Chakꞌor wi̱n, coric na chi hat ritinami̱t i Ro̱ma? nqui xikꞌor reh. Nok reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ rikꞌorom ricorquilal chiri̱j reꞌreꞌ,
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 reꞌ nahsil jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor reh maꞌ Lu̱ꞌ: «Reꞌ hin naxinoquic chi hin ritinami̱t i Ro̱ma yohbal wach tumi̱n xnitojbej wi̱ꞌ ri̱j. Raj ti hat kꞌuruꞌ, nicꞌ ti wach na xaꞌn canar ritojoric ri̱j reꞌreꞌ? nqui reh. Chalic i maꞌ Lu̱ꞌ jeꞌ wili xicꞌuꞌlej wi̱ꞌ: «Reꞌ hat cu ru̱cꞌ na nchel atumi̱n ruꞌ xatoquic chi ritinami̱t i Ro̱ma, raj hin xa wasba̱l woꞌ cho maj reꞌ take nitu̱t waja̱w najtir kꞌi̱j quicojom qui̱b chi ritinami̱t i Ro̱ma, nqui reh nahsil reꞌreꞌ.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Naxibiraj i xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ, reꞌ nahsil sol reꞌreꞌ xoquic cho riyoꞌjic ruꞌum chi xitakꞌa̱ꞌ ripixiric i maꞌ Lu̱ꞌ. Jeꞌ reꞌ nok, reꞌ take sol reꞌ nacoquic nak chi ritzꞌuhumjic i maꞌ Lu̱ꞌ, maꞌ cu ta chic xcaꞌn ritzꞌuhumjic.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Jeꞌ chic ikal reꞌ nahsil cꞌamol quibe̱h take sol, ruꞌum chi raj rehtꞌalim chaj bih riwi̱ꞌ quiwolic take ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel chiri̱j maꞌ Lu̱ꞌ, xitakꞌa̱ꞌ quicꞌamaric take cꞌamol quibe̱h take aj kꞌahsem si̱ chꞌi̱l nicꞌ nimal take nimak quiwach pan tinamit reh chi naquimolom qui̱b ru̱cꞌ. Nok wilque̱b chic ru̱cꞌ, reꞌ quinahsil take sol xitakꞌa̱ꞌ je take riso̱l chi naquichejem cho cꞌaham chꞌihchꞌ bacꞌlic wi̱ꞌ maꞌ Lu̱ꞌ eh chiri̱j chic ruꞌ, xcꞌulic pahbabjok chi quiwach take cꞌamol be̱h xiyukꞌunjic reꞌreꞌ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.