Neemias 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Uf em fiah un zvansishta dawk funn sellah moonet, sinn di Kinnah-Israel zammah kumma, un voahra am fashta un am sekk-glaydah veahra mitt shtawb uf di kebb.
1 — ausente —
2 Un selli funn di nohch-kummashaft funn Israel henn sich fadayld funn awl di fremda. Si henn kshtanna un henn iahra sinda bekend, un aw di ungettlichkeit funn iahra foah-feddah.
2 — ausente —
3 Si henn kshtanna vo si voahra un henn glaysa aus em Ksetz-Buch fumm Hah iahra Gott fa en faddelsah dawk, un henn noch en faddelsah dawk uf gnumma am sich bekenna un am da Hah iahra Gott deena.
3 Durante mais ou menos três horas, a Lei do Senhor , seu Deus, foi lida para eles. E nas três horas seguintes eles confessaram os seus pecados e adoraram o Senhor .
4 Di Lefiddah henn ovvich di leit uf di shtayk kshtanna; si voahra da Jesua, da Bani, da Kadmiel, da Sebania, da Bunni, da Serebia, da Bani un da Chenani. Si henn mitt en laudi shtimm naus groofa zumm Hah iahra Gott.
4 Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani ficaram de pé no estrado dos levitas e oraram em voz alta ao Senhor , seu Deus.
5 No henn di Lefiddah, da Jesua, da Kadmiel, da Bani, da Hasabneia, da Serebia, da Hodia, da Sebania un da Pethahia ksawt, “Shtaynd uf, un lohvet da Hah eiyah Gott fa'immah un immah!
5 Os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabneias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías chamaram o povo para adorar a Deus. Eles disseram: “Levantem-se e louvem o Louvem a Deus sempre e sempre! Que todos louvem o seu embora nenhum louvor humano seja suficiente!”
6 Du laynich bisht da Hah.
6 Aí o povo de Israel fez esta oração: “Ó Deus, só tu és o Tu fizeste os céus e as estrelas. Tu fizeste a terra, o mar e tudo o que há neles; tu conservas a todos com vida. Os seres celestiais ajoelham-se e te adoram.
7 Du bisht Gott da Hah.
7 “Tu, ó Senhor Deus, escolheste Abrão e o tiraste de Ur, na Babilônia; tu mudaste o seu nome para Abraão.
8 Du hosht sei hatz shtandhaftich kfunna fannich diah,
8 Viste que ele era fiel a ti e fizeste uma Prometeste dar a Abraão a terra dos cananeus, a terra dos heteus e dos amorreus, a terra dos perizeus, dos jebuseus e dos girgaseus, para ser a terra onde os seus descendentes viveriam. Tu cumpriste a tua promessa porque és fiel.
9 Du hosht's aylend funn unsah feddah ksenna in Egypta,
9 “Tu viste como os nossos antepassados sofreram no Egito; ouviste quando eles pediram socorro na beira do mar Vermelho.
10 Du hosht zaycha un vundahra gedu geyyich da Pharao,
10 Tu fizeste milagres maravilhosos contra o rei do Egito, contra os seus oficiais e o povo da sua terra, pois sabias como eles fizeram o teu povo sofrer. Foi assim que ganhaste a fama que tens até hoje.
11 Du hosht da say fadayld fannich eena,
11 Tu dividiste o mar diante dos nossos antepassados, e assim eles atravessaram em terra seca. Fizeste com que aqueles que os perseguiam se afogassem em águas profundas, como uma pedra que afunda no mar violento.
12 Du hosht si kfiaht mitt en volka-poshta dawks,
12 Tu os guiaste com uma nuvem durante o dia e de noite com uma coluna de fogo, para iluminar o caminho por onde deviam ir.
13 Du bisht runnah kumma uf da Berg Sinai,
13 Tu desceste do céu no monte Sinai, falaste com o teu povo e lhe deste boas
14 Du hosht eena dei heilichah Sabbat vissa glost,
14 Tu lhes disseste que santificassem o sábado e lhes deste as tuas leis por meio do teu
15 In iahra hungahs-noht hosht du eena broht gevva fumm himmel;
15 Tu lhes deste pão do céu quando estavam com fome e água da rocha quando estavam com sede. Tu mandaste que tomassem posse da terra que havias jurado dar a eles.
16 Avvah unsah feddah voahra shtols,
16 “Mas os nossos antepassados se tornaram orgulhosos e teimosos e não quiseram obedecer aos teus mandamentos.
17 Si henn's nett gedu fa heicha,
17 Eles se recusaram a obedecer. Esqueceram tudo o que fizeste; esqueceram os milagres que havias feito. Em seu orgulho, eles escolheram um chefe que os levaria de volta ao Egito para serem escravos de novo. Mas tu és Deus que perdoa; tu és bondoso e amoroso e demoras a ficar A tua misericórdia é grande, e por isso não os abandonaste.
18 Even vo si sich en gegossa kalb gmacht henn,
18 Eles fizeram um touro de metal fundido e disseram que ele era o deus que os havia tirado do Egito. Ó Deus, como eles te insultaram!
19 doch, du in dei grohsi bamhatzichkeit,
19 Mas tu não os abandonaste no deserto, pois a tua misericórdia é grande. Não retiraste nem a nuvem nem o fogo que de dia e de noite mostravam a eles o caminho.
20 Du hosht dei goodah Geisht gevva fa si lanna,
20 Tu lhes deste o teu bom Espírito para lhes ensinar o que deviam fazer; tu os alimentaste com o e lhes deste água para matar a sede.
21 Fa fatzich yoah hosht du kseikt fa si
21 Durante quarenta anos no deserto, tu os sustentaste, e nada lhes faltou. As suas roupas não se estragaram, e os seus pés não ficaram inchados.
22 Du hosht eena kaynich-reicha un heida-lendah gevva,
22 “Tu lhes deste nações e reinos e terras dos povos vizinhos. Os israelitas conquistaram a terra de Hesbom, que era governada por Seom, e a terra de Basã, onde Ogue era o rei.
23 Du hosht iahra kinnah fameaht
23 Tu lhes deste tantos descendentes como as estrelas do céu e os trouxeste para viver na terra que havias prometido aos seus antepassados.
24 Iahra kinnah sinn nei un henn's land gnumma.
24 Eles conquistaram a terra de Canaã; tu derrotaste o povo que morava ali. Deste ao teu povo o poder de fazer o que quisesse com os povos e os reis de Canaã.
25 Si henn shteiki shtett un en goot land ivvah-gnumma.
25 O teu povo conquistou cidades cercadas de muralhas e tomou terras boas, casas cheias de riquezas, cisternas já escavadas, oliveiras, árvores frutíferas e plantações de uvas. Eles comeram tudo o que quiseram e engordaram; eles aproveitaram todas as boas coisas que lhes deste.
26 Avvah si henn nett keicht,
26 “Mas o teu povo se revoltou e te desobedeceu; eles viraram as costas para a tua Lei. Mataram os teus e lhes disseram que voltassem para ti. O teu povo te insultou muitas vezes.
27 Fasell hosht du si ivvah-gedrayt
27 Então deixaste que os inimigos deles os conquistassem e os governassem. Mas no meio da sua aflição eles te pediram socorro, e tu respondeste lá dos céus. Na tua grande misericórdia, tu lhes enviaste líderes que os livraram dos seus inimigos.
28 Avvah so kshvind es si roo katt henn,
28 Quando voltou a paz, o teu povo pecou de novo, e outra vez deixaste que os inimigos deles os conquistassem. E de novo, quando eles se arrependeram e pediram que os salvasses, tu ouviste no céu e, vez após vez, tu os livraste por causa da tua grande misericórdia.
29 Du hosht si famohnd es si
29 Tu os avisaste que deviam obedecer aos teus ensinos; mas no seu orgulho eles rejeitaram os teus mandamentos, pecaram contra a tua lei, embora cumprir a tua lei seja o caminho para a vida. Rebeldes e teimosos, eles se recusaram a obedecer.
30 Avvah deich mannichi yoahra voahsht du geduldich mitt eena.
30 Ano após ano tu os avisaste, com paciência. Pelo teu Espírito, por meio dos profetas, falaste contra eles, mas o teu povo ficou surdo. Por isso, deixaste que fossem dominados por outras nações.
31 Avvah doch, deich dei grohsi bamhatzichkeit hosht du
31 E, mais uma vez, porque a tua misericórdia é grande, tu não os abandonaste, nem os destruíste. Tu és Deus misericordioso e bondoso!
32 So nau, unsah Gott, du grohsah, mechtichah
32 “Ó Deus, nosso Deus, como és grande! Como és terrível e poderoso! Tu guardas fielmente as promessas da aliança. Desde o tempo em que os assírios nos dominaram, como temos sofrido! Os nossos reis, as nossas autoridades, os nossos sacerdotes e profetas, os nossos antepassados e todo o nosso povo — todos nós temos sofrido! Lembra das nossas aflições!
33 Du bisht gerecht in alles es du uf uns kumma glost hosht,
33 Tu foste justo em nos castigar; tu tens sido fiel, mesmo quando temos pecado.
34 Unsah kaynicha, unsah evvahshti, unsah preeshtah
34 Os nossos antepassados, os nossos reis, as nossas autoridades e sacerdotes não têm cumprido a tua lei, não têm obedecido aos teus mandamentos e avisos.
35 Even in iahra ayya kaynich-reich, mitt em grohs goodes es
35 Com a tua bênção, reis governaram o teu povo, que estava vivendo na terra grande e boa que lhes deste; mas eles não te adoraram, nem se arrependeram das suas más ações.
36 Avvah gukk moll, miah sinn bunds-gnechta heit,
36 E agora nós somos escravos na terra que nos deste, esta terra boa que nos alimenta.
37 Un's frucht fumm land gayt zu di kaynicha,
37 Aquilo que a terra produz vai para os reis que puseste para nos fazer sofrer por causa dos nossos pecados. Eles fazem o que querem conosco e com o nosso gado, e nós estamos profundamente aflitos.”
38 Nau siddah es awl dess blatz gnumma hott,
38 Por causa de tudo isso, nós, o povo de Israel, estamos fazendo por escrito um acordo solene. E as nossas autoridades, os nossos levitas e os nossos sacerdotes vão assiná-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.