Atos 15

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Es sinn edlichi mennah funn Judayya runnah an Antioch kumma un henn di breedah gland un henn ksawt, “Vann diah nett beshnidda sind vi da Mosi uns gland hott, dann kennet diah nett saylich vadda.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Da Paulus un da Barnabas henn no geiyaht mitt eena, un si sinn hinnich nannah kumma. No henn si ausgmacht es da Paulus un da Barnabas, mitt edlichi funn eena, sella nuff an Jerusalem gay zu di aposhtla un eldishti funn di gmay veyyich dee sach.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Di gmay hott si uf iahra vayk kolfa un si sinn deich Phoenicia un Samaria ganga. Si henn datt fazayld vi samm funn di Heida sich bekeaht henn, un di breedah voahra oahrich froh fa dess heahra.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Vo si an Jerusalem kumma sinn hott di gmay si eignumma, un so henn aw di aposhtla un di eldishti. Datt henn si alles fazayld es Gott gedu hott mitt eena.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Edlichi funn di sect funn di Pharisayah es glawvich voahra, sinn ufkshtanna un henn ksawt, “Di Heida es glawvich vadda sinn missa sich beshneida lossa, un si missa's Ksetz Mosi halda.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Un di aposhtla un eldishti sinn zammah kumma fa dee sach fahandla.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Vo si en langi zeit dess fashvetzt katt henn is da Petrus ufkshtanna un hott ksawt zu eena, “Mennah un breedah, diah visset vi samm zeit zrikk Gott ausgmacht hott es di Heida sella deich mich dess Vatt fumm Effangaylium heahra, un glawva,
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 un Gott, deah es vayst vass in di mensha iahra hatza is, hott eena zeiknis gevva, un hott eena da Heilich Geisht gevva grawt vi eah uns aw hott.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Eah hott kenn unnahshitt gmacht zvishich uns un eena, un hott iahra hatz sauvah gmacht deich da glawva.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Nau favass vellet diah Gott fasucha, un en yoch uf di yingah iahra hels du? Dess yoch henn di foah-eldra nett drawwa kenna, un miah henn aw nett kenna.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Avvah miah glawva es miah saylich vadda deich di gnawt fumm Hah Jesus Christus, grawt vi si.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 No voah di gans drubb leit shtill un henn abkeicht zumm Barnabas un Paulus vo si fazayld henn vass fa zaycha un vundahra es Gott gedu hott unnich di Heida deich si.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Vo si moll shtill voahra hott da Jakobus ksawt vi eah maynd. Eah hott ksawt, “Mennah un breedah, heichet vass ich sawk.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Da Simon hott fazayld vi Gott's eahsht mohl zu di Heida ganga is, fa leit aus eena nemma zu sich selvaht.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Un dess dutt eishtimma mitt di vadda funn di brofayda es kshrivva sinn,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Noch demm zayl ich zrikk kumma
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 So es di mensha vo ivvahrich sinn da Hah sucha kenna,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Gott vayst awl sei eahvet fumm ohfang funn di veld.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Fasell feel ich miah sedda di Heida kenn druvvel macha vo am sich bekeahra sinn zu Gott.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Avvah miah sedda eena shreiva es si sella sich vekk halda funn di sacha es gopfaht voahra zu abgettah, un aw funn huahrahrei, funn diahra es fashtikt sinn, un funn bloot.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Shund fa en langi zeit is es Ksetz Mosi gebreddicht vadda. Un's vatt glaysa in di Yudda gmay-heisah alli Sabbat-Dawk.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 No henn di aposhtla un di eldishti, un aw di gans gmay, gmaynd es veah goot vann si mennah raus laysa dayda fa mitt em Paulus un Barnabas noch Antioch gay. Si henn da Judas, sei anrah nohma voah Barsabas, un da Silas raus glaysa. Si voahra funn di foah-gengah unnich di breedah.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Un si henn en breef kshrivva fa mitt eena shikka vi dess: “Di aposhtla, un eldishti, un breedah shikka en groos zu di glawvichi Heida funn Antioch, un Syria, un Cilicia.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Diveil miah keaht henn es samm funn uns zu eich kumma sinn un henn eich ufgmixt mitt iahra vadda, un eiyah geishtlich layva fahinnaht, un henn ksawt diah misset eich beshneida lossa un's Ksetz halda, un miah henn eena kenn so en gebott gevva,
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 hott's uns nau goot gedinkt, un miah voahra aynich fa dess du, fa mennah raus laysa un zu eich shikka mitt unsah leebshti freind, da Barnabas un da Paulus.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Dee mennah henn iahra gans layva ivvah-gevva fa da nohma funn unsahm Hah, Jesus Christus.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 So henn miah da Judas un da Silas kshikt. Si kenna eich di sayma sacha sawwa.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Es hott goot kseemd zumm Heilicha Geisht, un zu uns, fa kenn shveahri sacha uf eich du es yusht vi dee do nohtvendicha sacha:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Diah sellet nett flaysh essa es gopfaht voah zu abgettah, un aw nett bloot essa. Diah sellet nix essa es fashtikt is. Un haldet eich funn huahrahrei. Vann diah eich haldet funn dee sacha doond diah goot. Machet's goot!”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Vo dess faddich voah sinn si an Antioch ganga. Si henn di leit zammah grikt un henn eena da breef gevva.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Vo si dess glaysa henn voahra si froh fa da drohsht es datt drinn voah.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Da Judas un da Silas voahra aw brofayda. Si henn di breedah zu kshprocha un si famohnd mitt feel vadda.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Un vo si en veil datt voahra, henn di breedah si in fridda zrikk gay glost zu dee vo si kshikt katt henn.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Avvah da Silas hott ausgmacht fa datt bleiva.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Da Paulus un da Barnabas sinn an Antioch geblivva un henn gebreddicht un henn di leit's Vatt fumm Hah gland, un feel anri henn aw so gedu.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Samm zeit shpaydah hott da Paulus ksawt zu em Barnabas, “Vella zrikk gay un unsah breedah psucha in awl di shtett es miah's Vatt fumm Hah gebreddicht henn, fa sayna vi's shtayt mitt eena.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Da Barnabas hott sei meind uf gmacht katt fa da Johannes (sei anrah nohma voah Markus) mitt nemma.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Avvah da Paulus hott gmaynd es veah nett goot fa so aynah mitt nemma es vekk ganga is funn eena an Pamphylia un is nett mitt eena geblivva an di eahvet.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Si sinn so hatt hinnich nannah kumma es da Paulus un da Barnabas nimmi mitt-nannah ganga sinn. Da Barnabas hott no da Markus mitt sich gnumma, un si sinn uf en shiff un sinn an Cyprus ganga.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Da Paulus hott da Silas kfrohkt fa mitt eem gay, un si sinn aw ganga. Di breedah henn eena di gnawdi Gottes gvinsht.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Un eah is deich Syria un Cilicia ganga un hott di gmayna kshteikt.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.