Rute 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 An di zeit vo di richtah ivvah-saynah voahra im land, voah moll en grohsi hungahs-noht. Un en mann funn Bethlehem in Juda is nunnah gezowwa in's land funn Moab mitt sei fraw un zvay boova.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Da nohma funn demm mann voah Elimelech, sei fraw iahra nohma voah Naomi un sei zvay boova iahra nayma voahra Mahlon un Chilion. Si voahra Ephraydah funn di shtatt Bethlehem im land Juda. Si sinn nunnah ganga in's land funn Moab un henn datt gvoond.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 No is da Elimelech, di Naomi iahra mann, kshtauva un see laynich voah ivvahrich mitt iahra zvay boova.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Di boova henn sich no veivah gnumma funn di Moabiddishi veibsleit. Ayns funna hott Orphah kaysa un's anra hott Ruth kaysa. Si henn datt gvoond fa baut zeyya yoah.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 No sinn da Mahlon un da Chilion aw awl zvay kshtauva, un dee fraw laynich voah ivvahrich funn iahra mann un zvay boova.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 No hott see sich grisht mitt iahra zvay shviah-dochtahra fa zrikk gay fumm land Moab, fa see hott keaht in Moab vi da Hah sei leit gepsucht hott un hott eena ess-sach gevva.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 No hott see da blatz falossa vo see voah, un mitt iahra zvay shviah-dochtahra sinn si uf da vayk fa zrikk in's land Juda gay.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Avvah di Naomi hott ksawt zu iahra zvay shviah-dochtahra, “Gaynd yaydah funn eich zrikk zu eiyah maemm iahra haus. Loss da Hah bamhatzich sei zu eich vi diah voahret zu selli vo doht sinn un aw zu miah.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Ich vinsh es da Hah eich roo gebt, yaydah funn eich in eiyah mann sei haus.” No hott see si gekist un si henn laut keild.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Si henn no ksawt zu iahra, “Miah vella gevislich zrikk gay mitt diah zu dei leit.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Avvah di Naomi hott ksawt, “Drayyet rumm, mei dochtahra. Favass sedda diah mitt miah gay? Zayl ich noch may kinnah in meim leib havva es eiyah mennah sei kenna?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Drayyet rumm, mei dochtahra! Gaynd, fa ich binn zu ald fa en mann havva. Vann ich sawwa dayt ich hett hofning—vann ich dee nacht en mann hett un's veahra boovlen geboahra zu miah,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 dayda diah voahra uf si biss si ufgvaxa veahra? Dayda diah fasell voahra un nett heiyahra? Nay, mei dochtahra, ich binn bedreebt fa eich es em Hah sei hand geyyich mich ganga is.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 No henn si viddah laut keild, un di Orpha hott iahra shviah-maemm gekist, avvah di Ruth hott zu iahra kanka.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Di Naomi hott no ksawt, “Gukk moll, dei shviah-shveshtah is zrikk ganga zu iahra leit un iahra gott, gay zrikk mitt dei shviah-shveshtah.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Avvah di Ruth hott ksawt, “Du nett ohhalda es ich dich falossa soll, adda zrikk drayya funn diah nohch kumma. Fa vo du anna gaysht, datt gayn ich anna; un vo du bleibsht, datt bleib ich. Dei leit sella mei leit sei, un dei Gott soll mei Gott sei.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Vo du shtaubsht, datt vill ich shtauva, un datt vill ich fagrawva sei. Loss da Hah dess du zu miah, un may, vann ennich ebbes vi yusht da doht uns funn-nannah dutt.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Vo di Naomi ksenna hott es see fesht im sinn hott fa mitt iahra gay, hott see nimmi may ksawt.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 So sinn di zvay funn eena mitt-nannah ganga biss si an Bethlehem kumma sinn. Un's is foah-kumma vo si an Bethlehem kumma sinn, voah di gans shtatt ufgnomma mitt eena, un si henn ksawt, “Is dess di Naomi?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Un see hott ksawt zu eena, “Hayset mich nett Naomi; hayset mich Mara, fa da Awlmechtich hott mich oahrich bedreebt gmacht.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Ich binn foll naus ganga, avvah ich binn leah zrikk haym kumma. Favass hayset diah mich Naomi, siddah es da Hah mich gedaymeedicht hott un da Awlmechtich mich bedreebt hott?”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 So is di Naomi zrikk kumma mitt iahra shviah-dochtah di Ruth es fumm land Moab voah. Si sinn funn Moab zrikk in Bethlehem kumma am ohfang funn di geahsht eahn.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.