Jó 42
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 No hott da Hiob ksawt zumm Hah,
1 Então respondeu Jó ao Senhor:
2 “Ich vays es du alli ding du kansht,
2 Bem sei eu que tudo podes, e que nenhum dos teus propósitos pode ser impedido.
3 Du hosht kfrohkt, ‘Veah is dess es mei roht fashtekkeld unni fashtand?’
3 Quem é este que sem conhecimento obscurece o conselho? por isso falei do que não entendia; coisas que para mim eram demasiado maravilhosas, e que eu não conhecia.
4 Du hosht ksawt, ‘Heich mich ab, ich zayl shvetza;
4 Ouve, pois, e eu falarei; eu te perguntarei, e tu me responderas.
5 Mei oahra henn keaht funn diah,
5 Com os ouvidos eu ouvira falar de ti; mas agora te vêem os meus olhos.
6 Fasell nemm ich zrikk alles es ich ksawt habb,
6 Pelo que me abomino, e me arrependo no pó e na cinza.
7 Noch demm es da Hah dee sacha ksawt katt hott zumm Hiob, hott eah ksawt zumm Eliphas funn Theman, “Mei zann is hays geyyich dich un dei zvay freind. Dess is veil diah nett kshvetzt hend veyyich miah vass recht is vi mei gnecht da Hiob hott.
7 Sucedeu pois que, acabando o Senhor de dizer a Jó aquelas palavras, o Senhor disse a Elifaz, o temanita: A minha ira se acendeu contra ti e contra os teus dois amigos, porque não tendes falado de mim o que era reto, como o meu servo Jó.
8 So nau nemmet sivva bulla un sivva shohf-bekk zu meim gnecht da Hiob, un opfahret en brand-opfah fa eich selvaht. Mei gnecht da Hiob zayld bayda fa eich, un ich heich sei gebayt oh. Fasell doon ich nett mitt eich vi ich sett fa vass diah fadeend hend. Diah hend nett kshvetzt vass recht is veyyich miah vi mei gnecht da Hiob hott.”
8 Tomai, pois, sete novilhos e sete carneiros, e ide ao meu servo Jó, e oferecei um holocausto por vós; e o meu servo Jó orará por vós; porque deveras a ele aceitarei, para que eu não vos trate conforme a vossa estultícia; porque vós não tendes falado de mim o que era reto, como o meu servo Jó.
9 No hott da Eliphas funn Theman, da Bildad funn Suah un da Zophar funn Naamah gedu vass da Hah eena ksawt hott, un da Hah hott em Hiob sei gebayt ohgnumma.
9 Então foram Elifaz o temanita, e Bildade o suíta, e Zofar o naamatita, e fizeram como o Senhor lhes ordenara; e o Senhor aceitou a Jó.
10 Noch demm es da Hiob gebayda hott fa sei drei freind, hott da Hah eem zrikk gevva vass eah faloahra katt hott. Un nett yusht vass eah faloahra hott, avvah zvay moll so feel es difoah.
10 O Senhor, pois, virou o cativeiro de Jó, quando este orava pelos seus amigos; e o Senhor deu a Jó o dobro do que antes possuía.
11 Awl sei breedah un shveshtahra un selli es een gekend henn difoah, sinn kumma un henn broht gessa mitt eem in seim haus. Si henn eem zu kshprocha un een gedrohsht veyyich awl da druvvel es da Hah uf eem gebrocht katt hott. Yaydahs funn eena hott eem samm geld un en goldichah ring gevva.
11 Então vieram ter com ele todos os seus irmãos, e todas as suas irmãs, e todos quantos dantes o conheceram, e comeram com ele pão em sua casa; condoeram-se dele, e o consolaram de todo o mal que o Senhor lhe havia enviado; e cada um deles lhe deu uma peça de dinheiro e um pendente de ouro.
12 Da Hah hott's letsht dayl fumm Hiob sei layva may ksaykend es es eahshta. Eah hott fatzay dausend shohf, sex dausend kamayla, en dausend yoch oxa, un en dausend aysla katt.
12 E assim abençoou o Senhor o último estado de Jó, mais do que o primeiro; pois Jó chegou a ter catorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas.
13 Eah hott aw sivva boova un drei mayt katt.
13 Também teve sete filhos e três filhas.
14 Sei eahsht maydel hott Jemimah kaysa, es zvedda Keziah uns dridda Keren-Happuch.
14 E chamou o nome da primeira Jemima, e o nome da segunda Quezia, e o nome da terceira Quéren-Hapuque.
15 Neiyets im land voahra so shayni mayt kfunna es em Hiob sei mayt. Un iahra daett hott eena en eahbshaft gevva grawt mitt sei boova.
15 E em toda a terra não se acharam mulheres tão formosas como as filhas de Jó; e seu pai lhes deu herança entre seus irmãos.
16 Noch demm hott da Hiob nochamohl en hunnaht un fatzich yoah glaybt. Eah hott sei kinnah un kinds-kinnah ksenna biss in's fiaht gleet.
16 Depois disto viveu Jó cento e quarenta anos, e viu seus filhos, e os filhos de seus filhos: até a quarta geração.
17 Un so is da Hiob kshtauva vo eah en oahrichah aldah mann voah.
17 Então morreu Jó, velho e cheio de dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.