Atos 15
Tí Nuevo Testamento cuènte Inchéni Jesucristo Cʼóna Nquìva (POENT) vs NTLH
1 A̱ ntá iso chojni tsíki̱xi̱n sín estado Judea ntá kjuíji sín chjasin Antioquía. Ntá kjuankíxin sín kjua̱ko̱he̱ sín tí sín kíchó ni kíxin xitjahya tsaáxin sín tí chóntahya sín tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ntá tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko tí sín judío kjuankíxin kjuanjo̱nkoxín sín kíchó sín. Ntá áxri ntá kónoxín kíxin tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé la ko í so chojni la sátsji sín chjasin Jerusalén. Ntaha tsonixje̱he̱ sín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko kíxin nkexrí tso̱nhen tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Tí sín tinkáchónki Ìnchéni chjasin Antioquía mé ichrꞌán sín tí sín a ntá kꞌuátsínka sín estado Fenicia la ko estado Samaria la tinkáchrónka sín kíxin nkexrí tí sín ókjé jehya sín judío kjuitoxi̱nhin tí kꞌuékjenka̱yáxin sín ntá kuákja sín nti̱e Dios. Ntá kaín tí sín kíchó ni imá kóchéhe̱ sín tí kuínhin sín xi̱kaha.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 La ntá kjuíji chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé chjasin Jerusalén ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kjuanjon sín kjuachaxin tsꞌejó tí sín a. Ntá chrónka sín kíxin Dios imá kjuínki̱tsa tí jehe sín.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ntá iso tí sín fariseo ó tsíkitekaon Ìnchéni mé kꞌuínkatjen sín ntá ntáchro sín kíxin:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Na ntá kaín tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an ni̱nko mé kójnkotsé sín kjuenka̱yáxin sín nkexrí tso̱nhen kíxin xi̱kaha ichro tí sín judío.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ntá imá nixje̱he̱ kíchó sín ntá kꞌuínkatjen chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Dios mé ó nohe chꞌán nkexéhe kaín a̱sén chojni. Kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin kꞌuáyéhe̱ chꞌán tí sín jehya judío kíxin chjéhe chꞌán sín Ncha̱kuen chꞌán éxí tí xi̱kaha kꞌuáyéhe̱ni tí jeheni.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Dios la tꞌikon kaín chojni jnkokón éxí tí jeheni. Ntá kjuínchetjóá chꞌán a̱sén sín kíxin ó tinkáchónki sín Ìnchéni.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Méxra̱ ¿nkekuènté títekákonhyará tí nkehe kjuíchꞌe Dios la ntá tétue̱nhénrá chojni sinchexiteyá sín kaín tí nkehe ixra̱ tsitekaon sín? Ni jeheni la ko ni tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kjuachahya sín kjuínchexiteyá sín tíha.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Náhí. Ó noheni kíxin kjuasáyé Ìnchéni Jesús mé kuaáxinni la ko kja̱xin xi̱kaha kuaáxin tí jehe sín kuítekaon ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé tání sín kuínhin sín nkexrí chrónka tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Pablo kíxin Dios kjuínki̱tsa sín kjuasin sín itsjé kjuaxroan kꞌuíkon tí sín jehya sín judío.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Kjuixin nixja chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé ntá kjuankíxin nixja chꞌín Jacobo, ntáchro chꞌán kíxin:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Chꞌín Simón Pedro chrónka nkexrí kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin tjuèhe chꞌán tí chojni jehya judío la nkexrí kjueyá Dios iso tí sín kíxin tsinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Mé xi̱kaha chaxín chrónka tí xroon tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios kíxin:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Janhan mé tsokjan chrꞌéxi̱n.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Kíxin kja̱xin kaín xín chojni mé tsjeyá sín Ìnchéni
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ìnchéni mé kjua̱ko̱xi̱n kaín tíha tí ósé la tsíkjanjon chꞌán tí tan kuènte chꞌán.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Méxra̱ ntáxrja̱n kíxin tí sín jehya judío la tꞌichjánxi̱nhya sinchexiteyá sín kuenté tí ley kíxin ó kuíto̱he sín tí nkehe kuinkáchónki sín senó kíxin jína chrókjueyá sín Dios.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Méxra̱ tsochrꞌénhenni sín ijnko xroon la jehó tsꞌe̱tue̱nhenni sín kíxin chrókjónehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko chróchóntahya sín chojni chjin ókjé la ko chrókjónehya sín tí nto kuènte ko tsíchrínjinhya ikja va la ko chrókjónehya sín ijni̱é va.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 A̱ ntá jnkojnko chjasin siín nkexro chrónkaxín tí ley kuènte chꞌín Moisés nchekuáxin sín tí nkaxenhen ni̱nko jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ―ichro chꞌín Jacobo.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ntá kaín tí sín tsíkjeyá Ìnchéni la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko kaín tí í so sín tinkáchónki Ìnchéni kjueyá sín iso chojni tsochrꞌán sín chjasin Antioquía, mé kjueyá sín chꞌín Judas, ti̱ki̱texín sín chꞌán Barsabás, la ko chꞌín Silas sátsjiko sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé. Tí sín a mé sín tjetoan ntiha.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ntá ichrꞌán sín tí xroon sákjuíko tí sín a ntáchro kíxin:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ó noheni kíxin iso chojni tsíki̱xi̱n chjasénni kjónté kꞌuéchóntahya sín kjuachaxin la kjuínchexakonhanrá sín kíxin ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n itsará tí xro̱ye tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Ntá jnkoko̱á kjuenka̱yáxinni tsjeyáni nkexro tjejó ntihi kíxin sáchrókjuitsjehe tí jahará la chrókjuijiko sín chꞌín Bernabé la ko chꞌín Pablo kíxin imá tjuèheni sín.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Tí sín a mé ánto̱sen sín kjónté chrókꞌuenxín sín kíxin tí tinkáchónki sín Ìnchéni Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Méxra̱ tsochrꞌánni chꞌín Judas la ko chꞌín Silas tsjiji sín kíxin jehe sín mé tsonixjahará sín tsochrónkaxín sín kaín tíha.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Jína kíxin Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsani kjuenka̱yáxinni kíxin jehya chrókꞌue̱tua̱nhanráni ijnko nkehe imá xra̱. Náhí. Jehó tí nkehe kánhyó xra̱ tꞌichjánxi̱n sinchexiteyárá mé tꞌe̱to̱anni:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 chrókjóntehyará tí iko tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya la ko kja̱xin chrókjóntehyará ijni̱é tí ko a la ko chrókjóntehyará tí nto kuènte tí ko tsíchrínjinhya kja la ko kja̱xin ninkexró chrókuakjahya í jnko chojni chjin ókjé. Ntá tí si̱nchexiteyárá kaín tí nkehe tꞌe̱to̱anni la jína tsꞌejorá.” Mé xi̱kaha nixja tí xroon.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ntá kjuixin nixja sín ntá tí sín a sákjuí sín chjasin Antioquía. Ntá tió kjuíji sín ntiha ntá kójnkotsé tí sín tinkáchónki Jesús ntá kjuanjon sín tí xroon a.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ntá tió kjuínchekuáxin tí sín kíchó ni tí xroon a ntá imá kóchéhe̱ sín kíxin xi̱kaha chrónka tí xroon a.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ntá tí chꞌín Judas la ko tí chꞌín Silas kja̱xin sín ó nohe sín tsochrónkaxín sín itén Dios la nixja sín jína la imá kjuínchechéhe̱ sín tí sín kíchó ni kíxin tí nkehe nixja sín.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ntá ntahó kꞌuéjó sín iso ya̱on, ntá tió sátsji sín ntá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni nixje̱he̱ sín jína ntá ó xíkjan sín ínaá tí tsíkji̱xi̱n sín tí tjejó tí sín tsíchrꞌán sín.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Kjánchó chꞌín Silas kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé kuíto̱he sín chjasin Antioquía. Jehe sín la ko í so chojni mé kjuako sín la ko chrónkaxín sín itén Ìnchéni.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 A̱ ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán chꞌín Bernabé. Ntáchro chꞌán kíxin:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 A̱ ntá chꞌín Bernabé la tjinkaon chꞌán kíxin kja̱xin sáchrókjuiko sín chꞌín Juan kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 A̱ ntá chꞌín Pablo kóxrjíe̱nhya sátsjiko sín tí chꞌín Marcos a kíxin jehe chꞌán kuíto̱he chꞌán sín estado Panfilia la kjuínki̱tsahya chꞌán kíxin na̱xa̱ tso̱nhen tí xra̱.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Méxra̱ jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin sín la ntá xika̱ye̱he sín la ókjé sákjuí sín. Chꞌín Bernabé sákjuíko chꞌán tí chꞌín Marcos la kꞌuíxenhen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín nonte Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 A̱ ntá tí chꞌín Pablo la jehó chꞌán mé kjueyá chꞌán tí chꞌín Silas ntá chrꞌéxi̱n sákjuí sín. Tí sín kíchó ni ntiha kjuanchehe sín Dios kíxin jína tsꞌayakonhen sín chꞌán la ntá sákjuí sín.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ntá kꞌuátsínka sín estado Siria la ko estado Cilicia la kjuínchechéhe̱ sín a̱sén tí sín tinkáchónki Ìnchéni ni̱nko ntiha.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.