Atos 16
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Da Paulus is no an Derbe un Lystra kumma. Un datt voah en yingah es Timotheus kaysa hott. Sei maemm voah en Yutt es glawvich voah avvah sei Daett voah Greeyish.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Di breedah an Lystra un Iconium henn feel gedenkt fumm Timotheus.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Da Paulus hott vella da Timotheus mitt sich nemma. No hott eah een beshnidda so es di Yudda vo datt voahra dess nett geyyich een hayva dayda. Si henn awl gvist es sei daett Greeyish is.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Un vi si deich di shtett ganga sinn, henn si eena di adning gevva es si halda sella, dee vo di aposhtla un eldishti an Jerusalem ausgmacht katt henn.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Di gmayna sinn shteikah vadda im glawva un sinn alli dawk graysah vadda.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Si sinn deich Phrygia ganga un's land funn Galatia, avvah da Heilich Geisht hott si nett alawbt fa's Vatt breddicha in Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Vo si an Mysia kumma sinn henn si vella deich Bithynia gay, avvah da Geisht hott si nett glost.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 No sinn si an Mysia fabei ganga un sinn runnah kumma an Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Datt is en vision zumm Paulus kumma in di nacht. Eah hott en mann funn Matzedonia ksenna datt shtay. Deah mann hott ohkalda an eem un hott ksawt, “Kumm do rivvah an Matzedonia un helf uns.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Vo eah deah vision ksenna hott, henn miah grawt ausgmacht fa an Matzedonia gay. Miah voahra shuah es da Hah uns groofa hott fa's Effangaylium breddicha zu eena.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Miah sinn in en shiff un sinn vekk funn Troas ganga. Miah sinn grawt noch Samothracia ganga un da neksht dawk an Neapolis,
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 un funn datt an Philippi. Dess is di graysht shtatt in Matzedonia un hott zu di Raymah keaht. Miah sinn edlichi dawk an dee shtatt geblivva.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Uf em Sabbat-Dawk sinn miah aus di shtatt ganga nayvich da revvah vo als leit gebayda henn. Miah henn uns anna kokt un henn kshvetzt mitt di veibsleit es datt voahra.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Es voah en veibsmensh datt es Gottes-furcht in sich katt hott. Iahra nohma voah Lydia. See voah funn di shtatt funn Thyatira un hott purpel duch fakawft. See hott abkeicht un da Hah hott iahra hatz uf gmacht es see acht katt hott zu di sacha es da Paulus ksawt hott.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Vo see un iahra haus-halding gedawft voahra hott see uns kaysa mitt dee vadda, “Vann diah maynet es ich an da Hah glawb, dann kummet un bleivet an mei haus.” Un see hott uns fashvetzt fa so du.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Un's hott blatz gnumma vo miah naus ganga sinn fa bayda henn miah en maydel ohgedroffa. See hott en voah-sawwah geisht katt un hott iahra meishtah feel geld gmacht mitt voah-sawwa.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Dess maydel is em Paulus un uns nohch kumma, hott gegrisha un ksawt, “Dee mennah sinn gnechta fumm Alli-Haychshta Gott. Si sawwa uns da vayk zu di saylichkeit.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Dess hott see gedu fa mannichi dawk. Da Paulus voah bekimmaht un hott sich rumm gedrayt un hott ksawt zu demm geisht, “Ich sawk diah im nohma Jesus Christus, es du solsht aus iahra kumma.” Un eah is in selli shtund raus kumma.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Vo demm maydel iahra ayknah ksenna henn es si kenn geld may macha kenna mitt iahra, henn si da Paulus un da Silas fesht gnumma un henn si zu di ivvah-saynah kshlayft am market-blatz.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Si henn si zu di richtah gebrocht un henn ksawt, “Dee mennah doon feel druvvel macha in unsah shtatt. Si sinn Yudda,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 un si vella uns sacha lanna es miah nett alawbt sinn fa heahra adda fa du, veil miah Raymah sinn.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Un awl di leit voahra geyyich da Paulus un Silas, un di richtah henn eena di glaydah ausgrissa, un henn gebott gevva es si sella gegaysheld sei.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Vo si si moll fagaysheld katt henn, henn si si in di jail kshmissa, un henn em jail-heedah gebott gevva es eah soll si fesht halda.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Vo da jail-heedah dess gebott keaht hott, hott eah si in di inseit shtubb un hott iahra fees fesht gmacht im shtokk.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Un am mitt-nacht henn da Paulus un da Silas gebayda un lohb ksunga zu Gott. Di anra in di jail henn abkeicht.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 No uf aymol voah en grohsi eaht-bayben so es even da fuddah funn di jail kshiddeld hott. Un grawt sinn awl di deahra uf ganga un alli-ebbah sei banda voahra lohs.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Da jail-heedah is vakkah vadda funn sei shlohf un hott ksenna es di jail deahra uf sinn. Eah hott sei shvatt raus gezowwa un hott gezayld sich umbringa. Eah hott gmaynd di kfangana sinn awl difunn.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Avvah da Paulus hott laut naus groofa, “Du diah nix, miah sinn noch awl do.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 No hott da jail-heedah kfrohkt fa en licht un is nei kshprunga un voah am ziddahra, un is fannich da Paulus un da Silas gegneet.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Eah hott si raus gebrocht un hott ksawt, “Mennah, vass muss ich du fa saylich vadda?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Si henn ksawt, “Glawb an da Hah Jesus Christus; no vasht du un dei haus saylich.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Un si henn es Vatt fumm Hah zu eem ksawt, un aw zu dee es in seim haus voahra.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Da jail-heedah hott da Paulus un da Silas gnumma an selli shtund funn di nacht, un hott iahra bloot-shtrayma ab-gvesha. Un eah, un awl funn seini, henn sich grawt dawfa glost.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Un vo eah si in sei haus gebrocht katt hott, hott eah eena ebbes gevva fa essa. Un eah, un sei gansi family, voahra froh es si nau an Gott geglawbt henn.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 No vo's dawk vadda is henn di shtatt-richtah gnechta kshikt un henn ksawt, “Losset selli mennah gay.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Da jail-heedah hott em Paulus dess fazayld un hott ksawt, “Di richtah henn vatt kshikt es diah sellet lohs glost sei. Nau kennet diah falossa in fridda.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Avvah da Paulus hott ksawt, “Si henn uns unshuldich fagaysheld vo alli-ebbah's sayna hott kenna. Miah sinn Raymah un si henn kenn recht katt fa dess du un uns eishtekka. Vella si uns nau fatt shikka es nimmand's sayna soll? Oh nay! Si kenna yusht selvaht kumma un uns raus fiahra.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Di gnechta henn dee vadda fazayld zu di richtah un si henn sich kfeicht vo si keaht henn es si Raymah sinn.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Di richtah sinn no zumm Paulus un Silas kumma un henn freindlich kshvetzt fa sich uf macha mitt eena. Si henn si raus gebrocht un henn si kfrohkt fa aus di shtatt gay.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 No sinn si aus di jail, un sinn an di Lydia iahra haus ganga. Datt henn si di breedah ksenna un henn si gedraysht. No sinn si iahra vayk ganga.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.