Números 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Im eahshta moonet fumm zvedda yoah noch demm es si aus Egypta kumma sinn, hott da Hah kshvetzt zumm Mosi in di Vildahnis funn Sinai. Eah hott ksawt,
1 No primeiro mês, do segundo ano após a saída do Egito, o Senhor falou a Moisés no deserto do Sinai.
2 “Loss di Kinnah-Israel's Passa-Fesht halda an di zeit es kfoddaht is.
2 Disse-lhe: "Celebrem os israelitas a Páscoa no tempo fixado.
3 Haldet's an di recht zeit, ohvets an dushbah uf em fatzayda dawk funn demm moonet. Haldet's grawt vi awl di gebodda un adnunga ausglaykt sinn.”
3 Vós a celebrareis no décimo quarto dia deste mês, conforme foi marcado, entre as duas tardes, e fareis essa festa segundo todas as leis e prescrições que lhes são próprias."
4 So hott da Mosi di Kinnah-Israel ksawt fa's Passa-Fesht halda.
4 Moisés mandou que os israelitas celebrassem a Páscoa.
5 Un si henn's Passa-Fesht kalda in di Vildahnis funn Sinai ohvets an dushbah uf em fatzayda dawk fumm eahshta moonet. Si henn alles gedu grawt vi da Hah da Mosi gebodda hott.
5 Celebraram-na no décimo quarto dia do primeiro mês, entre as duas tardes, no deserto do Sinai. Os israelitas fizeram tudo o que o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Avvah edlichi mennah henn's Passa-Fesht nett halda kenna uf sellah dawk veil si unrein voahra funn en dohdah mensh ohrayya. So sinn si zumm Mosi un em Aaron kumma sellah dawk,
6 Ora, alguns homens, não podendo fazer a Páscoa naquele dia, pois se tinham manchado tocando num cadáver, apresentaram-se a Moisés e Aarão naquele dia,
7 un henn ksawt zumm Mosi: “Miah sinn unrein deich en dohdah mensh ohrayya, avvah favass sedda miah zrikk kalda sei funn unsah kshenk zumm Hah opfahra mitt di anra Kinnah-Israel an di recht zeit?”
7 e disseram-lhe: "Estamos impuros, porque tocamos num cadáver; vamos por isso ser privados de apresentar com os outros israelitas a oferta do Senhor no dia fixado?
8 Da Mosi hott no ksawt zu eena, “Voahdet biss ich ausfinn fumm Hah vass sei gebodda sinn veyyich eich.”
8 "Esperai, respondeu Moisés, vou consultar o Senhor, para saber o que ordena a vosso respeito".
9 No hott da Hah ksawt zumm Mosi,
9 Então o Senhor disse a Moisés:
10 “Sawk di Kinnah-Israel: ‘Vann ennich's funn eich adda eiyah nohch-kummashaft unrein sinn deich en dohdah mensh ohrayya, adda nett dihaym sinn an di zeit fumm Passa-Fesht, dann daufa si alsnoch's Passa-Fesht halda.
10 "Dize aos israelitas o seguinte: se um de vós ou de vossos descendentes estiver impuro por haver tocado num morto, ou se achar em viagem longe de vós, não deixará de celebrar a Páscoa em honra do Senhor.
11 Si missa's halda im zvedda moonet uf em fatzayda dawk ohvets an dushbah. Si missa's lamm essa mitt unksavvaht-broht un biddahri greidah.
11 Eles a celebrarão aos catorze dias do segundo mês, entre as duas tardes; e comê-la-ão com pães sem fermento e ervas amargas.
12 Si daufa nix ivvahrich lossa biss da neksht meiya un aw kens funn di gnocha fabrecha. Vann si's Passa-Fesht halda, dann missa si awl di adninga halda.
12 Nada deixarão dela para o dia seguinte, não quebrarão nenhum dos seus ossos, e farão essa festa segundo todas as prescrições relativas à Páscoa.
13 Avvah vann en mann rein is un nett eiyets fatt is, un dutt doch's Passa-Fesht nett halda, dann soll eah abkshnidda sei funn sei leit. Dess is veil eah nett em Hah sei opfah gopfaht hott an di recht zeit. Sellah mann soll sei sind drawwa.
13 Mas se alguém, estando puro, não se encontrar em viagem, e todavia não fizer a Páscoa, será cortado do seu povo, porque não apresentou a oferta do Senhor no tempo estabelecido; este levará a pena do seu pecado.
14 Vann en ausahrah es unnich eich voond em Hah sei Passa-Fesht halda vill, dann muss eah's du grawt vi di gebodda un adnunga ausglaykt sinn. Diah sellet yusht ay adning havva fa eich un fa di ausahra.’”
14 Se o estrangeiro que mora no meio de vós fizer a Páscoa do Senhor, terá de se conformar às leis e às prescrições relativas à Páscoa. Haverá uma só lei, que será a mesma para vós, para o estrangeiro e para o natural."
15 Uf da dawk es da tempel-tent ufkokt voah, is di volk ivvah da tent kumma, sell is da Zeiknis-Tent. Funn ohvets biss meiyets is di volk es gegukt hott vi feiyah ovvich em tempel-tent geblivva.
15 No dia em que o tabernáculo foi levantado, a nuvem o cobriu. E sobre o tabernáculo, isto é, na tenda do testemunho, desde a tarde até pela manhã, apareceu como uma espécie de fogo.
16 Sell is vi's geblivva is, di volk voah ovva drivvah deich da dawk, un nachts hott see gegukt vi feiyah.
16 Assim acontecia continuamente: a nuvem cobria o tabernáculo e à noite assemelhava-se ao fogo.
17 Vann di volk ufkohva voah fumm tempel-tent, sinn di Kinnah-Israel uf un sinn nohch ganga, un vann di volk eiyets runnah kumma is, datt henn si sich viddah ufkokt.
17 Quando se levantava a nuvem sobre a tenda, os israelitas punham-se em marcha; no lugar onde a nuvem parava, aí acampavam.
18 Am Hah sei gebott sinn di Kinnah-Israel naus gezowwa, un an sei gebott henn si kshtobt un viddah ufkokt. So lang es di volk ivvah da tempel-tent voah, sinn si datt geblivva.
18 À ordem do Senhor levantavam o acampamento, e à sua ordem o assentavam de novo; e ficavam no acampamento enquanto a nuvem permanecesse sobre o tabernáculo.
19 Vann di volk en langi zeit ivvah da tempel-tent geblivva is, dann henn di Kinnah-Israel em Hah sei gebott kalda un sinn nett vekk gezowwa.
19 Mesmo quando ela se detinha muito tempo sobre ele, os israelitas não partiam, e aguardavam a ordem do Senhor.
20 Alsamohl is di volk yusht poah dawk ivvah da tempel-tent geblivva, un am Hah sei gebott henn si datt ufkokt, no an sei gebott sinn si viddah on gezowwa.
20 E se acontecia de a nuvem ficar poucos dias sobre o tabernáculo, então, à ordem do Senhor, permaneciam acampados e, à ordem do Senhor, se punham em marcha.
21 Alsamohl is di volk yusht funn ohvets biss meiyets geblivva, un vann di volk ufkohva voah meiyets, sinn si nohch gezowwa. Eb's dawk adda nacht voah, vann di volk ufkohva voah, sinn si nohch ganga.
21 Se a nuvem se detinha desde a tarde até pela manhã, e chegada manhã se levantava, eles partiam; se depois de um dia e uma noite a nuvem se levantava, desmanchavam o acampamento.
22 Eb di volk ivvah da tempel-tent geblivva is fa zvay dawk, en moonet adda en gans yoah, dann sinn di Kinnah-Israel datt geblivva un sinn nett vekk gezowwa. Avvah vann di volk ufkohva voah, sinn si nohch gezowwa.
22 Mas se a nuvem se detinha sobre o tabernáculo vários dias, um mês ou mesmo um ano, os israelitas permaneciam acampados e não partiam; só partiam quando se levantava a nuvem.
23 Am Hah sei gebott, henn si kshtobt un ufkokt, un am Hah sei gebott sinn si viddah gezowwa. Si henn em Hah keicht deich em Hah sei gebott zumm Mosi.
23 Levantavam e desmanchavam o acampamento segundo a ordem do Senhor. E observavam o mandamento do Senhor, como este lhes tinha ordenado por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.