Marcos 2
Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs ARA
1 Huu tabe mease, soo Te Pabe'e ka Capernaum-wi kodyu petuga. Ewa'yoo numu yise oo petugana nakow,
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 yise oo-baa petudyakwe. Ka nobe kaa'no, ka natzakwuna-kobenakwi tuwazoo. Soo Te Pabe'e mu numu tunedyoo'e ka Te Naa-witu.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Watsukwe'yoo nanana kapa-wikoo ka gi yutsungadu nana tzakwuhuna ka nobe-wi petuga.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Umu ka Te Pabe'e-matoo oo tzakwuhookase sapa, ewa'yoo numu ka nobe-wi, umu gi hownnekoo oe tzoonoo'a. Umu yise ka nobe-koobatu tzatawagase, ka kapa-nokosoo tobongo oo tzakweku ka Te Pabe'e-kobenatoo.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Soo Te Pabe'e oo sopedakwatoo, ka mu naana pumme mu naka'oedyukute, yise ka gi yutsungadu nana meeoo netamma, “E pua'a, nu ka u tuma'emukwana soomu'wakwu.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Umu Jew numu tunedyooedu o aatadu mee sokwama,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Esoo hayoo suda na'unnedu unni. Masoogina ka Te Naa-wa'nesoo tusooyugwe, mee soonamme. Soo Te Naa suu'mu ka numu tuma'emukwana soomu'wa.”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 — ausente —
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 — ausente —
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Mu yise oo sopedakwadookwu nu eka teepu-kooba ookow poohabe hee-ga'yoo, ka mu numu tuma'emukwana e soomu'wakwuna.” Soo Te Pabe'e yise ka nana gi yutsungadu meeoo netamma,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Wunuoose ka u kapa nobe-witoo tzakwuka.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Soo nana yise ka tu kapa tzakwuhuna mea. No'yoona mu numu oo soo'oedyukuna meeoo, “Te Naa tubetse besa'yoo. Numme nanabesow namanedu yaa tabeno poonne. Numme gi haanano'o yooonnekoo poohabe poonnedu.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Soo Te Pabe'e yise ka banunadu-kumabasoo petugase, ewa'yoo numu oo-baa petudyakwe. Soo Te Pabe'e ka Te Naa unnepu mu tuukwe.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Sumu'yoo nana Levi mee naneadu oonow natzakwuna-wi katuna tumasumudoodyakwe. Soo Te Pabe'e o meana oo poonne, ka o oo katu, yise meeoo oo netamma, “U sakwa umu e nakatzimodu-matu mane.” Soo Levi yotseoose, oo nageka.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Saa'a soo Te Pabe'e ka Levi nobe-witoo oo-no mea, umu tukaga. Ewa'yoo numu tumasumudoodu o, tuma'emukwadu mee mu Pharisee mu ne'a, umu ka Te Pabe'e nagedu yise umu-no tuka.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Mu Pharisee ka Te Pabe'e umu-no mu tuka mu poonnese, meeoo ka umu oo nakatzimodu netamma, “Umu mumme tunedyooedu sakwa gi suda tumatugudu numu-no tukapana, umuoo tumasumudoodu ooonne'yoo.”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Soo Te Pabe'e ka mu nakase, mee unakwe, “Nu yaa ka teepu-kooba petu, ka mu tuma'emukwadu Te Naa-witu tuukwekwuse. Ka mu numu mooasoo kaaheno meadu mooasoo Te Naa-witu sopedakwatoo. Soo pooha-ga'yoo puu tuoegoedu numudoo suu'mu naba'e, gi ka besow numudoo, nu puu ka mu tuma'emukwadu suu'mu tummatza'e, gi ka besow numu.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Susumudu numu yise ka Te Pabe'e-baa petuse mee oo netamma, “Umu John pupua'amu yise ka mu Pharisee-no mee tunetamma, ‘Numme puu gi tukapana nanesootuhiyakwe.’ How yise umu ume nakatzimodu gi punno'o ooosoo tumatugu?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Soo Te Pabe'e mee mu nanekwegea, “Nu togesoo yaahoo umu-no, pudu nodukwadoodu-kwa'ne, umu puu ka nanano'yoona besa sokwama.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Pana pudusoo nu gi umu-no'yookwu, o'no yise umu e nakatzimodu gi tukapana nanesootuhikwu.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 — ausente —
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 — ausente —
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Sumu nanesootuhi tabeno, soo Te Pabe'e yise umu pumme nakatzimodu-no ona tubewabe-too me'a. Umu tseagoena ka wada-matu mabokana, oo mahangeana oo tuka.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Mu nanesootuhidu Jew numu moohedu, Pharisee mee nananeadu, mu poonne, umu yise ka Te Pabe'e meeoo netamma, “Umu u nakatzimodu gi ka te Jew tumayohope mayoho. Umu ka wada mahangeana oo tukadyakwe, esoo nanesootuhi tabeba, gi numu hemma howyugweno'o.”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Soo Te Pabe'e yise meeoo mu netamma, “Mu sakwa oogow nea ka o'nosoo soo besa tamme-kooba katudu, David mee naneadu, punno'o ka ne Jew tumayohope takopa, ka tu pupua'amu-no tseagoena.
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Soo David ka Te Naa nanesootuhi nobe-witoo mease ka tu pupua'amu-no, soo nanesootuhibu numu tunedyooedu Abiatha mee naneadu, ka pooha tukaba mu maka, umu nanesootuhibu numu tunedyooedu suu'mu tukana. Soo Te Naa yise gi hayoo mu netamma.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Soo Te Naa ka nanesootuhi tabeba nemadabue ka mu numu nasootuhi-kwi, gi sakwa mu numu o'no hemma how yugwe tuungu.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Nu yow Mu Pabe'e. Nu mu manekwuna nemadabue ka nanesootuhi tabeno.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.