Romanos 4
Tenharim NT (PAH_TBL) vs NVT
1 Marã Abraãova'ea hako oreramonhava'ea judeus'g̃a namonhava'ea?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Tupana'ga e'i ahe ve: “Ndepyry hete nde,” ei ga Abraãova'ea pe hako. Po aherekokatua rehe Tupana'ga ei a'ea Abraãova'ea pe, a'ero po Abraãova'ea nhimbohetei hamo. Aherekokatua rehe rũi reki Tupana'ga ei ahe ve ndepyry hete nde javo. Nurã ahe nonhimbohetei Tupana'ga pyri hako.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Nahã ikwatijara Tupana'ga mombe'uhava e'i hako:
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nhande poravykyrame ojipe'ga pe ga imbuhuri itambere'ia nhande ve. Ndia'ei nhande a'ero: “Ombuhu tehe ga itambere'ia nhande ve.” A'ea nhande ndia'ei. A'ereki nhandeporavykyagwera rehe ga ombuhu nhande ve.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Emo na rũi nhande ve nhande jikogame Tupana'ga rehe. A'ereki nhanderekokatua rehe rũi ga nhande mombyryvi. Okote'varuhuve'g̃a pe ga ei reki: “Pepyry pe ji rehe pejikogame.” Nhandejikoga rehe Tupana'ga nhande mombyry a'ero.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 A'ea pe jitehe Daviva'ea ei g̃andoryva mombe'urame hako. A'ereki Tupana'ga omombyry g̃a g̃andekokatua rehe rũi. Daviva'ea e'i nanongara'g̃a ndoryva pe a'ero hako.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Daviva'ea omombe'u g̃andoryva a'ero – kiroki g̃a gwereko g̃wakwanha pira kytiagwera. G̃a jate rũi reki ahe omombe'u. G̃andoryva ahe omombe'u no – kiroki g̃a ndogwerekoi okytiagwera. Pehepia ko Abraãova'ea a'ero. Xa'e nhande ko: Abraãova'ea jikogame Tupana'ga rehe ga ei ahe ve ndepyry hete nde javo.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ahejikytiukara renonde reki Tupana'ga ei a'ea ahe ve. Ahe jikytiukarirẽ rũi ga ei. Ahejikytiukara renonde ga ei ndepyry nde javo, a'e ji.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ahe jikytiukare'ymame vehevi Tupana'ga ei a'ea ahe ve ahe jikogame ga rehe. Aerẽ ahe jikytiukari. Okytia pyvõ ahe hepiukari Tupana'ga omombyryva. Abraãova'ea ypy okytie'ymame ojiko Tupana'ga rehe. Nurã Tupana'ga ei ahe ve: “Ndepyry hete nde.” Aerẽ ahe javijitehe judeus'g̃arũive'g̃a ojikytie'yma ojiko Tupana'ga rehe. Nurã Tupana'ga ei g̃a pe no: “Pepyry hete pe.” Abraãova'ea ypy ojiko Tupana'ga rehe. Aerẽ judeus'g̃arũive'g̃a ahe javijitehe g̃a jikogi ga rehe no. Nurã g̃a ei nhaneremboypya Abraãova'ea pe. A'ereki g̃a oho ahe rupi ojikoga g̃waramo Tupana'ga rehe.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Judeus'g̃a ojikytive'g̃a na jitehe e'i nhaneremboypya Abraãova'ea pe. Okytia rehe jate rũi g̃a ei Abraãova'ea pe. Ojikoga g̃waramo Tupana'ga rehe g̃a ei. A'ereki g̃a oho ahe rupi ojikoga Tupana'ga rehe no. A'ereki Abraãova'ea nhaneremboypya ojikytiukare'ymame vehevi ojiko Tupana'ga rehe.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ymya Tupana'ga ei Abraãova'ea pe hako: “Amondo pa po ti ji ojipe'g̃a yvya pe me nehẽ tapereko pa ti nehẽ,” ei ga Abraãova'ea pe. Abraãova'ea rymymino'g̃a pe Tupana'ga ei no tamondo ti pe me javo. Ga nde'i g̃a pe: “Abraãova'ea g̃wendu katu Moisésva'ea remimbo'eagwera. Nurã po ti tamondo g̃ayvya pe me.” A'ea Tupana'ga nde'i g̃a pe. Ahe jikogame Tupana'ga rehe ga ahe mombyryvi. A'ea rehe Tupana'ga ei g̃a pe: “Tamondo ti g̃ayvya pe me nehẽ,” ei ga.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Po Tupana'ga imondoi pyryva'ea g̃a pe aheremimbo'eagwera rendukaturo g̃waramo hamo, a'ero po g̃ajikoga g̃waramo rũi ga imondoi hamo. Ojiko tehe po g̃a a'ero. Tupana'ga po e'i tehe g̃a pe a'ero: “Pejikoga g̃waramo ji rehe ti ji imondoi pe me nehẽ.” Aheremimbo'eagwera rendukaturo g̃waramo rũi Tupana'ga imondoi a'ero.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 A'ereki g̃a nohendukatupavi jipi. Hendukatupave'ymame aheremimbo'eagwera Tupana'ga imbohahyi g̃a pe. G̃a herekoe'ymame ombo'eagwera Tupana'ga nde'i g̃a pe: “Napehendukatui pembo'eagwera.” A'ereki g̃a ndogwerekoi. G̃a herekorame ombo'eagwera ga imbohahyi g̃a pe g̃a hendukatue'ymame.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Tupana'ga e'i reki: “Tamondo ti g̃a pe g̃ajikoga g̃waramo ji rehe,” ei ga. “Nurãro g̃waramo ji imombyrytehei g̃a pe togwereko pa katu tuhẽ ti g̃a nehẽ,” ei Tupana'ga. G̃a pe ga ei – kiroki g̃a ojiko ga rehe Abraãova'ea ja. Omondo po ti ga g̃a pe jate rũi a'ero – kiroki g̃a g̃wendu katu Moisésva'ea remimbo'eagwera. Jara'g̃a pe po ti Tupana'ga imondoi no g̃a jikogame ojihe Abraãova'ea ja. Ahe ve nhande xa'e pa a'ero nhaneremboypya. A'ereki Abraãova'ea ypy ojiko Tupana'ga rehe.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ikwatijara omombe'u Tupana'ga nhi'ig̃agwera Abraãova'ea pe no.“Na tuhẽ,” ei Tupana'ga. Tupana'ga rehe Abraãova'ea jikogi. Gaha ombogwera omanove'g̃a. Onhi'ig̃a pyvõ ga imbojihuvi mbatera. Hekoe'ymame ga imbojihuvi. Ga rehe Abraãova'ea jikogi.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Igwete Abraãova'ea heroviari Tupana'ga nhi'ig̃a. “Ogwyogwyri pe po ti he'yjuhuve'g̃a epavi nhaneremboypya ji ve nehẽ,” ei ahe. “A'ereki Tupana'ga e'i ji ve: ‘He'yjuhu po ti nerymymino'g̃a nehẽ onhimongyavo nehẽ,’ ei ga,” ei ahe. “Na tuhẽ po ti a'ero nehẽ,” ei ahe. Emo a'ea rupi ko Abraãova'ea ixava'e hete.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Cem anos gwerevi ahe ombo'a kwara ojihe. Igwete Abraãova'ea ei: “Jixava'e hete ji kiro novĩa,” ei ahe. “Sarahẽa na jitehe no,” ei ahe. “Nanongara'g̃a ko ndata'yra'javi jipi,” ei ahe novĩa. Emo ahe ojikojiko tuhẽ Tupana'ga rehe.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ahe nde'i: “Tupana'ga e'i tehe ji ve he'yjuhu po ti nerymymino'g̃a javo ji ve,” nde'i ahe. “Mara'ngu po ti ji ra'yramo kiro nehẽ?” nde'i ahe. Ojiko hete ahe Tupana'ga rehe ga mboheteavo.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 “Tupana'ga e'i ji ve,” ei ahe. “G̃wembi'ea rupi katu po ti ga rekoi ji rerekovo nehẽ. A'ereki ga ipopoaka g̃wembi'ea rupi ogwovo,” ei ahe.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nurã Tupana'ga ei ahe ve a'ero: “Pyry hete Abraão'ga. A'ereki ga ojiko hete ji rehe,” ei ga.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Tupana'ga okwatijaruka a'ea Abraãova'ea mombe'gwovo. Ahemombyryva jate rũi Tupana'ga omombe'u.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Nhande mombyryvag̃wama ga omombe'u no. A'ereki nhande xajiko ga rehe no – kiroki ga ombogwera nhandepojykaharete'ga Jesus'ga gamanoa hugwi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Okwava'eg̃uka na'ẽ Jesus'ga yvyakotyve'g̃a po pe ga momanomouka nhanderekote'varuhua rehe. Aerẽ Tupana'ga ga mbogweravi tomombyry ti ga g̃a javo nhande ve.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.