Malaquias 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 Es vatt fumm Hah zu Israel deich da Maleachi.
1 Sentença pronunciada pelo Senhor contra Israel, por intermédio de Malaquias.
2 “Ich habb eich leeb,” sawkt da Hah. “Avvah diah frohwet, ‘Vi kenna miah sayna es du uns leeb hosht?’ Voah nett da Jakob em Esau sei broodah?” sawkt da Hah. “Doch habb ich da Jakob leeb katt,
2 Eu vos tenho amado, diz o Senhor ; mas vós dizeis: Em que nos tens amado? Não foi Esaú irmão de Jacó? — disse o Senhor ; todavia, amei a Jacó,
3 avvah da Esau habb ich kast, un habb sei berga zu veesht-land gedrayt un sei eahbshaft ivvah-gevva zu di vilda hund.”
3 porém aborreci a Esaú; e fiz dos seus montes uma assolação e dei a sua herança aos chacais do deserto.
4 Edom sawkt fleicht, “Miah sinn nunnah kshlauwa, avvah miah zayla sacha viddah ufbauwa.” Avvah dess is vass da Awlmechtich Hah sawkt: “Si kenna viddah bauwa, avvah ich reis es viddah nunnah. Leit zayla si's ‘Ungettlich Land’ haysa, en leit es da Hah ayvichlich zannich is mitt.
4 Se Edom diz: Fomos destruídos, porém tornaremos a edificar as ruínas, então, diz o Senhor dos Exércitos: Eles edificarão, mas eu destruirei; e Edom será chamado Terra-De-Perversidade e Povo-Contra-Quem-O- Senhor -Está-Irado-Para-Sempre.
5 Eiyah awwa zayla dess sayna, un diah zaylet sawwa, ‘Da Hah is mechtich, even draus in lendah es nett zu Israel heahra!’”
5 Os vossos olhos o verão, e vós direis: Grande é o Senhor também fora dos limites de Israel.
6 “En sohn gebt seim faddah eah, un en gnecht eaht sei meishtah. Vann ich en faddah binn, dann vo is mei eah? Vann ich en meishtah binn, veah feicht sich veyyich miah?” sawkt da Awlmechtich Hah. “Es is eich, diah preeshtah, es mei nohma fa'achta. Avvah diah sawwet, ‘Vi henn miah dei nohma fa'acht?’
6 O filho honra o pai, e o servo, ao seu senhor. Se eu sou pai, onde está a minha honra? E, se eu sou senhor, onde está o respeito para comigo? — diz o Senhor dos Exércitos a vós outros, ó sacerdotes que desprezais o meu nome. Vós dizeis: Em que desprezamos nós o teu nome?
7 Diah doond unrein ess-sach uf mei awldah. Avvah diah frohwet, ‘Vi henn miah dich fa'acht?’ Veil diah sawwet es em Hah sei dish nix maynd.
7 Ofereceis sobre o meu altar pão imundo e ainda perguntais: Em que te havemos profanado? Nisto, que pensais: A mesa do Senhor é desprezível.
8 Is es nett letz vann diah blindi, gegribbeldi un granki diahra opfahret? Bringet si moll zu selli es ovvich eich sinn! Veahra si froh mitt eich? Dayda si eich gnaydich ohsayna?” sawkt da Awlmechtich Hah.
8 Quando trazeis animal cego para o sacrificardes, não é isso mal? E, quando trazeis o coxo ou o enfermo, não é isso mal? Ora, apresenta-o ao teu governador; acaso, terá ele agrado em ti e te será favorável? — diz o Senhor dos Exércitos.
9 “Nau frohwet moll da Hah fa gnaydich sei zu uns. Mitt so unreini opfahra funn eiyah hend, zayld eah gnaydich sei zu eich?” sawkt da Awlmechtich Hah.
9 Agora, pois, suplicai o favor de Deus, que nos conceda a sua graça; mas, com tais ofertas nas vossas mãos, aceitará ele a vossa pessoa? — diz o Senhor dos Exércitos.
10 “Oh, ich vott ayns funn eich dayt di tempel doahra zu macha, so es diah nett feiyah uf mei awldah du daydet fa nix! Diah sind miah nett kfellich,” sawkt da Awlmechtich Hah, “un ich nemm kenn opfah funn eich.
10 Tomara houvesse entre vós quem feche as portas, para que não acendêsseis, debalde, o fogo do meu altar. Eu não tenho prazer em vós, diz o Senhor dos Exércitos, nem aceitarei da vossa mão a oferta.
11 Mei nohma is hallich unnich di heida, fumm blatz vo di sunn ufkumd biss vo see nunnah gayt. Ivvahrawlich vadda insens un reini opfahra gopfaht zu meim nohma, veil mei nohma hallich sei zayld unnich di heida,” sawkt da Awlmechtich Hah.
11 Mas, desde o nascente do sol até ao poente, é grande entre as nações o meu nome; e em todo lugar lhe é queimado incenso e trazidas ofertas puras, porque o meu nome é grande entre as nações, diz o Senhor dos Exércitos.
12 “Avvah diah fashandet mei nohma veil diah sawwet mei dish is unheilich, un's ess-sach druff maynd nix.
12 Mas vós o profanais, quando dizeis: A mesa do Senhor é imunda, e o que nela se oferece, isto é, a sua comida, é desprezível.
13 Diah sawwet, ‘Miah sinn dess laydich’ un drayyet eiyah naws nuff geyyich mich,” sawkt da Awlmechtich Hah. “Diah bringet en kshtohla diah adda ayns es grank un lohm is fa en opfah. Sett ich dess ohnemma funn eiyah hend?” frohkt da Hah.
13 E dizeis ainda: Que canseira! E me desprezais, diz o Senhor dos Exércitos; vós ofereceis o dilacerado, e o coxo, e o enfermo; assim fazeis a oferta. Aceitaria eu isso da vossa mão? — diz o Senhor .
14 “Faflucht is sellah uneahlich mensh es en goodah shohf-bokk in sei drubb hott es eah fashprocha hott, un gayt no un opfaht aynah zumm Hah es en faylah hott. Fa ich binn en grohsah kaynich,” sawkt da Awlmechtich Hah, “un mei nohma bringd furcht unnich di heida.”
14 Pois maldito seja o enganador, que, tendo um animal sadio no seu rebanho, promete e oferece ao Senhor um defeituoso; porque eu sou grande Rei, diz o Senhor dos Exércitos, o meu nome é terrível entre as nações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.